II SA/Bd 473/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] marca 2015r., znak: [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r. znak [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], jako wierzyciel obowiązku o charakterze niepieniężnym (ustalenia z lekarzem indywidualnego programu szczepień ochronnych dziecka oraz poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym w ramach Programu Szczepień Ochronnych) uznał zarzuty zobowiązanej S. S. zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym w dniu 23 października 2014r. za nieuzasadnione. Na skutek zażalenia S. S., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], postanowieniem z dnia [...] marca 2015r. znak [...], utrzymał w mocy powyższe postanowienie. S. S. zaskarżyła powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jego uchylenie i uchylenie poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji jako naruszających prawo i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wywodząc, że utrzymuje ono w mocy także postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z [...] października 2014r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania szczepienia ochronnego dziecka. Skarżąca wskazała, że kwota grzywny w celu przymuszenia nałożona na nią oraz męża (po [...] zł) stanowi zbyt wysokie obciążenia dla budżetu rodziny, która utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę męża. Wobec zatem próby egzekucji tej kwoty skarżąca będzie zmuszona wykonać szczepienia ochronne wskazane w tytule wykonawczym, a zabieg ten niesie za sobą nieodwracalne skutki, których nie można cofnąć. Nadto w pouczenia postanowienia o nałożeniu grzywny wskazano, że w razie niewykonania obowiązku będą nakładane dalsze grzywny do wysokości [...]zł Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (vide np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 495/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć należy, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (vide Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności. Przekładając powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że postanowienia, których dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikują się do wykonania (zawieszenia ich skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie są bowiem postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela wobec zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez inny organ egzekucyjny. Postanowienia te zawierają jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. W szczególności zaś nie nakładają na zobowiązanych żadnych nowych obowiązków, ani nie zmieniają powstałego wcześniej ex lege zobowiązania, a tym samym nie wywołują żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym skuteczność zaskarżonych postanowienia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest wcześniej wystawiony tytuł wykonawczy. Natomiast zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienia zostały wydane na skutek wniesienia zarzutów w trakcie toczącego się już postępowania egzekucyjnego. Nadto podkreślenia wymaga, że wbrew przekonaniu skarżącej, postanowienia stanowiące przedmiot skargi w niniejszej sprawy nie dotyczą wymierzenia grzywny w celu przymuszenia, co do której orzeczono odrębnym rozstrzygnięciem, podlegającym odrębnemu zaskarżeniu. Stanowisko o braku przymiotu wykonalności postanowienia o nieuwzględnieniu zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego jest prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (patrz m.in. postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., II OZ 813/09 i z dnia 14 października 2014 r. o sygn. akt II OZ 1072/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Wskazać nadto należy, że sąd administracyjny nie orzeka również o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, a jedynie może rozpoznawać skargi na postanowienia wydane w tym przedmiocie przez organ egzekucyjny. Sąd nie jest bowiem organem egzekucyjnym i nie ma kompetencji do zawieszania postępowania egzekucyjnego. Uprawnienie to na podstawie art. 56, art. 110p § 3, art. 114 d ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym przysługuje wyłącznie organowi egzekucyjnemu. Zauważyć także należy, iż zgodnie z treścią art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.