II SO/Bd 19/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Organizacji Międzyzakładowej nr [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie Wojewódzkiemu Ośrodkowi Ruchu Drogowego w [...] grzywny postanawia 1. wymierzyć Wojewódzkiemu Ośrodkowi Ruchu Drogowego w [...] grzywnę w wysokości [...] zł ([...] złotych); 2. zasądzić od Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] na rzecz Organizacji Międzyzakładowej [...] z siedzibą w [...] [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 23 września 2021 r. Organizacja Międzyzakładowa [...] z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o wymierzenie Wojewódzkiemu Ośrodkowi Ruchu Drogowego w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu nieprzekazania w ustawowym terminie skargi (wraz z aktami i odpowiedzią na skargę) na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w [...] wniósł o oddalenie wniosku wskazując, że dane o które wnioskował skarżący we wniosku o udzielenie informacji publicznej zostały mu przekazane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa dotyczy wniosku Organizacji Międzyzakładowej [...] z siedzibą w [...] o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Ośrodkowi Ruchu Drogowego w [...] w związku z nieprzekazaniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Stosownie do ogólnej zasady wynikającej z treści art. 54 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej jako P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast w niniejszej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu, iż Organizacji Międzyzakładowej [...] z siedzibą w [...] dotyczyła informacji publicznej. Zatem termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi przez organ, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.). Przyjdzie następnie zauważyć, że art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżąca organizacja pismem z dnia 6 sierpnia 2021 r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w [...] skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ obowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, a nie zaistniały żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku. Należy podkreślić, że skarga na bezczynność nie została przekazana do sądu administracyjnego we wskazanym wyżej terminie. Wpłynęła dopiero do Sądu w dniu 15 września 2021 r. Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona w terminie określonym przepisami, to okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie wniosku zgłoszonego przez skarżącego. Jednocześnie trzeba zaakcentować, że obowiązek organu przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ ten uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uzna, że w istocie nie jest organem administracji, czy nawet dysponentem żądnych informacji. Już samo żądnie strony nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. To bowiem rolą sądu jest dokonanie oceny skargi zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym przekonaniu o niedopuszczalności skargi. (por. postanowienia NSA: z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II OZ 799/11, z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 495/10; z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 996/10; z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I OZ 410/11 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w [...] był zobligowany na podstawie art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. do przekazania w ustawowym terminie skargi Organizacji Międzyzakładowej [...] z siedzibą w [...] na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wymaga wyjaśnienia, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tej materii sądowi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, brak istnienia lub przedstawienia przez organ okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi. Wymaga podkreślenia, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga z dnia 17 czerwca 2021 r. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni. W związku z powyższym Sąd, orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 P.p.s.a. O kosztach postępowania obejmujących uiszczony wpis sądowy (100 zł) rozstrzygnięto po myśli art. 200 P.p.s.a.