II SA/Bd 569/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. J. na postanowienie Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w kwestii złożonych zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu 10.02.2014 r. Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...], po otrzymaniu zgłoszenia o uchylaniu się od obowiązku wykonania szczepień ochronnych przez D. J. z Miejskiej Przychodni Specjalistycznej w [...] ul. [...] oraz po działaniach podejmowanych przez Państwową Inspekcję Sanitarną w celu wyegzekwowania wykonania obowiązku szczepień ochronnych u A. J. wydał Upomnienie Nr [...] znak sprawy: [...], doręczone stronie tj. matce dziecka w dniu 26.02.2014 r. W treści upomnienia wezwano stronę do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, wynikającego z art. 5 ust. 1 pkt 1 b, pkt 3 i ust. 2, art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2013 r., poz. 947 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2011, Nr 182, poz. 1086 z późn. zm.). dotyczącego wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych przeciwko: wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, Haemophilus influenzae typu h, odrze, śwince i różyczce u dziecka A. J. urodzonej dnia [...] r. W dniu 11.03.2014 r. w związku z niewykonywaniem obowiązku szczepień u A. J., Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] skierował do Wojewody [...] wniosek o zastosowanie środka egzekucyjnego w celu przymuszenia. Wojewoda [...] w dniu [...].11.2014 r. wydał postanowienie (znak sprawy: [...]), nakładające na D. J. grzywnę, wzywając jednocześnie zobowiązanego do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...].03.2014 r., wystawionym przez Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...]. W dniu 15.12.2014 r. zobowiązana zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W toku prowadzonego postępowania Wojewoda [...] zwrócił się do Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] o ustosunkowanie się do wniesionych przez stronę zarzutów ([...] z dnia [...].01.2015 r.), zawieszając jednocześnie postępowanie egzekucyjne – postanowieniem z dnia [...].01.2015 r., nr [...] oraz przekazując zażalenie na postanowienie Wojewody [...] do Ministra Zdrowia. Postanowieniem z dnia [...].02.2015 r., nr [...]) Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] uznał zarzuty zobowiązanej za nieuzasadnione. W dniu [...].03.2015 r. Państwowy [...] Inspektor Sanitarny w [...] (pismo - znak sprawy: [...]) w rozpatrzeniu wniesionego zażalenia, wydał postanowienie utrzymujące zaskarżone postanowienie w mocy. Na wyżej wymienione postanowienie strona w dniu 30.04.2015 r. złożyła skargę za pośrednictwem Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, iż z okoliczności niniejszej sprawy niewątpliwie wynika, że poddanie A. J. obowiązkowym szczepieniom ochronnym może spowodować niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody, jak również trudnych do odwrócenia skutków dla jej życia i zdrowia, dlatego złożony wniosek jest przejawem troski o stan zdrowia córki oraz obaw co do możliwości negatywnego, długofalowego oddziaływania nieznanych składników szczepionek na organizm dziecka. Zdaniem skarżącej z zaskarżonego pisma wynika istnienie prawdopodobieństwa takiego negatywnego wpływu na dziecko w związku z czym należy ocenić, że - z uwagi na charakter zagrożonego dobra, którym jest życie i zdrowie dziecka oraz treść przedłożonych do akt pism oraz zaprezentowanych w nich wniosków, wykonanie obowiązku uzasadnia obawę o wystąpienie niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 495/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć należy, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności. Przekładając powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że postanowienia, których dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikują się do wykonania (zawieszenia ich skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie są, bowiem postanowienia w przedmiocie uznania przez wierzyciela egzekwowanego obowiązku o niezasadności zgłoszonych przez strony zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienia te zawierają jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. W szczególności zaś nie nakładają na zobowiązanych żadnych nowych obowiązków, ani nie zmieniają powstałego wcześniej ex lege zobowiązania, a tym samym nie wywołują żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym skuteczność zaskarżonych postanowienia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżone postanowienia nie nakładają bowiem na skarżącą żadnych nowych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest wcześniej wystawiony tytuł wykonawczy. Natomiast zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienia zostały wydane na skutek wniesienia zarzutów w trakcie toczącego się już postępowania egzekucyjnego. Stanowisko o braku przymiotu wykonalności postanowienia o nieuwzględnieniu zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego jest prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (patrz m.in. postanowienie NSA z dnia 1 października 2009 r., II OZ 813/09 i z dnia 14 października 2014 r. o sygn. akt II OZ 1072/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.