II SA/Bd 1542/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. II SA/Bd 1542/16 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] września 2016r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wywiódł R. W. Tytułem wykazania istnienia zagrożeń uzasadniających uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji skarżący wskazał, że przedmiotowa decyzja stanowi rozstrzygnięcie w zakresie odebrania mu prawa jazdy. Jest osobą sprawującą opiekę jako jedyny opiekun nad niepełnosprawnymi rodzicami, z których jego matka choruje na stwardnienie rozsiane i chorobę nowotworową, natomiast jego ojciec jest w stanie znacznej demencji i otępienia. Choroby jego rodziców mają charakter postępujący, przy tym nie ma szans na ich wyleczenie, działania związane z leczeniem i rehabilitacją sprzyjają jednak powstrzymaniu postępów choroby. Stan zdrowia jego rodziców powoduje konieczność stosunkowo częstych wizyt lekarskich, w tym także wyjazdów z [...] do [...] (do Regionalnego Centrum Onkologii). Pozbawienie skarżącego możliwości korzystania z uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych powodowałoby niebagatelne skutki w życiu skarżącego i jego rodziców oraz skutkowałoby w praktyce utratą możliwości kontynuowania leczenia i znacznym pogorszeniem stanu zdrowia rodziców. Podkreślił, że powyższe okoliczności znane są organom z urzędu, zostały bowiem stwierdzone w toku postępowania o uznaniu mnie za dłużnika alimentacyjnego (sprawa administracyjna [...] prowadzona przez Prezydenta Miasta [...] oraz [...] prowadzona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] a także postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy pod sygn.: II SA/Bd 675/15). Sytuacja majątkowa zarówno skarżącego jak i jego rodziców nie pozwala na korzystanie z wynajętych środków lokomocji, a ponadto nie ma nikogo innego kto mógłby zawozić i odwozić rodziców skarżącego na leczenie, a stan zdrowia rodziców uniemożliwia korzystanie z transportu publicznego. Tym samym wskazał, że utrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji zmierza wprost do odebrania mu prawa jazdy ze skutkami opisanymi powyżej stanowiąc dolegliwość przekraczającą zwykła miarę i w istocie rzeczy rozszerzającą negatywne, trudne, a wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki decyzji na osoby trzecie, tj. jego rodziców wymagających szczególnej opieki, której ze strony innych osób nie mogą oczekiwać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004; z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 569/2004; z dnia 7 kwietnia 2005 r., II OZ 201/2005; z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006; wszystkie orzeczenia dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób: "Niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków". (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA). W ocenie sądu w badanej sprawie zachodzi konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Rozstrzyganie w przedmiocie tzw. ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 p.p.s.a. powinno stanowić wyraz wyważenia interesu publicznego oraz słusznego interesu skarżącego. Skarżący wskazał na negatywne konsekwencje i trudne do odwrócenia skutki będące konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu w związku z powyższym, jak i w oparciu o całości akt sprawy można stwierdzić, że skarżący wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne, a nawet niemożliwe do odwrócenia skutki, a w konsekwencji - wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Na tym etapie Sąd nie może oczywiście przesądzać o zasadności skargi, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem właściwego postępowania toczącego się w sprawie. Jednakowoż należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy spór między stronami został poddany rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a – w ocenie Sądu – niewątpliwym jest, iż wykonanie decyzji wiąże się z ryzykiem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych z utratą prawa jazdy, a w szczególności sprawowaniem przez skarżącego czynnej opieki nad ciężko chorymi rodzicami, to wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Przywrócenie zaś stanu poprzedniego byłoby w takiej sytuacji praktycznie niemożliwe. Skarżący wykazał przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zatem należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia.