II SA/Bd 549/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 marca 2025 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r., znak: [...] Starosta [...] orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz J. K. z tytułu utraty własności nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym C. , gmina B. B. , oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni 0,0404 ha, zapisanej w księdze wieczystej nr [...], która stała się własnością Gminy B. B. w związku z ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2022r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej - ulicy [...] w miejscowości C.. Od tej decyzji odwołanie wniosła J. B. - G., którą Starosta [...] uznał za pełnomocnika J. K.. P. z dnia [...] maja 2023r. Wojewoda K.-P. wezwał J. B. - G. do uzupełnienia braku formalnego odwołania poprzez przedłożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania J. K. w postępowaniu administracyjnym o ustalenie wysokości odszkodowania. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, iż w aktach sprawy przekazanych przez Starostę B. znajduje się kopia aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 2021 r., rep. A nr [...], na podstawie którego J. K. ustanowiła J. B.-G. pełnomocnikiem do sprzedaży nieruchomości oraz m.in. do składania pism, podań, wniosków i odwołań w zakresie osiągnięcia celu tego pełnomocnictwa. W ocenie organu odwoławczego, zakres tego pełnomocnictwa nie obejmuje reprezentowania w postępowaniu administracyjnym o ustalenie wysokości odszkodowania w związku z przejęciem nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia [...] kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. P. z dnia [...] czerwca 2023r. J. B.-G. przedłożyła odpis znajdującego się już w aktach sprawy pełnomocnictwa z dnia [...] sierpnia 2021 r., które w jej ocenie upoważnia do sprawowania zarządu majątkiem i interesami J. M. K.. J. B.-G. wskazała, iż treść pełnomocnictwa upoważnia ją m.in. do składania wniosków i odwołań przed wszelkimi organami administracji rządowej i samorządowej, a także występowania w postępowania administracyjnym - w zakresie osiągnięcia celu pełnomocnictwa, którym jest - w jej ocenie - zarząd majątkiem i interesami J. M. K.. P. z dnia [...] stycznia 2024 r. organ odwoławczy wystąpił bezpośrednio do strony - J. K., o wyjaśnienie, czy żąda rozpatrzenia odwołania wniesionego przez J. B.-G. oraz czy udziela tej osobie pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu odszkodowawczym. Powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...] Wojewoda K.-P., działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez J. B. - G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. znak: [...] o ustaleniu odszkodowania za utracone prawo własności nieruchomości. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy podniósł, iż dokonana analiza zakresu przedłożonego pełnomocnictwa dowodzi, iż upoważnienie do reprezentowania udzielone J. B.-G. obejmuje występowanie w postępowaniu administracyjnym, jednak ograniczone jest do czynności zmierzających do osiągnięcia celu pełnomocnictwa, którym według jego treści jest sprzedaż nieruchomości. Organ odwoławczy nie podziela opinii J. B.-G., wyrażonej w piśmie z dnia [...] czerwca 2023 r., iż celem pełnomocnictwa jest generalnie zarząd majątkiem i interesami J. K.. Tego typu okoliczność nie wynika z treści pełnomocnictwa, w którym upoważniono J. B.-G. do sprzedaży nieruchomości. Przy wymienianiu poszczególnych czynności, do których upoważniony jest pełnomocnik przed organami administracji rządowej, w dokumencie pełnomocnictwa zastrzeżono, iż upoważnienie to udzielone jest w zakresie osiągnięcia celu pełnomocnictwa. Nie ma więc charakteru ogólnego. Zakres przedmiotowego pełnomocnictwa w ocenie organu odwoławczego, nie obejmuje upoważnienia do reprezentowania w postępowaniu administracyjnym o ustalenie wysokości odszkodowania w związku z przejęciem nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia [...] kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Postępowanie to toczy się na podstawie przepisów prawa publicznego i pozostaje bez związku ze sprzedażą pozostałej części nieruchomości jako czynności prawa prywatnego. Zdaniem organu II instancji, nie można utożsamiać sprzedaży nieruchomości z przejęciem jej z mocy prawa przez podmiot publiczny za odszkodowaniem. Utrata praw do nieruchomości na podstawie specustawy drogowej następuje z mocy prawa, bez względu na osobę dotychczasowego właściciela i nie jest uzależniona od jego zgody. Uzyskanie odszkodowania w trybie postępowania administracyjnego w żaden sposób nie wpływa na dopuszczalność oraz warunki sprzedaży pozostałej części nieruchomości. Czynności w postępowaniu o ustalenie odszkodowania nie zmierzają do osiągnięcia celu pełnomocnictwa, jakim jest - wedle treści dokumentu pełnomocnictwa - sprzedaż nieruchomości. Treść przedłożonego pełnomocnictwa w przekonaniu Wojewody nie potwierdza tezy o udzieleniu J. B.-G. pełnomocnictwa ogólnego do zarządu majątkiem i interesami J. K.; dowodzi natomiast upoważnienia do sprzedaży ściśle określonej nieruchomości i dokonywania czynności cel ten urzeczywistniających. Faktu, iż J. B.-G. nie wykazała skutecznie pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu odszkodowawczym, zdaniem Wojewody nie konwaliduje fakt dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu przez Starostę B. . Ponadto, z akt sprawy organu pierwszej instancji wynika, iż Starosta [...] dopuścił J. B.-G. do udziału w postępowaniu na podstawie kopii pełnomocnictwa nadesłanej z adresu mailowego: [email protected]. Zgodnie z art. 63 § 1 zd. 2 K.p.a., jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania, a organ kontaktując się ze stroną w formie telefonicznej lub poprzez wiadomość e-mail, winien - celem zapewnienia skuteczności czynności procesowych - wezwać ją do podjęcia dalszych koniecznych czynności, w tym przykładowo do złożenia dokumentu pełnomocnictwa, już zgodnie z przepisami Kodeksu. Pominięcie tej zasady w ocenie Wojewody skutkuje w niniejszym postępowaniu tym, iż brak jest dowodu świadczącego o fakcie, iż to strona w sposób prawnie skuteczny złożyła dokument pełnomocnictwa udzielonego J. B.-G., natomiast gdyby strona złożyła przedmiotowe pełnomocnictwo za pismem przewodnim, wskazując J. B.-G. jako swojego pełnomocnika w postępowaniu odszkodowawczym, należałoby uznać skuteczność czynności pełnomocnika w sprawie. W skardze do Sądu J. K. wniosła o uchylenie postanowienia Wojewody z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...], zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, tj.: 1. art. 134 w zw. z art. 32 oraz art. 33 § 1 ustawy z [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (zwanej dalej kpa) poprzez stwierdzenie braku legitymacji do wniesienia odwołania przez pełnomocnika strony: J. B. - G., w sytuacji gdy odwołanie zostało wniesione przez osobę właściwie umocowaną do jego wniesienia, a odpis pełnomocnictwa został załączony do akt postępowania, 2. art. 7 w związku z art. 8 § 1 i art. 77 kpa, poprzez ich niezastosowanie i prowadzenie postępowania w sposób pozbawiający zaufania do władzy publicznej z pominięciem słusznego interesu obywatela w sytuacji, gdy do akt sprawy zostało dołączone pełnomocnictwo, organ pierwszej instancji doręczał pełnomocnikowi wszelką korespondencję w sprawie. Zdaniem skarżącej, z treści art. 32 i art. 33 kpa wynika, że instytucja pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym ma charakter możliwie dalece odformalizowany. W razie wątpliwości treść pełnomocnictwa musi być odczytywana w kontekście faktycznym danej sprawy i prawdopodobnych intencji mocodawcy, w szczególności jego obiektywnie pojmowanego interesu. Organ powinien także uwzględnić, czy w świetle pełnomocnictwa umocowana nim osoba działa w sposób korzystny dla mocodawcy. Jeżeli osoba przedstawiająca wystawione dla niej pełnomocnictwo do działania, podejmuje na jego podstawie czynności mieszczące się w prawdopodobnych intencjach mocodawcy i na rzecz jego obiektywnie pojmowanego interesu -to wątpliwości co do zakresu pełnomocnictwa, organ administracji publicznej jest obowiązany przesądzić na rzecz przyjęcia, że ta osoba została umocowana w sprawie (tak m.in. wyrok NSA z 6.10.2022r. III FSK 988/21). Tymczasem w treści pełnomocnictwa udzielonego J. B. – G., zdaniem strony skarżącej jednoznacznie wskazano, że celem pełnomocnictwa jest zarząd majątkiem i interesami strony, a w § 1 tiret 5 sprecyzowano, że J. M. K. upoważniła J. B. -G. w zakresie osiągnięcia celu tego pełnomocnictwa, do m.in. składania wniosków i odwołań przed wszelkimi organami administracji rządowej i samorządowej, a także występowania w postępowaniu administracyjnym. Nadto skarżąca wskazała, że w § 1 tiret 6 pełnomocnictwa wskazano na upoważnienie J. B. - G. do składania wszelkich oświadczeń, dokonywania wszelkich czynności prawnych i faktycznych oraz załatwiania formalności związanych z celem pełnomocnictwa, którym to celem organ błędnie odczytał treść pełnomocnictwa i błędnie wywiódł, że celem tym jest wyłącznie upoważnienie pełnomocnika do sprzedaży nieruchomości, gdy tymczasem sprzedaż nieruchomości była tylko jednym z elementów pełnomocnictwa zapisanych w odrębnym jego punkcie (tiret 1) i na tej podstawie stwierdził niedopuszczalność odwołania. Zdaniem skarżącej, zarząd jej majątkiem i interesami, niewątpliwie obejmuje także reprezentowanie w postępowaniu administracyjnym o ustalenie wysokości odszkodowania w związku z przejęciem nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia [...] kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Nadto skarżąca zauważyła, że organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] pomimo, że ona również była skierowana do pełnomocnika J. B. - G., która zdaniem organu nie ma legitymacji do reprezentowania strony w postępowaniu o ustalenie wysokości odszkodowania, a także organ doręczył ww. zaskarżone postanowienie. Zdaniem skarżącej, odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika umocowanego do dokonania tej czynności, dlatego postanowienie Wojewody jest niezgodne ze wskazanymi wyżej przepisami prawa i powinno zostać uchylone. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 z późn. zm.) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając wniesioną skargę, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że złożona skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewody K.-P. z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...], który działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania złożonego przez J. B. - G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2023r. znak: [...] o ustaleniu odszkodowania za utracone prawo własności nieruchomości. W ocenie Wojewody, brak jest dowodu świadczącego o fakcie, iż strona tego postępowania – J. K. w sposób prawnie skuteczny złożyła dokument pełnomocnictwa udzielonego J. B.-G., Zgodnie zaś z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis ten, na mocy art. 144 k.p.a., ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. Regulacja ta wyznacza zakres postępowania organu odwoławczego określanego w doktrynie mianem wstępnego, rozpoczynającego działanie organu wyższego stopnia od badania zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczalności odwołania (zażalenia). Na tym etapie postępowania organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy odwołanie (zażalenie) jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią brak formalnych przesłanek odwołania (zażalenia), to obowiązkiem organu jest wydanie postanowienia, kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie. Akt ten nie tylko kończy etap postępowania wstępnego, lecz jednocześnie całe postępowanie drugoinstancyjne. Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania (zażalenia) nie ma charakteru merytorycznego, lecz jest jedynie formalnym stwierdzeniem, że zażalenie nie może zostać rozpoznane. Tym samym, przedmiot badania sądu rozpoznającego skargę na tego rodzaju postanowienie ogranicza się jedynie do skontrolowania legalności orzeczenia o niedopuszczalności odwołania (zażalenia). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że niedopuszczalność odwołania (zażalenia) może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym zaliczyć należy przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji (np. przez osobę trzecią), bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych. Natomiast do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze przedmiotowym zalicza się w szczególności brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego, czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych, a także nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia, tj. nieistnienie decyzji administracyjnej w znaczeniu prawnym, w sytuacji gdy zaskarżona czynność organu nie jest decyzją, a jest aktem normatywnym np. aktem prawa miejscowego, jest czynnością cywilnoprawną albo stanowi czynność materialno-techniczną (por. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 3669/18, dostępne w CBOSA). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie prawidłowo organ odwoławczy uznał, że osoba wnosząca odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2023r., nie posiada legitymacji do jego wniesienia, gdyż nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu, a jednocześnie nie zostało przedłożone skuteczne pełnomocnictwo do reprezentowania strony przed organem odwoławczym. Podnieść należy, że odwołanie z [...] stycznia 2023 r. (wpływ do organu [...].02.2023r.) zostało wniesione przez J. B. - G. jako pełnomocnika J. K.. Do odwołania nie załączono pełnomocnictwa do reprezentowania J. K. w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia odszkodowania za utracone prawo własności nieruchomości. Powyższe obligowało organ do wezwania osoby podającej się za pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków w zakreślonym terminie określonym w art. 64 § 2 k.p.a. – pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania. Wezwanie miało miejsce w dniu [...].05.2023 r. W piśmie tym wyjaśniono, że pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy to akt notarialny z dnia [...] sierpnia 2021 r., rep. A nr [...], na podstawie którego J. K. ustanowiła J. B.-G. pełnomocnikiem do sprzedaży nieruchomości oraz m.in. do składania pism, podań, wniosków i odwołań w zakresie osiągnięcia celu tego pełnomocnictwa. Zakres tego pełnomocnictwa nie obejmował reprezentowania w postępowaniu administracyjnym o ustalenie wysokości odszkodowania w związku z przejęciem nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] czerwca 2023 r. J. B.-G. przedłożyła odpis znajdującego się już w aktach sprawy notarialnego pełnomocnictwa z dnia [...] sierpnia 2021 r., które w jej ocenie upoważniało do sprawowania zarządu majątkiem i interesami J. M. K.. J. B.-G. wskazała, iż treść pełnomocnictwa upoważnia ją m.in. do składania wniosków i odwołań przed wszelkimi organami administracji rządowej i samorządowej, a także występowania w postępowania administracyjnym - w zakresie osiągnięcia celu pełnomocnictwa, którym jest - w jej ocenie - zarząd majątkiem i interesami J. M. K.. Odnotowania wymaga również, iż pismem z dnia [...] stycznia 2024 r. organ odwoławczy wystąpił bezpośrednio do strony - J. K., o wyjaśnienie, czy żąda rozpatrzenia odwołania wniesionego przez J. B.-G. oraz czy udziela tej osobie pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu odszkodowawczym, jednak powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Takie działanie konwalidowałoby stwierdzony brak. Przepisy k.p.a. nie regulują rodzajów i zakresu pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych (art. 33 § 1 k.p.a.), zatem wyłącznie od woli strony zależy, czy w postępowaniu ustanowi pełnomocnika i jaki zakres uprawnień określi w pełnomocnictwie. Pełnomocnictwo udzielone przez stronę w postępowaniu administracyjnym może obejmować upoważnienie do prowadzenia wszelkich spraw w imieniu strony lub do prowadzenia poszczególnych spraw albo też ich części, bądź tylko niektórych czynności procesowych. Dla wykazania, że pełnomocnik został dla strony ustanowiony niezbędne jest okazanie dokumentu stwierdzającego ustanowienie takiego pełnomocnika. Z momentem przedstawienia pełnomocnictwa przez mocodawcę, pełnomocnik wykazuje umocowanie do działania w postępowaniu, a organ uzyskuje możliwość zbadania prawidłowości i zakresu pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo, aby mogło wywrzeć skutek w postępowaniu musi zostać uzewnętrznione, czyli informacja o jego istnieniu musi dotrzeć do organu po myśli art. 33 § 2 k.p.a. Informacja ta zgodnie z obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadą pisemności (art. 14 § 1 k.p.a.) musi znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Stosownie bowiem do art. 33 § 3 zdanie 1 k.p.a., pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Udzielenie pełnomocnictwa stanowi dla pełnomocnika jedyne źródło kompetencji do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy, w zakresie wyznaczonym treścią pełnomocnictwa. Ze względu na powyższe, uznać należy, że organ prawidłowo wezwał pełnomocnika skarżącej w trybie art. 64 § 2 k.p.a., do nadesłania pełnomocnictwa obejmującego swym zakresem przedmiot postępowania. Pełnomocnik ponownie jednak nadesłał pełnomocnictwo tożsamej treści, natomiast z treści prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa powinno jasno wynikać, do jakich czynności, w jakim postępowaniu, prowadzonych przed jakim organem, może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy (zob. wyrok WSA w Warszawie z 26 listopada 2010 r., VIII SA/Wa 451/10, LEX nr 760286). Jeżeli w treści pełnomocnictwa pominięto niektóre z powyższych elementów, to przy wyjaśnianiu sytuacji odnoszącej się do instytucji pełnomocnictwa należy posiłkowo stosować zasady wyrażone w Kodeksie cywilnym, jednak przedłożone organowi pełnomocnictwo jasno wskazuje zakres umocowania do reprezentowania odwołującej, obejmując dokonanie konkretnej czynności prawnej-sprzedaży nieruchomości i wszelkich czynności z tym związanych, natomiast sprawa o ustalenie odszkodowania za przejęcie nieruchomości lub jej części z mocy prawa, jest odrębną sprawą, rozstrzyganą na podstawie innych przepisów. Pierwsza z tych czynności dotyczy sprawy cywilnoprawnej, a druga jest rozstrzygana na gruncie przepisów prawa publicznego. Między tymi sprawami nie ma żadnego związku funkcjonalnego. W ocenie Sądu, z przedłożonego pełnomocnictwa jasno wynika (treść pełnomocnictwa jest jasna), czego ono dotyczy, a wszelkie pozostałe czynności, do których został umocowany pełnomocnik, zostały wyraźnie określone jako związane z celem tego pełnomocnictwa, którym jest sprzedaż nieruchomości. Wnosząca odwołanie twierdzi, że z treści pełnomocnictwa wynika, iż sprawuje zarząd majątkiem pomijając, że ani nie wynika - co jest źródłem twierdzenia, że sprawuje zarząd majątkiem, a ponadto pomija dalszą część zdania "w niżej podanym zakresie i w związku z tym" a więc sprzedaży nieruchomości. Nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, że z treści przedłożonego pełnomocnictwa wynika, że obejmuje ono umocowanie do dokonywania innych czynności procesowych niż związane ze sprzedażą nieruchomości. Należy też podkreślić, że organ wystąpił wprost do J. K. o podanie, czy żąda rozpoznania odwołania wniesionego przez J. B.-G., czy udziela jej pełnomocnictwa do reprezentowania w postępowaniu odwoławczym, jednak wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W tych okolicznościach, zasadnie organ postanowił o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania na podstawie 134 k.p.a. Sąd podziela też stanowisko organu w odniesieniu do zarzutu działania w postępowaniu przed organem I instancji. W świetle powyższych okoliczności należy zatem stwierdzić, że zasadnie organ odwoławczy uznał, że odwołanie złożone przez J. B. - G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. znak: [...] o ustaleniu odszkodowania za utracone prawo własności nieruchomości jest niedopuszczalne z przyczyn o charakterze podmiotowym, gdyż zostało wniesione przez osobę, która nie jest stroną tego postępowania, ani nie legitymuje się pełnomocnictwem obejmującym niniejsze postępowanie. Wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonego postanowienia z obowiązującym prawem, skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.