II SA/Bd 702/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa T. z dnia [...] lipca 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych postanawia: odrzucić skargę. II SA/Bd 702/25 Uzasadnienie L. S. (dalej jako: "skarżący") złożył pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa T. z dnia [...] lipca 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych wydaną w oparciu o m.in. art. 46e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2025 r. poz. 539 ze zm.). Skarżący w skardze wniósł o naprawienie szkody. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako skargi jako niedopuszczalnej, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Organ zaprezentował stanowisko, że wywiedziona skarga nie jest właściwym środkiem zaskarżenia jego decyzji, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest w sprawie właściwy, a sądem właściwym pozostaje sąd powszechny na podstawie art. 46e ust. 4 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zgodnie z zawartym w decyzji pouczeniem. W objętej skargą decyzji zawarto pouczenie, że "właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli przeprowadzanej przez sądy administracyjne objęte zostały przede wszystkim formy władczej i jednostronnej działalności organów administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 tej regulacji. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Nadleśniczy Nadleśnictwa T. na podstawie art. 46e ustawy Prawo łowieckie wydał decyzję o nieprzyznaniu odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych, ponieważ wartość odszkodowania w przeliczeniu na 1 hektar powierzchni nie przekracza wartości 1q żyta. Zgodnie z art. 46e ustawy Prawo łowieckie, Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania, w drodze decyzji, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8. W myśl natomiast art. 46e ust. 4 przywołanej ustawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Należy przyjąć, że powyższe regulacje znajdują zastosowanie również do decyzji o nieprzyznaniu odszkodowania wydanej przez nadleśniczego na podstawie art. 46e ustawy Prawo łowieckie – odzwierciedla to bowiem ustalenie odszkodowania w wysokości 0,00 zł. Zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 1896/21 kontrola aktów i czynności poprzedzających wydanie decyzji, o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego, należy do sądów administracyjnych. Po wydaniu decyzji o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego, właściwym do rozstrzygnięcia sprawy, jest więc nie sąd administracyjny, a sąd powszechny właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2021 r., I OSK 133/21 – wydane w sprawie, której przedmiotem było odrzucenie skargi na decyzję Nadleśniczego orzekającą o odmowie przyznania odszkodowania za szkody wyrządzone przez zwierzynę łowną; a także m.in. postanowienia: WSA w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 1172/19 - prawomocne; WSA w Warszawie z 17 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2772/19 - prawomocne, WSA w Białymstoku z dnia 12 marca 2020, sygn. akt II SA/Bk 157/20 - prawomocne dostępne na stronie: CBOiS). Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.