II SA/Bd 614/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania oddala skargę. Gmina I. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na informację zawartą w piśmie z dnia ... 2015 r. znak: ... o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30i pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 1649 – dalej: ustawa). Stan faktyczny sprawy potwierdza, że w odpowiedzi na konkurs nr ... ogłoszony przez Instytucję Zarządzającą RPO dnia ... 2014 r. (adres strony internetowej: http://mojregion.eu/regionalny-program-operacyjny-województwa-kujawsko-pomorskiego/konkursy/ogłoszenia/os-priorytetowa-1/czytaj/items/oglaszamy-konkurs-w-ramach-działania-11-infrastruktura-drogowa-schemat-drogi-lokalne-nr-rpowkp-130i112014.html) w ramach Osi Priorytetowej 1 Rozwój infrastruktury technicznej, Działania 1.1. Infrastruktura drogowa - schemat drogi lokalne środowiska Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013, Gmina I. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Przebudowa drogi gminnej ... J.-B. - Etap II". Nabór wniosków o dofinansowanie projektu w ramach ww. konkursu odbywał się od dnia ... 2014 r do dnia ... 2014 r. Na podstawie art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. ustawy, po zakończeniu etapu oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu, wnioskodawca pismem z dnia ... 2015 r. (znak ...) został poinformowany przez Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa K.-P. w T. (dalej Departament Wdrażania RPO) o negatywnej ocenie formalnej wniosku o dofinansowanie projektu. Stanowisko organu co do przyjętej oceny uzasadniono niespełnieniem kryterium formalnego: "Kryterium A.5. Kompletność załączników. Załączniki są zgodne z listą określoną w ogłoszeniu o naborze wniosków. Załączniki do wniosku są ważne i zgodne z właściwymi polskimi i unijnymi przepisami". Wnioskodawca złożył do Departamentu Rozwoju Regionalnego w terminie, w sposób zgodny z pouczeniem oraz do właściwej instytucji protest od wyniku oceny formalnej za pośrednictwem Departamentu Wdrażania RPO. Na podstawie art 30b-30i ustawy, zebranych informacji i złożonej dokumentacji Departament Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa K.-P. w T. (dalej: Departament Rozwoju Regionalnego) złożony protest pozostawił bez rozpatrzenia. Organ stwierdził na podstawie art. 30i pkt 1 ustawy, że alokacja, która ustalana jest za pomocą algorytmu, o którym mowa w załączniku nr ... do Kontraktu Wojewódzkiego z dnia ... 2008 r została wyczerpana. Wystąpienie braku alokacji na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej obliguje do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Organ uznał, że brak środków na realizację działania lub priorytetu danego programu operacyjnego ma miejsce wówczas, gdy następuje całkowite wyczerpanie alokacji na realizację wszystkich działań w ramach danych osi priorytetowych programu operacyjnego objętego postępowaniem konkursowym i nie jest dopuszczalne (możliwe) przeniesienie środków finansowych na realizację tych działań, w ramach tego samego priorytetu, którego składnikiem są te działania, (zob. J Jaśkiewicz. Komentarz do art 30(i) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. LEX/el 2014). Departament Rozwoju Regionalnego mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, że alokacja w ramach Osi Priorytetowej 1. Rozwój infrastruktury technicznej została wyczerpana, na podstawie art 30i pkt 1 ustawy, złożony protest pozostawił bez rozpatrzenia. Gmina I. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na informację zawartą w piśmie z dnia ... 2015 r. znak: ... o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, w której zaskarżyła stanowisko organu w całości. Wniosła o uchylenie informacji, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą - Departament Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa K.-P. w T., ewentualnie w przypadku uznania, iż zachodzą przesłanki z art. 30i ustawy stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W skardze skarżąca wniosła również o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W zarzutach skargi skarżąca wskazała: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 30i ustawy poprzez jego zastosowanie mimo niewykazania, że alokacja w ramach Osi Priorytetowej 1.Rozwój infrastruktury technicznej została wyczerpana; 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym uznaniu przez Instytucję Zarządzającą, że: a) skarżąca nie ustosunkowała się do uwag Instytucji Zarządzającej przesłanych pismem z dnia ... 2015 r. znak: ... i dokonała jedynie częściowej korekty stwierdzonych uchybień: b) zgłoszenie robót budowlanych dokonane w dniu ... 2014 r. jest niezgodne z przepisami prawa polskiego wynikającymi z ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (art. 72 ust. 1a), c) skarżąca powinna dokonać nowego zgłoszenia robót budowlanych, podejmując odpowiednie kroki formalno-prawne wynikające między innymi z ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, d) dokonanie zgłoszenia robót budowlanych zawsze następuje po uprzednio przeprowadzonym postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, e) skarżąca powinna dokonać korekty pkt A.3.1.1, który dotyczył zezwolenia na inwestycję w Formularzu do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOS (załącznik 3.1) w sekcji F wniosku o dofinansowanie projektu oraz pozostałej dokumentacji dołączonej do wniosku o dofinansowanie projektu w tym zakresie. Zdaniem skarżącej, wbrew stanowisku Instytucji Zarządzającej, przedłożyła załączniki zgodne z listą określoną w ogłoszeniu o naborze wniosków i załączniki te są ważne i zgodne z właściwymi polskimi i unijnymi przepisami. Ponadto zdaniem skarżącej pozostawienie protestu bez rozpatrzenia i odmowa przyznania środków narusza jej interes prawny pozbawiając skarżącą możliwości dofinansowania projektu pn. "Przebudowa drogi gminnej ... J.-B.-Etap II" w ramach Działania 1.1 Infrastruktura drogowa - schemat drogi lokalne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013 i realizacji inwestycji mimo, iż skarżąca spełniła wszystkie wymagania niezbędne do uzyskania środków na realizację zadania. W uzasadnieniu skargi skarżąca powołała się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2014 r. II GSK 2450/14, według którego wykazanie faktu wyczerpania alokacji na realizację działania lub priorytetu przed sądem administracyjnym następuje wyłącznie na podstawie dokumentów. Wyczerpanie alokacji - warunkującej możliwość zastosowania art. 30i pkt 2 u.z.p.p.r. - wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego, które przed sądami administracyjnymi może nastąpić wyłącznie w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., przy czym powinny to być dokumenty urzędowe. Skarżąca wskazała, że w uzasadnieniu powołanego wyroku NSA podkreślono, iż okoliczność wyczerpania alokacji, poświadczoną stosownym dokumentem, Instytucja Pośrednicząca powinna zbadać przy ocenie protestu. Zdaniem skarżącej organ, którego rozstrzygnięcie zaskarżono, naruszył art. 30i ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co uzasadnia uwzględnienie niniejszej skargi. Ponadto skarżąca wskazuje, iż brak było podstaw do twierdzenia, iż skarżąca nie spełniła kryterium kompletności załączników. Dokonane przez nią zgłoszenie robót budowlanych zostało przyjęte przez organ architektoniczno-budowlany tj. Starostę I. bez zastrzeżeń, co spowodowało rozpoczęcie zgłoszonych robót. Tym samym organ architektoniczno-budowlany w ramach swoich kompetencji uznał, iż dokonane zgłoszenie jest prawidłowe, co powoduje brak podstaw do jego kwestionowania. Zdaniem skarżącej nie jest możliwe, na tym etapie robót, dokonanie nowego zgłoszenia robót. Takie zgłoszenie oznaczałoby, że dotychczasowe prace wykonywane były bez wymaganego prawem zgłoszenia, a zatem jako samowola budowlana. Skarżąca potwierdza, iż istotnie wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy I. nastąpiło po zgłoszeniu robót budowlanych, jednakże zgłoszenie robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę zostało dokonane w dniu ... 2014 r. a więc w momencie, gdy Gmina I. była już w posiadaniu postanowienia w sprawie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wydanego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. (nr ... z dnia ... 2014 r.) oraz opinii w sprawie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wydanej przez Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w I. (Opinia nr ... z dnia ... 2014 r.). Posiadanie do dnia zgłoszenia robót opinii organów stanowiących kluczowe dokumenty w procesie opracowywania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach spowodowało zainicjowanie przez skarżącą procesu inwestycyjnego poprzez dokonanie zgłoszenia robót. Przedłożone do zgłoszenia robót dokumenty zostały przyjęte przez organ architektoniczno-budowlany bez zastrzeżeń, co utwierdziło skarżącą w przekonaniu, iż dokonane zgłoszenie jest prawidłowe i zgodne z prawem. Skarżąca nie była przez organ architektoniczno-budowlany wzywana do uzupełnienia dokumentów. Starosta I. uznał zgłoszenie robót za prawidłowe, co spowodowało rozpoczęcie procesu inwestycyjnego przez skarżącą i jego kontynuowanie do chwili obecnej. Tym samym brak podstaw do dokonywania nowego zgłoszenia robót na tą samą inwestycję, zwłaszcza, że jak wskazano powyżej, dokonane wcześniej zgłoszenie traktowane jest przez organ architektoniczno-budowlany za ważne i obowiązujące. Skarżąca wskazała, że zgłoszenie robót budowlanych, nie jest wnioskiem (podaniem) w rozumieniu art. 61 k.p.a., który wymagałby załatwienia przez organ jako sprawy administracyjnej. Jest to w istocie oświadczenie woli inwestora o zamiarze przystąpienia do realizacji konkretnej inwestycji budowlanej, a jego milczące przyjęcie przez właściwy organ jest zwykłą czynnością materialno-techniczną. Fakt niezgłoszenia sprzeciwu przez właściwy organ powoduje zaś, że uprawnienie inwestora do uruchomienia procesu budowlanego powstaje bezpośrednio z mocy prawa, a nie w wyniku konkretyzacji normy prawnej przez wydanie aktu administracyjnego. Do zgłoszenia mają zastosowanie tylko reguły określone w ustawie - Prawo budowlane, a jedynym postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ po jego dokonaniu jest postępowanie w sprawie sprzeciwu, które podejmuje z urzędu i to tylko wtedy, gdy dojdzie do przekonania, że zachodzą ustawowe przesłanki jego wydania. Do instytucji tej nie mają więc także zastosowania art. 97 § 1 i art. 98 § 1 k.p.a. dotyczące zawieszenia postępowania administracyjnego (A. Plucińska-Filipowicz, Zgłoszenie budowy: czym jest, a czym na pewno nie jest, Rzeczpospolita 2008, 24 czerwca, A. Kosicki, Komentarz do art. 30 ustawy - Prawo budowlane). Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lutego 2014 r. II SA/Kr 1266/13, niedołączenie do zgłoszenia decyzji środowiskowej nie może być traktowane jako brak podlegający uzupełnieniu w trybie art. 30 ust. 2 p.b., bowiem decyzja środowiskowa nie jest "pozwoleniem, uzgodnieniem lub opinią wymaganą odrębnymi przepisami". W ocenie skarżącej IZ RPO WK-P w sposób nieprawidłowy uznała, iż "zgłoszenie robót budowlanych dokonane w dniu ... 2014 r. do Starosty I. jest niezgodne z przepisami prawa polskiego wynikającymi z ustawy o.o.ś. (art. 72 ust. 1a). Uzasadniając stanowisko skarżąca powołała się na piśmiennictwo. Stwierdziła, że uregulowanie przewidziane w art. 30 Prawa budowlanego wyłącza stosowanie przepisów k.p.a., a organ do którego wpłynęło zgłoszenie, podejmuje tylko czynności przewidziane w przepisach prawa budowlanego. Badając zgłoszenie budowy, organ nie ma obowiązku przestrzegania nawet podstawowych zasad postępowania, wyrażonych w art. 7-12 k.p.a. Wyłączenie stosowania k.p.a. powoduje też, że osoba, której prawa podmiotowe lub interesy mogą być naruszone przez objęte zgłoszeniem roboty budowlane, czyli osoba spełniająca warunki określone w art. 28 k.p.a., nie może uczestniczyć w postępowaniu wszczętym wskutek wniesienia zgłoszenia budowy (A. Mączyński, Ograniczenie ochrony własności w postępowaniu dotyczącym zgłoszenia budowy. Teza 2, artykuł, Palestra 2014/9/214-226). W piśmiennictwie wskazuje się również, iż zgłoszenie robót budowlanych nie jest aktem administracyjnym, lecz czynnością administracyjno-techniczną, od której nie służy odwołanie. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych (J.E. Nowicki, Pozwolenie na budowę i zgłoszenie robót, cz. 1. Teza 1, artykuł M. Zam.Publ. 2009/12/43-47). Zgłoszenie budowy nie powoduje w żadnym razie wszczęcia postępowania administracyjnego. Nie jest to bowiem wniosek (podanie) zainteresowanego podmiotu, któryby w myśl k.p.a. wymagał załatwienia przez organ jako sprawy administracyjnej (A. Plucińska-Filipowicz, "Zgłoszenie budowy: czym jest, a czym na pewno nie jest", Teza 1, artykuł, Rzeczpospolita PCD 2008/6/24). Za nieuzasadnione skarżąca uważa stanowisko IZ RPO WK-P, odnośnie konieczności dokonania nowego zgłoszenia robót budowlanych "odpowiednie kroki formalno-prawne wynikające między innymi z ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (...) w celu doprowadzenia do zgodności z prawem krajowym i unijnym". Skarżąca powołała się również na stanowisko zawarte w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2012 r. II OSK 1483/11, zgodnie z którym organ budowlany dysponujący wystarczającymi danymi jest w stanie wykluczyć kwalifikację przedsięwzięcia do inwestycji wymienionych w art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Jeśli jednak po zgłoszeniu robót i zapoznaniu się ze zgłoszeniem i dołączoną dokumentacją organ budowlany nie jest w stanie wykluczyć konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, może przesądzić o potrzebie rozstrzygnięcia wstępnego. Skarżąca powołała się na dokumenty, którymi dysponowała w chwili dokonania zgłoszenia robót budowlanych (postanowienie z dnia ... 2014 r. nr ..., opinia z dnia ... 2014 r. nr ..., postanowienie z ... 2014 r. Wójta Gminy I., znak: .... w sprawie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz pismo Starosty I. z dnia ... 2014 r. znak: ... o zawiadomieniu, że nie zgłasza sprzeciwu oraz zastrzeżeń co do wykonania ww. robót budowlanych. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu braku wykazania wyczerpania alokacji organ powołał się na stanowisko Instytucji Zarządzającej RPO zawarte w piśmie z dnia ... 2015 r., w którym stwierdzono, że kwestię wyczerpania alokacji ustalono mając na uwadze limit środków dostępnej alokacji ustalony za pomocą algorytmu, o którym mowa w załączniku nr ... do kontraktu Wojewódzkiego z ... 2008 r. W uzasadnieniu udzielonej odpowiedzi na skargę organ uściślając to stanowisko stwierdził, że z aktualizowanym miesięcznie dokumentem, określającym stan wykorzystania alokacji m.in. w Osi priorytetowej 1. RPO WK-P 2017-2013 dostępna alokacja w okresie ... 2015r. do ... 2015r. wynosiła 0 zł. Alokacja przeznaczona na Oś priorytetową 1. RPO WK-P 2017-2013 wynosiła 1.089.242.961 zł, natomiast zgodnie z ww. dokumentem zakontraktowana kwota w ramach Osi priorytetowej 1. RPO WK-P 2017-2013 wyniosła 1.100.304.788,14 zł, co oznacza, że zakontraktowane środki przekroczyły o 11.061.827,14 zł kwotę środków dostępnych w alokacji (101%). Powyższe zdaniem organu uzasadniało w dniu ... 2015 r. pozostawienie protestu bez rozpoznania. Organ odnosząc się do kwestii kompletności załączników uznał zarzuty skargi w tym zakresie za nieuzasadnione. Organ podkreślił, że istotne jest sporządzenie w ramach konkursu dokumentacji w zgodzie z przepisami prawa krajowego i dyrektywami UE w tym zakresie. Niezgodność organ wywodzi z treści art. 72 ust. 1a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 (dalej jako: "ooś"), który to przepis wyraźnie stanowi, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych. Organ na poparcie swojego stanowiska powołał się na interpretację Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia ... 2010 r. znak: ... (interpretacja dostępna na stronie: http://www.gdos.gov.pl/wyjasnienia-i-interpretacje). Organ wskazał również na możliwość wdrożenia postępowania naprawczego przez skarżącą w sytuacji, gdy dokonano zgłoszenia robót budowlanych z naruszeniem art. 72 ust. 1a o.o.ś. Organ wyjaśnił, że przywołane w skardze orzeczenia sądów administracyjnych nie mają odniesienia do przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną pozostawienia zaskarżoną informacją protestu bez rozpatrzenia stanowił art. 30i ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przepis ten stanowi, że w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 zostanie wyczerpana: 1) właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c; 2) sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. W świetle art. 30i pkt 1 ustawy, wyczerpanie alokacji jest nałożonym na instytucję zarządzającą obowiązkiem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Oznacza to, że protest nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Przepis jednoznacznie określa uprawnienia Sądu w przypadku wystąpienia okoliczności do uwzględnienie skargi, które ograniczone są wyłącznie do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Sąd nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Przedmiotem kontroli sądowej jest ocena projektu, co wynika z postanowień treści art. 30i pkt 2 ustawy, ale i również art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy, który stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w ustawie. Nie jest natomiast wyłącznym przedmiotem kontroli sądu administracyjnego informacja, o której mowa w art. 30b ust. 9 ustawy, czyli informacja o wyniku rozpatrzenia protestu. Z powyższego należy wywieść, że ustawodawca przedmiotem kontroli sądu administracyjnego uczynił ocenę projektu w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd zobowiązany był zatem do dokonania oceny, mając na uwadze zarówno normy prawa procesowego, jak również normy prawa materialnego. Dodać należy w tym miejscu, że Sąd ma obowiązek skontrolować postępowanie organu oceniającego tylko w tych granicach, które zostały zakreślone w proteście (zob. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 534/14). Sąd podziela pogląd ugruntowany w orzeczeniach sądów administracyjnych oraz doktryny, że wykazanie faktu wyczerpania alokacji na realizację działania lub priorytetu przed sądem administracyjnym następuje wyłącznie na podstawie dokumentów (art. 30e ustawy w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. – J. Jaśkiewicz, Komentarz do art. 30(i) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, stan prawny 10 czerwca 2014 r. oraz przywołany w skardze przez skarżącą wyrok NSA z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II GSK 2450/14). Stan faktyczny przedmiotowej sprawy jest odmienny od tego w przywołanym powyżej wyroku. W kontrolowanej sprawie wyczerpanie alokacji nastąpiło na etapie postępowania odwoławczego, a nie na etapie postępowania skargowego przed sądem. Nie ma zatem konieczności wykazania wyczerpania alokacji, która została stwierdzona na etapie rozpoznawania protestu przez organ. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ uściślił, że dostępna alokacja w okresie od ... 2015 r. do ... 2015 r. wynosiła 0 zł. Organ wskazał środki przeznaczone na alokację, wysokość kwoty zakontraktowanej w ramach Osi priorytetowej 1.RPO WK-P 2007-2013 oraz kwotę, która stanowi przekroczenie środków zakontraktowanych. W ocenie Sądu, należy dać wiarę organowi, że na etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja została wyczerpana, a tym samym spełniona została przesłanka z art. 30i pkt 1 ustawy do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Strona skarżąca na etapie postępowania przed Sądem poddaje pod wątpliwość stanowisko organu o wyczerpaniu alokacji. Podkreślić jednak należy, że informacja z dnia ... 2015 r. nie jest decyzją administracyjną. Zgodnie z art. 37 ustawy do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych oraz do ustalania i nakładania korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Wyczerpanie alokacji nie musi być zatem wykazane i uzasadnione tak jak w postępowaniu administracyjnym w decyzji administracyjnej na podstawie art. 107 § 3 k.p.a. Zgodnie z art. 30a ust. 2 ustawy, instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania. W informacji dotyczącej zakończenia oceny merytorycznej i rozstrzygnięcia konkursu Nr ... w ramach Działania 1.1 Infrastruktura drogowa, Schemat – drogi lokalne Zarząd Województwa K.-P. poinformował, że podjął stanowisko w dniu ... 2015 r. w sprawie dokonania kontraktacji w ramach poszczególnych osi Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013 do wysokości limitu wg stanu na dzień ... 2015r. Zgodnie z ww. stanowiskiem, Zarząd Województwa K.-P. podjął decyzję o niepodpisywaniu umów o dofinansowanie projektów wybranych do dofinansowania uchwałą Nr ... z dnia ... 2015 r. w sprawie przyznania dofinansowania w ramach konkursu Nr .... Powyższe jest związane z brakiem limitów alokacji w ramach programu. Dalej w treści informacji wskazano, że dofinansowanie dla projektów zgodnie z uchwałą Nr ... z dnia ... 2015 r. w sprawie przyznania dofinansowania powoduje przekroczenie dostępnego limitu środków w działaniu 1.1 Infrastruktura drogowa oraz powoduje przekroczenie dostępnego limitu środków w Osi priorytetowej 1. Rozwój infrastruktury technicznej zgodnie z limitami kontraktacji z uwzględnioną nadkontraktacją przesłanymi w dniu ... 2015 r. z Ministerstwa Finansów (pismo Ministra Finansów z dnia ... 2015 r. znak ... oraz Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia ... 2015 r. znak ...) i zgodnie ze stanowiskiem Zarządu Województwa K.-P. z dnia ... 2015 r. w sprawie dokonania kontraktacji w ramach poszczególnych osi Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013. Zarząd Województwa K.-P. podjął stanowisko w dniu ... 2015 r. w sprawie dokonania kontraktacji w ramach poszczególnych osi Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa K.-P. na lata 2007-2013 do wysokości limitu wg stanu na dzień ... 2015 r. Zgodnie z ww. stanowiskiem, Zarząd Województwa K.-P. podjął decyzję o niepodpisywaniu umów o dofinansowanie projektów wybranych do dofinansowania uchwałą Nr ... z dnia ... 2015 r. w sprawie przyznania dofinansowania w ramach konkursu Nr .... Informację powyższą opublikowano na stronie internetowej w dniu ... 2015 r. (adres:http://www.mojregion.eu/regionalny-program-operacyjny-wojewodztwa-kujawsko-pomorskiego/konkursy/wyniki/os-priorytetowa-1/czytaj/items/informacja-dotyczaca-zakonczenia-oceny-merytorycznej-i-rozstrzygniecia-konkursu-nr-rpowkp-130i112014-w-ramach-dzialania-11-infra.html). W ocenie Sądu, powyższa informacja oraz odpowiedź na skargę potwierdzają stanowisko organu zawarte w piśmie organu z dnia ... 2015 r. o wyczerpaniu alokacji. Wskazane w art. 30i pkt 1 ustawy rozstrzygnięcie kończy procedurę odwoławczą. Kontrola sądowa oparta jest w tej sytuacji na zasadach określonych przepisami art. 30c-30e ustawy. W przypadku uwzględnienia skargi i jednoczesnego stwierdzenia, że środki finansowe przeznaczone na realizację działania lub priorytetu zostały wyczerpane, sąd administracyjny może jedynie stwierdzić, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, nie jest zaś władny przekazać sprawy do ponownego rozpoznania (art. 30i pkt 2). Przepis art. 30i pkt 2 ustawy ma zastosowanie również do stanu faktycznego, w którym wyczerpanie alokacji, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, nastąpiło w trakcie postępowania sądowego. W takiej sytuacji bezprzedmiotowe jest nakazywanie właściwej instytucji ponownej oceny projektu. Ocena projektu przez Sąd wiąże się jednak z koniecznością jego kontroli merytorycznej. Uwzględnienie skargi i stwierdzenie przez sąd naruszenia prawa nie zmienia sytuacji prawnej wnioskodawcy (skarżącego) lub innych uczestników procedury konkursowej. Orzeczenie sądu administracyjnego może jednak stanowić przesłankę odpowiedzialności instytucji zarządzającej (ewentualnie instytucji pośredniczącej albo instytucji wdrażającej) za szkodę wyrządzoną wnioskodawcy na skutek błędnej oceny projektu, dochodzonej na podstawie przepisów kodeksu cywilnego (szerzej W.S. Sawczuk, Właściwość sądów administracyjnych..., s. 85 i n.). Wobec powyższego, Sąd dokonał oceny merytorycznej projektu w zakresie oceny spełnieniem kryterium formalnego: "Kryterium A.5. Kompletność załączników. Załączniki są zgodne z listą określoną w ogłoszeniu o naborze wniosków. Załączniki do wniosku są ważne i zgodne z właściwymi polskimi i unijnymi przepisami". Zdaniem Sądu, organ miał podstawy do odrzucenia wniosku z uwagi na niezastosowanie się do uwag IZ RPO WK-P i nie dołączenie do dokumentacji projektowej zgłoszenia robót budowlanych dokonanego po dniu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy I., tj. po dniu ... 2014 r. W ramach ogłoszonego konkursu obowiązkiem wnioskodawcy było przestrzeganie przepisów prawa krajowego i unijnego. Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że zgłoszenia robót budowlanych do Starosty I. dokonano w dniu ... 2014 r. z naruszeniem art. 72 ust. 1a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ponieważ decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana ... 2014 r. Przepis art. 72 ust. 1a o.o.ś. wyraźnie stanowi, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje także przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Dokonanie zatem zgłoszenia robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi naruszenie przepisów prawa. Ocena projektu w zakresie kompletności załączników potwierdza, że skarżąca nie spełniła kryterium A.5 Kompletność załączników. O ile załączniki były zgodne z listą określoną o naborze wniosków, to nie były one zgodne z przepisem art. 72 ust. 1a ww. ustawy. Podkreślić w przedmiotowej sprawie należy, że rozpoznanie wniosku o dofinansowanie projektu następuje w odpowiedzi na konkurs. Każdy z wnioskodawców musi mieć zatem równe prawa. W ramach ogłoszonego konkursu organ stosuje przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wnioskodawca przystępując do konkursu musi podporządkować się wszystkim wymogom wynikającym z konkursu. Nie może on działać na skróty upraszczając procedurę złożenia wniosku poprzez naruszenie przepisów prawa. Dokonanie zgłoszenia robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przyspieszyło termin złożenia przez skarżącą wniosku. Zgłoszenie robót budowlanych powinno nastąpić w chwili, gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest ostateczna. Działanie skarżącej z naruszeniem art. 71 ust. 1a o.o.ś. mogłoby postawić ją w pierwszeństwie przed innymi wnioskodawcami działającymi zgodnie z przepisami prawa w sytuacji, gdyby wniosek był składany np. w ostatnim dniu terminu na jego złożenie. Postępowanie odwoławcze w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może znacznie wydłużyć możliwość dokonania zgłoszenia robót budowlanych. W przepisach prawa budowlanego przewidziano postępowanie naprawcze w przypadku działania podmiotu z naruszeniem przepisów prawa. W ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wymagane jest działanie zgodne z przepisami prawa w ramach ogłoszonego konkursu w celu zapewnienia wszystkim podmiotom równych praw starającym się o dobro podzielne, które ograniczone jest wielkością środków finansowych podlegających wyczerpaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.