II SA/Bd 163/16

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-04-08

Skład orzekający: Joanna Brzezińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja ustalająca warunki zabudowy podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. i czy jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie podlega wykonaniu, ponieważ ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. W związku z tym nie może ona spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co wyklucza możliwość wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto, skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia.
Stan faktyczny
Skarżąca A. H. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta R. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego na mieszkalno-usługowy. Skarżąca podniosła, że obiekt narusza granicę jej działki i że miały miejsce nielegalne rozbudowy budynku. W ocenie sądu, decyzja o warunkach zabudowy nie podlega wykonaniu, a skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta R. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku handlowo-usługowego na budynek mieszkalno-usługowy na terenie działki o nr ewid.[...] położonej w R. przy ul. [...]. W skardze na powyższą decyzję A. H. wniosła o wstrzymanie jej wykonania podnosząc, że dla istniejącego budynku nie było nigdy wydanych warunków zabudowy w obecnej lokalizacji ani na granicy działki, ani w jej przekroczeniu. Podkreśliła, że obiekt narusza granicę jej działki i nie zgadza się z bezprawną rozbudową i kolejnymi inwestycjami, jakie miały miejsce od 2010 r., gdzie powiększono kubaturę budynku kosztem działki skarżącej a obecnie z nadbudowanych pomieszczeń gospodarczych próbuje się zrobić samodzielne mieszkanie bez wcześniejszych uzgodnień infrastruktury i koniecznych ustaleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn.zm., dalej "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA"), "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, 8 października 2015 r. sygn. akt II OZ 966/15, CBOSA). Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ze względu na swój przedmiot nie podlega wykonaniu (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2010, s. 205, postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 1168/09, CBOSA). Ma ona jedynie charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Tym samym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 1376/14). Z tego też powodu wniosek skarżących nie zasługiwał na uwzględnienie. Należy jednocześnie podkreślić, że niezależnie od wskazanej powyżej okoliczności wniosek nie mógłby zostać uwzględniony również z tego powodu, iż skarżąca nie wykazała w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W ocenie Sądu, skarżąca nie przedstawiła argumentacji przemawiającej za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Za takie nie można bowiem uznać potencjalnych, przyszłych roszczeń związanych z uchyleniem decyzji o warunkach zabudowy. Zważywszy, że na skarżącej spoczywał obowiązek przedstawienia okoliczności, które wskazywałyby w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynąć może na zaktualizowanie się przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., a skarżąca tego nie uczyniła, należało odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. Ze wskazanych powyżej powodów na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło