II SA/Bd 238/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krzysztof Olczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 maja 2012 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stypendium motywacyjnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w [...] na rzecz skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Bd 238/12 UZASADNIENIE P. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prorektora ds. Dydaktycznych i Studenckich Uniwersytetu [...] w B., pełniącego funkcję Kierownika Projektu POKL pt. Studia [...] gwarancją rozwoju [...] i społeczeństwa opartego na wiedzy, który wydał ostateczną decyzję Nr [...], z dnia [...] stycznia 2012 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Uczelnianej Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie stypendium motywacyjnego. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ przywołał ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm., zwana dalej u.p.s.w.); art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., dalej: k.p.a.); Umowę nr [...]; pkt. II Regulaminu przyznawania stypendium motywacyjnego dla studentów Uniwersytetu [...] w B., studiujących na kierunkach objętych Projektem POKL pt. Studia [...] gwarancją rozwoju [...] i społeczeństwa opartego na wiedzy. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło na podstawie następujących okoliczności sprawy: Na posiedzeniu w dniu [...] października 2011 r. (protokół nr [...]) Uczelniana Komisja Stypendialna rozpatrzyła wnioski osób ubiegających się o przyznanie stypendium motywacyjnego, które zgodnie z punktem II 3. regulaminu przyznawania stypendium motywacyjnego dla studentów ww. Uniwersytetu, studiujących na kierunkach objętych projektem PO KL Pt. "Studia [...] gwarancja rozwoju [...] i społeczeństwa opartego na wiedzy", wraz z kompletem dokumentów należało złożyć we właściwym dla kierunku studiów dziekanacie w roku akademickim 2011/2012 w terminie do [...] października, a w latach następnych do [...] października. Skarżąca w podaniu z dnia [...] listopada 2011 r. zwróciła się o przywrócenie terminu przyjmowania wniosków o stypendium motywacyjne. W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. poinformował skarżącą, że zgodnie z pkt II. 3 i II. 4 Regulaminu, wnioski złożone po terminie pozostawia się bez rozpoznania. Z tego powodu wniosek skarżącej złożony po terminie nie był rozpoznawany przez Uczelnianą Komisję Stypendialną. W piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. skierowanym do Prorektora ds. dydaktycznych i studenckich, P. P. oświadczyła, że omyłkowo nie uzupełniła wszystkich dokumentów. Odrzucenie jej podania o stypendium motywacyjne skłoniło ją do napisania odwołania. Uważa, że wprowadzenie terminu zawitego do tego typu stypendiów nie ma żadnej podstawy prawnej. Dnia [...] stycznia 2012 r. Prorektor ds. Dydaktycznych i Studenckich Uniwersytetu [...] w B., pełniąc funkcję Kierownika Projektu POKL pt. Studia [...] gwarancją rozwoju [...] i społeczeństwa opartego na wiedzy, wydał ostateczną decyzję Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Uczelnianej Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2011 r. W uzasadnieniu decyzji powyższy organ powołując się na Regulamin potwierdził, że ww. wniosek o przyznanie stypendium motywacyjnego skarżąca złożyła po terminie. W końcowej części uzasadnienia organ podał, że skarżąca nie wykazała, iż przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. Skarżąca na powyższe rozstrzygnięcie, dnia [...] lutego 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wywiodła, że została wprowadzona w błąd przez pracownika dziekanatu. Dlatego nie złożyła we właściwym terminie tj. do dnia [...] października 2011 r. poprawnego wniosku o przyznanie stypendium motywacyjnego. Stypendia zostały przyznane studentom w dniu [...] października 2011 r., na którą to okoliczność został sporządzony protokół z posiedzenia Uczelnianej Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2011 r. W dniu [...] listopada 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu na złożenie wniosku. Wniosek ten jednak nie spełniał warunków, o których mowa w art. 58 kpa, w związku z czym nie został uwzględniony. O powyższym skarżąca została poinformowana postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Skarżąca w dniu [...] grudnia 2011 r. ponownie zwróciła się do Uczelni o przyznanie stypendium, zarzucając wprowadzenie do Regulaminu terminu zawitego. Uczelnia potraktowała powyższe podanie jako odwołanie, które rozstrzygnięte zostało na niekorzyść zainteresowanej, w formie decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. W przekonaniu skarżącej, organ wydający decyzję w I instancji naruszył normy prawa materialnego, a mianowicie art. 186 ust. 1 u.p.s.w., poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, wynikające z ustalenia terminu zawitego do złożenia wniosku o przyznanie stypendium. Ponadto strona zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. od 6 do 11, art. 77 oraz art. 107 k.p.a. Odnosząc się do naruszenia art. 107 k.p.a., strona podniosła, iż zarówno decyzja wydana w I instancji dnia [...] października, jak i decyzja II instancji z [...] stycznia 2012 r. naruszają § 1 i § 3 tego przepisu. Stosownie do § 1 decyzja powinna m.in. zawierać oznaczenie organu administracji publicznej oraz uzasadnienie prawne. Z kolei, regulacja § 3 przewiduje, że uzasadnienie prawne powinno wyjaśniać podstawy prawne decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Tymczasem, jak argumentuje skarżąca, w zaskarżonych decyzjach podstawa prawna została przywołana w sposób bardzo lakoniczny, a przepisy prawne praktycznie w ogóle nie zostały przytoczone. Przykładowo, w decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. powołano się na ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym ogólnie, nie wskazując żadnego konkretnego przepisu. Podobnie z Umową nr [...]. Pomijając fakt zbyt ogólnego podania podstawy prawnej, strona podnosi, że błędnym wydaje się być powołanie umowy jako podstawy prawnej wydania decyzji, gdyż zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Ciężko zdaniem skarżącej zgodzić się ze stanowiskiem, że umowa jest aktem prawa. Ponadto, jako podstawę prawną decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. podano całą część pkt II Regulaminu przyznawania stypendium motywacyjnego dla studentów Uniwersytetu [...] w B. studiujących na kierunkach objętych projektem PO KL pt. Studia [...] gwarancją rozwoju [...] i społeczeństwa opartego na wiedzy (zwanego dalej Regulaminem), przy czym w decyzjach obu instancji przytoczono tylko przepisy Regulaminu pkt II.3 i 4., pozostałe przepisy w ogóle nie zostały przytoczone. Argumentując dalej, skarżąca wskazała, że zgodnie z pkt III.8 i 9 Regulaminu odwołanie od decyzji Uczelnianej Komisji Stypendialnej wnosi się do Kierownika Projektu. Natomiast, w całej decyzji wydanej przez organ odwoławczy, z dnia [...] stycznia 2012 r. nie ma ani jednej wzmianki, czy oznaczenia organu, na podstawie których można stwierdzić, iż decyzja ta została wydana przez Kierownika Projektu. W odniesieniu do naruszeń przepisów prawa materialnego, zdaniem skarżącej Uczelnia nie była uprawniona do wprowadzenia terminu zawitego do Regulaminu. Zgodnie z treścią art. 186 ust. 1 u.p.s.w. szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, wzór oświadczenia o nie pobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego. Na poparcie swojej tezy strona przywołała liczne przykłady orzecznictwa sądów administracyjnych (wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 145/08; z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 41/08; z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 623/07 oraz wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 646/06). Podsumowując, wobec wszystkich powyższych zarzutów i argumentów strona stwierdziła, że jej zdaniem organy wydające zaskarżone decyzje naruszyły przepis art. 186 ust. 1 u.p.s.w. oraz niemal wszystkie zasady ogólne postępowania administracyjnego, co powinno skutkować uchyleniem tych decyzji. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji argumentując, że żaden z zarzutów zawartych w skardze nie jest trafny i nie podlega uwzględnieniu. Strona na wstępie zaznaczyła, iż skarżąca zdecydowanie błędnie interpretuje charakter stypendium motywacyjnego. Stypendium to bowiem nie jest przyznawane na podstawie art. 173 ust. 1 u.p.s.w., który to przepis odnosi się wyłącznie do pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa. Przytoczony w skardze przepis art. 186 ustawy dotyczy wyłącznie regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust.1 ustawy. Stypendium motywacyjne nie jest stypendium wypłacanym z budżetu państwa, ale ze środków Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Społecznego, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Zasady przyznawania i wypłacania stypendiów motywacyjnych określone są w przywoływanym przez skarżącą Regulaminie. Zgodnie z pkt I 8. Regulaminu otrzymanie stypendium motywacyjnego w ramach Projektu nie wyklucza prawa studentów do ubiegania się o przyznanie innych form pomocy materialnej oferowanych przez [...] przewidzianych w u.p.s.w. Organ podniósł, że warunki ubiegania się o stypendium określone zostały w pkt II Regulaminu i wynika z nich zarówno termin na złożenie stosownego wniosku, jak i obowiązujące dokumenty przy jego złożeniu. Zgodnie z pkt II 4. Regulaminu, wniosek złożony po terminie określonym w pkt 3 tj. po [...] października 2011 r. w roku akademickim 2011/2012 pozostawia się bez rozpatrzenia. Zapis taki obowiązuje także w regulaminach innych uczelni. Strona stwierdziła również, że znane są jej przytoczone przez skarżącą orzeczenia sądów administracyjnych w przedmiocie braku podstaw w ustawie do wprowadzenia terminu zawitego w regulaminie przyznawania świadczeń socjalnych, ale mają one zastosowanie wyłącznie do świadczeń, o których mowa w ustawie i zakazu tego nie można interpretować rozszerzająco. Zarzut skarżącej co do braku podstaw do wprowadzenia terminu zawitego nie zasługuje zdaniem organu na uwzględnienie. Nawet gdyby jednak było inaczej, to i tak fakt przekroczenia przez skarżącą terminu na złożenie wniosku miał wpływ na to, że skarżąca nie otrzymałaby stypendium, gdyż cały fundusz stypendialny został rozdysponowany w dniu [...] października 2011. Organ nadmienił ponadto, że skarżąca de facto nie wniosła zażalenia na decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. W zamian za to, dnia [...] grudnia 2011 r. ponownie zwróciła się do Uczelni o przyznanie stypendium. Z punktu widzenia formalnego pismo takie powinno pozostać bez rozpoznania. Uczelnia jednak potraktowała je jako odwołanie, które rozstrzygnięte zostało w formie decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. Co do zarzutu naruszenia prawa procesowego, organ w odpowiedzi na skargę powołał się na art. 104 i 107 k.p.a. oraz pkt II wspominanego wyżej Regulaminu, stwierdzając, że zgodnie z ww. uregulowaniami, zaskarżona decyzja zawiera wszystkie podstawy prawne, na które winna się powołać. W związku z tym, strona zarzut naruszenia prawa procesowego uznała za całkowicie bezzasadny. W oparciu o przytoczone argumenty, organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych względów niż zostały podniesione w jej treści. Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona obarczona wadą rażącego naruszenia prawa. Z tego względu konieczne było stwierdzenie jej nieważności. Kontroli Sądu podlega orzeczenie w przedmiocie stypendium motywacyjnego. Na wstępie rozważań konieczne jest zwrócenie uwagi na zmianę stanu prawnego, która nastąpiła na podstawie ustawy z dnia z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2011 r., Nr 84, poz. 455). Artykuł 38 ustawy zmieniającej określa termin wejścia przepisów w życie. Należy zatem stwierdzić, że wniosek skarżącej o przyznanie stypendium motywacyjnego należało rozpoznać według stanu prawnego z uwzględnieniem zmiany ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, dokonanej z dniem 1 października 2011 r. Z ustawy prawo o szkolnictwie wyższym wynika, że pomoc materialna studentom może być przyznana z różnych źródeł i w różnych formach. Zgodnie z art. 173 ust. 1 ustawy student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formach wymienionych w pkt od 1 do 5. Pomoc materialna dla studentów może być przyznawana przez jednostki samorządu terytorialnego (art. 173 lit. a ustawy). Stypendia za wyniki w nauce dla studentów mogą być przyznawane przez osoby fizyczne lub osoby prawne niebędące państwowymi ani samorządowymi osobami prawnymi (art. 173 lit. b ustawy). Zgodnie z art. 174 ust. 1 ustawy świadczenia, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8,a więc: stypendium socjalne, stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych, stypendium rektora dla najlepszych studentów i zapomogi, przyznaje się ze środków funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, o którym mowa w art. 103. Z ust. 2 powyższego przepisu wynika, że rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego i uczelnianym organem samorządu doktorantów dokonuje podziału dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4. Stosownie do ust. 3 w nowo utworzonej uczelni podziału funduszu dokonuje na okres roku rektor. Natomiast z ust. 4 powyższego przepisu wynika, że środki z dotacji, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 7 i ust. 4, przeznaczone na stypendia rektora dla najlepszych studentów przyznawane w liczbie nie większej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego w uczelni stanowią nie więcej niż 40% środków przeznaczonych łącznie na stypendia rektora dla najlepszych studentów, stypendia socjalne oraz zapomogi. W art. 175 ust. 2 ustawy, stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora. Nie ma zatem możliwości działania w tym zakresie uczelni z urzędu. Zgodnie z art. 94 ust. 1 pkt 7 ustawy z budżetu państwa uczelnia publiczna otrzymuje dotacje na zadania związane z bezzwrotną pomocą materialną dla studentów w zakresie określonym w art. 173 ust. 1 oraz dla doktorantów w zakresie określonym w art. 199 ust. 1. W ust. 4 art. 94 przewidziano dotacje dla uczelni niepublicznych. Zgodnie z art. 94 ust. 1 pkt 10 ustawy, z budżetu państwa uczelnia publiczna otrzymuje dotacje na dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, w tym służących kształceniu studentów i doktorantów, będących osobami niepełnosprawnymi - realizowanych w szczególności z udziałem z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub środków rozwojowych pochodzących z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 i Nr 157, poz. 1241). W tym miejscu należy podkreślić, że przepis ten obowiązuje w powyższym brzmieniu od 1 stycznia 2012 r., a więc obowiązywał w dacie wydawania zaskarżonej decyzji organu II instancji. W dacie natomiast wydawania decyzji w I instancji przepis ten stanowił, że z budżetu państwa uczelnia publiczna otrzymuje dotacje na dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, w tym realizowanych z udziałem z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych w ramach kontraktów wojewódzkich, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658). Środki, o których mowa jest w powyższych przepisach przed i po zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym są inną formą pomocy niż przewidziana w art. 173 ustawy. Stypendia motywacyjne są współfinansowane przez Europejski Fundusz Społeczny w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet IV. Świadczenia te są środkami przyznawanymi z budżetu państwa jako dotacje (art. 94 ust. 1 pkt 10), a nie jako bezzwrotna pomoc materialna (art. 94 ust. 1 pkt 7). W związku z powyższym Regulamin przyznawania stypendium motywacyjnego dla studentów Uniwersytetu [...] w B., studiujących na kierunkach objętych projektem PO KL pt. "Studia [...] gwarancją rozwoju [...] i społeczeństwa opartego na wiedzy" nie jest regulaminem, o którym stanowi art. 186 ustawy o szkolnictwie wyższym. Nie można zatem podzielić zarzutu skargi, że warunek określony w regulaminie w zakresie terminu składnia wniosków przekracza upoważnienie ustawowe. Przytoczone w skardze orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczy innych stanów faktycznych oraz prawnych. Tezy powyższych orzeczeń również nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie. Stypendium motywacyjne znajduje swoje umocowanie właśnie w regulaminie, na który powołuje się organ. Świadczenie to jest wynikiem programu, do którego przystąpiła uczelnia w ramach funduszy unijnych. Jest to świadczenie wypłacane ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Źródła w postaci dokumentów dostępne są na stronie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego www.mrr.gov.pl/fundusze/fundusze_europejskie/ strony/funduszeeuropejskie.aspx. Szczegółowy Opis Priorytetów Programu Kapitał Ludzki w wersji obowiązującej od 1 czerwca 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. dostępny jest na stronie www.efs.gov.pl/Dokumenty/Strony/Dokumenty_archiwalne.aspx. Zgodnie z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 za właściwe gospodarowanie i wdrażanie Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki odpowiada Instytucja Zarządzająca PO KL (IZ PO KL), nadzorowana przez Komitet Monitorujący PO KL. Zgodnie z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, funkcję Instytucji Zarządzającej w PO KL pełni minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, a zgodnie z regulaminem wewnętrznym Ministerstwa Rozwoju Regionalnego obowiązki IZ pełni Departament Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym. W obecnym okresie programowania zasady oraz zadania dotyczące wdrażania Programu Kapitał Ludzki (PO KL), obowiązujące Instytucję Zarządzającą PO KL, Instytucje Pośredniczące, Instytucje Wdrażające (Instytucje Pośredniczące II stopnia) oraz beneficjentów systemowych są zebrane w jednym dokumencie pt. System realizacji Programu Kapitał Ludzki. Dokument składa się z VII części, których zawartość była przedmiotem konsultacji ze wszystkimi instytucjami zaangażowanymi we wdrażanie PO KL. Do każdej części dołączone zostały odpowiednie załączniki zawierające obowiązujące wzory dokumentów, jakie powinny być stosowane przez wszystkie instytucje. System realizacji PO KL wraz z wytycznymi horyzontalnymi Ministra Rozwoju Regionalnego w ramach Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia (NSRO) 2007-2013, jak i wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego dla Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki: Wytycznymi w zakresie wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy ponadnarodowej w ramach PO KL oraz Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, tworzy kompleksowy zbiór zasad wdrażania PO KL, które są zgodne z porozumieniami międzyinstytucjonalnymi obowiązującymi wszystkie instytucje uczestniczące w systemie wdrażania PO KL. System realizacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki opracowany został przez Instytucję Zarządzającą zgodnie z art. 26 pkt 1 ust 8 Ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.z 2006 r. Nr 227, poz. 1658 z późn. zm.). Dokument uwzględnia wytyczne horyzontalne Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w ramach NSRO. Zgodnie z art. 32 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca może zawrzeć z instytucją wdrażającą porozumienie lub umowę o realizacji powierzonych jej zadań, w tym o wydawaniu decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach o finansach publicznych ( ust. 1). Do porozumień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o finansach publicznych dotyczące środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, niepodlegających zwrotowi (ust. 2). Zgodnie z art. 32 ust. 4 powyższej ustawy porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, zawierają elementy określone w przepisach o finansach publicznych dotyczących umowy o dofinansowanie projektu oraz określają w szczególności: 1) zadania instytucji wdrażającej objęte dofinansowaniem środkami programu operacyjnego; 2) kwotę dofinansowania; 3) warunki przekazania środków; 4) sposób wykonywania przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą nadzoru nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków. Przekładając powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że z punktu 4 ww. Regulaminu przyznania stypendium motywacyjnego dla studentów wynika, że liczbę studentów objętych powyższą formą wsparcia oraz kwotę stypendium motywacyjnego określa umowa nr [...] zawarta pomiędzy Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a Uniwersytetem [...] w B. Zgodnie z art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Art. 30c ust. 1 stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, Nr 270 j.t. )- zwanej dalej: p.p.s.a. W sprawie w przedmiocie stypendium motywacyjnego finansowanego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych, organ nie miał obowiązku wydania decyzji administracyjnej. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie świadczenia po terminie składania wniosków o przyznanie stypendium motywacyjnego. W piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. zażądała przywrócenia terminu do złożenia powyższego wniosku. Z uwagi na to, że przepisy prawa nie przewidują postępowania administracyjnego, prawidłowo organ udzielił skarżącej informacji, że z uwagi na spóźniony wniosek, nie był on rozpoznawany. W ocenie Sądu zarówno Protokół z posiedzenia Uczelnianej Komisji Stypendialnej z dnia [...] października 2011 r. jak i stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. nie były decyzjami administracyjnymi. Skarżąca złożyła jednak odwołanie (podanie z dnia [...] grudnia 2011r.). W tej sytuacji organ odwoławczy nie powinien utrzymywać stanowiska Kierownika Projektu w mocy, ponieważ tryb ten jest na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przewidziany dla rozstrzygnięć będących decyzjami, od których strona złożyła odwołanie. W związku z powyższym zarzut strony wnoszącej skargę dotyczący wadliwie sporządzonego uzasadnienia z naruszeniem przepisu art. 107 § 1 w związku z § 3 k.p.a. nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu organ odwoławczy powinien stwierdzić niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalne jest odwołanie od czynności organu administracji publicznej, która nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 k.p.a. Przepisy prawa nie przewidują formy rozstrzygnięcia przy rozpoznawaniu spraw o stypendia motywacyjne wypłacane w ramach dotacji unijnych . W świetle powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na przyczynę określoną w art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 152 p.p.s.a orzeczono w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205 p.p.s.a.