II SAB/Bd 170/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 marca 2023 r. sprawy ze skargi K. D. na bezczynność [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje [...] Okręgową Izbę Aptekarską w B. do rozpatrzenia części I pkt. 1, pkt 2, pkt 3 oraz części II pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6 wniosku K. D. z dnia [...] czerwca 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w B. na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SAB/Bd 170/22 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. K. D. (dalej: skarżący) zwrócił się do Pomorsko-Kujawskiej Okręgowej Izby Aptekarskiej w Bydgoszczy o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej Rejonowego Zebrania Wyborczego – wyborów delegatów na okręgowy zjazd aptekarzy, w zakresie: 1. W jaki sposób członkom izby została przekazana informacja o miejscu i terminie rejonowych zebrań wyborczych (list zwykły, list polecony, list polecony za potwierdzeniem odbioru, wiadomość e-mail, SMS, publikacja na stronie internetowej izby, wiadomość za pośrednictwem komunikatora internetowego, w inny sposób-jaki)? 2. Czy była weryfikowana skuteczność poinformowania członków izby o terminie i miejscu rejonowych zebrań wyborczych, jeśli tak, to w jaki sposób (potwierdzenie odbioru listu, potwierdzenie przeczytania wiadomości e-mail)? Czy podjęto jakiekolwiek działania w przypadku stwierdzenia nieskuteczności przekazania informacji dotyczących wyborów, a jeśli tak, to jakie? 3. Jakie były, dla każdego z rejonów osobno: a) interwał czasowy między informacją o zebraniu wyborczym a terminem zebrania (najwcześniejszą w przypadku zastosowania kilku różnych metod z wyszczególnieniem, której metody dotyczy, np. publikacja na stronie www, wysłanie wiadomości e-mail itp.); b) interwał czasowy między pierwszy i drugim terminem zebrania wyborczego, o ile zebranie nie odbyło się w pierwszym terminie; c) liczba farmaceutów uprawnionych do głosowania na rejonowym zebraniu wyborczym; d) liczba farmaceutów uprawnionych do głosowania, obecnych na rejonowym zebraniu wyborczym; e) liczba głosów oddanych w wyborach delegatów na Okręgowy Zjazd Aptekarzy na rejonowym zebraniu wyborczym (jeżeli było więcej niż jedno głosowanie – liczba dla każdego głosowania osobno); f) liczba głosów nieważnych w wyborach delegatów na Okręgowy Zjazd Aptekarzy na rejonowym zebraniu wyborczym (jeżeli było więcej niż jedno głosowanie – liczba dla każdego głosowania osobno); g) liczba dostępnych mandatów delegata na Okręgowy Zjazd Aptekarzy (dla każdego rejonu osobno); h) liczba wyłonionych delegatów na Okręgowy Zjazd Aptekarzy (dla każdego rejonu osobno)? 4. Jaki był łączny koszt przeprowadzenia rejonowych zebrań wyborczych (suma dla wszystkich rejonów wraz z kosztem przekazania informacji o zebraniu)? Ponadto skarżący zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej Sprawozdawczo-wyborczego okręgowego zjazdu aptekarzy – wyborów delegatów na krajowy zjazd aptekarzy, wyborów organów okręgowej izby aptekarskiej, w zakresie: 1. W jaki sposób delegatom na Okręgowy Zjazd Aptekarzy została przekazana informacja o miejscu i terminie zjazdu sprawozdawczo-wyborczego (list zwykły, list polecony, list polecony za potwierdzeniem odbioru, wiadomość e-mail, SMS, publikacja na stronie internetowej izby, wiadomość za pośrednictwem komunikatora internetowego, w inny sposób-jaki?) 2. Czy była weryfikowana skuteczność poinformowania delegatów na Okręgowy Zjazd Aptekarzy o terminie i miejscu Zjazdu sprawozdawczo-wyborczego, jeśli tak, to w jaki sposób (potwierdzenie odbioru listu, potwierdzenie przeczytania wiadomości e-mail)? Czy podjęto jakiekolwiek działania w przypadku stwierdzenia nieskuteczności przekazania informacji dotyczących miejsca i terminu Zjazdu, a jeśli tak, to jakie? 3. Na jak długo (liczba dni) przed przeprowadzeniem sprawozdawczo-wyborczego Okręgowego Zjazdu Aptekarzy poinformowano o nim delegatów wyłonionych w wyborach rejonowych? (w przypadku zastosowania różnych metod - dotyczy użytej najwcześniej wraz z jej wyszczególnieniem). 4. Czy sprawozdawczo-wyborczy Okręgowy Zjazd Aptekarzy przeprowadzono w pierwszym terminie? 5. Jeżeli sprawozdawczo-wyborczy Okręgowy Zjazd Aptekarzy przeprowadzono w drugim terminie – jaki interwał czasowy dzielił pierwszy i drugi termin? 6. Jaka była: a) liczba farmaceutów uprawnionych do głosowania na sprawozdawczo-wyborczym Okręgowym Zjeździe Aptekarzy; b) liczba farmaceutów uprawnionych do głosowania, obecnych na Okręgowym Zjeździe Aptekarzy; c) liczba głosów oddanych w głosowaniach wyboru członków organów Okręgowej Izby Aptekarskiej [nazwa organu-liczba głosów dla każdego z głosowań]; d) liczba głosów nieważnych, oddanych w głosowaniach wyboru członków organów Okręgowej Izby Aptekarskiej [nazwa organu-liczba głosów dla każdego z głosowań]; e) liczba głosów oddanych w głosowaniu wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy (dla każdego głosowania osobno, jeśli było więcej niż jedno głosowanie); f) liczba głosów nieważnych, oddanych w głosowaniu wyboru delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy (dla każdego głosowania osobno, jeśli było więcej niż jedno głosowanie); g) liczba wybranych delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy? 7. Jaki był łączny koszt organizacji sprawozdawczo-wyborczego Okręgowego Zjazdu Aptekarzy (włączając koszty poinformowania uprawnionych do głosowania członków izby)? 8. Na których stanowiskach w organach Okręgowej Izby Aptekarskiej obowiązki nie są pełnione przez piastujących je członków izby nieodpłatnie? 9. Jaką kwotę (w PLN) w roku 2021 przeznaczono na wynagrodzenia osób zatrudnionych w okręgowej izbie aptekarskiej oraz funkcyjnych członków izby niepełniących swych obowiązków nieodpłatnie? W odpowiedzi na wniosek skarżącego Pomorsko-Kujawska Okręgowa Izba Aptekarska w Bydgoszczy (dalej: organ) pismem z dnia [...] lipca 2022 r. przedstawiła istotę pojęcia informacji publicznej, powołując się na przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm. – dalej "Konstytucja"), ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej "u.d.i.p.") i ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1850-dalej "u.i.a."), a także w oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych i poglądy doktryny. W ocenie organu dane, o których udostępnienie wnioskował skarżący, nie stanowią informacji publicznej ponieważ informacje te nie należą do sfery wykonywanych przez izby aptekarskie zadań publicznych, finansowanych z majątku publicznego. Organ wyjaśnił, że informacje te mają jedynie charakter dokumentów wewnętrznych jednostek zapewniających funkcjonowanie organów samorządu zawodu farmaceuty, którymi są biura poszczególnych okręgowych izb aptekarskich. Odnosząc się do punktów wniosku dotyczących liczby wyłonionych delegatów na Okręgowy Zjazd Aptekarzy oraz delegatów na Krajowy Zjazd Aptekarzy organ wskazał, że na stronie internetowej Pomorsko-Kujawskiej Okręgowej Izby Aptekarskiej w Bydgoszczy zamieszczone zostały listy z ustanowionymi delegatami na ww. zjazdy. Ponadto w odniesieniu do wniosku o wskazanie stanowisk w organach okręgowej izby aptekarskiej, na których obowiązki nie są pełnione nieodpłatnie, organ wskazał, że taka informacja została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej Naczelnej Izby Aptekarskiej. Pismem z dnia [...] listopada 2022 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Pomorsko-Kujawskiej Okręgowej Izby Aptekarskiej w Bydgoszczy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia przedmiotowego wniosku i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 61 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, - art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości z uwagi na udostępnienie informacji stanowiących informację publiczną, wobec czego w jego ocenie nie wystąpiła bezczynność organu, a także o zasądzenie od skarżącego kosztów procesu według norm przepisanych. W pozostałym zakresie organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ale nie w pełnym zakresie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz.2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Kontrola ta – w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej powoływanej jako p.p.s.a.), – obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Stosownie zaś do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a): 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Należy również podkreślić, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dodatkowo, w przypadku rozpoznawania skargi na bezczynność organu, sąd bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dniu orzekania. Jakkolwiek przepisy p.p.s.a. nie określają, na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że ze stanem tym mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Podkreślić należy, że bezczynność w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej może być skutecznie zarzucona wyłącznie podmiotowi, na którym – zgodnie z art. 4 u.d.i.p. - ciąży ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznej, i tylko wówczas, gdy informacja objęta skierowanym do takiego podmiotu wnioskiem stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p.. Zgodnie z w/w przepisem art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. organy samorządów gospodarczych i zawodowych. Okolicznością niesporną w niniejszej sprawie jest zatem uznanie, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. Pomorsko-Kujawska Okręgowa Izba Aptekarska jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Stosownie bowiem do art. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 o izbach aptekarskich okręgowe izby aptekarskie stanowią samorząd zawodu farmaceuty, zwany dalej "samorządem" jako reprezentację zawodowych, społecznych i gospodarczych interesów tego zawodu. Jednostkami organizacyjnymi samorządu posiadającymi osobowość prawną są m.in. okręgowe izby aptekarskie. Natomiast w świetle art. 24 tej ustawy organami okręgowej izby aptekarskiej są: okręgowy zjazd aptekarzy, okręgowa rada aptekarska, okręgowa komisja rewizyjna, okręgowy sąd aptekarski, okręgowy rzecznik odpowiedzialności zawodowej. W tej sytuacji Pomorsko-Kujawska Okręgowa Izba Aptekarska jest bez wątpienia jednostką samorządu zawodowego farmaceutów zobowiązaną do udostępnienia informacji publicznej, w zakresie, w jakim tego rodzaju informacją dysponuje. Istota sporu sprowadza się zatem do oceny, czy żądane przez skarżącego informacje do organów samorządu mają charakter informacji publicznej. Dokonując oceny charakteru informacji objętych przedmiotowym wnioskiem wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. charakter informacji publicznej ma każda informacja o sprawach publicznych. W ocenie Sądu, żądana przez skarżącego informacja objęta wnioskiem z dnia [...] czerwca 2022 r. w części I pkt. 1, pkt 2, pkt 3 oraz w części II pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6 dotyczyła procesu wyborczego do organów samorządu zawodowego i miała charakter informacji publicznej. Z treści art. 7 u.i.a. wynika bowiem wprost, że samorząd farmaceutów realizuje wiele różnych zadań, z których zdecydowana większość ma charakter publiczny n.p.: przyznawanie prawa wykonywania zawodu farmaceuty, zawieszanie i pozbawianie prawa wykonywania zawodu oraz ograniczanie w wykonywaniu zawodu, prowadzenie postępowania w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu farmaceuty, prowadzenie rejestru farmaceutów, współdziałanie w sprawach specjalizacji zawodowej. Ponadto samorząd współdziała z organami administracji publicznej, związkami zawodowymi i samorządami zawodowymi oraz innymi organizacjami społecznymi w sprawach związanych z wykonywaniem zawodu i innych dotyczących farmacji, a mających wpływ na ochronę zdrowia publicznego, zajmuje stanowiska w sprawach organizacji ochrony zdrowia i gospodarki produktami leczniczymi. Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 7 lipca 2021 r. w sprawie III OSK 3154/21 gdzie wskazano, iż: "wybór do organów samorządu lekarskiego pozostaje w bezpośredniej relacji z zadaniami publicznymi realizowanymi przez samorząd zawodowy lekarzy, albowiem od wybranych osób oraz tego, czy proces wyboru przebiegał prawidłowo zależeć będzie, czy w przyszłości rozstrzygnięcia podjęte przez tego rodzaju organy będą miały charakter legalny. Oznacza to, że dokumenty wytworzone w toku postępowania wyborczego nie posiadają waloru dokumentów wewnętrznych, związanych z organizacyjną sferą działania samorządu zawodowego, lecz dotykają sfery publicznej (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I OSK 264/19). Proces wyborczy obsady stanowisk w organach samorządu zawodowego lekarzy dotyczy więc spraw publicznych, skoro osoby te z racji sprawowanej funkcji mają decydować o sprawie publicznej, jaką jest szeroko pojęta ochrona zdrowia obywateli." (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3154/21.) Wprawdzie w powołanych powyżej sprawach orzeczenia NSA dotyczyły izby lekarskiej, ale wyrażony w nich pogląd przez analogię zasługuje na uwzględnienie w odniesieniu do przedmiotowej sprawy. Podkreślenia wymaga ponadto, że ww. wyrokach NSA odnosił się do całego procesu wyborczego, a zatem niewątpliwie kwestie związane z podejmowaniem poszczególnych czynności w celu wyłonienia organów samorządu (część I pkt. 1, pkt 2, pkt 3 oraz część II pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6 wniosku o udostępnienie informacji publicznej) do tego procesu należą i nie mogą być uznane za kwestie wewnętrzne Okręgowej Izby Aptekarskiej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnił skargę w części i zobowiązał Pomorsko-Kujawską Okręgową Izbę Aptekarską do rozpoznania części I pkt. 1, pkt 2, pkt 3 oraz część II pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6 wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku). Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa gdyż, w ocenie Sądu, Pomorsko-Kujawska Okręgowa Izba Aptekarska nie udostępniła wnioskodawcy żądanych treści ze względu na błąd co do zastosowania przepisów prawa, a w tej sytuacji nie sposób dopatrzyć się ze strony organu lekceważenia wnioskodawcy, czy też celowego wprowadzania go w błąd. Sąd uznał ponadto, że nie ma podstaw do stwierdzenia bezczynności organu w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o podanie, na których stanowiskach w organach Okręgowej Izby Aptekarskiej obowiązki nie są pełnione przez piastujących je członków izby nieodpłatnie ( część I pkt 8 wniosku). Odnosząc się do tej kwestii wskazać należy, iż dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji. Jeśli zaś żądana informacja publiczna została upubliczniona (znajduje się w obiegu publicznym) bądź w inny sposób stała się ogólnie dostępna lub dostępna dla wnioskodawcy, dysponent nie ma obowiązku jej udostępniania w trybie i na zasadach określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej. W takiej sytuacji wystarczy, że dysponent poinformuje (odeśle do publikatora) o istniejącej możliwości i sposobie zapoznania się z żądaną informacją Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Pismem z dnia [...] lipca 2022r. organ poinformował skarżącego, że VII Krajowy Zjazd Aptekarzy uchwałą z dnia 31 stycznia 2016 r. ustalił wykaz stanowisk w organach izb aptekarskich, do których nie stosuje się przepisu art. 10 ust.1 u.o.i.a. oraz podstawowe zasady ustalania wysokości wynagrodzenia. Żądana informacja jest opublikowana na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Naczelnej Izby Aptekarskiej, a zatem zgodnie z art.7 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. odwołanie się do tego publikatora w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej uznać należy za prawidłowe w świetle u.d.i.p. i dlatego zbędne jest dodatkowe udostępnianie danych w wyniku żądania strony. Jeśli zatem jeszcze przed wniesieniem skargi do Sądu organ zadośćuczynił żądaniu skarżącego udzielenia mu informacji publicznej wnioskowanej w części II pkt 8 to tym samym nie zaistniał w tej kwestii stan bezczynności, co implikowało uznanie skargi w tej części za bezzasadną i jej oddalenie. Odnośnie informacji wnioskowanych w części I pkt 4 oraz części II pkt 7 i 9 raz jeszcze przypomnieć należy, że izba aptekarska jest organem samorządu zawodowego, a tym samym - w myśl art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. - jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Ponadto w ramach swojej działalności wykonuje także zadania o charakterze publicznym. Dla uznania jednak, że podmiot zobowiązany w sprawie udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności, niezbędne jest jednocześnie ustalenie, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną, a także że brak określonego działania podmiotu narusza przepisy u.d.i.p. Podkreślić bowiem należy, że nie każda informacja znajdująca się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej ma taki charakter, zwłaszcza w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany nie jest organem władzy publicznej i tylko niektóre z wykonywanych przez niego zadań mają charakter zadań publicznych. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę żądana informacja wnioskowana w części I pkt 4 oraz części II pkt 7 i 9 nie stanowi informacji publicznej, gdyż nie jest związana z wykonywaniem przez Izbę zadań publicznych, jak również nie dotyczy gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Jak podkreśla się w poglądach doktryny, ustawa o dostępie do informacji publicznej "daje prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata wniosku. (...) Nie wszystkie działania podmiotów wymienionych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP będą związane z powstaniem informacji publicznej. Jeżeli informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością państwa, nie podlega udostępnieniu nawet, jeżeli znajduje się w aktach sprawy prowadzonej przez organ. Konsekwencją przyjęcia takiego poglądu jest też uznanie, że część dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo że związana jest z jego działalnością, nie jest informacją publiczną i nie podlega ujawnieniu" (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 19 i 23). W orzecznictwie przyjmuje się, że walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Jest to zatem każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2010r., sygn. akt I OSK 1643/09, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt I OSK 490/11, wyrok NSA z dnia 9 listopada 2011r., sygn. akt I OSK 1372/11, wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012r. sygn. akt I OSK 2149/12, wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013r., sygn. akt I OSK 175/13). Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 18 stycznia 2018r., sygn. akt II SAB/Lu 163/17, LEX nr 2442186) Przenosząc te rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy zatem stwierdzić, że skarga w części I pkt 4 oraz części II pkt 7 i 9 wniosku nie dotyczy zakresu, w jakim Okręgowa Rada Aptekarska wykonuje zadania publiczne i gospodaruje mieniem komunalnym bądź majątkiem Skarbu Państwa, a dotyczy w całości wewnętrznej działalności finansowanej wyłącznie z własnych środków. W myśl art. 64. ust. 1 u.i.a. dochodami izby aptekarskiej są: 1) składki członkowskie; 2) zapisy, darowizny, dotacje; 3) wpływy z działalności gospodarczej; 4) inne wpływy. Z kolei zgodnie z treścią art. 65. ust. 1.izby aptekarskie mogą otrzymywać z budżetu państwa dotacje na pokrycie kosztów czynności: 1) stwierdzania prawa wykonywania zawodu i wydawania dokumentu "Prawo wykonywania zawodu farmaceuty"; 2) prowadzenia rejestru farmaceutów oraz Centralnego Rejestru Farmaceutów Rzeczypospolitej Polskiej; 3) prowadzenia spraw związanych z odpowiedzialnością zawodową, wykonywania czynności rzeczników odpowiedzialności zawodowej; 4) wykonywania czynności sądu aptekarskiego. Zatem informacja, której udostępnienia domagał się skarżący nie dotyczy wykonywania przez Izbę zadań publicznych, lecz związana jest z bieżącym funkcjonowaniem Izby i jej organów. Ponadto nie są one finansowane ze środków publicznych, lecz ze środków własnych Izby, pozyskiwanych ze wskazanych wyżej źródeł. W tych okolicznościach nie sposób uznać, że żądana informacja ma walor informacji publicznej. W związku z tym brak jest podstaw do stwierdzenia, że w powyżej wskazanym zakresie Pomorsko-Kujawska Okręgowa Izba Aptekarska w Bydgoszczy jako organ samorządu zawodowego pozostawał w bezczynności, co uzasadniało oddalenie skargi w pozostałej części na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.