II SAB/Bd 173/24

Sygn. [...] II SAB/Bd 173/24 P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na bezczynność Miejskich Wodociągów i Kanalizacji w B. sp. z o.o. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. P. z dnia [...] grudnia 2024 r. skarżący W. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy bezczynność Miejskich Wodociągów i Kanalizacji w B. sp. z o.o. (dalej jako: "organ") w udostępnieniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem dnia [...] listopada 2024 r. W przedmiotowym wniosku skarżący wniósł o udostępnienie kopii faktury VAT za dostawę wod.-kan. dla [...] w miesiącu wrześniu i październiku 2024 r., które to faktury organ wystawił za dostarczoną wodę i odbiór ścieków w zakresie wszystkich punktów pomiarowych przynależnych do [...] Oddział w B. Al. [...]. Jako formę udostępnienia ww. informacji skarżący wskazał pocztę elektroniczną (adres [...] W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie, wyjaśnił że pismem z dnia [...] grudnia 2024 r., przesłanym na adres mailowy [...], skarżącemu udzielono odpowiedzi na wniosek z dnia [...] listopada 2024 r., przesyłając w załączniku duplikaty faktur dotyczących nieruchomości położonej w B. przy ul. [...]. Powstańców W. 10, zgodnie ze złożonym wnioskiem. W piśmie z dnia [...] lipca 2025 r. skarżący wskazał, że otrzymał przesłaną poprzez e-mail dnia [...] grudnia 2024 r. odpowiedź organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2024 r. i jednocześnie cofnął wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga na bezczynność podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z tego względu, że została wniesiona po załatwieniu sprawy przez organ. Jak wynika bowiem z akt badanej sprawy, organ pismem z dnia [...] grudnia 2024 r. udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2024 r., załatwiając tym samym zainicjowaną tym wnioskiem sprawę, zaś niniejsza skarga na bezczynność została wniesiona w dniu [...] grudnia 2024 r. W związku z powyższym wymaga zaakcentowania, że obecnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym - na skutek podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny - w składzie siedmiu sędziów - uchwały z dnia z [...] czerwca 2020 r. o sygn. akt II OPS 5/19 - nie istnieje rozbieżność poglądów co do dopuszczalności skargi na bezczynność organu w sytuacji, gdy postępowanie administracyjne zostało już w chwili wniesienia skargi zakończone. W uchwale wyjaśniono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Z uwagi na treść art. 269 § 1 p.p.s.a. powyższy pogląd ma charakter wiążący. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zajętym w uchwale i przyjąć wykładni prawa odmiennej od tej, która została zaakceptowana przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego. Możliwość wzruszenia poglądu wyrażonego w uchwale wymagałaby zainicjowania nowej procedury uchwałodawczej poszerzonego składu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy – dotyczącej udostępnienia informacji publicznej, w okolicznościach której bezspornym jest, że przed wniesieniem skargi organ udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację – stwierdzić należy, że w momencie wniesienia skargi, nie istniał już stan bezczynności, a więc nie istniał też przedmiot skargi. Kontrolowany bowiem w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być w dacie skargi aktualny, a nie historyczny. A zatem załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej przed wniesieniem skargi, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności. Użyty w art. 53 §2b p.p.s.a. termin "w każdym czasie", którym posłużył się ustawodawca, a który jest właściwy do wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, musi być postrzegany w aspekcie trwającego w dacie składania skargi i naruszającego czas załatwienia sprawy zainicjowanej w tym przypadku wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej postępowania, co prowadzi do stwierdzenia, że możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność, z przyczyn związanych z prawną konstrukcją i istotą bezczynności, obejmuje przedział czasowy od zaistnienia stanu bezczynności aż do załatwienia sprawy, której bezczynność dotyczy (por. P. Dobosz, Milczenie i bezczynność w prawie administracyjnym, K. 2011, str. 326). Innymi słowy, jeżeli organ załatwi sprawę stosownym rozstrzygnięciem lub czynnością (w przypadku niniejszej sprawy – udzieleniem odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej) przed wniesieniem skargi, to w takiej sytuacji zarzucana bezczynność nie może stanowić przedmiotu skargi. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację przed wniesieniem skargi na bezczynność tego organu. Okoliczność ta stanowi zatem o niedopuszczalności skargi i uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Odnosząc się zaś do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, Sąd wyjaśnia, że wobec niedopuszczalności skargi zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności skutecznego cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oznacza to, że tylko w sytuacji dopuszczalności skargi i gdy nie jest ona dotknięta ww. brakami postępowanie sądowoadministracyjne jest skutecznie wszczęte i strona może skutecznie cofnąć skargę. Przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania (por. postanowienia NSA z: [...] stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3150/13; [...] stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2453/10; [...] czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 923/08 i [...] stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 - publ. CBOSA). Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.