II SA/Bd 672/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2015 r. Sąd oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W dniu 16 lipca 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Wniosek uzasadniła złym stanem zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302; dalej: "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika, że siedmiodniowy termin do złożenia przez skarżącą wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, o którym to terminie mowa w art. 141 § 2 P.p.s.a., upłynął w dniu 11 sierpnia 2015 r. Skarżąca złożyła natomiast wniosek o przywrócenie uchybionego terminu dopiero w dniu 16 lipca 2018 r. Należy zauważyć, że stosownie do art. 87 § 5 P.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne wyłącznie w przypadkach wyjątkowych. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że niewątpliwie powołany przepis nie może być interpretowany rozszerzająco, gdyż pozwala on na przywrócenie terminu, w razie upływu roku od uchybionego terminu, jedynie w nadzwyczajnej sytuacji, która musi być oceniana jako uniemożliwiająca – w sposób obiektywny – działanie strony w normalnym trybie, z zachowaniem terminu do dokonania czynności procesowej (zob. postanowienia NSA: z dnia 12 lipca 2011r., sygn. akt II GZ 273/11, z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13). Tego rodzaju okoliczności muszą mieć, więc charakter zupełnie szczególny, co dotyczy – co do zasady – okoliczności, których wystąpienia strona, należycie dbająca o własne interesy, nie mogła przewidzieć i w związku z tym, nie mogła im również zapobiec, takich jak: długotrwała poważna klęska żywiołowa, czy inne nie dające się przewidzieć wydarzenia. Nie budzi wątpliwości Sądu, że taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika bowiem, że przyczyną uchybienia terminu jest trudna sytuacja zdrowotna skarżącej. Oceniając zasadność tego wniosku trzeba mieć na uwadze, że w rozstrzyganej sprawie zachodzi "wyjątkowy przypadek", o jakim mowa w powołanym art. 87 § 5 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że kwestia dopuszczalności przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, czyli do warunków zasadności tego wniosku. Skoro tak, to złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia, bez zaistnienia wyjątkowego przypadku powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, na podstawie art. 88 P.p.s.a., a nie oddaleniu (por. postanowienia NSA: z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 140/08 oraz z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 580/10). Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu