II SA/Bd 784/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Stanowiącą przedmiot skargi w sprawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego doręczono skarżącej w dniu 27 kwietnia 2016r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w treści tej decyzji, stronie przysługiwało prawo wniesienia na to rozstrzygnięcie "skargi za pośrednictwem tutejszego Kolegium, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 27 maja 2016r. (data stempla pocztowego) A. S. wniosła na ww. decyzję skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W związku z powyższym celem nadania skardze prawidłowego biegu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zobowiązany był przesłać skargę właściwemu organowi, co uczynił bez zbędnej zwłoki (data wpływu skargi do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 31 maja 2016 r. – data prezentaty na skardze) w dniu 2 czerwca 2016 r. W konsekwencji skarga została wniesiona skutecznie w dniu 2 czerwca 2016 r. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 5 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił przedmiotową skargę jako wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu. Pismem z dnia 30 września 2016 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] A. S. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że uchybiła terminowi nie ze swojej winy. Podkreśliła, że wraz z mężem zajmuje się trojgiem dzieci, z czego dwoje młodszych wymaga jej nieustannej opieki. Ponadto podnosi swoje kwalifikacje zawodowe studiując. Wskazała ponadto, że w końcowym terminie do złożenia skargi udała się do SKO by złożyć skargę, które niestety w tym dniu było nieczynne. W związku z powyższym zmuszona była nadać przesyłkę w placówce pocztowej, którą z uwagi na obowiązki domowe, studia, opiekę nad maleńkim dzieckiem, życie w ciągłym biegu i spowodowane tym zmęczenie nadała bezpośrednio na adres WSA w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Podstawą prawną do przywrócenia terminu dla dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej – p.p.s.a.), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi formalne takiego wniosku precyzuje treść art. 87 § 1 do § 4 p.p.s.a wprowadzając wymóg, by wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1); w jego treści zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (§ 2); wniosek został złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3) a wraz z nim by wnioskodawca dokonał czynności, której nie dokonał w terminie (§ 4). W stanie sprawy, strona skarżąca dopełniła wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu z zachowaniem siedmiodniowego terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. (który należało liczyć od daty doręczenia jej postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 5 września 2016 r. o odrzuceniu skargi). Wniosek strony nie mógł być pomimo tego rozpoznany pozytywnie z uwagi na niespełnienie ustawowej przesłanki przywrócenia wnioskowanego terminu (o charakterze merytorycznym), a mianowicie, braku zawinienia w uchybieniu terminowi. Do takiego uchybienia doszło bowiem, zdaniem Sądu, w następstwie okoliczności zawinionych przez wnioskodawcę. Jak podkreślono wyżej, jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). Z niekwestionowanych przez stronę ustaleń faktycznych w sprawie wynika, że przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi (który mijał w dniu 27 maja 2016 r.) stanowiło błędne zaadresowanie koperty, w której była skarga. Okoliczność ta, zdaniem strony, wynikała z jej przemęczenia (dom, studia, zajmowanie się małym dzieckiem) i życia w ciągłym biegu. Na tej podstawie skarżąca wywodziła o zasadności złożonego wniosku. Sąd stanowiska strony skarżącej nie podziela, uznając na tle okoliczności sprawy, że strona skarżąca ponosi winę w wadliwym zaadresowaniu skargi choćby w postaci lekkiego niedbalstwa, a ta okoliczność, zgodnie z ugruntowanym poglądem sądownictwa administracyjnego, wyklucza brak zawinienia w rozumieniu art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 122/12, LEX nr 1121251 oraz z dnia 2 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 135/12, LEX nr 1121266). W ocenie Sądu, okoliczności powoływane przez skarżącą we wniosku nie świadczą o braku winy. Strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie złożenia skargi. Ocenę tę należy odnieść do wskazanego w nim tzw. pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego (za pośrednictwem organu, którego działalność stanowi przedmiot skargi). Ponadto okoliczności powoływane przez stronę są wzajemnie sprzeczne. Strona twierdzi bowiem, że chciała złożyć skargę w siedzibie organu odwoławczego, który nie był czynny, a jednocześnie zamiast nadać skargę na adres tego organu, wysłała ją na adres Sądu, który uprzednio musiała ustalić, bowiem nie był wskazany chociażby w zaskarżonej decyzji. Wymaga dodatkowo zwrócenia uwagi, że pomimo błędnego zaadresowania przesyłki zawierającej skargę, sama skarga została opisana prawidłowo, tj. w jej tzw. nagłówku zaznaczono, że skarga jest składana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ul. Jana Kazimierza 5 85-035 Bydgoszcz za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz wskazano prawidłowy adres tego organu, tj. ul. [...] [...] [...]. Należy więc przyjąć, że okoliczności przedstawione przez skarżącą nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu nadanie skargi na niewłaściwy adres organu nie stanowi w tym wypadku podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy bowiem uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w pełni obciążający stronę skarżącą. Nadto w ocenie Sądu skarżąca nie dochowała, zatem nie tylko należytej staranności, jakiej można wymagać od przeciętnego uczestnika postępowania znajdującego się w jej sytuacji procesowej, ale i wręcz staranności minimalnej polegającej na uważnym zaadresowaniu koperty nadania skargi zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego można jej przypisać winę w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a., tzn. strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.