I SA/Bd 971/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2003r. postanawia: umorzyć postępowanie W piśmie z dnia 29 października 2010r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2003r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podniosła, że nie posiada żadnego zabezpieczenia, rachunków bankowych oraz nieruchomości, a jej dochody wynoszą [...] zł brutto. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na wskazaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Sąd zauważa, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest właściwe uzasadnienie wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004 r., sygn. akt FZ 85/04). Nie poparty zatem stosownymi argumentami i dowodami wniosek nie jest wystarczającą podstawą do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 09 września 2008 r., sygn. akt II OZ 876/08 stwierdził, że "to właśnie na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Ponadto, wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet, jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia." Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela przedstawiony pogląd. W rozpatrywanej sprawie skarżąca poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz lakonicznym opisem swojej sytuacji nie przedstawiła w skardze żadnego uzasadnienia na poparcie tego wniosku. Strona nie przedstawiła argumentów, okoliczności przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania zaskarżonej decyzji, które stanowiłyby podstawę wydania pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia. Jednocześnie należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 61 § 6 powołanej ustawy, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W przedmiotowej sprawie takie rozstrzygnięcie zostało wydane, albowiem wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...]. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stało się zatem bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 61§ 6 wskazanej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., II OZ 591/08). Na marginesie Sąd zauważa, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może być złożony przez stronę również na etapie ewentualnego postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji.