II SAB/Bd 81/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Jarosław Wichrowski asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2020 r. sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. skierowanym do Prokuratury Rejonowej [...] skarżący M. J. wystąpił w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępu do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429, dalej powoływanej jako "ustawa o dostępie do informacji publicznej" lub "udip") o przesłanie na wskazany adres informacji publicznej obejmującej: 1. kopię lub treść pisma o sygn. [...] z dnia [...] września 2018 r.; 2. podanie czy w związku z jakimikolwiek agresywnymi "napaściami wszystkich" opisanymi w piśmie o sygn. [...] z dnia [...] września 2018 r. przez skarżącego Prokuratura Rejonowa [...] prowadzi jakiekolwiek postępowania; 3. podanie czy Prokuratura Rejonowa [...] skierowała przeciwko skarżącemu jakiś akt oskarżenia do Sądu w związku z agresją z jego strony; 4. podanie na czym polega "wysoki poziom agresji wobec wszystkich uczestników" ze strony skarżącego opisany w piśmie o sygn. [...] z dnia [...] września 2018 r.; 5. podanie czy Prokuratura Rejonowa [...] wniosła lub będzie wnosiła wniosek o kasację w związku z uchybieniami Sądu Okręgowego w B. - pominięciem przepisu art. 627 kpk (nieuwzględnienie kosztów oskarżyciela posiłkowego) w sprawie o sygn. akt [...]. W odpowiedzi na ww. wniosek Prokurator Rejonowy [...] pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. poinformował skarżącego, że na wskazane w nim pytania uzyskał odpowiedź pismami z dnia [...] lutego 2019 r., [...] lutego 2019 r. i [...] marca 2019 r. Jednocześnie poinformował skarżącego, odnosząc się do zapytania dotyczącego wyroku Sądu Okręgowego w B. o sygn. akt [...], że nie daje on podstaw do wywiedzenia nadzwyczajnego środka odwoławczego. Pismem z dnia [...] września 2019 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] zarzucają nieudostępnienie informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2019 r. i w związku z tym rażące naruszenie art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 udip oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Skarżący wniósł o nakazanie przekazania informacji publicznej w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania (w tym kosztów sądowych). W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że Prokurator Rejonowy [...] odpowiedział na pkt 5 wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, natomiast nigdy nie uzyskał informacji na pkt 1-4 ww. wniosku. Wcześniejszy wniosek/wnioski o dostęp do informacji publicznej, jak podkreślił, były kierowane na zupełnie innym etapie postępowań sądowych i prokuratorskich oraz zawierały inną treść. Odpowiedź na przedmiotowy wniosek została sporządzona dnia [...] sierpnia 2019 r., a wysłana dnia [...] sierpnia 2019 r., tym samym udzielono odpowiedzi, jak zarzucił, z przekroczeniem ustawowego terminu, co stanowi rażące naruszenie art. 13 ust. 1 udip. Poza tym skarżący podniósł, że działanie Prokuratora Rejonowego ma na celu ukrycie informacji publicznej i przestępczej działalności innego prokuratora, który m.in. rozpowszechnia nieprawdziwe i pomawiające informacje o skarżącym, co ma potwierdzać, zdaniem skarżącego, bezprawne pismo o sygn. [...] z dnia [...] września 2019 r. Dlatego też skarżący wskazał, że chce się dowiedzieć o co został pomówiony, na czym polegało jego rzekome bezprawne działanie i czy toczy się jakieś postępowanie w jego sprawie. Skarżący stwierdził, że przedmiotowe pismo zostało umieszczone/ukryte w aktach podręcznych celem zatajenia zawartych w nim donosów, ale jednocześnie materiały z tych akt były rozprowadzane po innych instytucjach. Dlatego też wolą skarżącego, jak zaznaczył, jest ujawnienie podejmowanych w jego sprawach wszelkich działań autora pisma o sygn. [...] z dnia [...] września 2019 r., w tym braku reakcji na ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie bezprawności działania policjantki, która – jak wskazał - ukradła mu dokumenty od pojazdu w dniu [...] czerwca 2017 r. Reasumując skarżący podkreślił, że skoro Prokurator Rejonowy [...] ani nie wydał decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej, ani też nie stwierdził, iż takiej informacji nie posiada, to pozostaje on w bezczynności na wniosek o udostępnienia informacji publicznej, zaznaczając przy tym, że nawet raz udzielona informacja, nie uprawnia do odmowy udzielenie tej informacji kolejny raz i, że nie sposób uznać, iż dokumenty wytwarzane przez organy państwa, zawierające opinie, pomówienia i oskarżenia nie są informacją publiczną. W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy [...] wniósł o jej nieuwzględnienie. Wskazał, że po raz pierwszy skarżący złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej w dniu [...] lutego 2019 r. i uzyskał odpowiedzi na pytania, które później powielał. Wniosek z dnia [...] sierpnia 2019 r. zawierał dodatkowe pytanie dotyczące zamiaru Prokuratora zainicjowania postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., z przekroczeniem 14 -dniowego terminu, co związane było z okresem urlopowym i nieobecnością w miesiącu sierpniu kierownika jednostki, poinformowano skarżącego o uzyskanych przez niego odpowiedziach na zadane pytania we wcześniejszych pismach prokuratury oraz dodatkowo poinformowano go, odnośnie pytania niezawartego w dotychczasowych pismach (pytanie nr [...]), że w sprawie karnej [...] (sygn. Sądu Okręgowego w B. [...]) prokuratura nie widzi podstaw do wywiedzenia kasacji. Odnosząc się do zarzutu nieudostępnienia skarżącemu kopii pisma prokuratora nadzorującego postępowanie [...] z dnia [...] września 2018 r., Prokurator Rejonowy [...] wskazał, że na wniosek skarżącego w tym przedmiocie także udzielono mu odpowiedzi, informując go pismami z dnia [...] lutego 2019 r., a zwłaszcza z dnia [...] lutego 2019 r., że przedmiotowe pismo jest częścią akt podręcznych prokuratora, które zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych nie podlegają obowiązkowi ujawniania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa") w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność. Pojęcie bezczynności wiąże się z sytuacją, gdy organ będąc właściwym i zobowiązanym do załatwienia sprawy, nie czyni tego w terminie określonym przepisami prawa. Istotą ochrony udzielanej przez sądy administracyjne w razie uwzględnienia skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia czynności, bądź stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2015 r. sygn. akt II FSK 344/13, dostępny na stronie - http://orzeczenia.nsa. gov.pl/cbo/query). W przypadku wniesienia skargi do sądu po ustaniu stanu bezczynności ten podstawowy cel skargi nie może być już osiągnięty. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, jeżeli organ podjął czynność lub wydał akt przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, to brak jest podstaw do uznania, że organ ten pozostaje w bezczynności. Celem skargi na bezczynność nie jest bowiem samo stwierdzenie pozostawania przez organ w stanie bezczynności, lecz spowodowanie ustania tego stanu poprzez doprowadzenie do załatwienia przez organ określonej sprawy administracyjnej (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt VII SAB/Wa 27/15, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2016 r. sygn. akt II SAB/Po 93/16, - dostępne jw.). Wprawdzie przepis art. 149 § 1 pkt 3 ppsa przyznaje sądowi administracyjnemu kompetencję do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność lub przewlekłość, jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby wydawania aktu lub dokonania czynności, jednakże ta forma rozstrzygnięcia będzie zastosowana przez sąd administracyjny w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organ załatwi sprawę (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2019 r. sygn. akt I OSK 3710/18, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 listopada 2019 r. sygn. akt III SAB/Gl, dostępne jw.). Z tych przyczyn zarzut skarżącego udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2019 r. po upływie ustawowego terminie, lecz przed wniesieniem skargi do sądu (co potwierdzi sam skarżący w złożonej skardze), nie mógł zostać w sprawie uwzględniony. Odnosząc się natomiast do istoty sprawy, jaką jest nieudzielenie informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2019 r., wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji objętych przedmiotowym wnioskiem w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania udip, jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Jednakże dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów udip, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są, zgodnie z art. 4 ust. 1 udip władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 udip), a taki status bez wątpienia posiada prokurator (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt II SA 3572/02 - dostępny jw.). W związku z tym nie ulega wątpliwości, że na Prokuratorze Rejonowym [...], jako organie władzy publicznej, ciąży obowiązek udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych (art. 4 ust. 3 udip). Stosownie do art. 1 ust. 1 udip tylko informacja publiczna w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Ustawa o dostępie do informacji publicznej stanowi w art. 1 ust. 1, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 udip), a przepis art. 6 ust. 1 udip zawiera przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej podlegających udostępnieniu, wskazując m.in. że taki walor mają informacje o zasadach funkcjonowania podmiotów władzy publicznej i innych podmiotów wykonujących zadania publiczne oraz o danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 3 i 4). W przedmiotowej sprawie skarżący w pkt 2, 3 i 4 wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r. domagał się udzielenia informacji: czy w związku z jakimikolwiek agresywnymi "napaściami wszystkich" przez skarżącego opisanymi w piśmie o sygn. [...] z dnia [...] września 2018 r. Prokuratura prowadzi jakiekolwiek postępowania (pkt 2), czy Prokuratura skierowała przeciwko skarżącemu jakiś akt oskarżenia do Sądu w związku z agresją z jego strony (pkt 3) oraz na czym polega "wysoki poziom agresji wobec wszystkich uczestników" ze strony skarżącego opisany w piśmie o sygn. [...] z dnia [...] września 2018 r. (pkt 4). Zauważyć należy, że pytanie w tym przedmiocie były już objęte treścią wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2019 r., na które Prokurator Rejonowej [...] udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r., informując skarżącego, że Prokuratura jak wynika z zapisów systemu informatycznego nie prowadzi postępowań, objętych pkt 2 wniosku, że skierowała ona do Sądu akt oskarżenia w sprawie [...], co stanowił przedmiot zapytania objętego pkt 3 wniosku, a także że kwestia podniesiona w pkt 4 wniosku stanowi przedmiot postpowania sądowego w sprawie [...] i podlega ocenie Sądu. W odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] sierpnia 2019 r. Prokurator Rejonowej [...] poinformował skarżącego pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., że na ww. zapytania objęte wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2019 r. uzyskał on odpowiedź m.in. w ww. piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. Odnośnie zaś zapytania objętego pkt 1 wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r., dotyczącego przesłania kopii lub treść pisma o sygn. [...] z dnia [...] września 2018 r., Prokurator Rejonowy [...] również poinformował skarżącego, że na zapytanie to udzielił już skarżącemu odpowiedzi m.in. w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wnioski dotyczące przesłania kopii lub treść przedmiotowego pisma złożył dnia [...] i [...] lutego 2019 r., a Prokurator Rejonowy [...] w odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] lutego 2019 r., do której odwołał się w piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek z dnia [...] sierpnia 2019 r., poinformował skarżącego, że pismo z dnia [...] września 2018 r. (sygn. [...]) zawarte jest w aktach podręcznych prokuratora, które nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tych okolicznościach nie ulega wątpliwości, że skarżący uzyskał pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. odpowiedź na wskazane powyżej zapytania. Skoro natomiast udzielona odpowiedź odwołuje się do wcześniej udzielonych na wniosek skarżącego informacji, to tym samym oczywistym jest, że organ zobowiązany odpowiadając na wniosek w całości podtrzymał, i w efekcie powtórzył udzielone skarżącemu we wcześniejszych pismach odpowiedzi, nie stwierdzając wpływu jakiejkolwiek ewentualnej zmiany czy to podmiotowej, czy przedmiotowej czy też temporalnej (np. w związku z innym etapem postępowań) na treść udzielonych odpowiedzi. Jednocześnie należy podkreślić, odnosząc się do zapytania objętego pkt 4 wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r., że przedmiot informacji publicznej stanowią konkretne, sprecyzowane i dookreślone informacje publiczne, a nie opinie, oceny czy poglądy podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Ponadto wskazać należy, że na zapytanie objęte pkt 5 wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r., które nie było przedmiotem zapytań skarżącego we wcześniej składanych wnioskach o udostępnienie informacji publicznej, Prokurator Rejonowy [...] udzielił dodatkowo odpowiedzi w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r., informując skarżącego, że wyrok Sądu Okręgowego w B. o sygn. akt [...] nie daje podstaw do wywiedzenia nadzwyczajnego środka odwoławczego. W tych okolicznościach stwierdzić należy, wbrew stanowiska skarżącego, że Prokurator ustosunkował się w odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2019 r. do wszystkich zapytań objętych wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2019 r., udzielając na część z nich (pkt 2-5 wniosku) w drodze czynności materialno-technicznej we wskazany wyżej sposób odpowiedzi, a w zakresie pkt 1 wniosku, powołując się na brak możliwości udzielenia wnioskowanej informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnoszą się natomiast do stanowiącej zasadniczą oś sporu w sprawie odpowiedzi Prokuratora udzielonej na wniosek zawarty w pkt 1 wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r., w ramach którego skarżący domagał się przesłania kopii lub treści pisma o sygn. [...] z dnia [...] września 2018 r., to podkreślić należy – jak wskazywano powyżej – że Prokurator nie udostępnił skarżącemu przedmiotowego pisma, lecz powołał się na stanowisko, że jest ono częścią akt podręcznych prokuratora, które to nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Akta podręczne są zbiorem dokumentów wykorzystywanych przy wykonywaniu obowiązków służbowych przez prokuratora i stanowią techniczny instrument mający ułatwić prowadzenie postępowania, sprawowanie nadzoru i kontroli. Dokumenty zgromadzone w aktach podręcznych to w większości odpisy tych dokumentów, które znajdują się w tzw. aktach głównych prowadzonego postępowania, a także różnego rodzaju dokumenty o charakterze wewnętrznym, jak wytyczne, zalecenia, pisma służbowe zawierające wskazania operacyjne, korespondencje, notatki i streszczenia z rozpraw itp. Zauważyć też należy, że akta podręczne i znajdujące się w nich dokumenty nie mogą stanowić dowodowej podstawy rozstrzygania jakichkolwiek kwestii w postępowaniu przygotowawczym (i sądowym), jako że nie zawierają one materiałów o charakterze dowodowym (tego rodzaju materiały znajdują się w aktach głównych i tylko one mogą stanowić podstawę podejmowania rozstrzygnięć merytorycznych w procesie karnym). Z uwagi na wskazany charakter i cel akt podręcznych prokuratora, akta te, ich elementy, nie mogą być udostępniania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż ustawa ta nie ma do nich zastosowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2016 r. sygn. akt I OSK 877/16 i z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1709/17 - dostępne jw.). Z akt przedmiotowej sprawy - w tym zwłaszcza z udzielonych przez Prokuratora Rejonowego [...] informacji w przesłanym do Sądu piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz na rozprawie sądowej - wynika, że pismo z dnia [...] września 2018 r. o sygn. [...] nie było wykorzystane przez prokuratora przy podejmowaniu jakichkolwiek rozstrzygnięć w toku postępowania przygotowawczego w sprawie [...], jak też w postępowaniu sądowym po wniesieniu aktu oskarżenia w ww. sprawie. Nie stanowiło ono zatem materiału dowodowego w ww. postępowaniu przygotowawczym i sądowym, a także nie zostało załączone do akt głównych dotyczących ww. sprawy karnej. Przedmiotowe pismo zostało sporządzony wyłącznie w odpowiedzi na zapytanie innego organu tj. Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji B. (zawarte w piśmie z dnia [...] września 2018 r.) o to jak zakończyło się postępowanie przygotowawcze o sygn. [...] w sprawie podejrzenia popełnienia przez skarżącego przestępstwa z art. 226 § 1 kk wraz z wnioskiem o przesłania dokumentu potwierdzającego jego merytoryczne zakończenie. Organ ten wystąpił o udzielenie ww. informacji w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. Odpowiedź na powyższe zapytanie Prokurator Prokuratury Rejonowej [...] udzielił w przedmiotowym piśmie z dnia [...] września 2018 r. o sygn. [...], w którym zawarł także określoną ocenę zachowania skarżącego w toku objętego postępowaniem zdarzenia, jak i samego postępowania. Pismo z dnia [...] września 2018 r. o sygn. [...] stanowi zatem wyłączenie korespondencję dotyczącą konkretnej sprawy karnej indywidualnego podmiotu, prowadzoną pomiędzy ww. jednostkami na potrzeby toczącej się konkretnej sprawy administracyjnej o cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń myśliwską. W tych okolicznościach nie można było zdaniem Sądu zakwalifikować pisma z dnia [...] września 2018 r. o sygn. [...] jako dokumentu mogącego stanowić przedmiot skierowanego do Prokuratora Rejonowego [...] wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Stanowiło ono bowiem element akt podręcznych prokuratora, nie było wykorzystywane przez prokuratora jako materiał dowodowy w postępowaniu przygotowawczym, a następnie sądowym dotyczącym sprawy karnej, nie zostało dołączone do akt głównych oraz nie stanowiło podstawy podejmowania jakichkolwiek rozstrzygnięć przez prokuratora. Podkreślić również należy, że w art. 1 ust. 2 udip określa się, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium". Z przepisu tego wynika wyłączenie stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, w sytuacji gdy przepisy szczególne określają odmienne zasady i tryb udostępniania określonych informacji publicznej. Takie przepisy zawarte są m.in. w kodeksach postępowania karnego, cywilnego, administracyjnego, określających tryb dostępu do akt sprawy karnej, cywilnej, administracyjnej. W art. 20 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 284 ze zm.) stanowi się, że cofnięcie pozwolenia na broń, dopuszczenia do posiadania broni oraz unieważnienie karty rejestracyjnej broni pneumatycznej następuje w drodze decyzji administracyjnej. Z ww. pisma Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji B. z dnia [...] września 2018 r. wynika, że wystąpił on do Prokuratury Rejonowej [...] o udzielenie informacji dotyczących sprawy skarżącego o sygn. [...] w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich. Oznacza to, że skarżący ma/miał status strony we wskazanym postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256, dalej powoływanej jako "kpa") strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Jeżeli zatem pismo to stanowiło, jak podnosi skarżący, dowód w sprawie administracyjnej, to skarżący jako strona tego postępowania ma możliwości wglądu do niego, sporządzenia jego kopii czy odpisu w trybie jaki umożliwia mu art. 73 ust. 1 kpa, a nie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż wyklucza to art. 1 ust. 2 tej ustawy. Zatem również z tego względu nie było podstaw do przesłania skarżącemu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej pisma z dnia [...] września 2018 r. o sygn. [...]. Brak zatem podstaw do udostępnienia skarżącemu przedmiotowego pisma przez Prokuratora Rejonowego [...] oraz poinformowanie o tym skarżącego, odpowiada prawu i wyklucza możliwość stwierdzenia bezczynności organu w tym zakresie. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej stan bezczynności może mieć miejsce zarówno w przypadku, gdy podmiot zobowiązany wbrew przepisom prawa ani nie udostępni (czynność materialno-techniczna) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2, w art. 15 ust. 2 udip, i w art. 14 ust. 2 udip) żądanej informacji, ani nie wyda stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub o umorzeniu postępowania, ani też nie podejmie innego działania mającego na celu rozpoznanie wniosku np. poprzez poinformowanie pisemnie wnioskodawcy, że informacja znajduje się w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) albo, że nie posiada informacji publicznej lub, że żądana informacja nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej bądź nie stanowi informacji publicznej. Jak wskazano powyżej ww. 14-dniowy termin, stanowi czasowe ramy, w których organ powinien podjąć działanie związane z oceną wniosku i jego rozpoznaniem, z tym że, jeżeli organ nie dochowując tego terminu podjął czynność lub wydał akt przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, to brak jest podstaw do uznania, że organ ten pozostaje w bezczynności. Skoro więc w sprawie Prokurator Rejonowy [...] przed wniesieniem skargi do Sądu zareagował na wniosek skarżącego w sposób zgodny ze wskazanym powyżej trybem rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, to tym samym na podstawia art. 151 ppsa wniesioną w sprawia skargę należało oddalić.