II SA/Bd 119/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi kasacyjnej I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie ze skargi I. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę I. S. (wówczas S.) na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca, reprezentowana pełnomocnika, po uprzednim złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wniosła skargę kasacyjną, składając jednocześnie wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 22 września 2010r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej. Po rozpoznaniu sprzeciwu złożonego od powyższego postanowienia Sąd, postanowieniem z dnia 28 października 2010r. oddalił wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny natomiast w dniu 18 stycznia 2011r. oddalił zażalenie złożone przez skarżącą od postanowienia z dnia 28 października 2010r. (sygn. II OZ 1349/10). Zarządzeniem z dnia 10 maja 2011r. Referendarz sądowy pozostawił kolejny złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wobec nieprzyznania skarżącej prawa pomocy, pełnomocnik skarżącej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lipca 2011r. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2010r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej. Po rozpoznaniu sprzeciwu złożonego od powyższego postanowienia Sąd, postanowieniem z dnia 14 września 2011r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny natomiast w dniu 3 listopada 2011r. oddalił zażalenie złożone przez skarżącą od postanowienia z dnia 14 września 2011r. (sygn. II OZ 1054/11). W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2011r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do wykonania zarządzenia z dnia 5 lipca 2011r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł., w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie, które skarżącej doręczono w dniu [...] grudnia 2011r., skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej. Po rozpoznaniu sprzeciwu złożonego od powyższego postanowienia Sąd, postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na podstawie akt sprawy ustalono, że ani skarżąca, ani reprezentujący ją pełnomocnik nie uiścili wpisu należnego od skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie, który wobec doręczenia wezwania w dniu [...] grudnia 2011r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 147) upłynął w dniu [...] grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Konsekwencją nieuiszczenia, pomimo wezwania, stosownego wpisu od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania jest odrzucenie tych pism przez Sąd, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Wskazać należy ponadto na treść art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym uznać należy, iż brak formalny skargi kasacyjnej nie został w przedmiotowej sprawie uzupełniony, w związku z czym, na podstawie art. 178 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.