I SA/Bd 848/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G.-G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 848/15 w sprawie ze skargi A. G.-G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika z tytułu podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 848/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę A. G.-G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika z tytułu podatku od towarów i usług. Pismem z dnia 3 grudnia 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Strona wniosek motywowała zaplanowanym pobytem w szpitalu oraz porodem przez cesarskie cięcie. Skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu załączyła odpis kart informacyjnych leczenia szpitalnego, z których wynika, że przebywała na Oddziale Klinicznym Ginekologii, Położnictwa i Patologii Ciąży Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego w Bydgoszczy w dniu 24 listopada 2015 r. oraz w dniach od 26 listopada do 1 grudnia 2015 r. Strona jednocześnie do przedmiotowego wniosku załączyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz złożony przed rozprawą w dniu 4 listopada 2015 r. wniosek o przesunięcie rozpoznania sprawy na inny termin z uwagi na planowane na dzień 24 lub 26 listopada 2015 r. rozwiązanie ciąży przez cesarskie cięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może zostać uwzględniony. Warunki niezbędne dla uwzględnienia przedmiotowego wniosku zawarte zostały w art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z tymi przepisami, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Należy zaznaczyć, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, tamże). Liczne orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie wskazuje, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 848/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę A. G.-G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika z tytułu podatku od towarów i usług. Przedmiotowy wyrok nie był doręczany stronie, a zatem zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku mijał z dniem 1 grudnia 2015 r. Skarżąca w przepisanym terminie takiego wniosku nie złożyła. Jak wynika ze złożonego przez stronę w dniu 3 grudnia 2015 r. wniosku o przywrócenie terminu, jego uchybienie nastąpiło z uwagi na zaplanowany wcześniej pobyt w szpitalu w związku z rozwiązaniem ciąży przez cesarskie cięcie. Na tę okoliczność skarżąca przedłożyła dokumentację medyczną oraz przesłany do tut. Sądu przed rozprawą wniosek z dnia 2 listopada 2015 r. o przesunięcie terminu rozprawy z dnia 24 listopada 2015 r. na początek 2016 roku. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie, strona nie wskazała okoliczności, które mogłyby skutkować uznaniem zasadności wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do takich okoliczności nie można zaliczyć bowiem zaplanowanego z dużym wyprzedzeniem pobytu w szpitalu. Jak wskazano wcześniej, w orzecznictwie sądów administracyjnych do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się jedynie nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany i nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por. postanowienia NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II FZ 551/11 oraz z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 431/11, tamże). Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę, np. zaangażować do jej prowadzenia pełnomocnika, lub chociażby osobę trzecią (por. postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 925/08, tamże). Jeżeli choroba wnioskodawcy nie była nagła i nie uniemożliwiała mu wyręczenia się inną osobą, w tym pełnomocnikiem, lub wręcz samodzielnego dokonania czynności procesowej, w szczególności gdy była to choroba przewlekła i niewyłączająca świadomości podejmowanych działań, to nie jest wyłączona jego wina, gdyż winien on mieć świadomość ewentualnego wpływu choroby na jego samopoczucie w razie pogorszenia stanu zdrowia i przedsięwziąć środki zapobiegawcze (por. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 255/11, tamże). W odróżnieniu od nagłej choroby, długotrwała niedyspozycja nie wyklucza dokonania konkretnej czynności procesowej i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika (por. wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1998 r., sygn. akt SA/Sz 1435/97, tamże). Znajdujący się w aktach sprawy wniosek strony z dnia 2 listopada 2015 r. o przesunięcie terminu rozprawy z dnia 24 listopada 2015 r. na początek 2016 roku wskazuje jednoznacznie, że strona miała zaplanowany pobyt w szpitalu, jak i termin porodu, z dużym wyprzedzeniem, zatem okoliczności tej nie można przypisać charakteru nagłego, który usprawiedliwiałby skarżącą w nieterminowym dokonaniu czynności procesowej złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I OZ 682/10 stwierdził jednoznacznie, że "narodziny dziecka nie są zdarzeniem nagłym i nieplanowanym, podobnie jak ewentualne konsekwencje porodu związane ze złym samopoczuciem. Uznać należy, że osoba prowadząca postępowanie administracyjne czy też sądowe powinna odpowiednio wcześnie zadbać o to, by uniknąć negatywnych konsekwencji uchybienia terminów procesowych, chociażby poprzez ustanowienie pełnomocnika, który mógłby zastąpić ją w postępowaniu" (tamże). Na koniec Sąd wyjaśnia, że kwestie odroczenia posiedzenia (rozprawy) zostały uregulowane przez ustawodawcę w art. 99, art. 109 i art. 110 p.p.s.a. i sprowadzone zostały do ważnych przyczyn, nie dających się przezwyciężyć przeszkód, wydarzeń nadzwyczajnych, czy braków w zawiadomieniach. Chcąc doprowadzić do odroczenia, wnioskujący musi wykazać te okoliczności. Do pisma z dnia 2 listopada 2015 r. skarżąca nie dołączyła żadnych dowodów pozwalających na podjęcie oczekiwanego przez nią rozstrzygnięcia. Jak wcześniej wykazano, skarżąca nie znalazła się w sytuacji, o jakiej mowa w art. 109 czy art. 110 p.p.s.a. Sama zaś okoliczność braku możliwości osobistego uczestnictwa w rozprawie odbywającej się w dniu 24 listopada 2015 r. nie uzasadnia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.