II SAB/Bd 65/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor WSA Joanna Ziołek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi J. U. na bezczynność Prezydenta Miasta Włocławek w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza bezczynność Prezydenta Miasta Włocławek w rozpoznaniu wniosku J. U. z dnia 14 października 2024 r., 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta Włocławek nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zobowiązuje Prezydenta Miasta Włocławek do rozpoznania wniosku J. U. z dnia 14 października 2024 r. w zakresie pytania nr 3 w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 4. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta Włocławek do rozpoznania wniosku J. U. z dnia 14 października 2024 r. w zakresie pytań nr 1 i 2, 5. w pozostałym zakresie skargę oddala, 6. zasądza od Prezydenta Miasta Włocławek na rzecz J. U. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z [...] r. J. U. (dalej także jako: "Skarżący", "Wnioskodawca") wystąpił do Prezydenta Miasta o przekazanie w trybie dostępu do informacji publicznej danych dotyczących profilu prowadzonego w imieniu Urzędu Miasta na portalu Facebook pod nazwą "Rewitalizacja [...]". We wniosku przedstawił następujące pytania: 1) Kto i jakie sprawuje funkcje na tym profilu (administratorzy, moderatorzy etc)? 2) Kto ostatecznie akceptuje posty? 3) Kto jest autorem odpowiedzi do wpisu z [...] r., godz. 19.21 (wpis przewodni z [...] r., godz. 14.46) będącego odpowiedzią na jego wątpliwości cyt.: J. U. Pana osobiste wrażenie jest Pana prywatną sprawą. Ma Pan prawo do swobodnej oceny tego, co znajduje Pan na tej i innych stronach internetowych. W przypadku publikacji informacji na temat działań prowadzonych przez Miasto [...] lub przez inwestorów prywatnych przy wsparciu miejskim, każdorazowo, transparentnie informujemy o zaangażowaniu środków publicznych. Tutaj tak nie jest, nie znamy źródeł finansowania tych inwestycji. Publikacja powyższej fotografii wykonanej z miejsca publicznego wraz z krótkim opisem miała na celu zwrócenie uwagi mieszkańców na zmiany, następujące w Śródmieściu. Nie wprowadzamy naszych odbiorów w błąd i jesteśmy przekonani, że każda osoba czytająca tego posta, która pozbawiona jest np. uprzedzeń do instytucji publicznych, z pewnością odczyta jego treść zgodnie z intencją autora. Jak już nie raz informowaliśmy, w tym również Pana w marcu br., Profil Rewitalizacja [...] publikuje wiadomości związane z procesem zmian zachodzącymi w obszarze rewitalizacji, realizowanymi zarówno w oparciu o Gminny Program Rewitalizacji Miasta [...] na lata 2018-2028 przez Miasto [...], jak i dzięki innym działaniom o charakterze społecznym, gospodarczym, technicznym, przestrzennym i środowiskowym, prowadzonym w Śródmieściu [...] przez osoby prywatne, przedsiębiorców i inne podmioty. Oprócz działań informacyjno-promocyjnych samego procesu, pracujemy nad poprawą wizerunku tej części [...] i chcemy wpływać na postrzeganie Śródmieścia przez mieszkańców innych osiedli. Tak, wiemy, można to nazwać "bardzo ładną formułką" i próbą "odcinania kuponów od czyjejś pracy", ale odbiorcy naszych treści mogą być pewni, że publikowane tu treści są zgodne ze stanem faktycznym i nie ma w tym wszystkim drugiego dna, ani ukrytego celu." Wnioskodawca odnosząc się do tej odpowiedzi wyraził wątpliwość, czy w takim stylu powinna być prowadzona komunikacja z mieszkańcami? Czy pracownicy urzędu mają jakieś kłopoty z samooceną i potrzebują pochwał od mieszkańców, jednocześnie źle znoszą głosy krytyczne? W ocenie Skarżącego, wszystko co robią pracownicy Urzędu Miasta powinno, być na odpowiednim poziomie. W przekonaniu Skarżącego, narracja profilu jednoznacznie wskazuje, że prezentowane na nim treści są w jakiś sposób związany z działaniami finansowanymi z budżetu miasta. W innym przypadku profil ten nie miałby podstaw do działania i nie mieściłby się w zakresie obowiązków. Wnioskodawca zaznaczył, że w żaden sposób nie odmawia prawa do fotografowania przestrzeni publicznej, ale oczekuje jasnego wskazania, czy dana inwestycja została sfinansowana ze środków miejskich. Uprości to sprawę i nie będzie stwarzać sugestii, że ktoś korzysta z dopłat. 4) Wskazanie zasad publikowania zdjęć (post z [...] r., godz. 16:04) szczególnie, jeżeli osoba widoczna na zdjęciu od dawna przestała pełnić funkcje w procesie rewitalizacji, a samo zdjęcie należy uznać za archiwalne. Czy Urząd Miasta z zasady wykorzystuje każde zdjęcie jakie posiada bezterminowo i bez konieczności uzyskania zgody na jego publikację? Jakie standardy procedury w tym zakresie obowiązują w Urzędzie Miasta? Czy nie powinny, być one oznaczone jako archiwalne? W odpowiedzi z [...] r. Urząd Miasta [...] Wydział Rewitalizacji poinformował wnioskodawcę, że za prowadzenie działalności informacyjno-promocyjnej związanej z rewitalizacją w mieście, w szczególności za treści umieszczane na fanpage na portalu Facebook pn. "Rewitalizacja [...]" oraz na stronie internetowej [...] odpowiada Wydział Rewitalizacji Urzędu Miasta [...] zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w sprawie nadania Regulaminu Organizacyjnego Wydziału Rewitalizacji. Proces rewitalizacji prowadzony jest przez szeroko rozumianych interesariuszy rewitalizacji wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz.U. z 2015, poz. 1777 ze zm.). Na profilu publikowane są wiadomości związane z procesem zmian zachodzącym w obszarze rewitalizacji, realizowanym zarówno w oparciu o Gminny Program Rewitalizacji Miasta [...] na lata 2018-2028 przez Miasto [...], jak i dzięki innym działaniom o charakterze społecznym, gospodarczym, technicznym, przestrzennym i środowiskowym, prowadzonym w Śródmieściu [...] przez osoby prywatne, przedsiębiorców i inne podmioty. Oprócz działań informacyjno-promocyjnych samego procesu, celem ww. publikacji jest poprawa wizerunku tej części [...] i chęć wpłynięcia na postrzeganie Śródmieścia przez mieszkańców innych osiedli. Zdjęcie ujęte w poście z [...] r. ma charakter ilustracyjny i stanowi uzupełnienie do treści postu informującego o spacerze w Śródmieściu realizowanego w ramach procesu zmiany gminnego programu rewitalizacji. W piśmie z [...] r. skierowanym do organu Skarżący podał, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi na swoje pismo. Wskazał, że niniejsze pismo jest ponagleniem w sprawie z uwagi na bezczynność organu. W piśmie z [...] r. Prezydent Miasta wskazał, że Skarżący na swój wniosek o udzielenie informacji publicznej otrzymał niezwłoczną odpowiedź w piśmie z [...] r. W skardze na bezczynność Skarżący stwierdził, że udzielona przez organ informacja nie zmienia faktu pozostawania w bezczynności. Wskazał, że w dokumencie nie znalazł żadnej odpowiedzi na swoje pytania. Pismo wypełnione jest przemyśleniami organu na temat funkcji profilu, podpartymi nieistotnymi podstawami prawnymi dla tej sprawy. W przekonaniu Skarżącego, posiada on poza uprawnieniami do dostępu do informacji publicznej również ważny interes prawny, bowiem posty były kierowane bezpośrednio do niego. Skarżący postawił pytanie, czy nie ma prawa do otrzymania informacji kto i w jakim zakresie prowadzi komunikację miasta, która niejednokrotnie przekracza wymiar informacyjny i wydaje opinie o mieszkańcach lub ich wprost krytykuje? Wyraził wątpliwość czy posty mogące dotykać konkretnie osoby mieszczą się w działaniach "Informacyjno-promocyjnych"? Wskazał, że ważną kwestią jest również wykorzystywanie przez Urząd Miasta we [...] wizerunku osób bez ich zgody. Podniósł, że tworzenie w trakcie spotkań zdjęć zawierające 1-2 osoby prywatne czy "grupowych", w których są one centralnym elementem kompozycji i ich potem wieloletnie publikowanie budzi jego zaniepokojenie. Zdaniem Skarżącego, karygodnym jest korzystanie przez lata z wizerunku innych osób bez zapytania ich o zgodę. Organ ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, publikuje wizerunki osób małoletnich bez zgody ich opiekunów prawnych. Zarzucił, że na żadnym ze spotkań nie ma informacji o rejestracji spotkań czy robieniu zdjęć. Pracownicy Urzędu Miasta nie proszą również o zgody na użycie wizerunku. Łącząc to z anonimowością prowadzących profile (niechęcią do podpisywania się pod postami) można dojść do wniosku, że Urząd Miasta we [...] pozyskuje nadmiarowe dane o swoich mieszkańcach, które mogą zostać powiązane z konkretnymi sprawami i osobami. Trudno uznać, że takie dane czy wizerunek są mu niezbędne, ponieważ nie posiada odpowiednich kompetencji i uprawnień. Do tego dochodzą prawa rodziców czy ochrona małoletnich przed np. hejtem, który jest wynikiem wplątywania ich w bieżące wydarzenia polityczne czy promocję samych polityków. Utrwalanie wizerunków może też prowadzić do ograniczenia debaty publicznej czy konsultacji poprzez rezygnację w uczestniczenia w nich osób nie wyrażających zgody na rejestrowanie ich wizerunku. Podsumowując Skarżący stwierdził, że w przedmiotowej sprawie doszło do stanu bezczynności organu, który nie udzielił w terminie odpowiedzi na zadane pytania. Tym samym nie tylko naruszył ustawę o dostępie do informacji publicznej, ale również ustawę Kodeks postępowania administracyjnego w zakresie art. 7, art. 8 i art. 9 (przez nieprzeprowadzenie odpowiednich czynności) oraz prawo do ochrony wizerunku osób prywatnych. Na poparcie swojego stanowiska przywołał wyrok o sygn. akt I SA/Bd 650/24, w którym trafnie określono prawa obywatela i obowiązki organu. Skarżący wniósł o uznanie, że organ pozostaje w stanie bezczynności w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał, że: 1) prowadzenie działań informacyjno-promocyjnych związanych z rewitalizacją w Mieście, w tym: fanpage [...] oraz strony internetowej [...] należy do zadań Wydziału Rewitalizacji Urzędu Miasta [...] zgodnie z Zarządzeniem nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w sprawie nadania Regulaminu Organizacyjnego Wydziału Rewitalizacji, którego Dyrektorem jest Pani A. C.; 2) posty umieszczane na stronie [...] przygotowywane przez pracownika Wydziału Rewitalizacji, podlegają uzgodnieniu i akceptacji z Panią A. C., Dyrektorem Wydziału Rewitalizacji; 3) treść posta na stronie [...], która brzmi (cytat): "Niektórzy mówią, że w Śródmieściu nic się nie remontuje, ani nie buduje. Tymczasem na ul. [...]... (emotikony) Brawa dla właścicieli za zaangażowanie w proces odnawiania i poprawę jakości przestrzeni publicznej najstarszej części miasta (emotikona)" została opatrzona zdjęciem realizowanej inwestycji na ul. [...]. Komentarz Skarżącego do posta, który brzmi (cytat): "Warto, aby prowadzący ten profil napisali, że właściciele tych budynków prace remontowe prowadzą ze swoich środków bez udziału środków miejskich. Czytając tego posta ma się wrażenie, że jest inaczej i miasto ma w tym jakiś udział (np. finansowy)." Sugestie Skarżącego wyrażone w komentarzu spotkały się z szeroką i szczegółową odpowiedzią ze strony pracownika Wydziału Rewitalizacji Urzędu Miasta [...], ponieważ realizowany w obszarze rewitalizacji system dotacji do remontów obejmuje udzielenie dotacji na roboty budowlane polegające na remoncie lub przebudowie oraz na prace konserwatorskie i restauratorskie w odniesieniu do nieruchomości niewpisanych do rejestru zabytków dla właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości położonych w obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, ukierunkowany jest na remonty, przebudowy, prace konserwatorskie i restauratorskie w obiektach istniejących na obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji. Nie ma możliwości realizowania z udziałem finansowym miasta budowy obiektu, która ma miejsce na zdjęciu załączonym do przywołanego na wstępie posta, więc naturalnym jest, iż proces inwestycyjny realizowany na ul. [...], będący przedmiotem postu dotyczy zaangażowania podmiotu prywatnego. Celem posta jest jedynie wskazanie pozytywnych zmian zachodzących w Śródmieściu [...]. Mając na uwadze spostrzeżenia Skarżącego organ poinformował, iż pracownicy zostali pouczeni co do stosowania najwyższych standardów komunikacji z mieszkańcami; 4) zdjęcie ujęte w poście z [...] r. ma charakter ilustracyjny i stanowi uzupełnienie do treści postu informującego o spacerze w Śródmieściu realizowanego w ramach procesu zmiany gminnego programu rewitalizacji. Organ jednocześnie poinformował, że rozpowszechnianie wizerunku nie wymaga zezwolenia, jeśli stanowi on jedynie element akcydentalny lub akcesoryjny przedstawionej całości, tzn. w razie usunięcia wizerunku nie zmieniłby się przedmiot i charakter przedstawienia. Ponadto, publikowanie zdjęć i wizerunku odbywa się zgodnie z zapisami art. 81 ustawy z dnia [...] r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdzie zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej. Jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych i zawodowych, a także osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, co ma odniesienie do przywołanego przez Skarżącego zdjęcia w poście z [...] r. W piśmie z [...] r. Skarżący ustosunkował się do udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę rozwijając dotychczasową argumentację. W jego ocenie, organ pozostawał w stanie bezczynności, bowiem odpowiedź na wniosek powinna zostać udzielona w terminie 14 dni i zawierać precyzyjne odpowiedzi na postawione pytania. Dodatkowo Skarżący wniósł o rozstrzygnięcie, czy swoimi działaniami organ nie łamie prawa w zakresie ochrony wizerunku osób prywatnych (w tym małoletnich) przez publikowanie ich zdjęć bez uzyskania właściwych zgód, a także korzysta z "materiałów archiwalnych" do publikowanych na bieżąco komunikatów, czym wprowadza w błąd mieszkańców. W odpowiedzi z [...] r. organ w zakresie informacji dotyczących profilu na portalu Facebook podał, że odpowiedzi dla Skarżącego zostały przekazane kilkukrotnie tj. [...] r., [...] r. oraz [...] r. W zakresie nowych kwestii podnoszonych przez Skarżącego organ podał, że wybór członków Komitetu Rewitalizacji odbywa się w sposób transparentny zgodnie z przyjętymi Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] r. zasadami wyznaczania składu oraz zasadami działania Komitetu Rewitalizacji, które zostały poddane konsultacjom społecznym. Skład Komitetu Rewitalizacji został powołany Zarządzeniem Nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] r. z późniejszymi zmianami. Aktualny skład Komitetu Rewitalizacji przedstawia Zarządzenie Nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] r. zmieniające zarządzenie w sprawie powołania Komitetu Rewitalizacji. Członkowie Komitetu Rewitalizacji pełnią funkcję publiczną na rzecz obszaru rewitalizacji stanowiąc społeczne gremium opiniodawczo - doradcze Prezydenta Miasta w związku z wdrażaniem Gminnego Programu Rewitalizacji Miasta [...] na lata 2018-2028. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do uprawnienia wynikającego z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej także jako: "p.p.s.a."). Stosownie do ww. przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., sąd bada także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 - pkt 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dni 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. Według art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., gdy stwierdzi, że nie zaistniał stan bezczynności lub przewlekłości działania organu wykonującego administrację publiczną. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia. Na wstępie rozważań merytorycznych należy zauważyć, że w sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. o dostępie do informacji publicznej - Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej także jako: "u.d.i.p.".), a podmiotowy wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 i ust. 3 u.d.i.p.). Rozpatrując skargę w przedmiocie bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej sąd bada obie ww. kwestie. Wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie - ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownych czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inny akt nie zostały dokonane, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Udostępnianie zaś informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni - art. 13 ust. 1 u.d.i.p., za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Ponadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Na ograniczenia w zakresie udzielenia informacji publicznej wskazuje art. 5 u.d.i.p. Stosownie do tej regulacji prawnej organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych, np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest natomiast odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się ich nie posiada. Jednakże o tym fakcie organ winien powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę, gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02). W sytuacji zaś, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Lu 507/02). Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W art. 6 u.d.i.p. zawarto przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., o czym świadczy użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności". Podkreślić należy, że przedmiotem regulacji zawartej w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. są dane obiektywne, fakty, wydarzenia czy wiadomości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2149/16). Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Pod pojęciem informacji publicznej należy rozumieć wszelkie fakty dotyczące spraw publicznych rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 28 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 13/16; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02), przy czym oceny tej należy dokonywać każdorazowo na gruncie konkretnej sprawy. Przede wszystkim należy podkreślić, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, decyduje kryterium rzeczowe, a więc treść i charakter informacji. Analiza treści art. 6 u.d.i.p. wskazuje na to, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu odnoszących się do projektowania konkretnych aktów normatywnych. Za informację publiczną uznaje się zatem m.in. treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, lecz wykonującego zadania publiczne. Są nią zarówno dokumenty bezpośrednio przez podmioty te wytworzone, jak i te, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Wnioskiem o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielania odpowiedzi, skierowane do podmiotu zobowiązanego według tej ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 17 września 2014 r., sygn. akt II SAB/Gd 97/14). Przenosząc powyższe na grunt kontrolowanej sprawy stwierdzić należy, że niewątpliwie wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej został skierowany do organu administracji publicznej - Prezydenta Miasta -zobowiązanego co do zasady do udzielania takich informacji. Wniosek taki w swoim zakresie przedmiotowym obejmował kwestie dotyczące tego kto i jakie sprawuje funkcje na profilu prowadzonym w imieniu Urzędu Miasta na portalu Facebook pod nazwą "Rewitalizacja [...]" (pytanie nr [...] z wniosku), kto ostatecznie akceptuje posty (pytanie nr [...] z wniosku), kto jest autorem odpowiedzi do wpisu z [...] r., godz. 19.21 (pytanie nr [...] z wniosku) oraz wskazanie zasad publikowania zdjęć przez Urząd Miasta [...], w tym czy Urząd Miasta z zasady wykorzystuje każde zdjęcie jakie posiada bezterminowo i bez konieczności uzyskania zgody na jego publikację (pytanie nr [...] z wniosku). W ocenie Sądu tylko pierwsze trzy pytania Skarżącego dotyczyły informacji o charakterze publicznym bowiem pytanie czwarte nie odnosiło się do faktów, wydarzeń czy wiadomości. Wskazać bowiem należy, że nie ulega wątpliwości, że na profilu prowadzonym przez podmioty publiczne w portalu społecznościowym Facebook, w tym przez organ zobowiązany do rozpatrzenia wniosku w niniejszej sprawie, znajdują się informacje o charakterze publicznym. Ponadto witryna taka stanowi niejako forum, na którym umieszczane są komentarze i opinie osób zainteresowanych dotyczące spraw publicznych. Nie ma żadnych wątpliwości, że informacje tam funkcjonujące są związane ze sprawami publicznymi i taki też jest sens korzystania z mediów społecznościowych przez podmioty publiczne, które współcześnie chętnie korzystają z tego typu platform komunikacyjnych. Tym samym bezsprzecznie do tego typu informacji i spraw ma zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej i nie ma przy tym znaczenia to, czy jakieś przepisy regulują kwestie umieszczania takich informacji w tego typu mediach społecznościowych. Szczegółowa analiza postępowania w przedmiocie wniosku Skarżącego o udzielenie informacji publicznej wskazuje, że nie został on rozpatrzony przez organ w terminie 14 dni od daty jego wpływu do organu, co nastąpiło w dniu [...] r. Organ odpowiedział na wniosek Skarżącego pismem z [...] r., w którym podał, że za prowadzenie działalności informacyjno-promocyjnej związanej z rewitalizacją w mieście, w szczególności za treści umieszczane na fanpage na portalu Facebook pn. "Rewitalizacja [...]" oraz na stronie internetowej [...] odpowiada Wydział Rewitalizacji Urzędu Miasta [...]. We wskazanym piśmie ani w dalszej korespondencji przedsądowej organ nie podał danych konkretnych osób odpowiedzialnych za wykonywanie ww. czynności. W odpowiedzi na skargę z [...] r. organ odniósł się bardziej szczegółowo do poszczególnych pytań z wniosku Skarżącego, przy czym, w ocenie Sądu, pismo to stanowi realizację wniosku o udzielenie informacji publicznej wyłącznie w części, tj. w zakresie pytania nr [...] z wniosku. Organ wskazał bowiem na regulacje prawne obowiązujące w Urzędzie Miasta, z których wynika, że posty umieszczane na stronie [...] są przygotowywane przez pracownika Wydziału Rewitalizacji, a następnie podlegają uzgodnieniu i akceptacji przez Dyrektora Wydziału Rewitalizacji Urzędu Miasta [...], której dane (imię i nazwisko) zostały podane. W związku z powyższym stwierdzić należy, że Skarżącemu została udzielona informacja publiczna w zakresie pytania nr [...] z jego wniosku z [...] r., przy czym organ dopuścił się w tym zakresie bezczynności. Odpowiedź organu nastąpiła bowiem dopiero w odpowiedzi na skargę z [...] r., a więc po upływie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zdaniem Sądu, pomimo wymiany dalszej korespondencji pomiędzy stronami, organ nadal nie udzielił precyzyjnej odpowiedzi na wniosek Skarżącego w zakresie pytania nr [...], tj. o udzielenie informacji kto jest autorem odpowiedzi do wpisu z [...] r., godz. 19.21 (wpis przewodni z [...] r., godz. 14.46). W korespondencji pomiędzy stronami nie zostały wskazane konkretne dane autora ww. odpowiedzi do wpisu. W odpowiedzi na skargę odnosząc się wprost do pytania nr [...] z wniosku organ posłużył się jedynie ogólnym sformułowaniem: "Pana sugestie wyrażone w komentarzu spotkały się z szeroką i szczegółową odpowiedzią ze strony pracownika Wydziału Rewitalizacji Urzędu Miasta [...] (...)". Powyższe nie stanowi, w ocenie Sądu, jednoznacznej odpowiedzi na pytanie zadane przez Skarżącego. Przy czym, w ocenie Sądu, pytanie nr [...] dotyczyło informacji publicznej i winno być rozpoznane w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej według wskazanych wyżej zasad. Tym samym, organ dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej – odpowiedzi na pytanie nr [...] z wniosku Skarżącego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził bezczynność Prezydenta Miasta w rozpoznaniu wniosku Skarżącego z [...] r. (pkt 1 sentencji). Ze względu na udzielenie Skarżącemu odpowiedzi na pytania nr [...] Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku J. U. z dnia [...] r. w zakresie pytań nr [...] (pkt 4 sentencji). Równocześnie wobec stwierdzenia, że organ nadal nie udzielił odpowiedzi na pytanie nr [...] z wniosku Skarżącego, Sąd w pkt 3 sentencji wyroku zobowiązał Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku Skarżącego w zakresie pytania nr [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd miał obowiązek ustalić, czy organ działał w stanie rażącego naruszenia prawa z powodu bezczynności. Należy zauważyć, że ustawodawca nie określił w przepisach p.p.s.a. dokładnych kryteriów pozwalających na zakwalifikowanie danego stanu jako rażącego naruszenia prawa. Z tej też przyczyny sąd orzekający musi ocenić daną sprawę, przy czym ta ocena nie ma sztywnych ram i winna opierać się na analizie wszystkich okoliczności danej sprawy oraz na zasadach doświadczenia życiowego i zawodowego. Uznanie bezczynności za rażące naruszenie prawa jest uzasadnione, gdy jest ona oczywista, uporczywa i niezgodna z zasadami demokratycznego państwa prawa. Może to być również skutkiem unikania podjęcia decyzji przez organ lub lekceważenia praw strony (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z [...] r., sygn. akt II SAB/Gd 107/20). Z taką sytuacją mamy do czynienia, gdy przyczyna zwłoki leży po stronie organu. W niniejszej sprawie taka sytuacji nie miała jednak miejsca, ponieważ organ pismem z [...] r. (a więc w terminie do załatwienia wniosku) skierował do Skarżącego pismo, które miało stanowić realizację wniosku Skarżącego o udzielenie informacji publicznej. Błędne przekonanie organu, że udzielenie informacji o prowadzeniu fanpage na portalu Facebook przez Wydział Rewitalizacji Urzędu Miasta [...] nie świadczy, w ocenie Sądu, o rażącym naruszeniu prawa z powodu bezczynności. Następnie organ w odpowiedzi na skargę - niewątpliwie po upływie przewidzianego w u.d.i.p. terminu 14 dni – udzielił Skarżącemu bardziej szczegółowych, precyzyjnych odpowiedzi na zadane pytania nr [...] Odpowiedzi na pytanie nr [...] nadal nie została udzielona, jednak Sąd nie dostrzegł w postępowaniu organu jakichkolwiek przesłanek wskazujących, że bezczynność była wynikiem złej woli organu lub celowego zaniechania. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Sądu, należy uznać, że bezczynność w tej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku. Równocześnie Sąd nie znalazł podstaw do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny. W pozostałym zakresie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalono (pkt 5 sentencji wyroku). Jak już wcześniej wskazano, w ocenie Sądu, pytanie nr [...] z wniosku Skarżącego nie dotyczyło informacji publicznej. W związku z powyższym organ – o czym była już wcześniej mowa w niniejszym uzasadnieniu - nie miał obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz był uprawniony do zawiadomienia Wnioskodawcy, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej. Organ powiadomił Skarżącego o powyższym w terminie do udzielenia informacji publicznej bowiem w piśmie z [...] r. podał uzasadnienie umieszczenia zdjęcia w opisanym przez Wnioskodawcę poście. Zdjęcie to zdaniem organu miało charakter ilustracyjny i stanowiło uzupełnienie do treści postu informującego o spacerze w Śródmieściu realizowanego w ramach procesu zmiany gminnego programu rewitalizacji. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że organ nie dopuścił się bezczynności odnośnie do pytania nr [...] z wniosku Skarżącego i w tym zakresie skargę oddalił. Ponadto Skarżący w piśmie z [...] r. wniósł o rozstrzygnięcie czy swoimi działaniami organ nie łamie prawa w zakresie ochrony wizerunku osób prywatnych (w tym małoletnich) przez publikowanie ich zdjęć bez uzyskania właściwych zgód, a także korzysta z "materiałów archiwalnych" do publikowanych na bieżąco komunikatów, czym wprowadza w błąd mieszkańców. Powyższy wniosek Skarżącego pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. O kosztach postępowania (pkt 6 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę [...]zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl J. Ziołek U. Wiśniewska L. Kleczkowski