II SA/Bd 152/11

8 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2011r. sprawy ze skargi M.L. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] sygn. [...] Dyrektor Departamentu Wdrażania Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego w T. Województwa K. poinformował firmę F., że wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Produkcja energii elektrycznej z energii słonecznej przez firmę F., w woj. K. złożony w ramach konkursu dla Osi priorytetowej 2. Zachowanie i racjonalne użytkowanie środowiska, Działanie 2.4. – Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013 otrzymał negatywną ocenę na etapie oceny merytorycznej, dokonanej przez Zespół Oceniający. Projekt został odrzucony z powodu niespełnienia kryteriów: B. 1.2. – Wykonalność techniczna, technologiczna i instytucjonalna projektu – podkryterium d (wnioskodawca nie posiada odpowiedniego zaplecza kadrowego i technicznego oraz doświadczenia do prawidłowej realizacji projektu), B.1.3. – Wykonalność finansowa i ekonomiczna projektu – podkrytorium h (brak aktywów i passywów, krótki okres działania wnioskodawcy oraz brak doświadczenia w realizacji projektów finansowanych w ramach funduszy unijnych wpływa na zagrożenie realizacji całego projektu oraz utrzymania rezultatów projektu, gdyż wnioskodawca nie będzie w stanie samodzielnie sfinansować realizacji projektu przed uzyskaniem refundacji poniesionych wydatków), B.2.7. – Strategiczny charakter projektu i komplementarność z innymi przedsięwzięciami – podkryteria a, b, c (wnioskodawca nie wykazał powiązań projektu z innymi projektami realizowanymi w ramach funduszy europejskich, z innymi działaniami zrealizowanym ze środków własnych oraz działaniami zrealizowanymi w ramach projektów finansowanych ze środków Funduszy Strukturalnych w latach 2004 -2006 oraz ze środków przedakcesyjnych, w związku z czym nie otrzymał za wymienione kryteria żadnych punktów). W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M. L. zakwestionowała dokonaną negatywną ocenę merytoryczną projektu podnosząc, że wnioskodawca nie może mieć doświadczenia w realizacji projektowanej inwestycji, gdyż takowych w Polsce dotąd nie wykonywano, natomiast kadra, która zostanie zaangażowania w realizację odpowiednie doświadczenie posiada (odpowiedzialny za nią będzie niemiecki specjalista w dziedzinie technologii słonecznej), zaś do prowadzenia działalności polegającej na sprzedaży energii elektrycznej nie jest potrzebna wykwalifikowana kadra kierownicza. Nadto F. powstała jako firma celowo do sprzedaży energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, w związku z czym na dzień rejestracji nie musi posiadać środków finansowych na rachunku bankowym, a na realizację inwestycji – zgodnie ze złożonym oświadczeniem - środki posiada. Nie zachodzi też ryzyko, że rezultaty projektu nie będą mogły być utrzymane w przyszłości, skoro z chwilą wykonania projektu będzie przez okres 20 lat produkowany przez instalację prąd elektryczny bez potrzeby ponoszenia dodatkowych nakładów finansowych. Według wyżej wymienionej spełnione zostało także kryterium B.2.7- podkrteria a (powiązanie projektu z Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko 2007-2013- oś priorytetowa IX i X) i c (realizacja projektu w ramach Projektu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Województwa P. nr [...]). Pismem z dnia [...] sygn. [...] Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa K. poinformował stronę o negatywnym rozpatrzeniu jej wniosku w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy z uwagi na niespełnienie kryterium B.2.7. – Strategiczny charakter projektu i komplementarność z innymi przedsięwzięciami, wobec nie uzyskania minimalnej liczby 3 punktów. Uzasadniając powyższe stanowisko w zakresie podkryterium a) Departament wskazał na sprzeczność zawartych w przedłożonej przez stronę dokumentacji projektowej informacji, bowiem o ile w tabeli C.1.4. wniosku o dofinansowanie projektu wpisała, że planowana inwestycja nie jest zarówno elementem szerszego przedsięwzięcia, jak i nie pozostaje w związku z realizacją innych projektów w ramach RPO WK-P na lata 2007-2013 bądź innych działań realizowanych przez niego lub inne podmioty finansowanych ze środków unijnych, międzynarodowych instytucji finansowych, środków krajowych bądź własnych (wpisując określenie "nie dotyczy"), to w części IV.2. Studium Wykonalności podała, że projekt jest komplementarny z wyszczególnionymi w tymże studium programami realizowanymi ze środków unijnych. Jednak istotne jest to, że w wymienionej części Studium Wykonalności nie zostało sprecyzowane jakie projekty lub działania realizowane z innych źródeł są komplementarne z przedmiotowym projektem, a ograniczono się do wymieniania programów operacyjnych (nie określono nawet tytułów czy zakresu projektów). Ważne zaś było wyjaśnienie związku logicznego pomiędzy przedsięwzięciami, określenie co się stanie z powiązanymi projektami, jeśli zgłaszana inwestycja nie otrzyma dofinansowania i dlatego należało podać bliższe dane w odniesieniu do każdego powiązanego projektu łącznie z numerem zawartej umowy o dofinansowanie. Ze względu na to, że wnioskodawca nie wykazał omawianej komplementarności projektu z innymi projektami, w tym także we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, brak było podstaw do przyznania mu punktów w ramach kryterium B. 2.7. – podkryterium a). W informacji jednocześnie podniesiono, że powyższe ustalenia mają także pełne odniesienie do oceny przeprowadzonej w ramach kryterium B.2.7. –podkryterium c, bowiem wynika z nich, że wnioskodawca nie przedstawił powiązań projektu z działaniami realizowanymi ze środków Funduszy Strukturalnych w latach 2004-2006 oraz ze środków przedakcescyjnych i innych środków pomocowych. Powołując się na System oceny projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K. na lata 2007-2013 stanowiący załącznik do uchwały nr 75/1219/10 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 września 2010 r. zwrócono przy tym uwagę, że w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy w wyniku złożonego wniosku oceniane są wyłącznie informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie projektu i załącznikach oraz dokumentacji przedłożonej w ramach procedury uzupełniania (poprawy) pierwotnie złożonej dokumentacji projektowej. Reasumując, w związku z powyższym w informacji stwierdzono, że mimo pozytywnego rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie kryterium B. (brak 1.2. wezwania wnioskodawcy przy ekspertów o wyjaśnienia lub uszczegółowienie w ciągu 5 dni informacji zawartych we wniosku nie pozwoliło na jednoznaczne ustalenie, czy wnioskodawca posiada kadrę i zaplecze techniczne gwarantujące wykonalność projektu, zaś fakt prowadzenia przez krótki czas działalności gospodarczej nie uzasadnia odrzucenia wniosku) oraz kryterium B.1.3. (wnioskodawca złożył oświadczenie, że posiada środki na zabezpieczenie realizacji projektu – załącznik nr 9, a weryfikacja tego oświadczenia jest wymagana dopiero na etapie podpisywania umowy o dofinansowanie projektu), Departament Polityki Regionalnej obligowany był wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ostatecznie uznać ze nieuzasadniony i rozpatrzyć go negatywnie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą informację M. L. zakwalifikowała argumentację Urzędu Marszałkowskiego dotyczącą niespełnienia kryterium B.2.7. i z tego powodu odrzucenie wniosku dot. projektu "Produkcja energii elektrycznej z energii słonecznej przez firmę F. Skarżąca wyjaśniła, że w selekcji C.1.4. wniosku wpisała zgodnie z prawdą tekst "nie dotyczy", gdyż zgłaszany do dofinansowania projekt nie jest powiązany z działaniami w ramach funduszy europejskich, bowiem jest on w całości przewidziany do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Woj. K. – działanie 2.4. Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku. Jeśli chodzi o studium wykonalności, to wskazane zostały w nim działania komptementarne, gdyż przewidziany do realizacji projekt potencjalnie wpisuje się we wskazane działania. W przypadku wystąpienia określonych uwarunkowań projekt mógłby być realizowany w ramach np. działania Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko 2007-2013. Oś priorytetowa IX Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna oraz X – Bezpieczeństwo energetyczne w tym dywersyfikacja źródeł energii. Rozbieżność między treścią wniosku a studium wykonalności wynikła, zdaniem skarżącej, z niewłaściwych niejednoznacznych sformułowań w obydwu dokumentach, bowiem o ile we wniosku mówi się o powiązaniach, to w studium o komplementarności. Poza tym skarżąca podniosła, że nie miała możliwości odniesienia się do niespełnienia kryterium B. 2.7., gdyż o stanowisku Urzędu Marszałkowskiego w tym zakresie dowiedziała się dopiero po odrzuceniu projektu podczas oceny merytorycznej, w związku z czym nie była w stanie obronić się przed stawianym zarzutem na etapie tejże merytorycznej oceny. W piśmie bowiem z dnia 27 września 2010 r. zawierającym uwagi formalne do wniosku nie wskazano na niespójność między wnioskiem a studium wykonalności i przeszedł on pozytywnie ocenę formalną. W tej sytuacji uzasadnienie zaskarżonej informacji uważa za krzywdzące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), która ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej dotyczącej oceny podlegającego dofinansowaniu projektu, służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w skrócie p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową i stosują środki określone w tych przepisach. Powołana wyżej ustawa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób odmienny od przepisów p.p.s.a , a z jej art. 30e wynika, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie w niej nieuregulowanym i odpowiednio, czyli w sposób uwzględniający odrębności postępowania przewidziane w tej ustawie (gdy nie niweczą rozwiązań w niej przyjętych). Zgodnie z art. 30 c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (zwanej dalej u.z.p.p.r.) skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust.4, to jest informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Stosownie do treści art. 30 c ust. 3 i 4 u.z.p.p.r. sąd rozstrzyga sprawę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi, przy czym uwzględniając skargę (gdy ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo) przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, w razie jej nieuwzględnienia skargę oddala, zaś jeśli postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, umarza je. Z kolei zgodnie z art. 30 c ust. 5 wniesienie skargi po terminie, niekompletnej, bez uiszczenia w terminie opłaty sądowej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd obligowany był zbadać, czy zostały spełnione warunki formalne dopuszczalności skargi, uzależnione w istotnym stopniu od staranności strony skarżącej. Z akt sprawy wynika, że skarga złożona została w ustawowym terminie, bezpośrednio w Sądzie, wcześniej skorzystano ze środka odwoławczego przysługującego w systemie realizacji programu operacyjnego (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) i została opłacana poprzez uiszczenie wpisu. Jednak nie został spełniony wymóg kompletności skargi. Kompletność skargi to kompletność dokumentacji, o której mowa w art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. Stosownie do art. 30 b ust. 4 ustawy instytucja zarządzająca, realizując wynikający z niego obowiązek zamieściła w informacji z dnia [..] pouczenie o trybie jej zaskarżenia do Sądu i konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji. Kompletna dokumentacja to wniosek o dofinansowanie z załącznikami, informacja w przedmiocie oceny projektu, kopia wniesionego środka odwoławczego oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej. Podkreślić należy, że w postępowaniu sądowadministracyjnym prowadzonym na podstawie u. z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a., co oznacza, że na instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedłożenia sądowi odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, a więc Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację dostarczoną przez skarżącego wraz ze skargą. Zgromadzenie kompletnej dokumentacji nie powinno sprawiać stronie trudności, gdyż winna się ona znajdować w jej posiadaniu. Strona otrzymuje od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedur ocennych, winna także dysponować własnymi egzemplarzami (kopią, drugim egzemplarzem) wniesionego środka odwoławczego, wniosku oraz załączników do wniosku. Wskazać należy, że uregulowanie polegające na nałożeniu na stronę skarżącą obowiązku przedłożenia sądowi kompletnej dokumentacji jest koniecznością, bowiem zakreślony w art. 30 d u.z.p.p.r. 30 –dniowy termin do rozpatrzenia skargi od daty jej wpływu w zasadzie wyklucza możliwości korespondencji w tym względzie. Z drugiej zaś strony dołączony do skargi komplet dokumentów ma umożliwić sądowi kontrolę legalności działań instytucji zarządzającej w toku oceny projektu złożonego przez wnioskodawcę. Jednak w niniejszym przypadku strona skarżąca, mimo prawidłowego pouczenia, do skargi dołączyła wniosek o dofinansowanie bez kompletu załączników. Beneficjent inicjując postępowanie instytucji zarządzającej złożył wniosek wraz z 12 załącznikami, co wynika z potwierdzenia znakiem "x" w rubryce "tak" na "Liście załączników do projektów realizowanych przez przedsiębiorców" znajdującej się na stronach 22-23 wniosku. Wraz ze skargą strona skarżąca przedłożyła Sądowi tylko studium wykonalności oraz oświadczenie wnioskodawcy (str. 30) o posiadaniu wystarczających środków finansowych gwarantujących płynną i terminową realizację projektu, a nadto o zgodności projektu z regulacjami prawnymi dot. udzielania pomocy publicznej. Zauważyć należy, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna," lecz odwołuje się do pojęcia "warunki formalne," (rozdz. 1, dział III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym"). Przez warunki formalne z art. 49 § 1 p.p.s.a trzeba rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a oraz art. 57 § 1 p.p.s.a. Jeżeli skarga obarczona jest brakami formalnymi, tj. nie spełnia wymogów z wymienionych przepisów, to – z uwagi na brak odmiennej regulacji w u.z.p.p.r.- przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnia tychże braków w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej, to jest nie zawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. W takim przypadku w przepisie art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. przewidziano wspomniany już wcześniej skutek szczególny w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Powyższy przepis znosi zastosowanie art. 49 § 1 ppsa w stosunku do skargi niekompletnej, a zatem brak skargi w postaci niekompletnych załączników do wniosku o dofinansowanie projektu nie może być uzupełniony na wezwanie Sądu (vide też postanowienia NSA z 27 lipca 2010 r. II GKS 785/10, z dnia 29 lipca 2009 r. II GSK 568/09 i dnia 21 kwietnia 2010 r. II GKS 345/10). Kompletność skargi oznacza bowiem, co należy podkreślić, przedłożenie wszystkich załączników. Nie ma przy tym znaczenia, czy brakujące załączniki mają wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy (por. postanowienie NSA z 15 września 2010 r. II GSK 1042/10, postanowienie WSA w Bydgoszczy z 21 grudnia 2010 r. I SA/Bd 975/10). Dodatkowo zauważyć trzeba, że załączniki do skargi stanowiące kserokopie dokumentów nie zostały, stosownie do art. 48 § 3 p.p.s.a. oraz załącznika nr 5 do uchwały nr 16/202/10 Zarządu Woj. Kujawsko-Pomorskiego z 25 lutego 2010 r. stanowiącego instrukcję wypełnienia załączników do wniosku o dofinansowanie projektu (str. 2) poświadczona za zgodność z oryginałem, jakkolwiek tego rodzaju poświadczenie jest równoznaczne z potwierdzeniem przez stronę skarżącą, że dany dokument jest dokumentem tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności takiego potwierdzenia. Skoro strona skarżąca wniosła skargę bez załączników stanowiących integralną część wniosku z dnia 8 listopada 2010 r., co oznacza niekompletność tejże skargi, na podstawie art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia praktyki rozwoju, postanowiono jak w sentencji.