II SA/Bd 670/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na czynność Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. Wojewoda [...] pismem z dnia [...] maja 2018r. nr [...] na podstawie przepisu art. 64 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zawiadomił D. D. – dalej skarżącą, o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosku z dnia 31 stycznia 2018 r. o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, wobec nieusunięcia braków formalnych. D. D. w dniu 6 czerwca 2018r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na ww. pismo Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. wskazując, iż ma 19 lat, być może nie zrozumiała dobrze treści wezwania z uwagi na ograniczenia językowe, a braki formalne wniosku ostatecznie uzupełniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 3 ustawy P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest natomiast działanie organu administracji polegające na pozostawieniu bez rozpoznania – na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. – wniosku skarżącej. Niewątpliwie pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania (bądź rozpatrzenia) jest czynnością o charakterze materialnotechnicznym, dla której K.p.a. nie przewiduje określonej formy rozstrzygnięcia w postaci decyzji czy postanowienia. Zaskarżona czynność nie jest zatem ani decyzją, ani postanowieniem, nie służy od niej odwołanie, ani zażalenie, a zatem nie należy ona do katalogu aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 – 3 ustawy P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pozostawienie podania (wniosku, pisma) bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wywołuje wyłącznie skutki procesowe (por. postanowienia NSA z dnia 1 października 2008r., sygn. akt I OSK 1170/08 oraz z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 944/10; a także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt II SA/Bk 756/11 oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 27 grudnia 2012r., sygn. akt III SA/Gd 756/12). Reasumując stwierdzić należy, że skarga na pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie podlega kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie ustawy P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Strona nie jest jednak pozbawiona ochrony sądowej w takiej sprawie. Jeżeli nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu w zakresie pozostawienia jej wniosku bez merytorycznego rozpoznania, może w trybie art. 37 k.p.a. wnieść w każdym czasie ponaglenie na niezałatwienie jej sprawy w terminie (bezczynność) przez organ pierwszej instancji do organu wyższego stopnia (za pośrednictwem organu pierwszej instancji), który wyda w tej sprawie stosowne postanowienie. Następnie, w przypadku dalszej bezczynności organu administracji, stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na bezczynność organu pierwszej instancji w załatwieniu jej sprawy do wojewódzkiego sądu administracyjnego – za pośrednictwem tego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Pobocznie należy wskazać, iż pozostawienie bez rozpoznania wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie jest rozstrzygnięciem merytorycznym. Złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie jest obwarowane żadnym terminem, a zatem cudzoziemiec może w każdym czasie wystąpić z nowym kompletnym wnioskiem, na urzędowym formularzu, wskazując w nim jako pracodawcę podmiot, co do którego starosta stwierdził, że nie ma możliwości pozyskania pracowników spośród bezrobotnych i poszukujących pracy w oparciu o ewidencje właściwego PUP. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej