II SO/Bd 25/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] Stowarzyszenia [...] w W. o wymierzenie Inne grzywny postanawia 1. wymierzyć Inne grzywnę w wysokości [...] zł ([...] złotych); 2. zasądzić od Inne na rzecz strony skarżącej kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] listopada 2021 r. P. W. (dalej określane jako wnioskodawca), działające przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyło wniosek o wymierzenie Inne (dalej określanemu jako organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.) z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi na bezczynność organu w przedmiocie złożonego przez wnioskodawcę wniosku datowanego na [...] lipca 2021 r. o udzielenie informacji publicznej. Określił proponowaną wysokość grzywny na [...] zł. Pełnomocnik wnioskodawcy podkreślił w uzasadnieniu wniosku, że skargę na bezczynność organu, polegającą na nieudzieleniu wnioskowanej informacji publicznej złożył listem poleconym w dniu [...] sierpnia 2021 r. Do organu dotarła ona [...] września 2021 r. i do chwili złożenia wniosku (według stanu na [...] listopada 2021r.) nie została przekazana do sądu. Z kolei uzasadniając proponowaną wysokość grzywny pełnomocnik wnioskodawcy podniósł, iż za podstawę jej wymiaru przyjął aktualną na wrzesień 2021 r. kwotę średniego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku a zgodnie z określeniem na mocy obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 19 października 2021 r. Zaznaczył, że za taką kwotą przemawia komercyjny charakter działalności organu a także wysoce dochodowy sektor, tj. praktyka lekarska, przy czym i tak w wypadku organu jest to kwota umiarkowana. W ocenie autora wniosku wymierzenie takiej grzywny powinno być wystarczające dla zmotywowania organu do przekazania sądowi skargi, a także "zapobiec braku poszanowania prawa w podobnych przypadkach w przyszłości". W odpowiedzi na skargę spółka Inne wyjaśniła, że jest "badaczem" w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne i nie ma obowiązku odpowiadać na wniosek o udostępnienie informacji publicznej oraz przekazywać do sądu administracyjnego skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do ogólnej zasady wynikającej z treści art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast w niniejszej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu, iż skarga P. W. dotyczyła informacji publicznej. Zatem termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi przez organ, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.). Przyjdzie następnie zauważyć, że art. 55 § 1 p.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżące stowarzyszenie pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Inne skargę na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ obowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, a nie zaistniały żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku. Należy podkreślić, że skarga na bezczynność nie została przekazana do sądu administracyjnego do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku o wymierzenie grzywny. Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona w terminie określonym przepisami, to okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie wniosku zgłoszonego przez skarżące stowarzyszenie. Jednocześnie trzeba zaakcentować, że obowiązek organu przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tego, czy organ ten uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uzna, że w istocie nie jest organem administracji, czy nawet dysponentem żądnych informacji. Już samo żądnie strony nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. To bowiem rolą sądu jest dokonanie oceny skargi zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym w oparciu o skargę i akta administracyjne, a organ nie może go w tym zastępować, nawet pozostając w uzasadnionym przekonaniu o niedopuszczalności skargi. (por. postanowienia NSA: z dnia 20 września 2011 r., sygn. akt II OZ 799/11, z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 495/10; z dnia 11 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 996/10; z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I OZ 410/11 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że Inne była zobligowana na podstawie art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. do przekazania w ustawowym terminie skargi P. W. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wymaga wyjaśnienia także, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tej materii sądowi. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze stopień winy organu, brak istnienia lub przedstawienia przez organ okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi. Wymaga podkreślenia, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga z dnia [...] sierpnia 2021 r. dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy za adekwatną do stopnia przewinienia organu uznano kwotę [...]złotych. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł, jak w sentencji postanowienia. A na postawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. zasądził na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na wysokość zasądzonej kwoty złożyły się wpis od skargi wynoszący [...] zł zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 21, poz. 2193) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...]zł zgodnie z § 15 ust. 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. nr 265) oraz opłata od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł.