II SAB/Bd 50/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2012 r. sprawy ze skargi R. Ł. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół [...] w [...] w przedmiocie wydania dokumentów postanawia odrzucić skargę. Skarżąca R. Ł. pismem z dnia [...] 2011 r., zwróciła się do Dyrektora Zespołu Szkół A. – E. w K. "jako powódka przeciwko w/w szkole", o wydanie następujących dokumentów: — kartoteki wynagrodzeń skarżącej od [...] 1990 r., "do dnia dzisiejszego", — rejestru osób uprawnionych do świadectw rekompensacyjnych i rekompensaty w całości za okres od [...] 1991 r. do [...] 1992 r., — kserokopii protokołu Rady Pedagogicznej z [...] 2005 r., — kserokopii uzgodnień ze związkami zawodowymi przyznania nagród pracownikom szkoły za okres od 1990 r., W odpowiedzi Dyrektor w piśmie z dnia [...] 2011 r. odmówił wydania ww. dokumentów. Wskazał, iż żądane informacje nie są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., zwanej w skrócie "d.i.p."), a ponadto dokumenty te w toku wielu procesów przed różnymi sądami były dostarczane na żądanie sądów i analizowane. Ponadto organ wskazał, że zaświadczenie odnoszące się do kartotek wynagrodzeń o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawione na podstawie kartotek i kart zasiłkowych zostało wydane skarżącej do celów emerytalnych w dniu [...] 2005 r. W skardze do sądu R. Ł. zarzucając Dyrektorowi bezczynność w wydaniu ww. dokumentów wskazała na nieprawidłowości związane z ustalaniem i wypłatą wynagrodzeń oraz innych świadczeń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie odrzucenie podnosząc, że żądane dokumenty zostały skarżącej doręczone w trakcie procesu przed Sądem Okręgowym w B. (sygn. akt [...]) oraz odrębnymi pismami z dnia [...] 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm., zwanej w skrócie "p.p.s.a.") obejmuje również bezczynność organów. Przez bezczynność organu należy rozumieć sytuację, w której organ - mimo ciążącego na nim obowiązku - w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności. Dla stwierdzenia, czy zachodzi zarzucana bezczynność konieczne jest, zatem ustalenie czy Dyrektor zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności. Żądania skarżącej, w ocenie Sądu, kwalifikują się do rozpatrzenia na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej Zgodnie z art. 1 ust. 1 d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych, przy czym do udostępnienia takiej informacji obligowane są nie tylko władze publiczne, lecz również inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 d.i.p.). Na gruncie unormowań konstytucyjnych oraz art. 6 d.i.p. w doktrynie i orzecznictwie przyjęto, że informacją publiczną jest każda wiadomość (informacja) wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej bądź gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. M. Jaśkowska - Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA, Toruń, wyd. 2002 r. s, 28 i następne). W przykładowym katalogu informacji publicznych wymienia się w art. 6 ust. 1 pkt 4 d.i.p. między innymi treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i inne wskazane wyżej podmioty (dokumentów urzędowych) lub wprawdzie nie wytworzonych przez nie, lecz do nich się odnoszących. Również art. 61 ust. 2 Konstytucji RP przewiduje w ramach prawa do uzyskiwania informacji m.in. dostęp do dokumentów. Skoro Konstytucja jest najwyższym prawem RP, nie można dokonywać takiej interpretacji art. 6 d.i.p., która ograniczałaby prawo ustanowione konstytucyjnie. Tak, więc przyjąć należy, że kryterium uzyskania wglądu (dostępu) do dokumentu jest jedynie istnienie okoliczności wyłączających udostępnienie informacji publicznej, o których mowa w art. 5 ustawy, a nie jego kwalifikacja jako dokumentu urzędowego, którego definicję zamieszczono w art. 6 ust. 2 d.i.p. Zatem informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów dotyczących podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, wytworzonych przez niego lub tylko przez niego używanych w zakresie realizacji zadań (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Wa 98/09, WSA w Opolu z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SAB/Op 20/07, WSA we Wrocławiu z 26 maja 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 19/10 oraz wyrok NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 735/09). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że dokumentami w powyższym ujęciu są również wymienione we wniosku skarżącej z dnia [...] 2011 r. W doktrynie i orzecznictwie prezentowane jest jednak stanowisko, które skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie podziela, że charakteru informacji publicznej nie mają informacje jakkolwiek spełniające przedstawione wyżej kryteria, lecz służące załatwianiu spraw indywidualnych bądź wszczęciu postępowania w takich sprawach. Innymi słowy w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być ujawniane informacje - dane osób tylko od strony zbiorczej, a nie z punktu widzenia konkretnego podmiotu w celu podjęcia przez właściwy organ rozstrzygnięcia w jego sprawie (vide orzeczenia: WSA w Lublinie z 7 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Lu 57/10, opubl. w Systemie Informacji Prawnej Lex pod nr 756112 oraz z 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SAB/Lu 2/11, Lex nr 999369; WSA we Wrocławiu z 4 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 249/09, Lex nr 556961; WSA w Warszawie z 21 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 56/06, Lex nr 325361, NSA z 14 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 2602/10, NSA z 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02). Korzystanie z informacji publicznej nie może zmierzać zatem do dokonania czynności przewidywanych w konkretnych innych procedurach, gdzie legitymacją procesową dysponuje określony podmiot, nie może stanowić ingerencji m.in. w działalności sądów powszechnych. W rozpoznawanej zaś sprawie żądanie wydania skarżącej dokumentów miało służyć prowadzeniu przed sądem powszechnym postępowania w jej indywidualnej sprawie, co wynika ze stwierdzenia skarżącej w piśmie z dnia [...] 2011 r., iż wzywa do wydania dokumentów "jako powódka przeciwko w/w szkole". Z tego względu wnioskowana przez skarżącą informacja nie może być uznana za informację publiczną. W sytuacji, gdy nie zostały spełnione przesłanki przedmiotowe udostępnienia informacji publicznej (żądana informacja nie miała charakteru informacji publicznej), nie istniały podstawy do wydania w trybie art. 16 d.i.p. decyzji merytorycznej (o odmowie udostępnienia informacji) i wystarczające było poinformowanie wnioskodawczyni przez Dyrektora o zajętym stanowisku pismem, co też uczynił on w dniu [...] 2011 r. Tym samym organ nie pozostawał w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a.