II SA/Bd 783/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant sekretarz sądowy Elżbieta Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2023 r., znak: [...] (DŚM.642.2023) Prezydent M. T., działając na podstawie art. 2 ust.1 pkt 1-5, art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. 2021 r., poz. 2021 ze zm.), oraz art. 15 zzzib ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.), art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), orzekł o odmowie przyznania T. D. dodatku mieszkaniowego na okres od [...].03.2020 r. do [...].08.2020 r. W uzasadnieniu decyzji orzekający organ podniósł, że wnioskodawca w okresie, na który ubiega się o przyznanie dodatku mieszkaniowego, posiadał tytuł prawny do zajmowanego lokalu, jednakże na dzień [...] stycznia 2023 r. - tj. na dzień złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy - w tym dodatek z mocą wsteczną - tego tytułu nie posiadał i nadal nie posiada. Prezydent M. T. wskazał, że zarządca domu potwierdził, iż umowa najmu zajmowanego przez stronę lokalu została rozwiązana z dniem [...] stycznia 2022 r. z powodu zwłoki w zapłacie czynszu i innych opłat, za co najmniej trzy pełne okresy płatności i od [...] lutego 2022 r. T. D. zamieszkuje w lokalu nr [...] przy ul. [...] bez tytułu prawnego. Nadto organ pierwszej instancji zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo najem socjalny lokalu. Wnioskodawca nie jest osobą oczekującą na przysługujący lokal zamienny albo najem socjalny lokalu. Prezydent M. T. wskazał, że Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w T. poinformował, iż w dniu [...] marca 2022 r. został złożony pozew o opróżnienie i wydanie lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w T., lecz postępowanie w sprawie obecnie jest zawieszone. Organ pierwszej instancji uwzględniając powyższe przyjął, że w związku z tym, iż strona zajmuje lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, ale jednocześnie nie jest osobą oczekującą na przysługujący jej lokal zamienny, albo najem socjalny lokalu, nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku mieszkaniowym. Prezydent M. T. jednocześnie podkreślił, że zgodnie z art. 15zzzib ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - dodatek mieszkaniowy przyznaje się z mocą wsteczną, jeżeli osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego we wniosku o przyznanie tego dodatku wskazała okres poprzedzający dzień złożenia tego wniosku, jako okres objęty tym wnioskiem. Od powyższej decyzji odwołanie wniósł T. D. kwestionując zasadność odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznanie prawa do przedmiotowego świadczenia, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2023 r., znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że strona w okresie, na który ubiega się o przyznanie dodatku mieszkaniowego, posiadała tytuł prawny do zajmowanego lokalu, jednakże na dzień [...] stycznia 2023 r. - tj. na dzień złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy - w tym dodatek z mocą wsteczną - tego tytułu nie posiadała i nadal nie posiada. Istotny w niniejszej sprawie jest fakt, iż Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w T. poinformował, że w dniu [...] marca 2022 r. został złożony pozew o opróżnienie i wydanie lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w T., lecz postępowanie w sprawie obecnie jest zawieszone. Zdaniem Kolegium, słusznie organ pierwszej instancji przyjął, że w związku z tym, że strona zajmuje lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, ale jednocześnie nie będąc osobą oczekującą na przysługujący jej lokal zamienny, albo najem socjalny lokalu, nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku mieszkaniowym. Zgodnie z art. 15zzzib ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - dodatek mieszkaniowy przyznaje się z mocą wsteczną, jeżeli osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego we wniosku o przyznanie tego dodatku wskazała okres poprzedzający dzień złożenia tego wniosku jako okres objęty tym wnioskiem. Zaznaczyć w tym miejscu jednak należy, że poza możliwością przyznania dodatku z mocą wsteczną, wszystkie inne warunki jego przyznawania pozostają bez zmian. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Kolegium zauważyło, że z akt sprawy wynika, iż T. D. w okresie, na który ubiega się o przyznanie dodatku mieszkaniowego, posiadał tytuł prawny do zajmowanego lokalu, jednakże na dzień [...] stycznia 2023 r. - tj. na dzień złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy - w tym dodatek z mocą wsteczną - tego tytułu nie posiadał i nadal nie posiada. Organ odwoławczy stwierdził, że przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych są dla organów administracji publicznej wiążące i nie przewidują uznaniowego charakteru rozstrzygnięcia w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego i jego wysokości. Stąd w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe przyznanie stronie wnioskowanego dodatku, gdyż zajmuje lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, ale jednocześnie nie jest osobą oczekującą na przysługujący jej lokal zamienny albo najem socjalny lokalu, więc nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku mieszkaniowym. W skardze do Sądu T. D. wyraził niezadowolenie z treści zapadłych w tej sprawie rozstrzygnięć organów administracji, wskazując na swoją trudną sytuację zdrowotną, materialną oraz mieszkaniową. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola w zakreślonych wyżej granicach nie wykazała, aby zaskarżona decyzja SKO, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do wyeliminowania ich z obrotu prawnego. W pierwszym rzędzie wskazać należy, że zasady przyznawania dodatków mieszkaniowych reguluje ustawa z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2021 – dalej zwana ustawą o dodatkach). Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, dodatek mieszkaniowy z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1. najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, 3. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, 4. innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, 5. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Przepisy art. 2 ust. 1 pkt 1 – 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych wymieniają rodzaje tytułów prawnych pozwalających określonym w nim osobom o ubieganie się o dodatek mieszkaniowy. Osoba niemająca jednego z tytułów prawnych wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 1- 4 ustawy lub w art. 2 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, nie spełnia podstawowej przesłanki warunkującej przyznanie tego dodatku. W rozpoznawanej sprawie Sąd podzielił stanowisko organów administracji, że skarżący w dacie złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie spełniał przesłanek, o których mowa w powołanych przepisach, a w szczególności określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Rację mają organy, że w okresie, na który skarżący ubiega się o przyznanie dodatku mieszkaniowego, posiadał tytuł prawny do zajmowanego lokalu, jednakże na dzień [...] stycznia 2023 r. - tj. na dzień złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy - w tym dodatek z mocą wsteczną - tego tytułu nie posiadał i nadal nie posiada. Zgodnie z art. 15zzzib ust. 3 ustawy z [...] marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - dodatek mieszkaniowy przyznaje się z mocą wsteczną, jeżeli osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego we wniosku o przyznanie tego dodatku wskazała okres poprzedzający dzień złożenia tego wniosku jako okres objęty tym wnioskiem. Poza sporem pozostaje ustalenie faktyczne, że skarżący w dniu składania wniosku o dodatek mieszkaniowy, w tym dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną tj. [...].01.2023 r. nie posiadał (i nadal nie posiada) tytułu prawnego do lokalu nr [...] przy ul. [...] w T., a zatem nie spełnia przesłanki z art. 2 ust. 1 ustawy, stąd dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną nie przysługuje. Powyżej wskazane okoliczności prowadzą do wniosku, że na dzień wydawania zaskarżonej decyzji organ administracji uprawniony był do stwierdzenia, że wnioskodawca nie był osobą uprawnioną w rozumieniu art. 15zzzib ust. 3 ustawy z [...] marca 2020 r. w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, nie posiadał tytułu prawnego do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego lub nie spełniał przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach. W konsekwencji tego ustalenia zasadną była odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2956/13, publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Administracyjnych, uprawnienie wynikające z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest związane z zamieszkiwaniem w lokalu mieszkalnym, do którego żądający dodatku mieszkaniowego ma tytuł prawny (pkt 1-4 tego przepisu), albo z faktycznym zamieszkiwaniem w lokalu bez tytułu prawnego, gdy zajmujący ten lokal oczekuje na przysługujący mu lokal zamienny, albo socjalny (art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy). Tylko spełnienie warunków ustawowych przez wnioskodawcę daje podstawę do wydania decyzji administracyjnej o przyznaniu przedmiotowego dodatku. Sąd zwraca uwagę na to, że przepisy dotyczące zasad przyznawania dodatków mieszkaniowych mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że muszą być ściśle stosowane bez możliwości odstępstw i to bez względu na szczególnie trudną, indywidualną sytuację osób starających się o dodatek. Ustawodawca w sposób bardzo ścisły określił zasady przyznawania i sposób obliczania dodatków mieszkaniowych, nie pozostawiając organowi administracji orzekającemu w tych sprawach możliwości działania w ramach uznania administracyjnego, w szczególności zaś, by to od decyzji tego organu zależało w sposób bezpośredni przyznanie dodatku mieszkaniowego oraz jego rozmiar, względnie by organ miał możliwość "w szczególnie uzasadnionych wypadkach" odstąpienia od zasad przyznawania dodatków mieszkaniowych i przyznania go mimo niespełnienia przesłanek przewidzianych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Dodać należy, że art. 15zzzib ust. 3 ustawy covidowej nie jest samodzielną podstawą przyznawania dodatków mieszkaniowych z mocą wsteczną bez względu na to, jak odległy okres wsteczny wskazał wnioskodawca. Należy go wykładać w związku z regulacjami art. 15zzzib ust. 5 i 6 ustawy covidowej, a jako przepis o charakterze szczególnym - również w związku z art. 7 ust. 5 u.d.m. Art. 7 ust. 5 u.d.m. wprowadza zasadę, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Jest to zatem okres maksymalny, na jaki przyznaje się dodatek mieszkaniowy "na przyszłość", na podstawie jednej decyzji w tym przedmiocie. Oznacza to, że dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się zatem od dnia złożenia wniosku, lecz od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Przepis szczególny art. 15 zzzib ust. 5 ustawy covidowej stanowi zaś, że w przypadku przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną, okres, o którym mowa w art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, skraca się o liczbę miesięcy poprzedzających pierwszy dzień miesiąca następujący po dniu złożenia wniosku, za które przyznano dodatek mieszkaniowy. Oznacza to, że decyzja w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego na okres poprzedzający konsumuje jednocześnie okres świadczeniowy mający nastąpić po dacie złożenia wniosku tak, by okres ten nie przekraczał w sumie 6 miesięcy comiesięcznych wypłat dodatku, uwzględniając wypłaty za miesiące minione, wskazane we wniosku. W myśl wreszcie art. 15 zzzib ust. 6 ustawy covidowej dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną nie przyznaje się za okres, w którym osobie do niego uprawnionej przysługiwał dodatek mieszkaniowy na podstawie innej decyzji. Analizując zatem możliwość przyznania dodatku mieszkaniowego w trybie ustawy covidowej zwrócić należy uwagę, że ustawodawca nie wprowadził w tym okresie zasady przyznawania dodatku za dowolnie wybrany "wsteczny okres", lecz jedynie ułatwienie w postaci możliwości złożenia wniosku, który pozwoli organowi na przyznanie świadczenia "z mocą wsteczną", jeżeli taką wolę wyrazi wprost wnioskodawca i wskaże okres poprzedzający dzień złożenia wniosku jako okres objęty tym wnioskiem. Przy czym chodzi tu o okres bezpośrednio poprzedzający dzień złożenia wniosku, a nie dowolnie wybrany okres 6 miesięczny z okresu stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii. Ustawodawca precyzyjnie wypowiada się co do długości okresu świadczeniowego, który może być objęty jedną decyzją administracyjną w przedmiocie dodatku (art. 7 ust. 5 u.d.m.), okres ten jest sztywny zarówno w zakresie dodatku przyznawanego częściowo z mocą wsteczną i częściowo na przyszłość (art. 15 zzzib ust. 5 ustawy covidowej) i jedna decyzja nie może rozstrzygać o okresie świadczeniowym dłuższym niż 6 miesięcy (art. 15 zzzib ust. 6 ustawy covidowej). Ustawodawca nie wprowadził bowiem odrębnego świadczenia - dodatku mieszkaniowego na innych zasadach na czas trwania stanu epidemii i stanu zagrożenia epidemicznego ogłoszonych z tytułu COVID-19. Taka interpretacja oparta jest na regułach wykładni językowej, celowościowej i funkcjonalnej powyższej normy prawnej. Potwierdza to także treść uzasadnienia projektu ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID - 19 w art. 77 pkt 49 dodającej do ww. ustawy covidowej art. 15zzzib (druk sejmowy IX.382). W tym zakresie w projekcie stwierdzono, że: "Dodany art. 15zzzib zakłada, że jeżeli osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, nie otrzymywała tego dodatku w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonych w Polsce w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, będzie mogła go otrzymać z mocą wsteczną od dnia wydania decyzji przyznającej dodatek. Dodatek mieszkaniowy będzie można otrzymać z mocą wsteczną, jeżeli wnioskodawca do wniosku o dodatek mieszkaniowy składany w trybie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych dołączy stosowną klauzulę, w której wskaże okres wsteczny, za który dodatek ma przysługiwać. Możliwość przyznania dodatku z mocą wsteczną obejmie tylko wnioski o dodatek mieszkaniowy złożone w terminie 30 dni od dnia zakończenia obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, ogłoszonych w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Ograniczenie czasowe wynika z faktu, że projektowane rozwiązanie kierowane jest do osób, które z powodu ograniczeń w przemieszczaniu się nie mogły złożyć wniosku o dodatek mieszkaniowy w czasie obowiązywania stanu epidemii i nie będzie stosowane jako generalna zasada wypłacania dodatków mieszkaniowych. Poza możliwością przyznania dodatku z mocą wsteczną wszystkie inne warunki jego przyznawania pozostają bez zmian. W projekcie przewidziano, że w przypadku przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną okres, o którym mowa w art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, skraca się o liczbę miesięcy, za które przyznano dodatek, poprzedzających pierwszy dzień miesiąca następujący po dniu złożenia wniosku. Przepis art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi bowiem, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Tym samym w projekcie wskazano, że suma miesięcy, za które przyznaje się dodatek mieszkaniowy (w tym za okres wstecz), nie może przekroczyć 6". Z tych powodów, nie znajduje co do zasady oparcia w obowiązujących przepisach prawa żądanie skarżącego wywodzone ze złożonych tego samego dnia (tj. 2 stycznia 2023 r.) 6 wniosków o przyznanie dodatków mieszkaniowych z mocą wsteczną - na wskazane w nich okresy obejmujące łącznie 32 miesiące. W sprawie administracyjnej rozstrzygniętej ostatecznie decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 26 kwietnia 2023 r. stanowiącej przedmiot sądowej kontroli w niniejszej sprawie, skarżący wnioskował o przyznanie dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną, ale nie za okres poprzedzający dzień złożenia wniosku (2 stycznia 2023 r.) lecz za okres od marca 2020 r. do sierpnia 2020 r. Takie żądanie jest oczywiście spóźnione i niezasadne w świetle cytowanych przepisów ustawowych. Niezależnie od powyższego powtórzyć należy, że ocena istnienia przesłanek do uzyskania dodatku dokonywana jest w momencie przyznawania dodatku na dany sześciomiesięczny okres (vide: wyrok NSA z 13 kwietnia 2007 r., sygn. I OSK 214/06, dostępny jw.). Jak wywiedziono wcześniej, skarżący w dniu składania wniosku o przyznanie spornego dodatku mocą wsteczną, nie był osobą uprawnioną do uzyskania dodatku mieszkaniowego na zasadach określonych w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. W ocenie Sądu organy obu instancji w swoich decyzjach poczyniły właściwe ustalenia w oparciu o prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe, którego zakres wyznaczał art. 2 ust. 1 ustawy, polegające na wyjaśnieniu, czy skarżący posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego dający prawo do przyznania dodatku mieszkaniowego. Poczynione w tym zakresie ustalenia w oparciu o prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy w sprawie jednoznacznie wskazują, że skarżącemu na dzień złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie przysługiwał tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 – 5 ustawy, a co za tym idzie brak było podstawy prawnej do przyznania dodatku mieszkaniowego. Tym samym organy prawidłowo uznały, że zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Organy nie naruszyły także przepisów postępowania administracyjnego. Uzasadnienie decyzji obu instancji jest prawidłowe, spełnia wymogi z art. 107 § 1 K.p.a. Zawiera przywołanie treści przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie oraz wskazuje na udowodnione fakty i dowody, które są istotne do podjęcia rozstrzygnięcia. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.