II SA/Bd 918/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. A. G. pismem z dnia 26 czerwca 2015 r. wniósł skargę na postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]Powyższym postanowieniem organ uchylił w całości zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr[...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie rozbiórki obudowy węzła betoniarskiego oraz ścian składowiska kruszywa przy węźle betoniarskim, usytuowanym na terenie działki nr [...] we wsi [...], gmina W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], w którym wskazano, że prowadzone przez PINB postępowanie w sprawie likwidacji rzekomej samowoli budowlanej może okazać się bezprzedmiotowe, a tym samym wywoła nieodwracalne już skutki. Ponadto podkreślono, że wytyczne zawarte w zaskarżonym postanowieniu są niewystarczające do ponownego rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy na wstępie zauważyć, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Taki pogląd ugruntowany został w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Przykładowo w postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., w sprawie o sygn. akt II OZ 852/11 Sąd uznał, że "przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie." Również w postanowieniu z dnia 10 maja 2012 r., o sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony". Sąd, mając powyższe na uwadze uznał, że objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienie nie tworzy po stronie skarżącej uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Nie jest zatem możliwe w sprawie niniejszej orzeczenie wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia. Warto w tym miejscu podnieść, że brak przesłanki "wykonalności" zaskarżonego postępowania powoduje, że nie ma potrzeby czynienia ustaleń w zakresie obowiązku skarżącego do przedstawienia w sposób przekonywujący i pełny okoliczności, przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd zauważa jednocześnie, że kwestia prawidłowości odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozbiórki, będzie badana na etapie rozpoznawania skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia