II SA/Bd 1547/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanowił: 1) zwolnić od kosztów sądowych, 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) E. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżący uzasadnił tym, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego dochodu, zaś źródłem utrzymania jest pomoc córki. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Skarżący w uzasadnieniu wniosku powołał się na sprawy prowadzone przed tut. Sądem o sygn. akt II SA/Bd 970/16 oraz II SA/Bd 726/16, w których na mocy postanowień z dnia [...] września 2016 r. uzyskał zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę zawarte w ww sprawach informacje w przedmiocie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy zauważyć, że sytuacja skarżącego od czasu wydania postanowień z dnia [...] września 2016 r. nie uległa istotnej zmianie. W uzasadnieniu owych rozstrzygnięć stwierdzono, że skarżący żyje samotnie od ok. 2 lat, nie posiada żadnych rachunków bankowych czy lokat, nie posiada żadnego dochodu. Pracował do marca 2014 r. i od tej chwili jest bezrobotny. Zeznania podatkowego za 2015 r. nie składał. Utrzymuje się z pomocy uzyskiwanej od córki w kwocie [...]zł miesięcznie oraz prac dorywczych (sezonowych). Nie legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności. Mieszka w domu siedliskowym użyczonym przez koleżankę. Wnioskodawca wyjaśnił, że posiada stary samochód (wrak), jednakże nie stać go na jego wyrejestrowanie i zezłomowanie. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż uzyskuje on niewielki dochód w postaci pomocy finansowej od córki oraz prac dorywczych (sezonowych), a więc skarżący albo nie miałby z czego pokryć jakichkolwiek nawet niskich kosztów postępowania albo uiszczając je nie miałby wystarczających środków na swe utrzymanie. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Odnosząc się natomiast do kwestii ustanowienia pełnomocnika należy przede wszystkim podkreślić, nie kwestionując wszakże trudnej sytuacji materialnej skarżącego, że ustanowienie pełnomocnika z urzędu na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie jest obowiązkowe i konieczne, ponieważ jak wynika z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jednocześnie orzekający podziela w tym względzie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane m.in. w postanowieniu z 27 maja 2008r., sygn. akt I FZ 154/08. Sąd ten wyraził pogląd, że ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji możliwe jest jedynie w wyjątkowych sytuacjach. Z uwagi na treść art. 134 i art. 140 § 1 p.p.s.a. nie jest uzasadniona obawa skarżącego, że bez udziału profesjonalnego pełnomocnika nie będzie w stanie prawidłowo bronić swojego interesu w postępowaniu sądowym. Stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udzieli wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego. Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 240/08, wskazując, że oceniając zasadność wniosku o przyznanie pełnomocnika Sąd powinien uwzględnić procesową konieczność jego powołania, tj. powinien brać pod uwagę takie elementy jak: aktualne stadium postępowania, dotychczasowy sposób postępowania strony przed sądem, konieczność posiadania szczególnych uprawnień przy wykonywaniu czynności procesowych - przymus adwokacko-radcowski. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.