II SA/Bd 1100/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2015r. Nr [...] Burmistrz na podstawie art. 3, art.5, art. 16a, art. 19, art. 20 ust. 2 i 3 i art. 23 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2013 r., poz. 1456 ze zm.), w związku z art. 25 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014r., poz. 567) oraz Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 roku w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2013 r., poz. 3 ze zm.) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 959 ze zm.), odmówił M. J. świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na matkę A. J. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, M. J. była uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z niepodejmowaniem zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką A. J. w okresie od [...].04.2011 r. do [...].05.2013 r. Organ wskazał, że od dnia 1 stycznia 2013 r. świadczenie pielęgnacyjne przysługuje tylko w sytuacji, w której niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia. Z treści orzeczenia A. J. wynika, że nie można ustalić daty od kiedy istnieje niepełnosprawność. W związku z tym faktem M. J. na dzień 1.06.2013 r. nie spełniała już przesłanki do złożenia wniosku o płatność świadczenia pielęgnacyjnego w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. Według nowych przepisów, M. J. mogła ubiegać się o specjalny zasiłek opiekuńczy uwarunkowany faktyczną rezygnacją z pracy i spełnieniem kryterium dochodowego w kwocie 623,00 zł netto na osobę w rodzinie. Jak wskazał organ, M. J. złożyła wniosek o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego [...] lipca 2013 r. W związku z brakiem faktycznej rezygnacji z pracy oraz przekroczeniem kryterium dochodowego w oparciu o dochody za rok 2011, wnioskodawczyni uzyskała decyzję odmowną. Również wniosek o płatność zasiłku dla opiekuna został rozpatrzony odmownie. W dniu [...] czerwca 2014 r. M. J. złożyła wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia tytułem opieki nad niepełnosprawną matką, dołączając do wniosku orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z siedzibą w W. z dnia [...] czerwca 2013 r., z którego wynika, że matka wnioskodawczyni legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, przyznanym na czas nieokreślony. Organ wskazał, że rodzinny wywiad środowiskowy potwierdził niepodejmowanie zatrudnienia i świadczenie opieki przez wnioskodawczynię. Organ wskazał, że specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 623,00 zł. Przeliczenia dochodu dokonuje organ na podstawie wskazanych w ustawie zaświadczeń. Wnioskodawczyni przedłożyła zaświadczenie z urzędu skarbowego dotycące dochodów matki, wnosząc jednocześnie o pomniejszenie dochodu wykazanego w urzędzie skarbowym o deputat węglowy, ryczałt energetyczny i pielęgnacyjny. Organ wskazał, że ewentualnego pomniejszenia dochodu strona winna dokonać na etapie wystawiania zaświadczenia przez urząd skarbowy, nie natomiast domagać się tego od organu. Jak wynika z zaświadczenia z Urzędu Skarbowego, dotyczącego A. J., w roku podatkowym 2012 dochód wyniósł: 20183,48 zł., podatek należny wyniósł: 1513,00 zł., składki na ubezpieczenie społeczne odliczone od dochodu wyniosły 0,00 zł. Przedłożono także zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych informujące o wysokości składki zdrowotnej opłaconej w 2012 r. w kwocie 1816,50 zł. W związku z powyższym, organ dokonał następującego obliczenia dochodu: dochód A. J. tj. kwota 20183,48 zł pomniejszono o podatek – 1513,00 zł i o składkę zdrowotną – 1816,50 zł), co dało 16853,98 zł netto. Wnioskodawczyni w 2012 roku nie osiągnęła żadnego dochodu. Ustalono zatem, że łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w roku 2012 wyniósł 16853,98 zł. Miesięczny dochód rodziny za rok 2012 wyniósł: 1404,50 zł, a miesięczny dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie (2 osoby) wyniósł 702,25 zł. Przesłanka o kryterium dochodowym zatem nie została spełniona. Organ ustalił ponadto, że wnioskodawczyni nie podejmuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką zatem, jak wskazano, wnioskodawczyni nie spełnia wymaganego kryterium dochodowego, oraz nie zrezygnowała z pracy na rzecz opieki nad matką, wobec czego nie zostały spełnione przesłanki do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W odwołaniu M. J. powołała się na treść wyroku WSA w Bydgoszczy, który przy obliczaniu dochodu, nakazał odliczyć ryczałt energetyczny, deputat węglowy czy świadczenie pielęgnacyjne, w związku z czym, odwołująca się podniosła, że dochód w zaskarżonej decyzji został błędnie obliczony. Odwołująca się wskazała, że organ pierwszej instancji nie respektuje zaleceń wyrażonych w wyroku sądu. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 16a ust. 1 i 2, art. 3 pkt 1 a) ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że specjalny zasiłek opiekuńczy nie jest świadczeniem zależnym od uznania administracyjnego, wobec czego konieczne jest ustalenie, czy w sprawie zostały spełnione ustawowe przesłanki jego przyznania. Zdaniem organu, nie budzi wątpliwości okoliczność spełnienia przez osobę wymagającą opieki warunku posiadania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Zostało ponadto spełnione kryterium niepodejmowania pracy przez beneficjenta świadczenia. Wskazując na definicję dochodu zawartą w ustawie o świadczeniach rodzinnych, Kolegium, powołując się na ustalenia organu pierwszej instancji podniosło, że odwołująca się nie osiągnęła w 2012 r. w ogóle dochodu, natomiast matka odwołującej się uzyskała w 2012 r. zgodnie z zaświadczeniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w z dnia [...] czerwca 2014 r. dochód w wysokości 20.183,48 zł. Ta kwota była dla Burmistrza podstawą obliczeń łącznego dochodu opiekuna i osoby nad którą jest sprawowana opieka. Zgodnie z przepisami pomniejszo tę kwotę o zapłacony podatek (1.513,00 zł) oraz o zapłaconą składkę zdrowotną (1.816,50 zł). Określa to ostateczną kwotę dochodu przyjętą do obliczeń w wysokości 16.853,98 zł, co po podzieleniu daje 702,25 zł miesięcznie na osobę. Natomiast kryterium wynosi 623,00 zł na osobę. Organ wskazał ponadto, że odwołująca się nie może skorzystać z przepisu o podwyższonym kryterium dochodowym, bowiem przekracza również dochód o którym mowa w tym przepisie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium podniosło, że dodatek pielęgnacyjny i ryczałt energetyczny nie zostały wliczone do dochodu wskazanego przez Urząd Skarbowy i tym samym nie zostały uwzględnione w obliczeniach. Natomiast deputat węglowy dla rencistów jest zwolniony z podatku dochodowego do określonego limitu, a jedynie nadwyżka ponad kwotę limitu jest opodatkowana zryczałtowanym podatkiem PIT, tak więc w tej części mieści się w pojęciu dochodu określonego w art. 3 pkt 1) ppkt b) ustawy o świadczeniach rodzinnych i nie podlega odliczeniu. W skardze do WSA, M. J. wskazała na nieprawidłowe wyliczenie dochodu przez organy. Skarżąca za niezrozumiałe uznała, że Kolegium w decyzji z dnia [...] lipca 2015r. uwzględniło zalecenia zawarte w wyroku WSA z dnia 11 marca 2015r., w decyzji natomiast z dnia [...] sierpnia 2015r. ponownie źle obliczyło dochód. Skarżąca wymieniła wszystkie dodatki, które winny podlegać odliczeniu na łączną kwotę 7.459,22 zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Z powyższego wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Wskazana regulacja nie pozostawia wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując skargę wniesioną w niniejszej sprawie, Sąd uznał iż nie mogła zasłużyć ona na uwzględnienie. Przedmiot kontroli Sądu stanowiła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2015r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2015r. Nr [...], którą Burmistrz odmówił skarżącej świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na matkę A. J. Podstawę materialnoprawną zakwestionowanej decyzji stanowi art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 114 ze zm.). Na mocy wskazanego przepisu katalog świadczeń rodzinnych zwiększony został o specjalny zasiłek opiekuńczy, świadczenie wprowadzone ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 1548) i zaczął obowiązywać od dnia 1 stycznia 2013 r. Ustawodawca uzależnił przyznanie nowego świadczenia od kumulatywnego spełniania przesłanek określonych we wspomnianym art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie zatem z art. 16a ust. 1 ustawy specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ciąży obowiązek alimentacyjny, a także małżonkom, jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Jak wynika z art. 16 a ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje, jeżeli łączny dochód rodziny osoby sprawującej opiekę oraz rodziny osoby wymagającej opieki w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty kryterium dochodowego, o której mowa w art. 5 ust. 2 tej ustawy. Wskazać należy, że nabycie prawa do świadczenia, o którym mowa w art. 16 a ustawy o świadczeniach rodzinnych uzależnione jest od łącznego spełnienia wszystkich zawartych w tym artykule przesłanek. W sprawie niniejszej skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z niepodejmowaniem zatrudnienia z uwagi na konieczność sprawowania stałej opieki nad matką legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Biorąc pod uwagę spełnienie przez skarżącą poszczególnych kryteriów wyżej wskazanego świadczenia, stwierdzić należy, że skarżąca znajduje się w kręgu osób, na których ciąży obowiązek alimentacyjny wobec niepełnosprawnej matki. Matka skarżącej legitymuje się orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności nr [...], wydanym przez Powiatowy Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...] czerwca 2013 r. Wskazanym orzeczeniem A. J. uznana została za niepełnosprawną w stopniu znacznym. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje od dnia [...].04.2011 r. przy czym nie zostało ustalone od kiedy niepełnosprawność istnieje. W związku z niepełnosprawnością matki, skarżąca uprzednio była beneficjentką świadczenia pielęgnacyjnego, przyznanego jej w drodze decyzji z dnia [...].06.2011r. w okresie od [...].04.2011 r. do [...].05.2013 r. W związku z niepodejmowaniem przez skarżącą zatrudnienia z uwagi na konieczność opieki nad matką, bezsporne jest, że ostatnie zatrudnienie skarżącej miało miejsce w okresie od [...].11.2009r. do [...].01.2010r. na terenie H. Od dnia [...].02.2010r. skarżąca zarejestrowana została w UP jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Decyzją Starosty z dnia [...].05.2011r. skarżąca utraciła status bezrobotnej z dniem [...].04.2011r. Kryterium, spełnienie którego stanowiło oś sporu w niniejszym postępowaniu, jest kryterium dochodowe. Obliczona przez organ wysokość dochodu dwuosobowej rodziny skarżącej, nie uprawniała jej – jak wynika z treści zaskarżonej decyzji – do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Biorąc pod uwagę zawarte w aktach dokumenty stwierdzić należy, że jak wynika z zaświadczenia Naczelnika US, dochód matki skarżącej w 2012 r. wyniósł 20 183,48 zł., należny podatek natomiast – 1 513 zł. Z zaświadczenia ZUS wynika, że wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne za 2012 r. wyniosła 1816,50 zł. Skarżąca oświadczyła, że jej dochód w 2012 r. był zerowy. Organ wyliczenia dochodu w niniejszej sprawie dokonał w sposób następujący: dochód w wysokości 20183,48 zł pomniejszono o kwotę zapłaconego podatku – 1513,00 zł i wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne – 1816,50 zł. Powyższe działanie dało wynik 16853,98 zł. Uzyskaną różnicę podzielono przez 12 miesięcy, co dało iloraz 1404,50 zł. Tę kwotę organ z kolei, uwzględniając liczbę osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, podzielił na dwa, ustalając ostateczną kwotę przypadającą na miesiąc na osobę w rodzinie skarżącej na 702,25 zł. Zgodnie § 1 ust. 1 pkt 2 obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. z 2012r., poz. 959) od dnia 1 listopada 2012 r. do dnia 31 października 2014 r. wysokość kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, wynosi 623,00 zł. Z powyższego wynika, że ustalony w niniejszym postępowaniu dochód wyższy jest od ustawowego kryterium dochodowego, wobec czego, na tej podstawie, organ zobligowany był do odmowy przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia. Powyższe wyliczenie dochodu skarżącej jest wyliczeniem prawidłowym, a organ dokonał pomniejszenia dochodu o wszystkie elementy, które mogły zostać w danej sytuacji odliczone. Przy obliczaniu dochodu decydującego o przyznaniu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego uwzględnia się legalną definicją dochodu rodziny, zawartą w art. 3 pkt 2 u.ś.r., według której przez dochód rodziny należy rozumieć sumę dochodów członków rodziny. Z kolei dochód członka rodziny oznacza przeciętny dochód członka rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 3 ust. 2a u.ś.r.). O tym, co składa się na dochód, stanowi art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, który wymienia trzy zasadnicze grupy dochodów: przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne; deklarowany w oświadczeniu dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienione w sposób zamknięty w tym przepisie (w szczególności: alimenty na rzecz dzieci, wypłacone świadczenia z funduszu alimentacyjnego, dodatek kombatancki, stypendia doktoranckie, habilitacyjne, sportowe, socjalne, należności otrzymywane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, zaliczka alimentacyjna, dochody z gospodarstwa rolnego). Ustawa nie przewiduje pomniejszenia dochodu o wskazane przez skarżącą składniki, ryczałt energetyczny, deputat węglowy i dodatek pielęgnacyjny. Podstawą ustalenia dochodu rodziny jest dochód uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Każdy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest liczony jako podstawa przy ustalaniu, czy ubiegający się spełnia kryterium dochodowe. Ustawodawca w art. 5 ust. 3 u.ś.r. ustanowił tzw. zasadę równoważnika zasiłkowego, dopuszczając tym samym możliwość przekroczenia granicy kryterium dochodowego, nieskutkującą odmową przyznania zasiłku. Jednak zastosowanie tej zasady uzależnił od równoczesnego spełnienia trzech przesłanek: przekroczenie kryterium wynosi tyle co najniższy udzielany na dany okres zasiłkowy zasiłek rodzinny lub jest mniejsze od tej kwoty; zasiłek przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym; zasiłek przysługiwał w poprzednim okresie bez zastosowania zasady równoważnika. W niniejszej sprawie nie zostały spełnione kryteria uwzględnienia podwyższenia kryterium dochodowego ze względu na to, że przekroczenie kryterium jest wyższe od najniższego udzielanego na dany okres zasiłkowy zasiłku rodzinnego (na dzień wydania zaskarżonej decyzji – 77 zł), bowiem suma kryterium dochodowego (623 zł) i ówcześnie obowiązująca najniższa kwota zasiłku rodzinnego (77 zł) wynoszą 700 zł, dochód skarżącej ustalono natomiast na 702,25 zł. Skarżąca ponadto w poprzednim okresie zasiłkowym nie była beneficjentką specjalnego zasiłku opiekuńczego. Stwierdzić zatem należy, że w stanie faktycznym i prawnym rozpoznawanej sprawy organy orzekające nie mogły zadośćuczynić żądaniu strony skarżącej, gdyż zobowiązane były działać na podstawie obowiązujących w dacie orzekania przepisów prawa. Tylko natomiast łączne spełnienie wyszczególnionych przez ustawodawcę warunków pozwalałoby na pozytywne załatwienie przedmiotowego wniosku. W sprawie niniejszej organ dokonał prawidłowego wyliczenia dochodu i w oparciu o te działania wydał decyzję odpowiadającą prawu. Argumenty zatem zawarte w skardze nie mogły odnieść skutku. Nie można się zgodzić z twierdzeniem skarżącej, że organ nie respektował zaleceń zawartych w wyroku tut. Sądu z dnia 11 marca 2015r., wydanego w sprawie II SA/Bd 1083/14. Ustalenia dokonane przez organ w przedmiotowej sprawie są jasne, czytelne i należycie uzasadnione. Odpowiadają również praw, wobec czego brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, zarówno w kwestii ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowania do jego oceny przepisów prawa, albowiem ocena ta została dokonana przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy. Innymi słowy - w przywołanych okolicznościach, brak jest podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, która zapadła na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie zgromadzonych i potrzebnych do jej rozstrzygnięcia dowodów, właściwej ich oceny oraz prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych organu odwoławczego, zawartych w jej uzasadnieniu (art. 107 § 3 k.p.a.). Zwrócić uwagę należy na jeszcze jedną kwestię, przyjęcie w art. 133 § 1 ppsa zasady, że sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy, oznacza, że sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu (czynności). Zmiana stanu faktycznego lub prawnego, która nastąpiła po wydaniu zaskarżonego aktu (czynności), zasadniczo nie podlega uwzględnieniu, zatem wskazana poniżej okoliczność pozostaje bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy, jednak może mieć znaczenie dla skarżącej z punktu widzenia ponownie złożonego wniosku o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Zgodnie § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 sierpnia 2015 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. z 2015r., poz. 1238 z dnia 27 sierpnia 2015r.), od dnia 1 listopada 2015 r. do dnia 31 października 2017 r. wysokość kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, wynosi 764,00,00 zł. Kryterium dochodowe zostało zatem aktualnie podwyższone. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd orzekł na podstawie art. 151 ppsa, jak w sentencji wyroku.