II SA/Bd 113/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Leszek Tyliński sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2015 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Wójt Gminy Z. W. decyzją z dnia ... 2014r. nr ..., na podstawie art. 2 pkt 2, 11, 17, art. 6 ust. 3, art. 9 ust. 2, art. 12 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 1, art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2012r., poz. 1228 ze zm.) w zw. z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 lipca 2010r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz.U. z 2010, nr 123, poz. 836 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku K. W. z ... 2014r., odmówił prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że dochód osiągnięty w roku bazowym 2013 z tytułu zatrudnienia wnioskodawczyni w Ośrodku Szkoleniowym "A", pobieranie zasiłku dla bezrobotnych tj. 9.052,17zł oraz dochód M. W. tj. 1.170zł na podstawie art. 2 pkt 17 lit. b – c ww. ustawy jest dochodem utraconym i nie jest uwzględniany przy ustalaniu dochodu rodziny. Organ stwierdził, że od dnia ...2014r. M. W. zatrudniony został w Firmie Usługowej "B" uzyskując za m-c czerwiec br. wynagrodzenie w kwocie netto 1310,61 zł, a od ...2014r. K. W. jest zatrudniona w "A" uzyskując wynagrodzenie za m-c czerwiec 2014r. w kwocie netto 1740,82 zł. Podjęcie zatrudnienia jest sytuacją powodującą uzyskanie dochodu (art. 9 ust. 4a ustawy). Po zsumowaniu dochodu uzyskanego przez wnioskodawczynię w kwocie 1.740,82zł oraz M. W. w kwocie 1.310,61 zł stwierdzono, że dochód rodziny wnioskodawczyni od lipca 2014r. wynosi 3.051,43 zł, co w przeliczeniu na członka rodziny czteroosobowej wynosi 762,86 zł, podczas gdy art. 9 ust. 2 ww. ustawy mówi, iż świadczenie z funduszu alimentacyjnego przysługują jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 725 zł. W niniejszej sprawie przekroczono ustawowe kryterium dochodu. W odwołaniu od powyższej decyzji K. W. wniosła o ponowne przeliczenie dochodu wobec odmowy przyznania jej świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres 2014/2015 w związku z przekroczeniem kryterium dochodowego, powołując się na argumentację i wyjaśnienia zawarte w odwołaniu od decyzji nr ... z ... 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z ... 2014r., znak: ..., na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznając, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i powołując ogólne przepisy dotyczące ustalania dochodu rodziny wskazał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił dochód rodziny K. W. Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie zostało przekroczone kryterium dochodowe, tym samym nie ma podstaw do przyznania stronie świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla córki N. W. Organ dodał, że nawet tak minimalne przekroczenie dochodu rodziny nie daje uprawnień organom orzekającym na pozytywne rozpatrzenie wniosku. Marginalnie organ odwoławczy dodał, że wskazana w odwołaniu sprawa zakończyła się rozstrzygnięciem ostatecznym SKO, a przedmiotem niniejszego postępowania jest przyznanie świadczeń na skutek nowego wniosku na okres świadczeniowy 2014/2015 i argumenty zawarte w zakończonej już sprawie nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia odwołania w innym postępowaniu. K. W., w ustawowym terminie, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z ... 2014r., wnosząc o pozytywne rozpatrzenie jej sprawy. Skarżąca zarzuciła, że organy błędnie wyliczyły dochód rodziny z całego roku 2013 w przeliczeniu na członka, gdyż sugerowano się jednorazową premią zwiększająca wynagrodzenie miesięczne za pracę, natomiast nie uwzględniono, że mąż skarżącej nie pracował przez wiele miesięcy. Z wyliczeń jakie skarżąca poczyniła wynika, że dochód rodziny w przeliczeniu na członka wynosi 549,81zł a nie 762,85 jak podaje organ, natomiast w roku 2013 wynosił 256zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014r. poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, Sąd z urzędu zważył, że zaskarżoną decyzję należało wyeliminować z obrotu prawnego, albowiem narusza ona podstawowe zasady i normy postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z ... 2014r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy Z. W. o odmowie przyznania na rzecz córki skarżącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego z uwagi na fakt, że dochód przypadający na osobę w rodzinie przekroczył kryterium dochodowe, określone w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2012 r., poz. 1228 ze zm.). Zasady i tryb przyznawania świadczeń z funduszu alimentacyjnego określa ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1228 ze zm.), która w preambule stanowi, iż dostarczanie środków utrzymania osobom, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb, a w szczególności dzieciom, jest w pierwszej kolejności obowiązkiem wskazanych w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym członków ich rodziny. Konstytucyjna zasada pomocniczości nakłada na państwo obowiązek wspierania jedynie tych osób ubogich, które nie są w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb i nie otrzymują należnego im wsparcia od osób należących do kręgu zobowiązanych wobec nich do alimentacji. Wspieranie osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej z powodu niemożności wyegzekwowania alimentów należy łączyć z działaniami zmierzającymi do zwiększenia odpowiedzialności osób zobowiązanych do alimentacji. Przepis art. 9 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku, gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 725 zł (art. 9 ust. 2). Przy czym osobą uprawnioną jest osoba uprawniona do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazałą się bezskuteczna (art. 2 pkt 11) W ocenie Sądu, analiza treści zaskarżonej decyzji, w kontekście okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, treści akt administracyjnych oraz zarzutów skarżącej, uniemożliwia dokonanie właściwej sądowej kontroli działania administracji publicznej, uregulowanej przepisami prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wydało bowiem zaskarżoną decyzję bez ponownego rozpatrzenia co do istoty sprawy rozstrzygniętej w pierwszej instancji decyzją Wójta Gminy Z. W. z dnia ... 2014r. o odmowie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie przyjmuje się, że cechą dwuinstancyjności tego postępowania jest to, że organ drugiej instancji ponownie rozpatruje i rozstrzyga sprawę rozpoznaną i rozstrzygniętą przez organ I instancji. Nie oznacza to wprawdzie, że organ II instancji powtarza całe postępowanie wyjaśniające, lecz oznacza, że opierając się na materiale dowodowym zasadniczo zebranym w toku postępowania przez organ I instancji, organ odwoławczy materiał ten jeszcze raz poddaje ocenie, przy czym czyni to między innymi w kontekście zarzutów odwołania, a w uzasadnieniu swojej decyzji wyjaśnia, w zależności od wyniku tej oceny, podstawy faktyczne i prawne swojego rozstrzygnięcia, a tym samym podzielenia stanowiska organu I instancji lub przyznania racji wnoszącemu odwołanie. Oczywistym jest również, że skoro istota dwuinstancyjności postępowania administracyjnego jest dwukrotne rozpatrzenie co do istoty sprawy administracyjnej przez dwa organy, to organ odwoławczy nie może ograniczyć się w rozpoznaniu sprawy wyłącznie do oceny zasadności odwołania, czy też poprawności decyzji pierwszoinstancyjnej bez własnej analizy, wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, oceny zgromadzonych dowodów i subsumcji stosownych norm prawa materialnego (art. 7, art. 77 § 1 K.p.a.). Uzasadnienie decyzji organu drugiej instancji także musi odpowiadać wszystkim wymogom określonym w art. 107 § 3 K.p.a., nadto odnosić się do kwestii spornych i kwestionowanych w danej sprawie przez stronę odwołującą się. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Tymczasem lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego prowadzi do wniosku, że organ ten tak rozumianej zasadzie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nie sprostał. Po pierwsze, Kolegium ograniczyło się do poddania kontroli decyzji organ I instancji, przy czym uczyniło to w sposób sprawozdawczy, a w ogóle nie odniosło się do poszczególnych elementów stanu faktycznego jak i prawnego oraz zarzutów odwołania kwestionujących podaną przez organ I instancji przyczynę wydania decyzji odmownej. Organ odwoławczy, pomimo zakwestionowania w odwołaniu prawidłowości wyliczenia dochodu rodziny dla ustalenia prawa do świadczenia alimentacyjnego na rzecz córki skarżącej na okres świadczeniowy 2014/2015, w związku ze stwierdzeniem przez organ pierwszej instancji przekroczenia kryterium dochodowego, nie poczynił w tym zakresie żadnych własnych ustaleń i nie zawarł w uzasadnienia ani faktycznego ani prawnego sposobu własnego wyliczenia dochodu rodziny skarżącej na podstawie zgromadzonych dokumentów. Organ odwoławczy nawet nie ustalił wysokości dochodu rodziny skarżącej, ani dochodu na osobę w rodzinie, ograniczając się do nieuzasadnionej akceptacji ustaleń organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy uchylił się zatem nie tylko od wyjaśnienia szczegółowo (krok po kroku) w jaki sposób i przy zastosowaniu jakich przepisów prawa, określił wysokość dochodu rodziny skarżącej, będącego podstawą do ustalenia prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Podkreślenia wymaga, że organ drugiej instancji w ogóle nie ustalił dochodu rodziny skarżącej, nie odniósł go do norm prawa materialnego, zasad ustalania dochodu dla potrzeb orzekania o spornym świadczeniu. Nadto zupełnie dowolnie i z naruszeniem zasad ogólnych postępowania administracyjnego organ odwoławczy zaniechał podjęcia wszelkich kroków celem ustalenia rzeczywistej argumentacji strony kwestionującej sposób ustalenia dochodu jej rodziny dla przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Skarżąca bowiem w odwołaniu z dnia ... 2014r. od decyzji pierwszoinstancyjnej o odmowie przyznania świadczenia na skutek wniosku z ... 2014r., jednoznacznie powołała się na własną argumentacje i wyliczenie dochodu rodziny opisane w innym piśmie procesowym – odwołaniu od decyzji tego samego organu pierwszej instancji z ... 2014r. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują dla odwołania żadnych szczególnych wymogów, zatem strona może odwoływać się do argumentacji podniesionej w innym piśmie, nawet w odrębnej sprawie administracyjnej, o ile jej zdaniem argumentacja ta ma również znaczenie w tej sprawie. To Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno ustalić treść tego pisma, którego wszakże również było adresatem (nie zostało dołączone do akt sprawy), i dopiero na podstawie analizy i porównania podnoszonych tam argumentów w stosunku do przedmiotu niniejszej sprawy ocenić, czy maja one czy nie znaczenie w tej sprawie i czy są zasadne. Tymczasem organ odwoławczy także i ten obowiązek całkowicie zbagatelizował, bez zapoznania się z treścią pisma niezasadnie stwierdzając ogólnikowo, że "argumenty zawarte w zakończonej już sprawie nie mogą stanowić podstawy uwzględnienie odwołania w innym postępowaniu." Sąd zważył, że z analizy akt administracyjnych sprawy, której nie dokonał organ odwoławczy, pośrednio wynika, iż stanowiąca przedmiot spory w niniejszej sprawie sprawa prawidłowości ustalenia dochodu rodziny skarżącej dla przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego związana jest z zaistniałą w 2014r. zmianą sytuacji dochodowej rodziny skarżącej, tj. uzyskania dochodu z tytułu zatrudnienia w rozumieniu art. 9 ust. 4a ustawy przez skarżącą oraz jej męża. Decyzja Wójta Gminy Z. W. z ... 2014r. nr ..., na argumentację odwołania której skarżąca powołała się w odwołaniu od decyzji tego organu z dnia ... 2014r., została wydana między innymi na podstawie art. 24 i 25 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, i uchyla (z dniem 1 lipca 2014r.) uprzednią decyzję o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego z dnia ... 2013r. (na okres świadczeniowy 2013/2014), odmawiając przyznania z tym dniem świadczeń. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że podstawą uchylenia uprzedniej decyzji była analogiczna argumentacja jak w niniejszej sprawie, czyli uzyskanie od maja 2014r. dochodu (wcześniej utraconego) przez skarżącą oraz jej męża. Już chociażby z tego powodu, należy stwierdzić, iż argumentacja podnoszona w odwołaniu od tej decyzji może być tożsama i na podstawie tych samych argumentów i wyliczenia dochodu rodziny skarżąca mogła starać się wykazać wadliwość ustaleń i oceny prawnej organu administracji także w niniejszym postępowaniu. Trafności tych zarzutów i argumentów winna zatem podlegać oceni w postępowaniu odwoławczym w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że organ odwoławczy zupełnie zbagatelizował treść odwołania skarżącej, która wprost nawiązywała do pisma, którego organ nie tylko nie uwzględnił, ale nawet nie załączył do akt niniejszej sprawy, nie poddał go analizie i dowolnie orzekł o nieprzydatności argumentacji w nim zawartej. Stanowi to pogwałcenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Ponadto należy zważyć, że Kolegium wbrew treści i sensowi odwołania skarżącej przyjęło, iż wnosi ona jedynie o ponownie przeliczenie dochodu rodziny, jednak i temu Kolegium nie sprostało, pomimo bezprawnemu okrojeniu osnowy odwołania skarżącej, gdyż w uzasadnieniu decyzji ... nie dokonało (wbrew zasadzie dwuinstancyjności) ponownego wyliczenia dochodu, brakuje jakichkolwiek obliczeń, choćby wzmianki o dowodach, na których się oparto. Uzasadnienie ostatecznej decyzji Kolegium ogranicza się w istocie do skrótowego wskazania wniosków stanu faktycznego ustalonego przez organ pierwszej instancji i zacytowania treści przepisów ustawy, bez jednakże wskazania przepisów które regulowały sposób ustalenia dochodu rodziny skarżącej, z uwzględnieniem zmiany sytuacji dochodowej pomiędzy rokiem 2013, a 2014. Ani w podstawie prawnej, ani w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy nie odniósł się do konkretnych zasad ustalenia wysokości dochodu, pojęć dochodu utraconego, dochodu uzyskanego i przesłanek uwzględnienia przy ustalaniu podstaw do przyznania świadczenia dochodu uzyskanego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy (art. 2 pkt 17 i 18, art. 9 ust. 3-4a ustawy). Kolegium poprzestało jedynie na stwierdzeniu, iż organ I instancji prawidłowo wyliczył dochód rodziny, co wszakże pozostaje okolicznością sporną i nadal niewyjaśnioną. Takie uzasadnienie decyzji administracyjnej stanowi zaprzeczenie przepisowi art. 107 § 3 K.p.a. i jest niemal w zerowym stopniu zindywidualizowane. Jak wynika z powyższego decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, z jednej strony uchyla się od szczegółowej i rzetelnej oceny rozstrzygnięcia w kontekście zarzutów i argumentów odwołania, a nadto od zajęcia stanowiska w kwestiach merytorycznych istotnych dla rozstrzygnięcia o żądaniu zgłoszonym przez skarżącą w zakresie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, na rzecz jej córki. Z tych powodów Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 15 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślić przy tym trzeba, że skoro sprawa nie została należycie merytorycznie rozpatrzona przez organ drugiej instancji, to przedwczesne byłoby czynienie przez Sąd jakichkolwiek wskazówek materialnoprawnych co do jej rozstrzygnięcia, gdyż sprawa musi być jeszcze raz rozpatrzona przez administracyjną instancję odwoławczą. Przy ponownym rozpatrzeniu niniejszej sprawy organ odwoławczy zobligowany będzie do wyeliminowania wskazanych powyżej uchybień i wyjaśnienia sposobu wyliczenia dochodu rodziny skarżącej poprzez przedstawienie etapów obliczeń z każdorazowym powołaniem podstawy prawnej, oraz dowodu z którego wynika dana kwota, dając temu wyraz w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu decyzji. W szczególności organ, uwzględniając także argumenty i wyliczenia strony podniesione w przywołanym w niniejszej sprawie – odwołaniu do uprzedniej decyzji ustali i oceni czy prawidłowo nastąpiło wyliczenie dochodu rodziny i dochodu na osobę w rodzinie skarżącej uwzględnianego przy rozpatrzeniu wniosku z dnia ... 2014r. na okres świadczeniowy 2014/2015, w świetle przepisów ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Organ odwoławczy, na podstawie szczegółowej analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach niniejszej sprawy, bąk uwzględniając możliwość jego uzupełnienia (art. 136 K.p.a.), w szczególności winien ocenić, kwestionowaną już uprzednio, prawidłowość zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy normy art. 9 ust. 4a ustawy i uwzględnienia jako dochodu uzyskanego dochodu skarżącej w wysokości uzyskanej w czerwcu 2014r. (jak wywodzi skarżącą zwiększonej o jednorazową premię). Organ rozważy, które dochody członków rodziny uzyskiwane w 2013r, należy uznać za utracone, a które osiągnięte w 2014r. za uzyskane, w rozumieniu art. 2 pkt 17 i 18, oraz ustali i oceni zastosowanie w sprawie normy art. 9 ust. 4a ustawy, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajdują się dwie następujące po sobie umowy o pracę (na analogicznych warunkach) pomiędzy K. W. i ks. D. A. – Dyrektorem Ośrodka Szkoleniowego "A" na czas określony tj. umowa z ...2013r. zawarta na czas od ...2013r. do ...2014r. (k.32) – rozwiązana za porozumieniem stron z dniem ...2014r. (k. 29 i 30) oraz umowa z dnia ... 2014r. zawarta na czas od ...2014r. do ...2014r. (k.28), aneksowana w dniu ...2014r. co do okresu zatrudnienia do ...2019r. (k.5). Uzasadnienie decyzji winno odpowiadać wskazanym powyżej wymogom i wykładni art. 107 § 3 K.p.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O wstrzymaniu wykonania uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a.