II SA/Bd 621/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę. Dnia [...] stycznia 2017 r. P. K. (zwany dalej "skarżącym") złożył wniosek o przyznanie pomocy na operacje w zakresie podejmowania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 do Lokalnej Grupy Działania P. – Wspólna Sprawa (zwana dalej "LGD") – tytuł operacji: mobilne planetarium. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. LGD poinformowało skarżącego, że operacja wskazana przez niego w ww. wniosku nie została wybrana do finansowania w ramach środków Strategii Rozwoju Lokalnego kierowanego przez LGD na lata 2014 – 2020. W uzasadnieniu LGD podała, że ww. operacja uzyskała 36 pkt. w ramach oceny operacji pod względem spełnienia lokalnych kryteriów wyboru i nie osiągnęła minimum punktowego. Korzystając z przysługującego prawa skarżący pismem z dnia [...] marca 2017 r. wniósł protest od przedmiotowego rozstrzygnięcia ze względu na nieuzyskanie minimalnej liczy punktów określonej w ogłoszeniu o naborze wniosków. Skarżący wniósł zarzut, co do oceny dokonanej przez organ decyzyjny LGD w odniesieniu do kryteriów: * Nr 1 "Wnioskodawca przewidział wykorzystanie logotypu LGD zgodnie z wytycznymi"; * Nr 2 "Wnioskodawca przewidział wykorzystywanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska i podnoszeniu poziomu świadomości ekologicznej"; * Nr 6 "W dniu składania wniosku Wnioskodawca jest zameldowany nieprzerwanie na pobyt stały lub czasowy na terenie powiatu żnińskiego, od co najmniej 12 miesięcy"; * Nr 7 "Projekt zakłada utworzenie formy świadczącej usługi w jednej z poniższych kategorii: usługi noclegowe; lub usługi gastronomiczne; lub związane z obsługą ruchu turystycznego; lub usługi zdrowotne i prozdrowotne; lub usługi skierowane do osób starszych i/lub opieki nad dziećmi". Uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Zarząd Województwa, działając na podstawie art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r., poz. 378 z późn. zm.), poinformował o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu będącym załącznikiem do uchwały organ wskazał, że kryterium nr 1 premiowało operacje zakładające wykorzystanie logotypu LGD przez okres trwania projektu poprzez np. umieszczenie tablicy informacyjnej w miejscu realizacji operacji bądź umieszczenie logotypu na materiałach drukowanych związanych z realizacją operacji. Kryterium jest oceną członka Rady LGD w wysokości 0 pkt lub 10 pkt, przy czym liczba przyznanych punktów oznacza, iż z informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy wynika, że wnioskodawca wskazał rodzaj i sposób wykorzystania logotypu LGD (TAK - 10 pkt) lub nie przewidział wykorzystania logotypu LGD (NIE - 0 pkt). W ramach przedmiotowego kryterium głosowało dziewięciu członków Rady LGD, ośmiu z nich uznało, że składający protest nie spełnił warunków pozwalających na przyznanie punktów, natomiast jeden z członków Rady LGD przyznał operacji 10 punktów za wykorzystanie logotypu LGD. Skarżący przyznał, że popełnił omyłkę pisarską, wskazując w w/w wniosku na logotyp UE, nie zaś logotyp LGD, za co przyznawane były punkty w ramach kryteriów wyboru, stwierdził jednak, że "(...) nie może budzić wątpliwości, że chodzi o logotyp LGD w sytuacji, gdy oczywistym jest, że zdanie to zostało umieszczone w celu uzyskania 10 punktów, a inne logotypy nie były brane pod uwagę przy przyznawaniu punktów przez oceniających". W opinii Zarządu Województwa członkowie Rady LGD oceniając według lokalnych kryteriów wyboru musieli się opierać na dokumentach przedkładanych przez wnioskodawców. Omyłka pisarska skarżącego spowodowała, że ośmiu spośród dziewięciu członków Rady LGD, na podstawie dostępnych we wniosku przyznanie pomocy informacji, prawidłowo nie przyznało punktów dla przedmiotowego kryterium. W odniesieniu do kryterium nr 2 organ wskazał, że premiowało operacje, w których skarżący wykaże się świadomym działaniem na rzecz poprawy stanu środowiska naturalnego na obszarze objętym LSR. Kryterium jest oceną członka Rady LGD w wysokości 0 pkt lub 2 pkt, przy czym liczba przyznanych punktów oznacza, iż z informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy wynika, że wnioskodawca wskazał działania i narzędzia sprzyjające ochronie środowiska i podnoszeniu poziomu świadomości ekologicznej (TAK - 10 pkt), lub nie wskazał takich działań (NIE - 0 pkt). W ramach przedmiotowego kryterium głosowało dziewięciu członków Rady LGD. Żaden z nich nie uznał, że składający protest spełnił warunki pozwalające na przyznanie punktów. Natomiast skarżący uważał, że spełnił warunek wskazany w opisie kryterium, poprzez podanie informacji "(...) Zakup Planetarium i prowadzenie pokazów multimedialnych jest rozwiązaniem sprzyjającym ochronie środowiska i klimatu poprzez edukację i poszerzanie wiedzy o prawach natury wśród dzieci i młodzieży", w punkcie 1.4. W opinii Zarządu Województwa członkowie Rady LGD oceniając według lokalnych kryteriów wyboru musieli się opierać na dokumentach przedkładanych przez Wnioskodawców. Opis zaproponowanego rozwiązania nie wskazuje wprost pozytywnego wpływu na podnoszenie poziomu świadomości ekologicznej, co spowodowało, że żaden spośród dziewięciu członków Rady LGD prawidłowo nie przyznało punktów dla przedmiotowego kryterium. Natomiast w odniesieniu do kryterium nr 6 organ podał, że premiowało wnioskodawców, którzy są zameldowani na obszarze objętym LSR, od co najmniej 12 miesięcy. Weryfikacja przedmiotowego kryterium odbyła się na podstawie dokumentu przedstawionego przez wnioskodawcę - aktualnego, urzędowego zaświadczenia o zameldowaniu. W ramach przedmiotowego kryterium głosowało dziewięciu członków Rady LGD, żaden z nich nie przyznał operacji punktów za jego spełnienie, ponieważ skarżący nie dostarczył wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy aktualnego, urzędowego zaświadczenia o zameldowaniu od co najmniej 12 miesięcy na obszarze objętym LSR. Zdaniem skarżącego nieprzerwanie zamieszkuje obszar LSR od 2007 r., lecz z ostatniego miejsca stałego pobytu został wymeldowany przez właściciela mieszkania bez swojej wiedzy zgody. Gdy dowiedział się, że został wymeldowany, zameldował się na pobyt czasowy pod innym adresem na terenie objętym LSR. Na przerwę w zameldowaniu nie miał żadnego wpływu, a w związku z tą przerwą nie jest w stanie udokumentować zaświadczeniem zameldowania na obszarze LSR, od co najmniej 12 miesięcy. W opinii Zarządu Województwa, skarżący miał wiedzę na temat dokumentów, jakie musi przedstawić, aby otrzymać punkty za spełnienie kryterium dotyczącego zameldowania na obszarze LSR, przez co najmniej 12 miesięcy. Członkowie Rady LGD, oceniając według lokalnych kryteriów wyboru, musieli się opierać na dokumentach przedkładanych przez wnioskodawców, w związku, z czym operacja skarżącego nie otrzymała punktów w ramach przedmiotowego kryterium. Z kolei w odniesieniu do kryterium nr 7 organ wyjaśnił, że kryterium premiowało wnioskodawców, którzy podejmą działalność gospodarczą istotną z punktu widzenia celów LSR jak: usługi noclegowe, usługi gastronomiczne, związane z obsługa ruchu turystycznego, usługi zdrowotne i prozdrowotne, usługi skierowane do osób starszych i/lub opieki nad dziećmi. W ramach przedmiotowego kryterium głosowało dziewięciu członków Rady LGD, żaden z nich nie przyznał operacji punktów za jego spełnienie. Według organu działania proponowane przez skarżącego, polegające na przedstawianiu projekcji multimedialnych w przedszkolach, szkołach i w trakcie wszelkiego rodzaju imprez masowych są działalnością edukacyjną, nie zaś związaną z obsługą ruchu turystycznego. W związku z powyższym członkowie Rady nie mieli obowiązku interpretować w/w zapisów w sposób pozwalający przyznać punkty dla przedmiotowego kryterium. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2017r. w całości. Z treści skargi wynika, że skarżący nie zgadza się z zaskarżoną uchwałą Zarządu Województwa i podnosi, że jego zdaniem miał prawo do poprawienia omyłki pisarskiej, która to poprawa powinna zostać uwzględniona przez LGD, jak i przez organ nadzorczy zwłaszcza w sytuacji, gdy LGD skorzystał z prawa do skorygowania własnej omyłki pisarskiej i tę omyłkę poprawił uchwałą, dostępną na stronie internetowej. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ błędnie uznał, że omyłka pisarska polega na sformułowaniu słów "logotyp UE", gdy faktycznie omyłka polegała na umieszczeniu wyrazu "UE" w niewłaściwym miejscu zdania. Ponadto, skarżący podniósł, że wymóg zameldowania wskazany jako kryterium wyboru operacji jest niezgodny z prawem, ponieważ od kilku lat zgodnie z właściwymi przepisami o ewidencji ludności, na podstawie wpisu w dowodzie osobistym o miejscu zamieszkania, nie zaświadcza się o miejscu zamieszkania, czy też przebywania. Zdaniem skarżącego wpis ten jest bezprzedmiotowy w sytuacji, kiedy osoba fizyczna faktycznie zamieszkuje w innym miejscu niż pod adresem wskazanym w dowodzie osobistym. Zdaniem skarżącego, prawidłowym kryterium winno być faktyczne miejsce zamieszkania na obszarze LSR, udokumentowane przez wnioskodawców indywidualnie, np. w wyjątkowych przypadkach takich jak u skarżącego, poprzez oświadczenia lub przez świadków. Ponadto skarżący podniósł, że jego wniosek powinien otrzymać maksymalną liczbę punktów, ponieważ zostały spełnione warunki przyznawania punktów. W odpowiedzi na skargę Zarząd wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 t.j.). W ten sposób wyznaczona kognicja sądów administracyjnych obejmuje, zatem ocenę projektu dokonaną w toku konkursu. Wniosek udzielenie wsparcia został złożony przez skarżącego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności. W art. 1 tej ustawy wskazano, że określa ona zadania i właściwość organów w zakresie określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz.UE.L347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.) w odniesieniu do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 2 ustawy, stosownie do których wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, jest udzielane, jeżeli są spełnione warunki jego udzielenia określone w przepisach regulujących zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI lub na podstawie tych przepisów: 1) na operację wybraną przez LGD, która jest stroną umowy ramowej; 2) do wysokości środków, o których mowa w art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 1303/2013, przewidzianych w umowie ramowej. Natomiast w ust. 2 przepis ten stanowi, że wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji: 1) nie zastosowano określonych w LSR: a) procedury zapewniającej bezstronność członków rady lub b) kryteriów wyboru operacji, lub 2) nie zachowano: a) składu rady zgodnego z wymaganiami określonymi w art. 32 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, lub b) parytetu określonego w art. 34 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. Procedurę ogłoszenia i naboru wniosków normują przepisy art. 19-21 ustawy o rozwoju lokalnym. Z art. 19 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym wynika, że ogłoszenie o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, podaje do publicznej wiadomości LGD, która jest stroną umowy ramowej, po uzgodnieniu terminu naboru tych wniosków z zarządem województwa. LGD zatem w przypadku operacji realizowanych przez inne podmioty aniżeli LGD odgrywa istotną rolę, gdyż to LGD występuje o uzgodnienie terminu naboru wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD nie później niż 30 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia biegu terminu składania tych wniosków, zamieszcza ogłoszenie o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, w szczególności na swojej stronie internetowej, nie wcześniej niż 30 dni i nie później niż 14 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia biegu terminu składania tych wniosków. Wymogi ogłoszenia o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD normuje art. 19 ust. 4 ustawy o rozwoju lokalnym. Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operację realizowaną przez podmiot inny niż LGD składa się do LGD. Kolejny przepis - art. 21 reguluje dokonywanie przez LGD oceny zgodności operacji z Lokalną Strategią Rozwoju, wybór operacji i ustalenie kwoty wsparcia. Stosownie do art. 21 ust. 1 w terminie 45 dni od dnia następującego po ostatnim dniu terminu składania wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż LGD, LGD dokonuje oceny zgodności operacji z LSR, wybiera operacje oraz ustala kwotę wsparcia. W art. 21 ust. 4 ustawy o rozwoju lokalnym wskazano, że rada dokonuje wyboru operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD: 1) spośród operacji, które są zgodne z LSR; 2) na podstawie kryteriów wyboru określonych w LSR. Rada jest organem LGD (art. 4 ust. 3 i 4 ustawy o rozwoju lokalnym.) W art. 21 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym została uregulowana procedura informowania podmiotu ubiegającego się o wsparcie o wyniku oceny zgodności jego operacji z LSR lub wyniku wyboru, i tak w terminie 7 dni od dnia zakończenia wyboru operacji, LGD: 1) przekazuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, pisemną informację o wyniku oceny zgodności jego operacji z LSR lub wyniku wyboru, w tym oceny w zakresie spełniania przez jego operację kryteriów wyboru wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez operację, a w przypadku pozytywnego wyniku wyboru - zawierającą dodatkowo wskazanie, czy w dniu przekazania wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, do zarządu województwa operacja mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze tych wniosków; 2) zamieszcza na swojej stronie internetowej listę operacji zgodnych z LSR oraz listę operacji wybranych, ze wskazaniem, które z operacji mieszczą się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013. W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymał informację LGD z dnia [...] lutego 2017 r., w której wskazano, że jego operacja nie została wybrana do realizacji w ramach Lokalnej Strategii Rozwoju, ponieważ uzyskała 36 pkt. w ramach oceny operacji pod względem spełnienia lokalnych kryteriów wyboru i nie osiągnęła minimum punktowego. Od powyższego wyniku wyboru skarżący wniósł do Zarządu Województwa za pośrednictwem LGD protest z dnia [...] marca 2017 r. Wniesienie tego środka odwoławczego znajdowało swoje oparcie w treści art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o rozwoju lokalnym, zgodnie z którym nieuzyskanie przez operację minimalnej liczby punktów, o której mowa w art. 19 ust. 4 pkt 2 lit. b, przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, prawo wniesienia protestu. Z art. 22 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym wynika, że do protestu stosuje się odpowiednio przepisy art. 54 ust. 2-6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Natomiast w art. 22 ust. 8 wskazano, że do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy w zakresie polityki spójności stosuje się odpowiednio, w pkt 1, 2, 2a i 3 wskazano odmienności wobec procedury odwoławczej przewidzianej w ustawie w zakresie polityki spójności, wskazując, że: 1) termin na dokonanie czynności określonych w art. 56 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności wynosi 14 dni; 2) protest pozostawia się bez rozpatrzenia również w przypadku, gdy nie spełnia wymagań określonych w ust. 4; 2a) w weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności, a także w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności, nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu; przepisy art. 24 § 1 pkt 1-4 oraz 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio; 3) art. 66 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności ma zastosowanie, gdy zostanie wyczerpana kwota środków, o których mowa w art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 1303/2013, przewidzianych w umowie ramowej na realizację danego celu LSR w ramach środków pochodzących z danego EFSI. Zatem przepisy ustawy o rozwoju lokalnym nie zawierają własnej procedury odwoławczej, procedura ta w przypadku złożenia protestu od wyniku wyboru dokonanego przez radę LGD jest, co do zasady uregulowana w ustawie o polityce spójności z wskazanymi powyżej odmiennościami. Tym samym w rozpoznawanej sprawie odpowiednie zastosowanie znajduje przepis art. 53 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, zgodnie z którym negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (ust. 2). W przypadku, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania, okoliczność ta nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu (ust. 3). W rozpoznawanej sprawie sytuacja opisana w art. 53 ust. 2 ustawy o polityce spójności nie znajduje zastosowania, gdyż skarżący zarzuca LGD niewłaściwe dokonanie oceny jej operacji w zakresie kryteriów 1, 2, 6 i 7. Zarząd Województwa procedując stosownie do art. 57 ustawy o polityce spójności dokonał analizy dokumentacji dotyczącej protestu i nie uwzględnił owego protestu, o czym poinformował skarżącego uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Należy zauważyć, że Zarząd Województwa w podstawie prawnej uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. błędnie podał przepis art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, ponieważ przepis ten stanowi tylko tyle, że protest jest wnoszony za pośrednictwem LGD i rozpatrywany przez zarząd województwa. Natomiast procedura odwoławcza jak wyżej wskazano została zawarta w ustawie o polityce spójności. Jednakże kwestia ta nie miała większego znaczenia dla prawidłowości samego rozpatrzenia protestu. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] maja 2017 r. skargę. W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 ustawy o polityce spójności). Zdaniem sądu, mimo braku wskazania w art. 64 ustawy o polityce spójności przepisów ustawy ustrojowej (ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), ocena projektów zgłoszonych do objęcia finansowaniem ze środków UE nie może być wykonywana przez sądy administracyjne w sposób sprzeczny z przyznaną tym sądom w art. 184 Konstytucji RP rolą, a zatem w sposób inny niż w stosunku do aktów wymienionych w art. 3 § 1 ustawy p.p.s.a. Jest to, więc kontrola dokonywana wyłącznie w płaszczyźnie zgodności z prawem. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy stwierdzić, że są one bezzasadne. Wyjaśnienia wymaga, że skoro przedmiotem postępowania regulowanego przywołaną ustawą o polityce spójności jest ocena wniosku, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o wsparcie na wdrażanie konkretnej operacji, co oznacza związanie treścią wniosku o przyznanie pomocy oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych regulaminem - przedmiotowo istotne elementy operacji instytucja ta nie może, więc wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów nie wynikających z wniosku o przyznanie pomocy oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia, których operacja mogłaby być oceniona jako spełniająca kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania. Skoro, więc warunkiem koniecznym przyznania pomocy jest spełnianie przez operację określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru operacji, to w świetle przedstawionych argumentów za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie pomocy - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację operacji do finansowania - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Natomiast środki odwoławcze na etapie oceny wykonalności, dotyczyć mogą kwestii proceduralnych, przy czym za takie należy uznać niedotrzymanie zasad przeprowadzania oceny i jej dokonanie niezgodnie z kryteriami wyboru operacji. W ocenie Sądu argumenty przedstawione przez skarżącego w złożonym proteście i skardze sprowadzały się de facto do polemiki z dokonaną oceną i nie odnosiły się do wskazania naruszenia zasad przeprowadzania oceny czy dokonania jej niezgodnie z wymienionymi powyżej kryteriami. Słusznie, zatem Zarząd Województwa uznał zarzuty skarżącego za niezasadne, bowiem w każdym z kryteriów ocena została właściwie uzasadniona, a uzasadnienie to odpowiada informacjom zawartym nie tylko we wniosku o dofinansowanie projektu, ale także w jego załącznikach. Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1500/11). Zaznaczyć wypada także, że skarżący przystępując do konkursu winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony (por. wyrok WSA w Białymstoku z 7 września 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 793/16). W skardze skarżący skupił się na wyeksponowaniu jedynie dwóch zarzutów dotyczących wskazanego we wniosku "logotyp UE" oraz wymogu zameldowania. Treść wniosku skarżącego polegająca na wskazanie wykorzystania słów "logotyp UE", zamiast "logotyp LGD" została uznana przez skarżącego za omyłkę pisarską, natomiast przez rozpoznających ten wniosek za takową nie uchodziła, ponieważ organ wskazał, że kryterium nr 1 premiowało operacje zakładające wykorzystanie logotypu LGD przez okres trwania projektu poprzez np. umieszczenie tablicy informacyjnej w miejscu realizacji operacji bądź umieszczenie logotypu na materiałach drukowanych związanych z realizacją operacji. Była, zatem to kwestia ważna w całej procedurze, zaś skarżący nie dochował należytej staranności przy składaniu wniosku, a członkowie Rady LGD oceniający ów wniosek nie mogli żywić domysłów odnośnie sformułowań zawartych we wniosku, ponieważ zostałby zaburzony cały proces postępowania w przypadku rozpoznania wniosków złożonych przez innych wnioskodawców, gdyby chodziło o domysły, a nie istotne fakty zawarte w tych wnioskach. Bowiem skoro w kryteriach wyboru określonych w LSR wskazano jako punktowane wykorzystanie logotypu LGD, to tym samym dopuszczano, co prawda, wybór przez wnioskodawców wykorzystania innego logotypu, jednakże z konsekwencją nie przyznania punktów. Tego wskazania ty samym nie można było przyjmować w chwili oceny wniosków jako błędu pisarskiego, niezgodnego z wolą wnioskodawcy. W przypadku zameldowania kryterium nr 6 organ podał, że premiowało wnioskodawców, którzy są zameldowani na obszarze objętym LSR od co najmniej 12 miesięcy. Weryfikacja przedmiotowego kryterium odbyła się na podstawie dokumentu przedstawionego przez wnioskodawcę - aktualnego, urzędowego zaświadczenia o zameldowaniu. Skarżący tegoż zaświadczenia nie przedstawił, czego konsekwencją było nieprzyznanie punktów. Ponadto z treści zaskarżonej uchwały wynika, że skarżący wiedział przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy, jakie warunki musi spełnić, aby otrzymać punkty za przedmiotowe kryteria, gdyż uczestniczył w szkoleniu organizowanym przez LGD, dotyczącym naboru wniosków. Dodatkowo, lokalne kryteria wyboru były konsultowane przez społeczność lokalną na etapie konstruowania przez LGD Lokalnej Strategii Rozwoju, i to był moment na zgłaszanie uwag do ich treści. W ocenie Sądu brak jest również podstaw do kwestionowania prawidłowości oceny spełnienia przez wnioskodawcę pozostałych kryteriów stanowiące podstawę wyboru operacji, przy czym należy podkreślić, że w skardze skarżący nie podniósł w tym zakresie żadnych zarzutów. Z tych względów ocena projektu skarżącego została przeprowadzona przez Zarząd Województwa prawidłowo, dlatego Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. orzekł o oddaleniu skargi.