II SAB/Bd 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Bd 29/15 w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając skargę R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w pkt 1 wyroku zobowiązał Prezesa Sądu Okręgowego w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz w punkcie 3 odrzucił skargę w zakresie punktu 3 skargi. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 2 czerwca 2015 r. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 13 maja 2015 r., składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało uwzględnić. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosek taki złożyć należy w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia uprawdopodabniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) i dokonując jednocześnie czynności która nie została dokonana w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 maja 2015 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 2 czerwca 2015 r., co oznacza, że ustawowy, trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął wobec niego w dniu 2 lipca 2015r. Zwrócić jednakże należy uwagę, że skarżący w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pomoc we wnioskowanym przez skarżącego zakresie została mu przyznana w dniu 25 sierpnia 2015 r., jednakże możliwość działania w sprawie wyznaczony radca prawny uzyskał dopiero w momencie zawiadomienia go o wyznaczeniu. Pismo z tą informacją przesłane przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] datowane na dzień 28 października 2015 r. wyznaczony pełnomocnik otrzymał w dniu 2 listopada 2015 r. (vide: oświadczenie pełnomocnika skarżącego zawarte we wniosku o przywrócenie terminu). Natomiast w dniu 1 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 77 akt sądowych) pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w pierwszej kolejności konieczne jest zbadanie, czy wniosek ten złożony został w terminie. Problematyka dochowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, niejednokrotnie była przedmiotem rozważań wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wskazał NSA w postanowieniu z 8.06.2006r, I FZ 198/06, w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy na gruncie przepisów postępowania cywilnego wskazując konkretny nieprzekraczalny termin, stwierdzając, że ustaje on nie później, niż z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczonego od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem (uchwała składu 7 sędziów SN z 17.022009 r., III CZP 117/08). Zwrócić ponadto uwagę należy na okoliczność, że art. 87 § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek dokonania czynności, której nie dokonała w terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności. Zastosowanie literalnej wykładni tego przepisu oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej), przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej. Ponadto stawiałoby to w uprzywilejowanej sytuacji pełnomocników ustanowionych w drodze wyboru, którzy na czynności związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej dysponują trzydziestoma dniami (vide postanowienie NSA z 7.072009 r., akt II FZ 228/09, LEX nr 552691). Z uwagi zatem na okoliczność, że wyznaczony pełnomocnik nie miał wcześniejszej możliwości zapoznania się z aktami sprawy ani kontaktu ze skarżącym, nie przekroczył natomiast trzydziestodniowego terminu od dnia, w którym dowiedział się o wyznaczeniu go do reprezentacji, uznać należy, że wniosek jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.