II SA/Bd 221/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności obszarowych do gruntów rolnych oraz odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej oddala skargę. II SA/Bd 221/11 Uzasadnienie Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. na podstawie art. 7 ust. 1, 2 art. 19 ust. 1, art. 24 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051) oraz art. 104 Kpa po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności na rok 2008 Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. przyznał W. P. płatność na rok 2008 w wysokości [...] zł w tym: jednolita płatność obszarowa wysokości [...] uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych, odmówił przyznanie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych i przyznał płatność cukrową w wysokości [...] zł. Wg organu liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosi 0,00 DJP i dlatego brak warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 265 ze zm.). Po rozpatrzeniu odwołania dot. odmowy Dyrektor Oddziału Regionalnego AR i MR w T. decyzją nr [...] z [...] maja 2009 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.), art. 7 ust. 2 ww. ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. oraz § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 14 marca 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wskazując, że wg. § 5 ust. 1 rozporządzenia płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych przez rolnika lub jego małżonka oraz na podstawie wniosku o przyznanie płatności, złożonego w 2006 r., rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Wg organu nie jest sporne, iż producent w okresie referencyjnym nie był faktycznym posiadaczem bydła lub owiec lub kóz, lub koni. Były one zarejestrowane na J. P., który był ich faktycznym posiadaczem, a więc w tym czasie dla W. P. liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) wynosiła 0. Oznacza to, że nie spełnił on przesłanki pozwalającej na skuteczne ubieganie się o płatność PZ. Na tą decyzję strona wniosła skargę w części dot. nieprzyznania płatności zwierzęcej na 2008 rok, wskazując na prawomocny wyrok WSA w B. z dnia 3 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 583/08 uchylający decyzję Dyrektora [...] Oddziału AR i MR w T. w przedmiocie płatności do gruntów rolnych na 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 września 2009 r. II SA/Bd 486/09 uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że z analizy art. 7 ust. 2 ww. ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. wywiódł, iż co do zasady każdemu rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej przysługują płatności uzupełniające, w tym zwierzęce w odniesieniu do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę. Natomiast w świetle rozporządzenia z 2008 r., ich wysokość jest zróżnicowana w zależności od rodzaju, wieku i ilości oraz okresu posiadania zwierząt przez rolnika. W skardze kasacyjnej Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. domagał się uchylenia wyroku, zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 5, § 6, § 7 rozporządzenia z dnia 14 marca 2008 r. przez przyjęcie, iż płatność zwierzęca przysługuje również producentowi, który przejął gospodarstwo rolne w 2006 r. po okresie referencyjnym. Wg. organu przepisy mające zastosowanie w sprawie w sposób całościowy i niebudzący wątpliwości regulują kwestie przyznania i przejmowania płatności i zwierzęcej, zaś WSA, w oparciu o wykładnię celowościową, niezasadnie przyjął, iż rozpatrywane dopłaty odnoszą się przede wszystkim do gospodarstwa rolnego. NSA wyrokiem z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 108/10 uchylił powyższy wyrok WSA przekazując sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że do dnia wejścia rozporządzenia z 2007 r. - 15 marca 2007 r.- w krajowym porządku prawnym płatność uzupełniająca do roślin najogólniej rzecz ujmując, przeznaczonych na paszę nie była powiązana z posiadaniem zwierząt. Dopiero od tej daty prawodawca w oparciu o upoważnienie ustawowe zawarte m.in. w art. 17 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego uzależnił omawianą płatność uzupełniającą od liczby zwierząt danego gatunku posiadanych przez rolnika w danym okresie. Z aktualnych regulacji prawnych wynika, iż przesłanki nabycia uprawnień do płatności zwierzęcej ustalono w zależności od tego, kiedy rolnik stał się posiadaczem gospodarstwa i zwierząt. Przesłankami umożliwiającymi przyznanie rolnikowi płatności zwierzęcej są więc: posiadanie przez rolnika określonego gatunki zwierząt w okresie referencyjnym (od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r.) i fakt umieszczenia tychże zwierząt we właściwym rejestrze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.): Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie jest natomiast związany wykładnią prawa dokonaną w wyrokach przywołanych powyżej, na które wskazuje skarżący w swej skardze uwzględnionej uchylonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Nie jest także związany wykładnią prawa dokonaną w decyzji wskazanej w piśmie skarżącego z [...] maja 2011 r. W przywołanym wyroku z 28 styczniu 2011 r. II GSK 108/10 w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny – stwierdził, że płatność zwierzęca jest jedną z form płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych ustawą o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego a skonkretyzowaną po raz pierwszy w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnościami uzupełniającymi oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309), Weszło ono w życie z dniem 15 marca 2007 r. po czym zastąpiło je rozporządzenie z dnia 14 marca 2008 r. W stanach prawnych zakreślonych w obu rozporządzeniach Naczelny Sąd Administracyjny zajmował już stanowisko w przedmiocie wykładni przepisów regulujących uprawnienie do płatności zwierzęcej rolników, którzy zostali posiadaczami gospodarstwa oraz określonego gatunku zwierząt w 2006 r. po okresie referencyjnym (po 31 marca 2006 r.). Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z 28 stycznia 2011 r. – II GSK 108/10 podkreślił, iż z niekwestionowanych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie wynika, że ojciec skarżącego w dniu [...] października 2006 r. przekazał mu gospodarstwo rolne w związku z przejściem na rentę strukturalną, a zarejestrowanie siedziby stada nastąpiło w dniu [...] października 2006 r. i że skarżący po raz pierwszy ubiegał się o płatność zwierzęcą w roku 2007. Sąd wskazał także, że do dnia wejścia w życie rozporządzenia z 2007 r. -15 marca 2007 r.- w krajowym porządku prawnym płatność uzupełniająca do roślin, na paszę nie była powiązana z posiadaniem zwierząt. Dopiero od tej daty prawodawca w oparciu o upoważnienie ustawowe zawarte m.in. w art. 17 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego uzależnił omawianą płatność uzupełniającą od liczby zwierząt danego gatunku posiadanych przez rolnika w danym okresie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w niniejszej sprawie, że według obowiązujących regulacji prawnych przesłanki nabycia uprawnień do płatności zwierzęcej ustalono w zależności od tego, kiedy rolnik stał się posiadaczem i gospodarstwa, i zwierząt. Płatność zwierzęca ma charakter płatności uzupełniającej i mogła stanowić uzupełnienie innych płatności przyznanych wcześniej. Z tej też przyczyny całkowicie uzasadnione było uzależnienie jej przyznania od posiadania zwierząt w okresie referencyjnym poprzedzającym wejście w życie nowych przepisów w sytuacji, gdy przyznano wcześniej inne płatności. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest rzeczą niesporną, że korzystając z nadanych ustawą uprawnień Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie objął rozporządzeniem rolników, którzy stali się posiadaczem i gospodarstwa rolnego i zwierząt poza wskazanymi w rozporządzeniu okresami referencyjnymi (z wyjątkiem sytuacji określonej w § 8 ust. 2 rozporządzenia z 2008 r. i § 6 rozporządzenia z 2007 r.). Podsumowując swoje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie stwierdził, że przesłankami umożliwiającymi przyznanie rolnikowi płatności zwierzęcej są, więc: posiadanie przez rolnika określonego gatunku zwierząt w okresie referencyjnym (od [...] kwietnia 2005 r. do [...] marca 2006 r.) i fakt umieszczenia tychże zwierząt we właściwym rejestrze. Rozpoznając ponownie skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny musiał mieć na uwadze powyższą wykładnię Naczelnego Sądu Administracyjnego, a ponieważ z niekwestionowanych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie wynika, że ojciec skarżącego w dniu [...] października 2006 r. przekazał mu gospodarstwo rolne w związku z przejściem na rentę strukturalną, a zarejestrowanie siedziby stada nastąpiło w dniu [...] października 2006 r., to mając na uwadze treść wyroku Naczelnego Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie oraz przywołany powyżej przepis art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.