II SO/Bd 13/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Małgorzata Włodarska sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o wyłączenie sędziów postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wyłączenie sędziów: sędziego WSA Elżbiety Piechowiak, sędziego WSA Grażyny Malinowskiej-Wasik, sędziego WSA Grzegorza Saniewskiego oraz pracownika Sądu Kamili Wesołowskiej od rozpoznania sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]w przedmiocie warunków zabudowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału A. F. został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o wyłączenie sędziów i pracownika Sądu, przez podanie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przyczyn uzasadniających wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów oraz pracownika Sądu i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący podał, że przyczyną złożenia wniosku o wyłączenie sędziów była okoliczność, że wskazani sędziowie orzekali w jego sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1315/11, która dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...]w przedmiocie warunków zabudowy. Skarżący zarzucił Sędziom brak dokładności w ustaleniu kręgu uczestników postępowania chociażby przez to, że jeden z uczestników zmarł w 2011 r. a zawiadomienie o terminie rozprawy było kierowanego do niego w 2012 r. i było to kolejne pismo kierowane do tego uczestnika. Podniósł, że pisma sądowe wysyłane są listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, dlatego też po wysłanie już pierwszego pisma Sąd powinien powziąć informację o zgonie uczenia postępowania. Zdaniem wnioskodawcy wydanie wyroku, bez przeprowadzenia prawidłowej analizy, wskazuje jednoznacznie, że w trakcie prowadzonego postępowania nie podjęto wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a tym samym dopuszczono do naruszenia przepisów procesowych, a zwłaszcza art. 7 i 77 § 1 kpa. W dniu 2 września 2013 r. Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak, Sędzia WSA Grzegorz Saniewski pisemnie oświadczyli, że nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: "p.p.s.a." powodujące konieczność wyłączenia ich od rozpoznawania sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] kwietnia 2013 r. [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Oświadczenia takiego nie złożyła sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik ponieważ nie orzeka ona już w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. W myśl zaś art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa żądanie w nim zawarte nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza wniosku A. F. sugeruje, że upatruje on istnienia przyczyny wyłączenia w fakcie orzekania przez wskazanych we wniosku sędziów w sprawie II SA/Bd 1315/11, która dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...]w przedmiocie warunków zabudowy. Przyjąć, zatem należy, iż podstawę wniosku skarżącego (której nie podaje wprost we wniesionym do Sądu piśmie) stanowi art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. W sprawie II SA/Bd 1315/11 WSA w Bydgoszczy rozpoznał skargę A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na nieruchomości stanowiącej działkę oznaczoną ewidencyjnie nr [...], położoną w miejscowości [...]. Sąd oddalił skargę w dniu 15 lutego 2012 r. Skarga wniesiona w niniejszym postępowaniu odnosi się natomiast do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]utrzymującej w mocy Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku usługowego z częścią mieszkalną na terenie działki nr [...]w miejscowości [...]. Sprawa dotycząca wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2013 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie budynku usługowego z częścią mieszkalną na terenie działki nr [...]w miejscowości [...] nie była uprzednio rozpoznawana przez sąd administracyjny, zatem wniosek o wyłączenie sędziów, którego podstawę stanowi art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż celem regulacji art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., zgodnie z uzasadnieniem do projektu nowelizacji, jest, aby sędzia który badał legalność decyzji administracyjnej w konkretnej sprawie, nie orzekał przy badaniu legalności decyzji wydanej w tej sprawie w nadzwyczajnym trybie postępowania, a także przy badaniu legalności decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu przez sąd decyzji poprzedniej. Ponadto przepis ten odnosi się do tożsamości spraw (tak NSA w postanowieniu z dnia 7 października 2010 r., II OSK 243/09, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa natomiast to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Sprawa o wskazanej we wniosku sygnaturze nie jest tożsama przedmiotowo ze sprawą niniejszą, a tego wyraźnie wymaga art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., mowa jest w nim bowiem o prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie. Wymóg orzekania w sprawie dotyczącej skargi na decyzję albo postanowienie, należy odnieść do orzekania w sprawie konkretnie oznaczonego i wydanego już aktu administracyjnego. Oznacza to, że kluczowe znaczenia dla zastosowania art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. ma przedmiot zaskarżenia (tak NSA w postanowieniu z dnia 25 marca 2011 r., I OZ 178/11, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl). Na tle uregulowania zawartego w art. 19 p.p.s.a. podnieść należy, że okoliczność, iż sędzia zajął w orzekaniu w innej przedmiotowo sprawie stanowisko, z którym wnioskujący się nie zgadza, nie może być przesłanką do wyłączenia sędziego od późniejszego orzekania w innej przedmiotowo sprawie, choćby w jakikolwiek sposób powiązanej ze sprawą, w której orzekał wcześniej (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2009 r. II OZ 378/09, Lex nr 575305). Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w innych sprawach z udziałem tego sędziego (por. postanowienia NSA z dnia: 18 września 2008 r., II OZ 979/08, Lex 527666 i 28 sierpnia 2008 r., I OZ 612/08, Lex nr 527814). Istotą funkcji sądzenia jest przyznanie racji jednej tylko stronie sporu i dlatego domaganie się przez stronę wyłączenia od orzekania określonych sędziów tylko dlatego, że brali oni udział w niekorzystnym dla niej rozstrzygnięciu sprawy wcześniejszej, sparaliżowałoby funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Dlatego też takich możliwości prawnych ustawy procesowe stronom nie przyznają. Co więcej, nawet jeżeli wcześniejszą sprawę określony sędzia prowadził wadliwie, nie stanowi to przesłanki wyłączenia go od orzekania w sprawach następnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04), ponieważ ewentualne wadliwości mogą być wyeliminowane przez sąd wyższej instancji wskutek rozpoznania środka odwoławczego. Również zarzut niedostatecznej wnikliwości Sędziów przy ustalaniu stanu faktycznego w sprawie II SA/Bd 1315/11 oraz naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa nie stanowi przesłanki do wyłączenia tych Sędziów od orzekania w niniejszej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego, w oparciu o art. 19 p.p.s.a., uzasadniają natomiast jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn Sąd nie dopatrzył się w rozpoznawanej sprawie w stosunku do wymienionych przez skarżącego we wniosku Sędziów. Z oświadczeń złożonych przez Sędziów w dniach 2 września 2013 r. wynika, że nie zachodzą w stosunku do nich przesłanki wyłączenia, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że objęci wnioskiem Sędziowie Elżbieta Piechowiak i Grzegorz Saniewski nie zostali wyznaczeni do rozstrzygnięcia omawianej sprawy, a Sędzia Grażyna Malinowska-Wasik nie jest już Sędzią orzekającą. Z uwagi na powyższe wniosek skarżącego, jako nieuzasadniony, podlegał oddaleniu na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 18 § 1 pkt 6a i art. 19 p.p.s.a.