II SA/Bd 949/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 13 lutego 2008r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2007r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. II SA/Bd 949/07 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] Wójt Gminy J. W. postanowił, nie uznać M. B. za stronę postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie funkcji budynku gospodarczego na budynek do celów produkcyjnych na działce nr [...] w miejscowości W. Organ powołując się na treść art. 28 K.p.a. stwierdził, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania w rozumieniu tego przepisu bowiem jego nieruchomość nie graniczy bezpośrednio z posesją, gdzie zlokalizowana będzie inwestycja, której dotyczy projekt decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z zawartym w postanowieniu pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka odwoławczego M. B. złożył zażalenie. Wskazał, że jest współwłaścicielem działki [...] graniczącej z nieruchomością [...], gdzie znajduje się jedyny wjazd do tychże posesji, przez który odbywa transport przy użyciu ciężkiego sprzętu. Podniósł, iż podział działek [...] i [...] był fikcyjny i prowadzony na nich proces produkcyjny ma miejsce na otwartym terenie, co znacznie wpływa na pogorszenie warunków korzystania z jego nieruchomości nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 141 § 1 K.p.a. prawo wniesienia zażalenia na postanowienie przysługuje stronie wówczas, gdy kodeks tak stanowi. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o nie uznaniu za stronę postępowania nie służyło o czym, błędnie pouczył organ I instancji. Zgodnie natomiast z art. 142 K.p.a zarzuty wobec przedmiotowego postanowienia M. B. będzie miał prawo podnosić w ewentualnym odwołaniu od stosownej decyzji wydanej w prowadzonym postępowaniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy M. B. zakwestionował stanowisko organów orzekających o braku przymiotu strony w niniejszym postępowaniu podnosząc, iż planowana inwestycja odbiega od charakteru istniejącej wokół zabudowy działek sąsiednich, w czym upatruje naruszenie swojego interesu prawnego. Ponownie wysunął argumenty związane z lokalizacją wjazdu na działkę [...], który odbywa się przez działkę [...]. Wywiódł, iż organy administracji odmówiły mu prawa udziału w postępowaniu tylko dlatego, że jego nieruchomość i ta na której zlokalizowana jest inwestycja, rozdzielone są działką [...], nie badając innych przesłanek świadczących o fakcie znajdowania nieruchomości nr [...] w obszarze oddziaływania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, w zakresie postępowania administracyjnego, orzekanie w sprawach skarg na postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postanowienie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienia, w myśl art.123 kpa wydaje się, co do zasady w toku postępowania w kwestiach wynikających w trakcie tego postępowania. Inaczej mówiąc postanowienia dotyczą kwestii proceduralnych - rozstrzygają o prawach i obowiązkach procesowych. Ponadto regułą jest, iż postanowienia wydawane są w przypadkach przewidzianych w Kpa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego na postanowienie organu I instancji. Nie budzi wątpliwości, że kwestia dopuszczenia konkretnej osoby do udziału w charakterze strony w toczącym się postępowaniu nie jest kwestią merytoryczną (jak to ma np. miejsce w sytuacji zajęcia stanowiska przez organ współdziałający - art. 106 kpa, czy zatwierdzeniu zawartej ugody - art. 119 kpa). Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie kończy też postępowania, które w niniejszym przypadku dotyczy ustalenia warunków zabudowy. Postanowienie SKO z dnia [...] października 2007 r. nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postanowienie a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Tylko na takie postanowienia przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Okoliczność, iż zaskarżone postanowienie nie należy do grupy postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyłącza kognicję Sądu do rozpoznania wniesionej na nie skargi. W związku z czym podlega ona na mocy art. 58 § 1 pkt 6 tejże ustawy odrzuceniu, bez badania jej zarzutów merytorycznych dotyczących wskazanego postanowienia. Na marginesie sprawy Sąd z urzędu zauważa, że sposób postępowania organów administracji w sytuacji będącej przedmiotem sprawy już wielokrotnie był wskazywany w orzecznictwie sądowym, przykładowo w wyroku NSA z 30 czerwca 1986 r. (ONSA 1987 nr 2, poz. 46), w wyroku NSA z 12 stycznia 1999 r. III SA 4729/97 Lex nr 37176, w wyroku z 12 kwietnia 1999 r. IV SA 1611/98, Lex nr 48165, w wyroku z 6 września 2005 r. I SA/Wa 1288/04, Lex nr 204675, w wyroku z 22 lutego 2006 r. I SA/Wa 1221/05, Lex nr 206701.