II SA/Bd 1165/11

WyrokWSA w Bydgoszczy2012-02-07

Skład orzekający: Małgorzata Włodarska, Wojciech Jarzembski, Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki wiaty było zgodne z prawem i czy postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte prawidłowo?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz nałożenie grzywny na skarżących było zgodne z prawem, ponieważ nie wykonali oni ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę wiaty. Organ prawidłowo zastosował przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a wysokość grzywny została ustalona zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Stan faktyczny
Skarżący I. i L. K. zostali zobowiązani decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozbiórki wiaty dobudowanej do budynku mieszkalnego. Po niewykonaniu tego obowiązku wszczęto wobec nich postępowanie egzekucyjne i nałożono grzywnę w wysokości 1960 zł. Skarżący złożyli zażalenie, zarzucając brak ustaleń faktycznych i prawnych oraz brak uzasadnienia wysokości grzywny.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie : Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Bartosz Kornalewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi I. i L. K. na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki wiaty oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. K. postanowieniem z [...] maja 2011 r. ([...]) na podstawie art. 20 § 1 pkt 4, art. 17 § 1, art. 2 § 1 pkt 3, art. 26 § 4, 119- 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84 a ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), wszczynając postępowanie egzekucyjne w administracji w stosunku do I. i L. K. nałożył na nich grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji znak: [...] dnia [...] lutego 2008 r. w wysokości 1.960,00 zł. Ww. wnieśli zażalenie, zarzucając brak ustaleń faktycznych i prawnych przemawiających za wszczęciem postępowania egzekucyjnego, brak przesłanek do zastosowania środka egzekucyjnego w postaci grzywny i brak uzasadnienia jej wysokości. Postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. ([...]) na podstawie art. 123 w zw. z art. 144 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 ww. ustawy Prawo budowlane oraz art. 18, art. 23 § 1 i § 4 ww. ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w . utrzymał w mocy to postanowienie stwierdzając, że podstawą wszczęcia postępowania i nałożenia środka egzekucyjnego był fakt nie wykonania przez skarżących ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. K. z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...], którą nakazano wykonanie rozbiórki wiaty dobudowanej do budynku mieszkalnego przy ul. J. [...] w C. Organ egzekucyjny zgodnie z zasadą celowości i stosowania najłagodniejszego środka w postępowaniu egzekucyjnym oraz zasadą stosowania środków egzekucyjnych przewidzianych tylko w ustawie był zobowiązany zastosować środek egzekucyjny przymuszający do wykonania obowiązku dokonania określonych robót budowlanych wybierając grzywnę jako środek mniej uciążliwy, biorąc pod uwagę koszty jakie zobowiązani musieliby ponieść w związku z zastosowaniem środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Składając skargę I. i L. K. stwierdzili, że organ nie wskazał jakie ustalenia skutkowały nałożeniem grzywny i brak wyjaśnienia przesłanek dot. wysokości grzywny. Odpowiadając na skargę organ podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczym i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z i prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy w razie uwzględniania skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonanie. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zgodność zaskarżonego postanowienia przede wszystkim z przepisami ustaw wskazanych w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia i innymi przepisami obowiązującego prawa. Stosownie do przepisów art. 133 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje wyrok po zamknięciu sprawy na podstawie akt sprawy. Z akt postępowania w niniejszej sprawie tymczasem wynika, że ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. K. z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...] skarżący zostali zobowiązani do wykonania rozbiórki wiaty dobudowanej do budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. Jagiełły [...] w C. (polegającej na usunięciu 4 słupów z 2 zespolonych ceowników - usytuowanych w granicy konstrukcji dachu i zadaszenia powierzchni w kształcie trapezu o szer. 6,85 m od ulicy J. i dł. 13,31 m od strony działek [...] i [...] i wysokości 4,70 m). Skarżący następnie wnieśli odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., który decyzją z dnia [...] marca 2008 r. znak: [...] utrzymał ją w mocy, a następnie wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 11 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Bd 328/08 skargę oddalił. Wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wyrokiem z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. akt II OSK 1783/08 została oddalona. Z akt wynika również, że w związku z niewykonaniem obowiązku, na podstawie art. 15 §1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) skarżącym przesłano upomnienie nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] zawierające wezwanie, do dobrowolnego wykonania - w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia - ciążącego na nich obowiązku, z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Z uwagi na bezskuteczność tego upomnienia i dalsze uchylanie się skarżących od wykonania obowiązku właściwy organ egzekucyjny a był nim w myśl obowiązujących przepisów - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. K. był upoważniony a jednocześnie zobowiązany zastosować odpowiedni środek egzekucyjny. Zgodnie z art. 7 § 1 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organy stosują środki przewidziane w ustawie. Warto w tym miejscu na marginesie zauważyć, że wcześniej skarżący w piśmie z [...] lipca 2010 r. poinformowali organ egzekucyjny, iż prace rozbiórki trwają i zakończą się [...] kwietnia 2010 r. W tej sytuacji wszczęcie postępowania egzekucyjnego a następnie nałożenie grzywny w kwocie 1960 zł było zgodne z prawem i nastąpiło przy zachowaniu reguł i przepisów określonych ustawą z 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżącym doręczono upomnienie a następnie zgodnie z art. 122 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wraz z postanowieniem o nałożeniu grzywny doręczono odpis tytułu wykonawczego. Określając wysokość grzywny organ prawidłowo zastosował przepisy art. 121 § 5 tej ustawy. Stanowi on, że wysokość grzywny dotyczącej spełnienia przez zobowiązanego obowiązki wynikającego z przepisów prawa budowlanego w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części stanowi iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczenia premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książek mieszkaniowych. Z akt sprawy (dokument z [...] maja 2011 r.) wynika, że wysokość grzywny została ustalona prawidłowo. Zarówno zaskarżone postanowienie jak i postanowienie utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem zawiera wszystkie elementy składowe wskazane treścią art. 122 § 2 pkt 1 i 2 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie doszło więc do naruszenia przepisów wskazanych w podstawie prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie doszło także do naruszenia jakiegokolwiek innego przepisu obowiązującego prawa. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek określonych treścią przywołanych już przepisów art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - na podstawie art. 151 tej ustawy Sąd skargę jako bezzasadną oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło