II SA/Bd 902/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędzia WSA Wojciech Jarzembski ( spr.) Protokolant Rafał Opioła po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lutego 2009r. sprawy ze skargi J. K. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tutejszego Sądu z dnia [...] listopada 2007r. sygn. akt [...] postanawia odrzucić skargę. II SA/Bd 902/08 Uzasadnienie J. K. wniosła w dniu 19 listopada 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, na podstawie art. 271 pkt 2 i 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. II SA/Bd 755/07 zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 listopada 2007 r. uchylającym rozstrzygnięcie nadzorcze nr [...] z dnia [...] Wojewody [...] znak: [...] orzekające o nieważności zarządzenia nr [...] z dnia [...] Burmistrza Miasta i Gminy S. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej im. G. Z. w S. Skarżąca zażądała uchylenia tego wyroku oraz oddalenia skargi Burmistrza Miasta i Gminy S., a tym samym utrzymania w mocy ww. rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącej mogła ona być uczestnikiem postępowania na prawach strony zgodnie z art. 33 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz została pozbawiona możliwości działania, bo nie była powiadomiona o postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że to właśnie ona wnioskowała do Wojewody o stwierdzenie nieważności ww. zarządzenia Burmistrza i jako dowód dołączyła kserokopie tego wniosku z dnia 29 czerwca 2007 r. Nadto wskazała, że Kuratorium Oświaty w B. w piśmie z dnia 3 lipca 2007 r. do Burmistrza Miasta i Gminy S. odniosło się krytycznie do zarządzenia o unieważnieniu konkursu. Podobnie postąpił Związek Nauczycielstwa Polskiego i Komisja Międzyzakładowa Solidarność. Kuratorium szczegółowo oceniło przebieg konkursu pod względem jego zgodności z procedurą określoną w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z dnia 6 listopada 2003 r., Nr 189, poz. 1855). Wskazała, że M. S. nie złożyła w swojej ofercie wszystkich dokumentów zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji i Sportu z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowiska kierownicze w poszczególnych typach szkół i placówek (Dz. U. Nr 89, poz. 826 z późn. zm.). Na potwierdzenie swoich wywodów przedłożyła kserokopie pism z dnia 3 lipca 2007 r., 4 lipca 2007 r., 2 lipca 2007 r., 7 stycznia 2008 r. Zdaniem skarżącej akt nadania stopnia awansu zawodowego, który przedstawiła stawająca do konkursu M. S. nie stanowi dokumentu potwierdzającego posiadanie przez nauczyciela kwalifikacji wymaganych do zajmowania określonego stanowiska w danym typie szkoły, co potwierdziło Ministerstwo Edukacji Narodowej. I jako dowód dołączyła pismo z dnia 5 lutego 2008 r. Skarżąca wyraziła przekonanie, że gdyby treść załączonych dokumentów byłaby znana Sądowi w chwili orzekania jak i gdyby skarżąca mogła uczestniczyć w tej sprawie na prawach strony i przedstawić swoje stanowisko, to wynik sprawy byłby zupełnie inny, gdyż w pełni potwierdzone jest stanowisko co do tego, że zaskarżone wówczas rozstrzygnięcie nadzorcze nr [...] z dnia [...] Wojewody [...] zapadło zgodnie z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Przepisy dotyczące wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego zawarte są w przepisach art. 270-285 zamieszczonymi w Dziale VII noszącym tytuł "Wznowienie postępowania" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem art. 270 tej ustawy postępowanie sądowe może być wznowione wyłącznie na żądanie uprawnionej strony. Ustawa ta nie przewiduje w żadnym wypadku wznowienia tego postępowania z urzędu. Legitymację do wniesienia stosownej skargi mają zgodnie z art. 32 ww. ustawy strony, uczestnik postępowania na prawach strony (art. 33 § 1), uczestnik dopuszczony przez sąd do udziału w postępowaniu (art. 33 § 2) oraz prokurator i Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 8 ustawy). Zgodnie z treścią przepisu art. 276 do wznowienia postępowania stosuje się odpowiednie przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli dalsze przepisy powyższego działu VII nie stanowią inaczej. W związku z powyższym należy w tym miejscu także wskazać, że stosownie do przepisu art. 133 § 1 przywoływanej ustawy sąd rozstrzyga skargę na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy II SA/Bd 755/07 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 listopada 2007 r., wynika że wyrok uprawomocnił się w dniu 5 lutego 2008 r. Zatem spełniona została przesłanka wskazana przepisem art. 270 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r., który stanowi że w przypadkach przewidzianych w Dziale VII można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Z akt sprawy wynika także, że zarządzeniem nr [...] z dnia [...] wydanym na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 września 2001 r. o systemie oświaty (Dz. U. 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz § 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855) Burmistrza Miasta i Gminy S. unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej im. G. Z. w S. Powodem jego wydania – według Burmistrza- było bezzasadne odrzucenie przez komisję konkursową oferty kandydatki M. S. W ocenie organu prowadzącego szkolę stawająca do konkursu M. S. złożyła wszelkie dokumenty wymagane przepisami prawa dla rozpatrzenia jej oferty na stanowisko dyrektora szkoły, a w szczególności posiadanie kwalifikacji do bycia nauczycielem w danej szkole, co – zdaniem Burmistrza - potwierdza bezspornie przedłożony przez nią akt uzyskania stopnia awansu zawodowego. Poza tym decyzja o wykluczeniu wyżej wymienionej z postępowania konkursowego nie została przegłosowana przez komisję, lecz podjęto ją pod wpływem żądań członka komisji – przedstawiciela organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Z akt wynika także, że Wojewoda [...] zawiadomił Burmistrza Miasta i Gminy S. o wszczęciu postępowania nadzorczego, a następnie na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w dniu [...] rozstrzygnięciem nadzorczym nr [...] orzekł o nieważności powyższego zarządzenia. Wojewoda, powołując się na protokół posiedzenia komisji konkursowej oraz dokumenty zebrane w toku postępowania nadzorczego, stwierdził, że oferta M. S. nie zawierała dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole podstawowej, jakkolwiek - w myśl § 1 pkt 1 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze, w poszczególnych typach szkół i placówek (Dz. U. Nr 89, poz. 826 ze zm.) – stanowisko dyrektora szkoły podstawowej może być powierzone nauczycielowi mianowanemu lub dyplomowanemu, który między innymi posiada kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w danej szkole, a zgodnie z pkt 2 ppkt 3 wzorcowego ogłoszenia o konkursie (stanowiącego załącznik do rozporządzenia tegoż Ministra z 23 października 2003 r. - Dz. U. Nr 189, poz. 1855) winna zawierać zarówno akt nadania stopnia nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego, jak i dokumenty potwierdzające posiadanie wymaganego wykształcenia – w przypadku osoby będącej nauczycielem. Stąd też przedmiotowa oferta jako niespełniająca wymogów formalnych podlegała odrzuceniu przez komisję konkursową, a zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy S. unieważniające konkurs rażąco narusza § 8 pkt 1 i 3 oraz § 4 ust. 1 powołanego w jego podstawie prawnej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. (Dz. U. Nr 189, poz. 1855). Burmistrz Miasta i Gminy S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody wnosząc o jego uchylenie. Wskazanym powyżej wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...]. Przywołane powyżej przepisy Dział VII ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. między innymi określają także przyczyny wznowienia postępowania. Są to trzy grupy przyczyn: nieważność postępowania (art. 271 ustawy), niekonstytucyjność podstawy orzeczenia (art. 272 ustawy), przyczyny restytucyjne (art. 273 ustawy). W powyższej sprawie skarżąca wniosła o wznowienie postępowania uznając, iż zachodzą przyczyny wskazane w art. 271 pkt 2 i 273 § 2 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Wskazane przepisy stanowią, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2) oraz że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Rozpatrując sprawę ze skargi o wznowienie postępowania zgodnie z art. 281 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sąd administracyjny na rozprawie rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Oznacza to, że nawet jeżeli strona skarżąca powołała w skardze o wznowienie ustawową podstawę wznowienia, co nie pozwala sądowi na odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym, na rozprawie sąd jest zobowiązany skontrolować, czy powołana przesłanka wznowienia postępowania faktycznie zaistniała (por. uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2006 r. sygn. akt II OSK 123/06, opubl. w systemie Informacji Prawnej Lex pod nr 319417). W odniesieniu do powyższego wyroku – jak wynika z akt sprawy- nie złożono skargi kasacyjnej w związku z czym jak już powyżej wskazano wyrok ten uprawomocnił się. Odnosząc się do wywodów skarżącej wskazujących na istnienie przesłanki z art. 271 pkt 2 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Sąd ich nie podzielił. Skarżąca nie była bowiem stroną postępowania nadzorczego wszczętego przez Wojewodę Kujawsko –Pomorskiego w dniu 17 lipca 2007 r. Stroną takiego postępowania jest wyłącznie organ, którego dotyczy bezpośrednio rozstrzygnięcie nadzorcze. Oceny tej nie zmienia wskazywana przez skarżącą okoliczność, że to właśnie skarżąca wnioskowała o stwierdzenie przez Wojewodę nieważności zarządzenia Burmistrza. W świetle bowiem przepisów ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) postępowanie w sprawie wydania rozstrzygnięcia nadzorczego wszczyna się z urzędu, a nie na wniosek osób trzecich. O wszczęciu tego postępowania zawiadamia się organ gminy (art. 91 ust. 5 ww. ustawy z 8 marca 1990 r. w związku z art. 61 § 1 i 4 kpa) Z akt wynika, że Wojewoda wszczynając w dniu 17 lipca 2007 r. postępowanie nadzorcze w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej im. G. Z. w S. powiadomił o tym ww. Burmistrza. Nie powiadomił natomiast skarżącej, co w świetle przywołanych powyżej przepisów było zgodne z prawem. Nawiasem mówiąc nie powiadomił o wszczęciu postępowania konkursowego także M. S., co oczywiście również było zgodne z prawem. Powyższa ocena Sądu znajduje swe potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 1992 r. – SAB/Wr 16/92, wyrok tegoż Sądu z 8 kwietnia 1992 r. – SAB/Wr 15/92, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2002 r. – OPS 9/02). Uzupełniając należy w tym miejscu dodać, że inne podmioty mogą kwestionować legalność uchwał lub zarządzeń podjętych przez organ gminy ale tylko w trybie art. 101 ust. 1 ww. ustawy z 8 marca 1990 r. Stanowi on, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwalą lub zarządzeniem podjętymi przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwalę (zarządzenie) do sądu administracyjnego. Z takiej możliwości skarżąca w niniejszej sprawie nie skorzystała. Tak więc w ocenie Sądu nie wystąpiła wskazywana przez skarżącą przesłanka z art. 271 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniająca wznowienie zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27.11.2007r. postępowania w sprawie II SA/Bd 755/07. Odnosząc się natomiast do wywodów skarżącej powołującej się na treść przepisu art. 273 § 2 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. i związane z nimi a dołączone do skargi pisma- niezależnie od dopiero co wyrażonej oceny o braku po stronie skarżącej przymiotów strony w postępowaniu nadzorczym, a co za tym idzie i w postępowaniu sądowoadministracyjnym - należy zauważyć, że wszystkie pisma noszące datę roczną 2007 r. znajdują się w aktach postępowania administracyjnego. Zatem były one znane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy wydającemu w dniu 27 listopada 2007 r. wyrok w sprawie II SA/Bd 755/07. Nie było natomiast znane pismo z 5 lutego 2008r., co jest oczywiste porównując dwie powyższe daty. Jest ono jednak zupełnie pozbawione znaczenia prawnego w niniejszej sprawie, a w szczególności nie uzasadnia ono twierdzenia o istnieniu przesłanki z art. 273 § 2 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Jest ono w swej istocie próbą odmiennej oceny okoliczności i stanowiska wyrażonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 27 listopada 2007 r. w sprawie II SA/Bd 755/07. Tak więc w ocenie Sądu również nie zachodzą wskazywane przez skarżącą przesłanki do wznowienia postępowania wyrażone w przywoływanym przepisie art.271 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2008 r. Skoro wiec nie wystąpiły wskazane przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, to należało po myśli art. 281 oraz 276 w związku z art. 58 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucić. I dlatego orzeczono jak w sentencji. W. Jarzembski W. Czerwiński K. Gruszecki