II SA/Bd 955/12

Dnia 11 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant: Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 11 czerwca 2013 roku sprawy ze skargi R. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. R. Ł., powołując się na własny interes prawny, interes społeczny oraz przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosła do Starosty B. o nadesłanie wykazu imiennego, daty nadania oraz wskazania osoby będącej opiekunem nauczycieli, którym Starosta B. nadał tytuł nauczycieli mianowanych zatrudnionych w Zespole Szkół [...] w K. począwszy od roku szkolnego 2000/2001. Równocześnie wskazała, że od ww. placówki dochodzi odszkodowania przed sądem powszechnym. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Starosta B., na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn.zm.), odmówił udostępnienia wnioskowanych informacji z uwagi na to, że wnioskowany wykaz stanowi informację przetworzoną, a wnioskodawczyni nie wykazała istotnego interesu publicznego w celu uzyskania ww. informacji. Na skutek odwołania strony, decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji wskazując, że przed wydaniem rozstrzygnięcia organ winien wezwać skarżącą do wykazania istnienia szczególnego interesu publicznego w udostępnieniu jej żądanej informacji. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. Starosta B. wyjaśnił, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną i wezwał wnioskodawczynię do wykazania interesu publicznego jakim umotywowany jest wniosek. W odpowiedzi R. Ł. powołując się na wyrok NSA sygn. akt I OSK 1347/05 wyjaśniła, że w sprawie występuje ważny interes publiczny i społeczny sprowadzający się do szczególnej dbałości w przedmiocie legalności działań organów władzy samorządowej i publicznej. Dodatkowo wskazała na nieprawidłowości jakie miały miejsce w Zespole Szkół [...] w K., w którym była zatrudniona, a które skutkują szeregiem niekorzystnych dla niej skutków i spowodowały konieczność dochodzenia związanych z tym praw w licznych postępowaniach sądowych i administracyjnych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] Starosta B., na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udostępnienia wnioskowanych informacji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wezwał wnioskodawczynię do wykazania interesu publicznego w celu uzyskania informacji przetworzonej w postaci przedmiotowego wykazu nauczycieli, na co uzyskał odpowiedź, że interesem publicznym jest dbałość o usprawnienie legalności organów administracji publicznej i samorządowej. Organ wskazał również, że żądane informacje są w posiadaniu organu, jednak stanowią informację przetworzoną, bowiem ich udostępnienie wiąże się z przeprowadzeniem analiz wyciągu danych chronionych prawem. Przygotowanie przetworzonej informacji wymaga od organu usunięcia danych chronionych , sporządzenia odpowiednich wyciągów przy dużym nakładzie środków i zaangażowania pracowników Starostwa jak i Zespołu Szkół [...] w K. Uzyskanie takiej informacji wymaga szczególnego interesu publicznego, którego wnioskodawczyni mimo wezwania z [...] czerwca 2012 r. nie wykazała, nie wykazała również dla jak dużego kręgu odbiorów przedmiotowy wykaz jest istotny oraz w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje w celu poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej. Wobec tego w ocenie organu przedmiotowy wykaz nie ma służyć interesowi publicznemu, a jedynie interesowi prywatnemu wnioskodawczyni, w celu uzyskania od Zespołu Szkół [...] w K. odszkodowania z tytułu nie uzyskania awansu zawodowego. Organ wyjaśnił również, że zarzuty kierowane pod jego adresem, dotyczące aprobowania nieprawidłowości administracyjnych, organizacyjnych i finansowych nie są oparte na prawdzie, co znajduje potwierdzenie w ponad 60 rozstrzygnięciach sądów powszechnych, administracyjnych oddalających lub odrzucających skargi wnioskodawczyni. Organ wskazał również osoby, które zajęły stanowisko w sprawie. W odwołaniu wnioskodawczyni zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, dokonanie sprzecznych z rzeczywistym stanem rzeczy ustaleń stanu faktycznego jak również błędne zastosowanie prawa materialnego. Wskazała, że posiada w sprawie oczywisty interes prywatny oraz, że w pismach z dnia [...] czerwca 2012 r. i [...] czerwca 2012 r. wykazała również interes publiczny. W jej opinii dbałość o usprawnienie legalności działań organów administracji publicznej mieści się w sferze pojęcia interesu publicznego, a Starosta B. wykluczył wystąpienie takiego interesu wobec stwierdzenia, iż w sprawie występuje również interes prywatny wnioskodawczyni. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ przyznał, że żądana informacja jest informacją publiczną, w rozumieniu art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak ze względu na charakter organu zobowiązanego do jej udzielenia, rodzaju informacji oraz okresu objętego wnioskiem, udzielenie takiej informacji wiąże się z potrzebą przeprowadzenie odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. To czyni żądaną informację informacją przetworzoną, a udostępnienie takiej informacji skorelowane jest z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego. Organ odwoławczy nie stwierdził jednak, że udostępnienie wnioskowanej informacji przetworzonej jest istotne dla interesu publicznego, tj. może mieć znaczenie dla funkcjonowania odpowiednich struktur publicznych w danej dziedzinie życia społecznego oraz może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. W ocenie organu odwoławczego również skarżąca nie wskazała, w jaki sposób udostępnienie żądanej informacji mogłoby wpłynąć na poprawę i usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego. Kolegium wyjaśniło, że stosownie do art. 9h ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674) nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego sprawowany jest przez organ nadzoru pedagogicznego oraz właściwego ministra. Czynności w takim postępowaniu podjęte z naruszeniem przepisów są nieważne, a nieważność takiej czynność stwierdza organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub właściwy minister. Organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, jak również błędnego zastosowania prawa materialnego oraz dokonania sprzecznych z rzeczywistym stanem rzeczy ustaleń o charakterze faktycznym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. Ł. wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. nr [...]. W uzasadnieniu skarżąca obszernie opisała krzywdzące ją postępowanie organów oświaty w przedmiocie wydania oceny dorobku zawodowego dla celów awansu zawodowego oraz wskazała na nieprawidłowości jakie mają miejsce w Zespole Szkół [...] w K. Skarżąca stwierdziła, że w trakcie postępowania wykazała interes publiczny w udostępnieniu jej żądanych informacji, bowiem jej wniosek podyktowany był "szczególną dbałością o zasadne pozbawienie uchybień organów władzy samorządowej i publicznej" Zarzuciła organowi odwoławczemu, że ten zaniechał jakiegokolwiek odniesienia się do argumentacji skarżącej. Zaznaczyła, że ze względu na charakter oraz zakres danych objętych wnioskiem, możliwe jest ich uzyskanie w formie arkuszy organizacyjnych bądź też innych dokumentów o charakterze formalnym np. aneksy modyfikujące arkusze organizacyjne, które wprost korespondują z informacją przetworzoną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała przesłanka szczególnie istotnego interesu publicznego umożliwiająca udostępnienie stronie wnioskowanych informacji. Informacje, o udostępnienie których wnioskuje skarżąca, nie spełniają wymogów art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ich udostępnienie nie może mieć realnego znaczenia dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości albo w części następuje wyłącznie wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a); naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b); inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Rozpatrując skargę pod względem powyżej wskazanych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem R. Ł. z dnia [...] lutego 2012 r. o nadesłanie wykazu imiennego, daty nadania oraz wskazania osoby będącej opiekunem nauczycieli, którym Starosta B. nadał tytuł nauczycieli mianowanych zatrudnionych w Zespole Szkół [...] w K. począwszy od roku szkolnego 2000/2001. Materialnoprawną przesłankę wniosku skarżącej jak i wydanych w postępowaniu decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2001 r. Nr 112 poz. 1198) zwanej dalej "ustawą". Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Definicję informacji publicznej doprecyzowuje art. 6 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu udostępnieniu podlegają m.in. informacje o organach władzy publicznej, ich organizacji, przedmiocie działalności i kompetencjach, trybie działania tych organów i ich jednostek organizacyjnych, sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych czy naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych. Prawo do uzyskania takich informacji gwarantuje art. 61 Konstytucji RP wskazując, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, w szczególności prawo to obejmuje dostęp do dokumentów. Konkretyzację tego prawa stanowią między innymi przepisy ww. ustawy, gdzie w myśl art. 1 ust. 1 każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto zgodnie z art. 2 ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Granice dostępu do takiej informacji zakreśla art. 5 ustawy wskazując, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1) oraz ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Krąg podmiotowy obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej zakreślony został w art. 4 ustawy, w tym organy władzy publicznej (ust. 1 pkt 1). Ustawa o dostępie do informacji publicznej określa również tryb jej udzielania, w tym obowiązki podmiotu, do którego został skierowany wniosek w przedmiotowym zakresie, wskazując w szczególności w jaki sposób zainicjowane takim wnioskiem postępowanie powinno zostać zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek powinien albo udostępnić informację w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 10 w zw. z art. 14 i 13 ustawy) albo, w drodze decyzji, odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy). W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła do Starosty B. o nadesłanie wykazu imiennego, daty nadania oraz wskazania osoby będącej opiekunem nauczycieli, którym organ ten nadał tytuł nauczycieli mianowanych zatrudnionych w Zespole Szkół [...] w K. począwszy od roku szkolnego 2000/2001. Bezsporne w niniejszej sprawie pozostaje, że Starosta B. jest organem władzy publicznej właściwym do rozpoznania wniosku skarżącej. Jest on bowiem organem prowadzącym placówkę oświatową do jakich zalicza się Zespół Szkół [...] w K. i do kompetencji starosty należy nadawanie stopnia nauczyciela mianowanego (art. 91d pkt 3 w zw. z art. 9b ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela Dz.U. z 2006 r. Nr 97 poz. 974). Organy nie kwestionują również, że żądana informacja dotycząca dokumentów i zestawień należy do kategorii informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem zawartym w wyrokach sądów administracyjnych, informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów dotyczących podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, wytworzonych przez niego lub tylko przez niego używanych w zakresie realizacji zadań (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Wa 98/09, wyrok WSA w Opolu z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SAB/Op 20/07, wyrok WSA we Wrocławiu z 26 maja 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 19/10 oraz wyrok NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 735/09). Zwrócić jednak uwagę należy, że ustawodawca przewidział różne formy realizacji dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, 2) wglądu do dokumentów urzędowych, 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (ust. 2). Oznacza to, że uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej zostało powiązane z zakresem w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (odmiennie niż prawo wglądu do dokumentów urzędowych). W niniejszej sprawie kwestią sporną pozostaje czy Starosta B., w okolicznościach niniejszej sprawy, wobec treści wniosku skarżącej wraz z uzasadnieniem i jego uzupełnieniem, zobowiązany był do udostępnienia żądanej informacji publicznej, czy też zasadnie odmówił jej udostępnienia. Organ uznał, że udostępnienie żądanej informacji publicznej wiąże się z dużym nakładem środków i zaangażowaniem pracowników, wskazując, że do przygotowania żądanych zestawień niezbędne jest przeprowadzenie analiz, wyciągów, usunięcie danych chronionych prawem, w związku z czym informacje te stanowią informację przetworzoną. Ustawa nie zawiera definicji legalnej pojęcia informacji przetworzonej, jednak w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że jest nią taka informacja publiczna, która jest w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia, jednak nie istnieje w postaci lub w formie określonej we wniosku i do jej opracowania niezbędne jest użycie dodatkowych sił i środków. Informacją przetworzoną będzie więc informacja, która została przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy, według podanych przez niego kryteriów. Informacją przetworzoną będzie tylko taka informacja, której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie posiada w formie wskazanej we wniosku, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających np. na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej, dokonaniu stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1942/09, wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1258/08, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednak gdy żądana informacja wymagała wyłącznie tzw. anonimizacji istniejących dokumentów, polegającej na wykreśleniu z nich elementów formalnych dotyczących danych osobowych należałoby zakwalifikować je jako informacje proste, czyli nieprzetworzone, bowiem czynności takie sprowadzają się jedynie do czynności technicznych. Również usunięcie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną - nie tworzy informacji przetworzonej. Jak już wskazano stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy, prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej przysługuje w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia przez podmiot, do którego skierowany został wniosek o udostępnienie informacji publicznej, że z jego treści nie wynika, iżby strona wnioskowała o udzielenie określonej informacji z uwagi na szczególnie istotny interes publiczny, także gdy udostępnienie żądanej informacji wymaga jej przetworzenia, zasadne jest wezwanie adresata wniosku do wykazania jakim istotnym interesem publicznym się on kieruje. Ustawodawca nie wyjaśnił, co należy rozumieć przez interes publiczny, jednak przyjąć należy, iż pojęcie to odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego organów i dotyczy skutecznego wpływania na ich funkcjonowanie. Zatem w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, interes publiczny wystąpi wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji wiązać się będzie z realną możliwością wpływu na funkcjonowanie państwa (por. wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05). Również w powyższym zakresie postępowanie Starosty B. uznać przyjdzie za niewadliwe. Organ bowiem słusznie uznając, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, stosując się jednocześnie do wskazań zawartych w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2012 r., pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wezwał wnioskodawczynię do wykazania interesu publicznego, jakim motywuje ona swój wniosek. R. Ł. w odpowiedzi, pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. wskazała, że interes publiczny "sprowadza się do szczególnej dbałości w przedmiocie legalności działań organów władzy samorządowej i publicznej". Starosta odmówił udostępnienia przedmiotowych informacji uznając, że skarżąca nie wykazała interesu publicznego, tj. w jaki sposób udostępnienie żądanych informacji wpłynie na poprawę życia społecznego czy funkcjonowanie organów władzy państwowej. Ocenę tę podzielił organ odwoławczy. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie niewadliwie ustaliły jej stan faktyczny i dokonały właściwej wykładni obowiązujących przepisów prawa materialnego. Skarżąca przez cały czas trwania postępowanie w żaden sposób nie wykazała w jaki sposób uzyskanie określonych informacji wiązać się będzie z realną możliwością wpływu na funkcjonowanie organów władzy publicznej. Mając powyższe na uwadze oraz treść pierwotnego wniosku z [...] lutego 2012 r. i odwołania z dnia [...] lipca 2012 r. z których wynika, że skarżąca motywuje swój wniosek interesem prywatnym, jakim jest dochodzenie roszczeń od Zespołu Szkół [...] w K., uznać należy działanie organów rozpatrujących wniosek z [...] lutego 2012 r. za prawidłowe. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, iż skarżąca prowadzi przed sądami powszechnymi oraz administracyjnymi liczne procesy ze Starostą B. oraz Dyrektorem Zespołu Szkół [...] w K. Także na rozprawie w dniu 11 czerwca 2012 r. skarżąca jednoznacznie wskazała, iż domaga się udzielenia spornej informacji publicznej - wykazu imiennego, daty nadania oraz wskazania osoby będącej opiekunem nauczycieli, którym Starosta B. nadał tytuł nauczycieli mianowanych zatrudnionych w Zespole Szkół [...] w K. począwszy od roku szkolnego 2000/2001, celem przedłożenia tej informacji dla dochodzenia swych roszczeń w toku licznych postępowań przed sądami powszechnymi oraz organami prokuratury, które wbrew żądaniu skarżącej i przepisom prawa z urzędu nie dopełniają obowiązku wezwania Dyrektora Zespołu Szkół ani Starosty do przedłożenia istotnych dla tych spraw dokumentów, potwierdzających popełnione na szkodę skarżącej naruszenia prawa i przestępstwa. Zważyć przyjdzie, że informacje spełniające wskazane wyżej kryteria dla uznania ich za informację publiczną, lecz służące załatwianiu spraw indywidualnych bądź wszczęciu postępowania w takich sprawach, nie będą podlegały udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepisy tej ustawy służą bowiem ujawnianiu informacji publicznych istotnych, jednakże nie z punktu widzenia konkretnego podmiotu w celu podjęcia przez właściwy organ rozstrzygnięcia w jego sprawie. Korzystanie z informacji publicznej nie może zmierzać zatem do dokonania czynności przewidywanych w konkretnych innych procedurach, gdzie legitymacją procesową dysponuje określony podmiot, nie może stanowić ingerencji m.in. w działalności sądów powszechnych. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz instytucji publicznych, jako pewnej całości. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny występuje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, Lex nr 281369 i z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, CBOSA; por. też J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2010 r., nr 5-6, s. 104). Mając powyższe na uwadze organy prawidłowo oceniły, iż wobec dyspozycji art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, brak jest podstaw do udzielenia skarżącej żądanej informacji w trybie tego aktu prawnego. Na marginesie powyższych rozważań należy także odnieść się do podnoszonej przez skarżącą kwestii, iż w analogicznej sprawie, w której domagała się udzielenia informacji publicznej od [...] Kuratora Oświaty, prawomocnym wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1243/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w całości uwzględnił jej skargę nakazując udzielenie żądanej informacji publicznej. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wskazany wyrok dotyczy rozstrzyganej nim sprawy administracyjnej, w której kontroli sądu podlegało postępowanie w sprawie o podobnym zakresie (dostępu do informacji publicznej) lecz prowadzonej przed innym organem. Nie są to sprawy tożsame ani przedmiotowo ani podmiotowo. Zatem wyrok ów nie wiązał w niniejszej sprawie ani organów administracji publicznej, ani też sądu. Po wtóre analiza uzasadnienia powyższego wyroku WSA w Warszawie wskazuje, iż podstawa uchylenia zaskarżonej decyzji Ministra Edukacji Narodowej oraz utrzymanej nią w mocy decyzji [...] Kuratora Oświaty było stwierdzenia przedwczesnego rozstrzygnięcia przez te organy o braku szczególnie istotnego interesu społecznego, który uzasadniałby udzielnie skarżącej żądanej informacji publicznej przetworzonej. W uzasadnieniu powyższego wyroku sąd wskazał, iż dopiero z treści decyzji organu odwoławczego skarżąca dowiedziała się, iż aby uzyskać dostęp do wnioskowanej informacji przetworzonej powinna uczynić zadość przepisowi art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd w okolicznościach rozpoznawanej ww. wyrokiem sprawy stwierdził, że organy obu instancji zaniechały wzywania strony, do wykazania istnienia interesu publicznego, o którym mowa w ww. przepisie. Nie mogą zatem skutecznie podnosić, że skarżąca nie wykazała, iż wnioskowane przez nią informacje są szczególnie istotne dla interesu publicznego, skoro wymieniona przesłanka nie była jej znana. Nadto podkreślenia wymaga, iż wbrew twierdzeniu skarżącej, w uzasadnieniu ww. wyroku sąd nie przesądził o zasadności żądania skarżącej i nie nakazał udzielenia wnioskowanej informacji publicznej (tj. "wykazu imiennego oraz daty nadania tytułów awansu zawodowego nauczycieli dyplomowanych przez Kuratora Oświaty w B. zatrudnionych w Zespole Szkół [...] w K., począwszy od r. szk. 2001/02 tj. od daty nowelizacji ustawy Karta Nauczyciela wprowadzającej przepisy o awansie zawodowym nauczycieli"), lecz zawarł dla organu wskazanie, że przy ponownym rozpoznaniu wniosku z dnia [...] lutego 2012 r. organ będzie zobowiązany wezwać wnioskodawczynię do wykazania interesu prawnego (powinno być "publicznego"), o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy i dopiero znając argumentację strony w tym przedmiocie, rozstrzygnie o zasadności jej wniosku. W okolicznościach niniejszej sprawy, zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż tego rodzaju uchybienia przepisom postępowania w zakresie dostępu do informacji publicznej, po ponownym rozpoznaniu tej sprawy przez organy - nie miały miejsca. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Wobec oddalenia skargi, zgodnie z art. 199 i art. 200 P.p.s.a., skarżącej nie przysługuje zwrot od organu poniesionych kosztów postępowania.