II SA/Bd 1186/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. J. L. nadał przesyłką pocztową w dniu 17 września 2015 r. skargę na decyzję Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji w [...] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ewentualnie o jej oddalenie wskazując, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania jest przedmiotem skargi. Podkreślił, że zaskarżona decyzja nr [...] Komendanta [...] Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, została doręczona J. L. w dniu 17 sierpnia 2015 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 16 września 2015 r. W dniu zaś 17 września 2015 r. skarżący nadał przesyłką pocztową niniejszą skargę, a więc po upływie terminu. Odpowiedź na skargę wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy została doręczona skarżącemu osobiście w dniu 19 listopada 2015 r. – zgodnie z adnotacją zamieszczoną na zwrotnym poświadczeniu odbioru w aktach sądowych (vide k. 43). W dniu 15 grudnia 2015 r. wpłynął do Sądu nadany faksem wniosek pełnomocnika skarżącego o odroczenie rozprawy z jednoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik podkreślił, że treść pouczenia dla osoby niemającej wykształcenia prawniczego o 30 dniowym terminie do wniesienia skargi została zinterpretowana jako termin miesięczny. Zatem powodem uchybienia terminu był błąd w interpretacji przepisu przez skarżącego. Błąd niniejszy uznać należy, zatem za błąd niezawiniony. Kolejnym pismem nadanym w dniu 15 grudnia 2015 r. pełnomocnik będący synem skarżącego i studentem prawa wyjaśnił, że wprawdzie Komendant [...] Policji w [...] wniósł w odpowiedzi na skargę o jej odrzucenie wskazując na wniesienie skargi z uchybieniem terminu jednakże nie została podniesiona informacja, że skarżącemu przysługuje prawo wystąpienia w wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dodał także, że skarżący uzyskał informację o prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w dniu 8 grudnia 2015 r. czyli w dniu w którym udzielił pełnomocnictwa synowi. Wówczas na skutek konsultacji z pełnomocnikiem dowiedział się po raz pierwszy o przysługującym mu prawie do złożenia takiego wniosku. Komendant [...] Policji w [...] w odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniósł o jego odrzucenie ewentualnie o oddalenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej również jako "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 ustawy). Wniosek jest więc spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego wart. 87 § 1 ustawy, a termin ten liczy się przy tym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (tak B Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lex 2013). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że jeżeli w odpowiedzi na skargę podniesione są okoliczności wskazujące na uchybienie terminu do złożenia skargi, to wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od daty doręczenia skarżącemu odpowiedzi na skargę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 255/05; z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt I FZ 40/08; z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt II OZ 1123/08; z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 468/1 O; z dnia 16 czerwca 20 lOr., sygn. akt II FZ 264/1 O). Po otrzymaniu informacji o uchybieniu terminu rozpoczyna swój bieg 7-dniowy termin z art. 87 § 1 ppsa. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skoro bowiem strona już wie o uchybieniu terminu, to w ciągu 7 dni od uzyskania tej wiedzy powinna podjąć działania mające na celu jego przywrócenie. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała najpóźniej w chwili odebrania przez skarżącego odpowiedzi na skargę, czyli w dniu 19 listopada 2015 r. W tym dniu, bowiem skarżący dowiedział się, że jego skarga została wniesiona do Sądu z przekroczeniem ustawowego terminu. W tym miejscu podkreślić należy, iż wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego, termin siedmiu dni do wniesienia pisma (wniosku) liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a nie od czasu dowiedzenia o prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje twierdzenie skarżącego, że o prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu dowiedział się rzekomo w dniu 8 grudnia 2015 r. Na marginesie wskazać należy, iż brzmi ono mało wiarygodne. Skarżący sam bowiem podaje, że pozostaje z synem będącym studentem prawa w stałym kontakcie, a biorąc pod uwagę istotność niniejszej sprawy logicznym wydaje się, że o otrzymanej odpowiedzi na skargę i zawartym w niej - niekorzystnym przecież dla niego stanowisku - powinien syna przy pierwszej nadarzającej się sposobności poinformować. Ponadto, z uwagi na fakt, iż skarżący zarzuca organowi, że ten nie poinformował go o prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, wskazać należy, że z utrwalonego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądu, jednoznacznie wynika, że żaden przepis prawa nie nakłada na organy administracji państwowej obowiązku informowania strony, co do przysługującego jej prawa wnoszenia prośby o przywrócenie uchybionego terminu (por. wyroki NSA: z dnia 17 listopada 1993r., sygn. akt SA/Od 1434/93, z dnia 16 maja 2013r., sygn. akt II OSK 2384/11, z dnia 2 października 2014r., sygn. akt I OSK 658/13). Mając na uwadze powyższe nie budzi wątpliwości, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 26 listopada 2015 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek skarżący wniósł do Sądu dopiero w dniu 15 grudnia 2015 r. a więc z naruszeniem art. 87 § 1 ppsa co skutkować powinno, odrzuceniem wniosku zgodnie z art. 88 ppsa. Z tych względów, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.