II SAB/Bd 54/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant asystent sędziego Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi W. P. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie odszkodowania oddala skargę. Skarżący, W. P. złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. polegającą na nie wydaniu decyzji w przedmiocie wypłaty odszkodowania, o którym mowa w art. 42 ust. 4 ustawy o Policji za wadliwe zwolnienie go ze służby w Policji bądź postanowienia o niedopuszczalności odwołania w sprawie odszkodowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że Komendant Wojewódzki Policji w B. pomimo wezwania pismem z dnia [...] kwietnia do usunięcia naruszenia prawa oraz zobowiązania Komendanta Głównego Policji w W. w piśmie z dnia [...] marca 2014 roku, nie wydał stosownej decyzji administracyjnej, ani też nie wydał ewentualnego postanowienia w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia odwołania od pisma (decyzji) KMP z dnia [...].12.2013 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Komendant Miejski Policji w G. wydał w dniu [...] listopada 2013r. rozkaz personalny nr [...] o zwolnieniu [...] W. P. ze służby w Policji z dniem [...] grudnia 2013r. W związku z odwołaniem skarżącego od powyższego rozkazu personalnego organ I instancji działając na podstawie art. 132 k.p.a. w dniu [...] grudnia 2013r. wydał rozkaz personalny Nr [...], w którym uchylił zaskarżony rozkaz personalny w całości. Decyzję doręczono policjantowi w dniu [...] grudnia 2013r. W dniu [...] grudnia 2013r. skarżący złożył w Komendzie Miejskiej Policji w G. pismo zatytułowane "wezwanie do zapłaty i wydania decyzji", w treści którego wezwał Komendanta Miejskiego Policji w G. do przywrócenia go do pełnienia służby na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w związku z uchyleniem rozkazu personalnego o zwolnieniu go ze służby w Policji oraz do wypłaty "odszkodowania o którym mowa w art. 42 ust. 5 UoP" oraz wydania w tej sprawie decyzji administracyjnej i doręczenie jej w sposób przewidziany prawem. Komendant Miejski Policji w G. ustosunkowując się do ww. żądania wyjaśnił skarżącemu w piśmie z dnia [...] grudnia 2013r., że w związku z uchyleniem decyzji o zwolnieniu go ze służby na skutek złożenia przez niego odwołania i weryfikacji decyzji w trybie autokontroli nie doszło do zwolnienia go ze służby, w związku z czym brak podstaw do stosowania trybu określonego w przepisie art. 42 ustawy o Policji, a w konsekwencji brak podstaw do jakiegokolwiek odszkodowania, albowiem nie zaistniała sytuacja przywrócenia policjanta do służby. Pismem z dnia [...] grudnia 2013r. skarżący zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji administracyjnej (pisma) Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] grudnia 2013r. i przyznanie "prawa do odszkodowania w wysokości jednomiesięcznego świadczenia pieniężnego wraz z dodatkami o charakterze stałym" równego na stanowisku zajmowanym przez [...] W. P. przed zwolnieniem ze służby w Policji na podstawie rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w G. Po rozpoznaniu wniosku/odwołania W. P. Komendant Wojewódzki Policji w B. pisemnie poinformował go, że zgodnie z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji odszkodowanie przysługuje policjantowi przywróconemu do służby za okres pozostawania poza służbą. Rozkaz personalny nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w G. z dnia [...] listopada 2013r. o zwolnieniu ze służby [...] W. P. został na skutek złożonego odwołania uchylony, a zatem nie doszło do zwolnienia policjanta ze służby w Policji. Skarżący nie pozostawał poza służbą, a zatem nie mógł też być do niej przywrócony. Komendant Wojewódzki Policji wyjaśnił, że wobec powyższego uważa roszczenie skarżącego za bezpodstawne. W dniu [...] lutego 2014r. skarżący złożył zażalenie do Komendanta Głównego Policji na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., zarzucając brak decyzji administracyjnej w sprawie jego żądania przyznania odszkodowania z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji. Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] marca 2014r. zobowiązał Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. do załatwienia sprawy do dnia [...] marca 2014r. Następnie Komendant Wojewódzki Policji w piśmie z dnia [...] marca 2014r. poinformował Komendanta Głównego Policji, że skarżący potraktował pismo z dnia [...] stycznia 2014r. jako decyzję, na którą złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (sygn. akt II SA/Bd 318/14). Wydawanie w tym stanie faktycznym "kolejnego" rozstrzygnięcia w tej samej sprawie spowoduje powstanie dualizmu postępowania: sądowego i instancyjnego. Pismem z dnia [...] marca 2014r. Komendant Główny Policji poinformował, że wyraża zgodę na wstrzymanie czynności w przedmiotowej sprawie do czasu rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2014r. skarżący złożył przedmiotową skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podkreślił, że skarżący wyraźnie wskazuje w skardze( w sprawie sygn. akt II SA/Bd 318/14), iż pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2014r. jest w istocie decyzją administracyjną. Skoro skarżący uważa, że Komendant Wojewódzki Policji w B. wydał decyzję administracyjną i rozstrzygnął o jego żądaniu, to skarga na bezczynność organu w tej samej sprawie jest niedopuszczalna, jako skarga złożona na sprawę objętą wcześniejszą skargą i winna zostać odrzucona na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej zwanej jako : "p.p.s.a." W ocenie organu administracyjnego za odrzuceniem skargi przemawia również to, że skarga wykracza poza zakres kontroli działalności administracyjnej sprawowanej przez sądy administracyjne, określony w art. 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi W. P. jest bowiem stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2014r. informujące o braku podstaw prawnych do przywrócenia go do służby w sytuacji, gdy nie doszło do zwolnienia go ze służby w Policji, a w konsekwencji o braku zasadności żądania wypłaty "odszkodowania". W ocenie organu administracyjnego taki rodzaj rozstrzygnięcia nie mieści się w katalogu aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądów administracyjnych. Organ nadto wniósł o oddalenie skargi , ponieważ skarżący (jak sam utrzymuje w skardze będącej przedmiotem postępowania oznaczonego sygn. akt II SA/Bd 318/14) otrzymał rozstrzygnięcie - pismo z dnia [...] stycznia 2014r. odmawiające przyznania żądanego odszkodowania, które uznał za decyzję administracyjną. Pismo to zawiera minimum elementów jakim winna charakteryzować się decyzja administracyjna. Oznacza to, że organ administracyjny nie pozostawał w bezczynności, rozpoznał żądanie strony i wydał rozstrzygnięcie, w którym odmówił przyznania odszkodowania. Mając na względzie toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy ze skargi na pismo/decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2014r. w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania - sygn. akt II SA/Bd 318/14, organ wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania oznaczonego sygn. akt II SA/Bd 318/ 14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W poddanej kontroli Sądu skardze na bezczynność Komendant Wojewódzki Policji w B. nie pozostaje w bezczynności. Skarga do Sądu została poprzedzona zażaleniem do organu wyższego stopniem, Komendanta Głównego Policji, jest zatem dopuszczalna. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), zachodzi wówczas, gdy organ administracji nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W pierwszej kolejności w przedmiotowej sprawie należy ocenić co jest przedmiotem sprawy. Skarżący zarzuca bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w związku z niewydaniem decyzji w przedmiocie wypłaty odszkodowania, o którym mowa w art. 42 ust. 4 ustawy o Policji za wadliwe zwolnienie go ze służby w Policji bądź postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skarżący w złożonej skardze wyraźnie wskazał organ, którego bezczynność skarżący , a mianowicie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. W tym stanie rzeczy nie można podzielić stanowiska skarżącego, że jest to organ uprawniony do wydania na podstawie art. 104 kpa decyzji administracyjnej w przedmiocie wypłaty odszkodowania o którym mowa w art. 42 ust. 4 ustawy o Policji. Komendant Wojewódzki Policji jest organem wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Miejskiego Policji w G. i jego uprawnienia ograniczają się jedynie wydania orzeczenia w postępowaniu odwoławczym od decyzji organu I instancji. Wynika to z art. 6a ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji. W postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Policji. W postępowaniu administracyjnym w sprawach, o których mowa w ust. 1, organami wyższego stopnia jest w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Policji - komendant wojewódzki Policji. Wobec powyższego Komendant Wojewódzki Policji w B. jako organ wyższego stopnia nad Komendantem Miejskim Policji w G. nie był organem właściwym do rozpoznania w drodze decyzji wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2013r - zatytułowanego "wezwanie do zapłaty i wydania decyzji", w którym skarżący domaga się od Komendanta Miejskiego Policji w G. przywrócenia go do pełnienia służby na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym w związku z uchyleniem rozkazu personalnego o zwolnieniu go ze służby w Policji oraz do wypłaty "odszkodowania o którym mowa w art. 42 ust. 5 ustawy o Policji". Za bezzasadny należy uznać również drugi zarzut skargi dotyczący bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., dotyczący niewydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania w sprawie odszkodowania. W ocenie Sądu w działaniu skarżącego należy stwierdzić brak konsekwencji. Jak wynika z akt sprawy tutejszego Sądu o sygnaturze II SA/Bd 318/14, z których dowód dopuszczono na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014r. (vide: postanowienie – k-34 akt), skarżący wniósł już skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2014r., które uznał za decyzję administracyjną, zawierającą niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie, przez co wyraził stanowisko, że organ administracyjny wydał rozstrzygnięcie w zakresie złożonego przez niego żądania wypłaty odszkodowania. Należy również dodać, że skarżący nie cofnął skargi na ww. decyzję organu II instancji, a którą to skargę WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 27 maja 2014r., sygn. akt II SA/Bd 318/14, oddalił. Wobec powyższego skoro pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2014r. było decyzją administracyjną wydaną w następstwie odwołania z dnia [...] grudnia 2013r. wniesionego przez skarżącego od decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] grudnia 2013r., to nie doszło do bezczynności tego organu. Po pierwsze organ wydał decyzję i jest to stanowisko skarżącego (skarga sygn. akt II SA/Bd 318/14). Po drugie organ wydał orzeczenie w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania). Organ nie dopuścił się zatem także przewlekłości postępowania. Decyzja organu drugiej instancji wydana została z zachowaniem terminu jednego miesiąca, określonego w art. 35 § 3 k.p.a. Sąd nie podziela stanowiska organu w udzielonej odpowiedzi na skargę, że przedmiotowa sprawa winna zostać odrzucona przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wyjaśnić należy, że skarga na decyzję administracyjna i skarga na bezczynność są odrębnymi sprawami. Z tego też względu brak jest również w ocenie Sądu podstaw do zawieszenia postępowania z uwagi na toczące się postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy ze skargi na pismo/decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2014r. w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania - sygn. akt II SA/Bd 318/14. W ocenie Sądu wynik powyższej sprawy nie ma znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. Odmienną kwestią od bezczynności organu jest treść wydanej decyzji i możliwość jej weryfikacji w postępowaniu administracyjnym, a następnie sądowoadministracyjnym (podobnie wyrok NSA z dnia 14 marca 2012r. sygn. akt I OSK 2423/11 – publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.