II SA/Bd 52/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 kwietnia 2011r., sygn. akt II SA/Bd 52/11 w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek. W dniu 12 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na rozprawie, oddalił skargę M. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Pismem z dnia 22 kwietnia 2011 r. M. R. złożył wniosek, sprecyzowany następnie przez skarżącego, jako wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 12 kwietnia 2011r. Jednocześnie skarżący uiścił opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł za sporządzenie uzasadnienia w niniejszej sprawie. We wniosku skarżący wskazał, iż uchybił terminowi w związku z ważnym zagranicznym wyjazdem służbowym. Zarządzeniem z dnia 21 września 2011r., wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, pozostawiono wniosek skarżącego bez rozpoznania. Po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011r., wydanym w sprawie II OZ 1323/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że sąd pierwszej instancji winien był odnieść się merytorycznie do treści wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie NSA uchylił zarządzenie, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W związku z powyższym konieczne stało się ponowne przeanalizowanie wniosku strony w oparciu o art. 87 p.p.s.a., w którym to przepisie ustawodawca zawarł przesłanki pozytywnego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Zgodnie z art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu zatem nastąpić może przy spełnieniu trzech określonych w ustawie warunków, przy czym zaznaczyć trzeba, iż warunki te spełnione muszą zostać łącznie. Strona musi zatem wniosek o przywrócenie terminu, któremu uchybiła złożyć do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, o czym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., ponadto, co wynika z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a także, zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jak zostało ustalone skarżący stosowny wniosek złożył w przewidzianym terminie, dokonując jednocześnie czynności do dokonania której terminowi uchybił, pozostało zatem zbadanie, czy przyczyny uchybienia terminu wskazane przez skarżącego uprawdopodobniają brak jego winy. Brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, Sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też – przeciwnie – wykazała się niedostateczną dbałością. Jak wynika ze złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku skarżącego, jako okoliczności świadczące o braku winy w uchybieniu terminu wskazał on wyjazd zagraniczny, który uniemożliwił mu zarówno udział w rozprawie, jak i napisanie wniosku i przesłanie go do Sądu. Zwrócić uwagę należy, iż zawiadomienie o terminie rozprawy zawiera wszelkie informacje dotyczące sposobu i terminu składania ewentualnego wniosku o uzasadnienie. Zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 12 kwietnia 2011r. skarżący odebrał w dniu 11 marca 2011r., zatem niemal na miesiąc przed zaplanowanym dniem posiedzenia. Powyżej wskazany okres czasu jest okresem na tyle długim, iż możliwe było ustanowienie w tym czasie pełnomocnika do dokonywania czynności procesowych, zwrócić przy tym uwagę należy, iż nie chodzi tu koniecznie o ustanowienie adwokata czy radcy prawnego, pełnomocnikiem mogą być bowiem osoby wymienione w art. 35 § 1 p.p.s.a., zatem członkowie rodziny lub uczestnicy postępowania. Skarżący mając świadomość zagranicznego wyjazdu służbowego, który przeszkodzi mu w dochowaniu terminu do dokonania istotnej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mógł również wniosek napisać uprzednio i upoważnić członka rodziny bądź inną zaufaną osobę do nadania stosownego wniosku w przewidzianym terminie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2010 r. (sygn. akt II FZ 577/10), przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (LEX nr 742636). W niniejszej sprawie skarżący winien był uprawdopodobnić, iż wyjazd, który uniemożliwił mu dokonanie czynności w terminie był wyjazdem na tyle niespodziewanym, że skarżący nie miał możliwości przewidzenia ani terminu rozpoczęcia, ani zakończenia wyjazdu, nie miał również możliwości scedowania na osobę trzecią czynności, za pomocą jakiegokolwiek środka komunikacji. W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.