I SA/Bd 830/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ż. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi A. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za nieuzasadnione postanawia: oddalić wniosek W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona wniosła o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania odwoławczego lub przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W piśmie z dnia 26 października 2015 r. skarżący wniósł o rozpatrzenie wniosku o zawieszenie czynności egzekucyjnych do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Zdaniem skarżącego, prowadzone czynności egzekucyjne grożą niebezpieczeństwem wyrządzenia stronie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz aktów terenowych organów administracji rządowej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez P. P. S.A. obejmujących należności z tytułu opłat abonamentowych. Rozpatrując niniejszy wniosek należy wskazać, że sąd administracyjny działając na podstawie powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. nie ma prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o zawieszenie czynności egzekucyjnych prowadzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), ponieważ sądy administracyjne są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżanych orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami (por. postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 909/14). Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydawania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania egzekucyjnego w administracji. Kwestie wstrzymania prowadzenia postępowania egzekucyjnego w uzasadnionych przypadkach reguluje art. 54 § 6 u.p.e.a. Wniosek w rozumieniu tego przepisu podlega rozpatrzeniu w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym przez właściwe organy, a następnie orzeczenie tych organów może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przez przepisy p.p.s.a. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności na podstawie art. 3 p.p.s.a. Wskazany pogląd, który Sąd podziela, należy uznać za utrwalony w judykaturze (por. postanowienia NSA z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 178/10; z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1065/11; z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 593/11; z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 720/13 - wszystkie dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił oddalić wniosek na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.