II SAB/Bd 14/08

8 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie WSA: Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 lipca 2008r. sprawy ze skargi D.W. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w [...] w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela kontraktowego oddala skargę Skarżąca D. W. w okresie od 1 września 2005 r. do 31 maja 2006 r. odbyła w Zespole Szkół nr 7 w T. staż na stopień nauczyciela kontraktowego. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Zespołu Szkół Nr 7 (zwany dalej "Dyrektorem Zespołu") ustalił skarżącej negatywną ocenę dorobku zawodowego za okres stażu. Po rozpatrzeniu odwołania także Kurator Oświaty w B., decyzją z dnia [...]r. nr [...] ustalił negatywną ocenę dorobku zawodowego skarżącej. Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia 10 stycznia 2007 r. (sygn. akt II SA/Bd 996/06) uchylił zarówno ww. decyzję Kuratora jak też poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zespołu. W wyniku dalszego postępowania Dyrektor Zespołu w dniu [...] r. ponownie ustalił negatywną ocenę dorobku zawodowego skarżącej. Od tej decyzji skarżąca pismem z dnia [...] r. odwołała się do Kuratora Oświaty w B. Wobec milczenia organu odwoławczego skarżąca, w piśmie z dnia [...] r. powołując się na przepisy art. 9c ust. 9 i art. 10 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674; z późn. zm.) zwróciła się do Dyrektora Zespołu o powołanie komisji kwalifikacyjnej (tj. kontynuowanie postępowania w celu nadania stopnia awansu zawodowego). Dyrektor Zespołu nie powołał komisji, lecz zwrócił się do Kuratora Oświaty o zajęcie stanowiska w sprawie, o czym powiadomił skarżącą pismem z dnia 29 maja 2007 r. Po otrzymaniu od Kuratora Oświaty w B. (Delegatura Kuratorium w T.) informacji, iż skarżąca w dniu 4 lipca 2007 r. uzyskała w II Liceum Ogólnokształcącym w T. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, Dyrektor Zespołu, powołując się na tą okoliczność, w piśmie z dnia [...] r. poinformował skarżącą, iż w tej sytuacji dalsze postępowanie w sprawie uzyskania przez nią stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego w Zespole Szkół Nr [...] w T.jest bezzasadne. Skarżąca kwestionowała stanowisko Dyrektora Zespołu zwracając się zarówno do Kuratora Oświaty (pismo do Kuratorium Oświaty w B. Delegatura w T. z dnia [...] r.) jak też do Prezydenta Miasta T. (pismo z dnia 23 lipca 2007 r. adresowane do Dyrektor Wydziału Edukacji Urzędu Miasta T.). Prezydent Miasta T. (w imieniu którego działała Dyrektor Wydziału Edukacji UM w T.) odpowiedział pismem z dnia 26 lipca 2007 r., w którym stwierdził, iż podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko (zawarte w piśmie do skarżącej z dnia 17 lipca), iż przedstawiony przez skarżącą problem powinien być rozpatrywany przez Sąd Pracy oraz [...] Kuratora Oświaty. Zdaniem organu nie ma także możliwości wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec Dyrektora Zespołu, organem zaś właściwym do badania sprawy, czy dyrektor przestrzega wszystkich obowiązujących przepisów prawnych w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego jest Kuratorium Oświaty, nie zaś organ prowadzący – Gmina Miasta T. W związku z tym Prezydent pozostawił "skargę (...) na dyrektora Zespołu (...) bez merytorycznego rozpatrzenia." Kurator Oświaty udzielił odpowiedzi pismem z 13 sierpnia 2007r., w którym przede wszystkim stwierdził, iż Dyrektor Zespołu nie naruszył przepisów Karty Nauczyciela przy prowadzeniu postępowania na stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. W dniu 12 listopada 2007 r. skarżąca złożyła w Sądzie Rejonowym w T. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pozew skierowany przeciwko Zespołowi Szkół Nr [...] w Toruniu wnosząc o ustalenie, że z dniem 31 sierpnia 2006 r. uzyskała stopień nauczyciela kontraktowego. W tym samym dniu złożyła także, przeciw temu samemu pozwanemu, drugi pozew, w którym domagała się zasądzenia na jej rzecz kwoty [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem szkody, którą poniosła w związku z opóźnieniem przez pozwanego procedury awansu zawodowego na stopień nauczyciela kontraktowego. Obie sprawy Sąd Rejonowy połączył do wspólnego rozpoznania i rozpatrzenia pod sygnaturą [...]. Postanowieniem z dnia [...]r. Sąd Rejonowy postanowił przekazać sprawę o ustalenie, iż powódka D. W. uzyskała stopień nauczyciela kontraktowego z dniem 31 sierpnia 2006 r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy (w skrócie: WSA w Bydgoszczy). Po przekazaniu sprawy WSA w Bydgoszczy skarżąca w pismach z dnia 28 stycznia 2008 r. i 22 marca 2008 r. wypowiadała się co do żądań zawartych w skardze, ostatecznie precyzując w drugim z powołanych pism, iż wnosi skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...], polegającą na braku wydania aktu prawnego, do którego był on zobowiązany na mocy wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 10 stycznia 2007 r. (sygn. akt II SA/Bd 996/06). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół nr [...] w T. wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż prowadzenie dalszego postępowania w sprawie uzyskania przez skarżącą stopnia awansu zawodowego było bezprzedmiotowe, gdyż uzyskała już ona ten stopień w II Liceum Ogólnokształcącym w T., a Karta Nauczyciela nie przewiduje uzyskania przez nauczyciela takiego samego stopnia awansu zawodowego dwukrotnie. Ponadto dodał, że w toku całego postępowania podlegał Kuratorium Oświaty, które zgodnie z Kartą Nauczyciela sprawuje nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Na wstępie należy zwrócić uwagę, iż uchylając decyzje Dyrektora Zespołu i Kuratora Oświaty powołanym przez skarżącą wyrokiem z dnia 10 stycznia 2007 r., Sąd nie nakazał organom wydania jakiegoś konkretnego aktu prawnego. Samo uchylenie wspomnianych decyzji wywołało ten efekt prawny, iż organy były zobowiązane ponownie rozpoznać sprawę skarżącej, w sposób niewadliwy, tj. nie dopuszczając się ponownie naruszeń prawa, które Sąd wytknął organom. Rezultatem ponownego rozpoznania sprawy powinno być przewidziane przez przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.; zwanej "k.p.a.") rozstrzygnięcie kończące sprawę, którym z zasady jest decyzja administracyjne (art. 104 k.p.a.). W istocie zatem należy przyjąć, że skarżąca zarzuca Dyrektorowi Zespołu Szkół Nr [...] bezczynność polegającą na braku stosownego rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie postępowania na stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; zwanej "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zdaniem Sądu skarżąca spełniła powyższy warunek, gdyż jej pismo z dnia 23 lipca 2007 r., kierowane do Prezydenta Miasta T. (bo tak należy odczytać adresowanie pisma do Urzędu Miasta T., który jest aparatem pomocniczym Prezydenta – art. 33 w związku z art. 11a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym; tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591; z późn. zm.) zawiera zarówno żądania mając charakter zarzutów odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, jak też inne żądania, mające charakter zarzutów zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismo to było ponadto kierowane do właściwego organu tj. do Prezydenta Miasta, który w postępowaniu o nadanie stopnia awansu zawodowego nauczycielowi jest organem wyższego stopnia nad Dyrektorem Zespołu Szkół nr [...] (art. 91d pkt 3 w związku z art. 9b ust. 7 pkt 1 Karty Nauczyciela; Kurator Oświaty jest organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora tylko w zakresie rozstrzygania w przedmiocie "oceny dorobku zawodowego" nauczyciela – art. 9c ust. 9 Karty Nauczyciela). Rozważając meritum sprawy, należy wskazać, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Jak wyżej wskazano – w przedmiotowej sprawie Dyrektor Zespołu był obowiązany prowadzić i wydać orzeczenie kończące postępowanie administracyjne w przedmiocie nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Wbrew zarzutowi skarżącej Dyrektor Zespołu nie pozostaje w bezczynności, gdyż wydał orzeczenie kończące sprawę. Za takie bowiem orzeczenie – jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy w T. swoim postanowieniu z dnia [...] r. – należy uznać pismo Dyrektora Zespołu z dnia 13 lipca 2007 r. Pismo to nie zostało wprawdzie przez Dyrektora zatytułowane jako "decyzja", jednakże to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną, jednak pod warunkiem, że zawiera minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2002 r., sygn. akt II SA 2213/01, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 157973). Owe minimum elementów to: oznaczenie organu administracji wydającego akt, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. komentarz do art. 107 k.p.a. [w:] B. Adamiak, J.Borkowski – "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", wydanie 8 zaktualizowane i rozszerzone, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006, str. 506, a także wyrok NSA z dnia 15 marca 2001 r., sygn. akt V SA 2938/99, opubl. w LEX pod nr 51259). Pismo Dyrektora Zespołu z 13 lipca 2007 r., zawiera powyższe minimum elementów. W szczególności należy uznać, iż w przy powołaniu się na przeszkodę uniemożliwiającą zakończenie sprawy (uzyskanie stopnia awansu zawodowego w inne szkole), sformułowanie, iż "dalsze postępowanie w sprawie uzyskania przez (...) [skarżącą] stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego w Zespole Szkół Nr [...] w T. jest bezzasadne" – należy uznać za dostatecznie jasno wyrażone rozstrzygnięcie, o jakim mowa w art. 105 § 1 k.p.a. tj. umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.