II SA/Bd 1409/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi T. S. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 11a ust. 1, art. 11f, art. 11i, 12 ust. 1-4, 4c-f i art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 j.t.), zgodnie z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013. poz. 267 j.t.), zatwierdził projekt budowlany, podział nieruchomości i zezwolił Wójtowi Gminy [...] na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ulicy[...]. Zgodnie z art. 11f cytowanej ustawy orzekający organ ustalił: 1. wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii; 2. określenie linii rozgraniczających teren; 3. warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa; 4. wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich; 5. zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1, 6. oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; 7. zatwierdzenie projektu budowlanego; 8. obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu, 9. obowiązku przebudowy dróg innych kategorii. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu 26.05.2014 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynęło pismo T. i J. S. (właścicieli działki nr 284/23 w obrębie[...]), w którym złożyli sprzeciw na działanie Urzędu Gminy [...] oraz na podział działki nr 284/23. Podnieśli oni również, iż przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją publiczną, a dojazd do podzielonej sąsiedniej działki, winien być wykonany w całości z ziemi sąsiada. Pismem z dnia 3.06.2014 r. Starosta [...] przekazał Wójtowi Gminy [...] kserokopię pisma Państwa T. i J. S. w celu ustosunkowania się do zawartych w nim uwag. Wójt Gminy [...] w piśmie z dnia 27.06.2014 r. poinformował, że lokalizacja skrzyżowania w projektowanym miejscu, była przewidziana już w projekcie budowy drogi ekspresowej S-5. O włączenie ulicy [...] w układ drogowy, realizowany przy okazji projektowania drogi ekspresowej - drogi serwisowej nr DD 18, Gmina [...] zabiegała w związku z postulatami lokalnej społeczności. Projekt ten nie został jednak wówczas wykonany. W 2013 r. prywatny inwestor zobowiązał się wesprzeć poczynania Gminy w realizacji budowy wyjazdu z ul. [...] na drogę serwisową nr DD 18. Lokalizację skrzyżowania uzgodniono z administratorem drogi DD 18 - Generalną Dyrekcją[...]. W opinii Wójta Gminy [...] jest to lokalizacja najbardziej racjonalna i nienaruszająca istniejącego układu w drodze serwisowej (przystanek komunikacji publicznej, przejście dla pieszych oraz kąt skrzyżowania 90°). Zarządca drogi ul. [...] wskazał również, iż teren przejęty pod skrzyżowanie uszczupla własność Państwa S. w minimalnym zakresie. Ulica [...] jest drogą publiczną i wymaga podłączenia do istniejącego układu drogowego, ponadto należy uwzględnić ruch pieszy ul. [...] ze znacznego obszaru [...] do przystanku komunikacji publicznej, ponieważ wzdłuż drogi serwisowej nr 18 nie ma chodnika, a wąskie pobocze nie gwarantuje bezpieczeństwa pieszych. W związku ze sprzeciwem stron postępowania na realizację przedmiotowej inwestycji orzekający organ podkreślił, iż zgodnie z art. 11e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami, a regulacje zawarte w tej ustawie nie upoważniają organów wydających przedmiotowe decyzje do oceny racjonalności lub słuszności rozwiązań przyjętych we wniosku, ani też do wyznaczania korygowania trasy inwestycji. Nie mogą też proponować zmian lokalizacji inwestycji we wniosku, ani rozwiązań technicznych. Inwestor samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i techniczno - wykonawczych inwestycji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18.04.2007 r., IV SA/Wa 46/07, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9.11.2006 r., IV SA/Wa 638/06). Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 11a ww. ustawy starosta w odniesieniu do dróg powiatowych oraz gminnych wydaje decyzje o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi, a ulica [...] została zaliczona do kategorii dróg gminnych na podstawie uchwały Nr RGK.0007.61.2014 Rady Gminy [...] z dnia 24 kwietnia 2014 r., zatem przedmiotowa inwestycja dotyczy rozbudowy drogi publicznej. Ponadto wskazano, że do wniosku o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej dołączono dokumenty wymagane przepisem art. 11d ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 j.t). Projekt budowlany jest kompletny, ma wymaganą formę i zawiera oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Uzyskał on niezbędne opinie i uzgodnienia, został wykonany oraz sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, legitymujące się aktualnym zaświadczeniem potwierdzającym przynależność do właściwej izby samorządu zawodowego. Od decyzji tej odwołanie wnieśli T. i J. S., podnosząc, iż z przedstawionych dokumentów nie wynika jakoby lokalizacja skrzyżowania objętego skarżoną decyzją była uwzględniona w projekcie drogi ekspresowej S-5, a ulica [...] ma już połączenie z istniejącym systemem drogowym przez ulicę [...]. Nadto skarżący zwrócili uwagę, że nie poczyniono z nimi wcześniej ustaleń dotyczących wykupu stanowiącego ich własność gruntu na potrzeby rozbudowy ulicy [...]. Skarżący podnieśli także, iż realizacja przedmiotowej inwestycji godzi w ich interesy, za to odpowiada interesom właściciela działki sąsiedniej. Odwołujący się wskazali także, powołując się na rozmowę z przedstawicielem GDDKiA, iż istnieje możliwość przebudowy ulicy Narcyzowej bez naruszenia działki 284/23. Można to zrobić kosztem działki inwestora wspomagającego gminę w realizacji tego przedsięwzięcia. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Oceniając zaskarżoną decyzję Wojewoda uznał iż, została ona wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami, ponieważ o wszczęciu postępowania oraz o wydaniu decyzji poinformowano strony postępowania wysyłając zawiadomienia za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, spełniony został również warunek udziału społeczeństwa w postępowaniu poprzez zawiadomienia stron postępowania i podanie do publicznej wiadomości obwieszczeń o wszczęciu postępowania oraz o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a stwierdzony w toku badania akt sprawy brak opinii właściwego wojskowego zarządu transportowego dla planowanej inwestycji nie powinien być traktowany jako znaczące uchybienie, mogące rzutować negatywnie na ważność skarżonej decyzji, gdyż w toku postępowania organ orzekający bazował na informacji uzyskanej na ten temat z Generalnej Dyrekcji[...]. Nadto, zważywszy fakt, iż przedmiotowa inwestycja dotyczy drogi o znaczeniu lokalnym, a cała powierzchnia zabudowy dla tej inwestycji wynosi 480 m², zdaniem Wojewody należy przyjąć, że nie ma ona istotnego znaczenia dla obronności państwa. W ocenie organu odwoławczego przeprowadzone w sprawie postępowanie uwzględniało zasady określone w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 687 z późn. zm.), a wydana decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy, o których mowa we wskazanych przepisach; w uzasadnieniu decyzji zgodnie z przyjętymi w tym wypadku standardami, opisano wszystkie etapy postępowania prowadzonego przez organ I instancji, który nie odmówił żadnemu dowodowi wiarygodności. Odnosząc się do podniesionych zarzutów Wojewoda stwierdził, iż za wiarygodną uznać należy argumentację Wójta Gminy[...], mającą na celu udowodnienie publicznego charakteru inwestycji objętej zaskarżoną decyzją. Ponadto wskazano, iż nie ma przepisów zobowiązujących podmiot wnioskujący o wydanie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej do publicznego informowania o złożeniu takiego wniosku, ani do prowadzenia negocjacji z właścicielami nieruchomości, które będą objęte inwestycją. Obowiązujące przepisy prawa dają wnioskodawcy możliwość wyboru trybu, w którym uzyska zgodę na realizację inwestycji, w tym pozwolenie na budowę. Natomiast w toku procedury przewidzianej w tak zwanej "specustawie drogowej" strony są informowane o wszczęciu postępowania i możliwości zgłaszania uwag oraz zapoznawania się z dokumentami zgromadzonymi w aktach sprawy. W skardze do sądu T. i J. S. nie zgodzili się z argumentacją organu odwoławczego i wskazali, że ul. [...] ma bezpośrednie połączenie z utwardzoną ul. [...], która to ulica jest włączona w drogę serwisową nr 18. Ich zdaniem ul. [...] nie została przewidziana w projekcie budowy drogi ekspresowej S-5, o czym świadczy brak projektu przedłużenia i włączenia ulicy [...] w drogę serwisową nr 18, a ponadto na etapie projektowania drogi ekspresowej S-5 został poczyniony szereg ustaleń z Generalną Dyrekcją[...], wśród których nie było mowy o włączeniu ulicy [...] w drogę serwisową nr 18, a w miejscu rzekomo zaprojektowanego włączenia się ul. [...] w drogę serwisową nr 18 zostało zaprojektowane i wykonane przejście dla pieszych na drodze serwisowej nr 18, co zostało potwierdzone w zał. nr 1 do decyzji nr [...] r.". Skarżący zauważyli też, że nie było utrudnień z ich strony odnośnie oddzielenia części ich działki na potrzeby budowy drogi S-5, nie stwarzali również problemów gdy Urząd gminy [...] poszerzał ulicę [...], oddzielony został wtedy pas ich terenu w celu stworzenia dojazdu do sąsiednich działek, lecz ich zdaniem przedłużenie ulicy [...] powinno zostać uzgodnione przy projektowaniu inwestycji w tamtym czasie. Strony zwróciły uwagę, że w 2011 r. zwracały się do Starostwa powiatowego o wydanie pozwolenia na wybudowanie ogrodzenia, które zostało pozytywnie rozpatrzone ze względu na brak innych planów odnośnie ich terenu. Ponadto nadmieniono, iż rozpatrywane oddzielenie ich ziemi na drogę jest spowodowane inwestycją na sąsiedniej działce, której prywatny inwestor powinien mieć na uwadze przed rozpoczęciem inwestycji, że dojazd do jego działki zaprojektowany został pierwotnie od strony ulicy [...]. Za uchybienie również uznano brak informacji i ustaleń ze strony gminy o planowanej inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona podjęta zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest jedynie sprawdzenie, czy zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jej podejmowaniu nie zostały naruszone w sposób istotny przepisy postępowania administracyjnego. Natomiast stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną. Materialnoprawną podstawą wydania decyzji w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 687). Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg, starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, wydaje decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi. Pozwolenie na realizację inwestycji drogowej wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, stanowi rodzaj skonsolidowanego orzeczenia administracyjnego ustalającego lokalizację drogi, udzielającego pozwolenia na jej budowę oraz stanowiącego o zatwierdzeniu podziału nieruchomości i oznaczeniu nieruchomości, które przechodzą na własność Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego (art. 11 a ust. 1 oraz art. 11 f ust. 1 cyt. ustawy). Należy także wskazać, że inwestycja w zakresie realizacji drogi publicznej ma na celu zapewnienie realizacji określonych potrzeb wszystkim użytkownikom danej drogi, zatem jest inwestycją określonego celu publicznego. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowy drogi publicznej. Interes społeczny i gospodarczy, który znajduje oparcie w omawianym akcie prawnym i który w tym wypadku ma prymat nad słusznym interesem strony, przemawia za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi, z jednej strony znacznie zwiększając uprawnienia inwestora, natomiast z drugiej zdecydowanie ograniczając uprawnienia właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. Organ administracji nie jest uprawniony do oceny zasadności, celowości zamierzonej inwestycji, czy jej przebiegu. O tym decyduje inwestor, wybierając najbardziej korzystne dla niego rozwiązanie lokalizacyjne i techniczno-wykonawcze. To inwestor wyznacza miejsce oraz sposób realizacji drogi. Wydając decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej organ orzekający dokonuje jedynie oceny formalnoprawnej dopuszczalności lokalizacji tej inwestycji. Odmowa wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być oparta wyłącznie o ustalenia organu, z których wynikałoby, że przebieg inwestycji zaproponowany przez inwestora narusza obowiązujące przepisy prawa. W przeciwnym wypadku, stosownie do art. 11a ust. 1 ustawy organ zobligowany jest wydać decyzję zezwalającą na realizację inwestycji drogowej. Nie można bowiem uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2416/10 - dostępny pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Nadto stosownie do art. 11 i specustawy drogowej w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. A zatem - zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z art. 11 i specustawy drogowej w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1, art. 35 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z akt postępowania wynika, że inwestor ubiegając się o wydanie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej złożył wszystkie wymagane w danej sprawie dokumenty wymienione w art. 11 d, a wydana decyzja zawiera niezbędne elementy określone w art. 11 f ust. 1 specustawy drogowej, w tym wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji, mapę w odpowiedniej skali przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu i inne wynikające z tego przepisu. Decyzja zawiera także zatwierdzenie podziału nieruchomości - mapy z projektem podziału, w formie załącznika stanowiącego integralną część decyzji. Strony postępowania zostały w sposób prawidłowy powiadomione o wydaniu decyzji w formie obwieszczeń i doręczeń. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, rozpatrywana inwestycja ma być realizowana na działkach 284/35, 284/28, 282/118 i 282/120, przy czym działki nr 282/118 i 282/120 należą do gminy, a działka nr 284/28 stanowi własność Skarbu Państwa. Działka nr 284/35 powstała po podziale działki nr 284/23 należącej do T. i J. S.. Z analizy powiązania drogi – ul. [...] z innymi drogami publicznymi wynika, że ulica [...] jest połączona z drogą DD nr 18 przez ul. [...] (okoliczność bezsporna). Z dokumentów sprawy wynika też, że gmina działała w porozumieniu z prywatnym inwestorem "[...]", który planuje prowadzić działalność produkcyjną przy ul. [...], gdzie uznano za konieczne poprawienie warunków dojazdu do przyszłego zakładu przez utwardzenie nawierzchni i korektę geometrii skrzyżowania ul. [...] z drogą dojazdową DD – 18 (droga serwisowa, równoległa do drogi ekspresowej S-5). Nie zmienia to jednak faktu, że inicjatywę rozbudowy ul. [...] podjęła gmina. Gmina jest bowiem zarządcą ul. [...]. Ulica [...] w miejscowości [...] została zaliczona do kategorii dróg gminnych na podstawie uchwały Nr RGK.0007.61.2014 Rady Gminy [...]z dnia 24 kwietnia 2014 r. (opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu 6 maja 2014 r.), a zatem przedmiotowa inwestycja dotyczy rozbudowy drogi publicznej, co uzasadnia zastosowanie trybu określonego w ustawie stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia. W piśmie z dnia 27.06.2014 r. kierowanym do organu gmina wyjaśniła, że lokalizacja skrzyżowania (ul. [...] z DD nr 18), była przewidziana w projekcie budowy drogi ekspresowej S5, co wynika z fragmentu projektu zagospodarowania drogi (k.70 akt administracyjnych), gdzie zaznaczono zjazd z drogi DD nr 18, który usytuowano na działce nr 284/23 (działka skarżących przed podziałem). Należy więc przyjąć, że lokalizacja skrzyżowania w projektowanym miejscu była przewidziana już w projekcie budowy drogi ekspresowej S-5. Jak wskazał inwestor o włączenie ulicy [...] w układ drogowy, realizowany przy okazji projektowania drogi ekspresowej - drogi serwisowej nr DD 18, Gmina [...] zabiegała w związku z postulatami lokalnej społeczności. Projekt ten nie został jednak wówczas wykonany. Lokalizację skrzyżowania uzgodniono z administratorem drogi DD 18 - Generalną Dyrekcją[...]. W opinii Wójta Gminy [...] jest to lokalizacja najbardziej racjonalna i nienaruszająca istniejącego układu w drodze serwisowej (przystanek komunikacji publicznej, przejście dla pieszych oraz kąt skrzyżowania 90°). Zarządca drogi ul. [...] przyznał, iż teren przejęty pod skrzyżowanie uszczupla własność skarżących lecz jest to uszczuplenie w minimalnym zakresie. W tych okolicznościach słusznie wskazano, że ul. [...] jako droga publiczna wymaga podłączenia do istniejącego układu drogowego, gdyż należy uwzględnić ruch pieszych ul. [...] do przystanku komunikacji publicznej, który jest usytuowany u planowanego wylotu ul. [...] do drogi DD nr 18. Wzdłuż drogi serwisowej nr 18 nie ma chodnika, by bezpiecznie przejść drogą DD nr 18 od ul. [...] do przystanku, a wąskie pobocze nie gwarantuje bezpieczeństwa pieszych. Zwrócić też należy uwagę, że organ administracji nie jest uprawniony do oceny zasadności, czy celowości zamierzonej inwestycji. O przebiegu inwestycji decyduje inwestor, przedstawiając proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych. Inwestor wyznacza miejsce oraz sposób realizacji inwestycji, co obejmuje przebieg i szerokość planowanej drogi. Wydając decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej organ orzekający dokonuje jedynie oceny formalnoprawnej dopuszczalności lokalizacji tej inwestycji. Ewentualna odmowa wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być oparta wyłącznie o ustalenia organu, z których wynikałoby, że przebieg inwestycji zaproponowanej przez inwestora narusza obowiązujące przepisy prawa. W przeciwnym wypadku, stosownie do art. 11a ust. 1 ustawy organ zobligowany jest wydać decyzję zezwalającą na realizację inwestycji drogowej. Nie można bowiem uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami art. 11e ustawy. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić organowi niedopuszczalnego naruszenia prawa własności i uzasadnionego interesu strony przez wydanie decyzji, która w nadmierny sposób ograniczyła przysługujące skarżącym prawo własności. W sprawie dokonano oceny optymalnego przebiegu drogi, (ułatwienie dojścia do przystanku autobusowego) skutkiem czego wydzielono i przejęto na własność gminy działki, które najkorzystniej wpływają na realizację inwestycji drogowej służącej ogółowi mieszkańców. Niedopuszczalną ingerencją w przysługujące skarżącym prawo własności byłoby przeznaczenie przejętej nieruchomości na inwestycję niemającą charakteru inwestycji drogowej. Wskazać należy, że wprowadzenie odrębnego trybu administracyjnego w sprawie realizacji inwestycji drogowych służy realizacji celu publicznego w postaci poprawy bezpieczeństwa układu komunikacyjnego i transportowego, a jednocześnie skutki z tym związane są rekompensowane w formie odszkodowania (art. 12 ust. 4 w zw. z ust. 4a). Zatem pomimo odjęcia własności, dochodzi do równoważenia strat i szkód związanych z prowadzonym postępowaniem. Niewątpliwie prawo własności jest chronione konstytucyjnie w art. 21 ust. 1 Konstytucji RP. Prawo to jednak nie jest prawem chronionym bezwzględnie, gdyż Konstytucja w art. 64 ust. 1 dopuszcza możliwość ograniczenia tego prawa, gdy następuje w ustawie i w zakresie, w jakim nie narusza istoty prawa własności, a więc poszanowania zasady proporcjonalności wyrażającej się zakazem nadmiernej w stosunku do chronionej wartości, ingerencji w sferę praw i wolności. Przy realizacji systemu dróg publicznych służących poprawie bezpieczeństwa, komunikacji, transportu - zdaniem Sądu - nie dochodzi do naruszenia proporcji między interesem publicznym, a ingerencją w sferę praw i wolności, które na mocy ustawy są rekompensowane stosownym odszkodowaniem. Takim celem jest z pewnością realizacja przedmiotowej inwestycji. Konieczność odjęcia części gruntu skarżących zamiast gruntu po przeciwnej stronie ul. [...] wiąże się z koniecznością zapewnienia prostopadłego układu skrzyżowania ul. [...] z drogą DD nr 18. W niniejszej sprawie, po dokonaniu kontroli decyzji, Sąd nie dopatrzył się żadnych uchybień, które stanowiłby o konieczności wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Organ odwoławczy podzielił stanowisko inwestora, iż przyjęte parametry techniczne projektowanej inwestycji, w znacznym stopniu poprawią bezpieczeństwo zarówno kierujących pojazdami, jak i pieszych poruszających się w kierunku przystanku autobusowego. W odniesieniu do zarzutu skarżących, iż projekt rozbudowy drogi powinien być uzgodniony z lokalnymi społecznościami w ramach konsultacji społecznych, zauważyć należy, że specustawa drogowa nie zobowiązuje inwestora do poprzedzenia wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przeprowadzeniem konsultacji społecznych, które miałyby na celu ustalenie przebiegu projektowanej inwestycji z właścicielami, bądź użytkownikami wieczystymi nieruchomości. Strony przedmiotowego postępowania miały natomiast zapewnioną przez organy orzekające, na każdym jego etapie, możliwość czynnego w nim udziału, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 10 Kpa, z czego skorzystały składając m.in. zastrzeżenia i uwagi, do których ustosunkował się organ I instancji w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), orzeczono jak w sentencji.