II SA/Bd 955/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2008 r., nr [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania Spółki A Sp. z o.o., uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2008r. Nr [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na adaptacji, przebudowie i rozbudowie istniejących obiektów usługowych, technicznych i gospodarczych dla celów mieszkaniowych na terenie działki nr [...] przy ul. [...] – [...] w [...] (obręb [...]) i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Jak wskazano w skardze, podstawą wydania decyzji I instancji był brak dostępu nieruchomości będącej przedmiotem postępowania do drogi publicznej, co wynika z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), co zakwestionowane zostało przez organ odwoławczy, który podniósł dodatkowo zarzut wydania uchylonej decyzji w oparciu o nieistniejący plan zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji drugoinstancyjnej, kwestionując zasadność zastosowania w przedmiotowej sprawie wskazanego powyżej art. 61 ust. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów. Jak stanowi przepis art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Złożona do sądu administracyjnego skarga opierać się musi na istnieniu związku pomiędzy sferą praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem. Innymi słowy skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem, a także interes prawny w doprowadzeniu do stanu zgodnego z obiektywnie pojętym porządkiem prawnym. W związku z powyższym rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy wnoszący skargę Prezydent Miasta [...] jest podmiotem legitymowanym do jej wniesienia, czyli czy posiada interes prawny w niniejszej sprawie. Orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentuje pogląd, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. Pogląd taki wyrażony został m. in. w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90 (LEX nr 10166) wyroku NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 521/05 (LEX nr 189858), postanowieniu NSA z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05 (LEX nr 194022), czy w uchwale NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03 (LEX nr 79089). Konkludując – jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Organ samorządowy, w zakresie w jakim wykonuje funkcję organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego, jako interes osoby prawnej. Jednostka samorządowa nie może występować raz w roli organu wydającego decyzję, a innym razem jako strona postępowania w zależności od tego, na jakim etapie znajduje się załatwiana sprawa. Powyższe, utrwalone w orzecznictwie stanowisko wskazuje, iż Prezydent Miasta [...], jako organ wydający decyzję I instancji w przedmiotowej sprawie, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję wydaną w tejże sprawie w II instancji. Z tego względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.