II SA/Bd 497/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w B. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 kwietnia 2012r. Z. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w B. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od odbioru przez stronę skarżącą decyzji drugiej instancji. Natomiast zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (o czym skarżąca nie została prawidłowo pouczona przez organ). Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w B. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Zaskarżona decyzja została doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 23 marca 2012r. Termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał zatem w stosunku do skarżacej z dniem 23 kwietnia 2012 r. Skarżąca wniosła wprawdzie skargę w dniu 23 kwietnia 2012r., zatem w terminie przewidzianym do wniesienia skargi, jednak została ona wniesiona bezpośrednio do Sądu, nie zaś za pośrednictwem Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w B., na adres organu. W związku z powyższym tut. Sąd, zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2012r. przekazał skargę do wyżej wskazanego organu. Zgodnie z ugruntowanym w tym przedmiocie orzecznictwem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego, niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (vide postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 marca 2006r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, LEX nr 284737; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2008r., sygn. akt III SA/Wa 788/08, LEX nr 440111; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, LEX nr 381455). Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. Wskazać należy, iż zaskarżona decyzja nie zawiera prawidłowo sporządzonego pouczenia o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, brak jest bowiem pouczenia o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Mylne pouczenie, względnie jego brak, nie może, zgodnie z art. 112 k.p.a., powodować dla strony negatywnych skutków procesowych, wobec powyższego w niniejszym przypadku może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, o czym stanowi 87 § 3 p.p.s.a.