II SA/Bd 917/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. G. na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015r., nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie likwidacji utwardzonego placu wykorzystywanego jako płyta denna składowiska kruszywa, plac magazynowy wyrobów zakładu betoniarskiego i płyta postojowa dla ciężkiego sprzętu budowlanego, usytuowanym na terenie działki nr [...] we wsi [...], gmina [...] i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadniając, że prowadzone przez PINB postępowanie w sprawie likwidacji rzekomej samowoli budowlanej może okazać się bezprzedmiotowe, a tym samym wywoła nieodwracalne już skutki. Ponadto podkreślono, że wytyczne zawarte w zaskarżonym postanowieniu są niewystarczające do ponownego rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn.zm. - dalej jako "P.p.s.a."), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie podkreśla się, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przykładowo w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., w sprawie o sygn. akt II OZ 852/11 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że "przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie." Również w postanowieniu z dnia 10 maja 2012 r., o sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony". Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienie kasacyjne w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie, nie tworzy po stronie skarżącego uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Jest to wyłącznie akt administracyjny o charakterze proceduralnym. Nie jest zatem możliwe w sprawie niniejszej orzeczenie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia. Warto w tym miejscu podnieść, że brak przesłanki "wykonalności" zaskarżonego postępowania powoduje, że nie ma potrzeby czynienia ustaleń w zakresie obowiązku skarżącego do przedstawienia w sposób przekonywujący i pełny okoliczności, przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Argumentacji w tym zakresie skarżący nie przedstawił, nie wskazał jakie jego zdaniem nieodwracalne skutki może wywołać skarżone postanowienie. Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia prawidłowości i legalności skarżonego postanowienia będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi, i pozostaje bez wpływu na istnienie podstaw do przyznania ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia