II SA/Bd 1390/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D., L. D., E. S., M. S., D. A.-S., Z. S., K. Ż., S. Ż., G. O., M. O., R. W., P. K., T. K., J. K., G. K., I. G., A. W., M. W., B. K., J. Z., M. Z., N. Z., M. P., P. P., M. S., M. F., M. F., E. T., A. T., J. W., W. W., D. Sz., M. Sz., M. S., B. O., E. O., A. C., D. O., A. O., K. W., I. K., A. K., E. S., Z. S., J. S., M. L., E. L., M. L., Ł. L., M. L., M. W., Ł. G., M. W., M. W., S. R., K. G., G. R., D. G., J. M., B. M., H. T., A. T., D. D., E. Sz., D. Sz., M. Cz., B. Cz., J. Cz., P. Cz., M. B., J. B., D. L., L. G., D. K., M. K., K. W., K. A., E. Sz. –P., T. P., A. F., A. C., K. K. P. K., B. G., M. G., W. K., S. K., S. D., S. O., R. W., Z. W., U. O., J. D., K. D., E. T., E. T., A. T., K. T., A. F., B. F., M. S., W. O., K. Cz., M. S., M. T., E. S., D. C., K. G., K. K., K. P., S. B., E. N., J. M., B. M., D. D., B. D., S. D., W. M., L. P., M. R., J. W., E. Ł., M. R., M. W., A. K., A. T., S. M., J. B., M. O., M. O., B. S. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji celu publicznego postanawia odrzucić skargę wobec wszystkich skarżących. Pismem z dnia [...] października 2010r., wymienieni powyżej skarżący, określający się jako "Podpisani Mieszkańcy Miasta [...] z rejonu ul. [...]" wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2010 r. Nr [...]w przedmiocie ustalenia lokalizacji celu publicznego. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skarga powinna czynić zadość określonym wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 grudnia 2010r., skarżący wezwani zostali do usunięcia braków formalnych skargi poprzez czytelne wskazanie imion i nazwisk wszystkich skarżących, a także czytelne wskazanie ich pełnych adresów zamieszkania. Zarządzenie wzywające skarżących do uzupełnienia braków formalnych przesłane zostało stu dziewięciorgu spośród stu czterdziestu pięciu osób, podpisanych pod skargą, których nazwiska i adresy dało się ustalić na podstawie pisma odręcznego. Na podstawie akt sprawy ustalono, że przesyłki zaadresowane do E. Sz. – P., B. F., D. K., K. A., K. W., M. K., T. P., B. G., Ł. G., M. W., A. C., A. T., M. S., J. S., M. G. oraz A. F. nie zostały przez adresatów podjęte i zwrócono je nadawcy. Pozostałe przesyłki natomiast zostały prawidłowo doręczone, jednakże żadna z wzywanych osób nie udzieliła odpowiedzi zgodnie z wezwaniem w zakreślonym jej terminie. W tym stanie rzeczy, w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.