I SA/Gd 1/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Asesor WSA Irena Wesołowska, Protokolant Sekretarz Sądowy Monika Szymańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi I. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 września 2005 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę. I SA/Gd 1/07 U z a s a d n i e n i e Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego dot. udzielenia I.G. pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby wskazał, że pismem z dnia 18.04.2005 r. podatniczka wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w z wnioskiem o wydanie postanowienia w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Z przedstawionego stanu faktycznego wynikało, że podatniczka jest radcą prawnym i prowadzi działalność gospodarczą w tym zakresie. Podatek dochodowy opłaca w/g stawki liniowej 19%. Ponadto w dniu 20.01.2005 r. zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego została wpisana na listę kandydatów na syndyków, w związku z tym dokonała rozszerzenia prowadzonej działalności o zarządzanie i kierowanie w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej. W styczniu 2005 r. podatniczka została wyznaczona przez Sąd Rejonowy tymczasowym nadzorcą sądowym. Prawomocnym postanowieniem przyznano jej wynagrodzenie z tego tytułu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, iż jeżeli podatek VAT jest należny to przysługuje uprawnienie do doliczenia go do zasądzonego wynagrodzenia. Podatniczka wystawiła fakturę VAT na kwotę przyznanego wynagrodzenia powiększonego o podatek VAT. W związku z powyższym powstała wątpliwość czy opisana działalność jest działalnością gospodarczą i czy można opodatkować ją podatkiem liniowym. Zdaniem podatniczki, ponieważ pełnienie w/w funkcji zostało uznane w oficjalnym piśmie Podsekretarza Stanu z dnia 30.12.2004 r. skierowanym do wszystkich Dyrektorów Izb Skarbowych za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, to takie same reguły należy stosować do rozliczenia podatku dochodowego. Zatem podatek dochodowy od dochodu osiągniętego z tego tytułu może być obliczony przy zastosowaniu 19% podatku liniowego. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego stanowisko podatniczki przedstawione w przedmiotowym wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu postanowienia Naczelnik powołał się na treść art.13 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) stwierdzając, że: wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji syndyka (nadzorcy sadowego, zarządcy), kwalifikuje się do przychodów z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 13 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku. W związku z tym dochód ten nie może być opodatkowany 19% podatkiem liniowym mającym zastosowanie wyłącznie do dochodów z działalności gospodarczej. Podatniczka, korzystając z przysługującego jej prawa, wniosła zażalenie zarzucając przedmiotowemu postanowieniu nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz sprzeczność pomiędzy treścią interpretacji dokonanej w zaskarżonym postanowieniu w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej z interpretacją zawartą w piśmie Podsekretarza Stanu z dnia 30.12.2004 r. nr PP10-812-1022/04/MR/3545. Twierdzi ponadto, iż przedstawiony przez nią problem sprowadzał się do dwóch kwestii, które łączyły się ze sobą, dlatego uważa za błędne rozdzielenie zapytania bowiem w tym konkretnym przypadku przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą być interpretowane odrębnie - na użytek każdej ustawy. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zażalenia, w uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że jak wynika z treści art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.) ustawodawca wskazał, iż działalność wykonywana osobiście (pkt 2) i pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3) stanowią odrębne źródła przychodów. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 5a pkt 6 ustawy za pozarolnicza działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. W myśl postanowień art. 13 pkt 6 ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym (...). Gramatyczna wykładnia powyższego przepisu wskazuje, że ustawodawca wyłączył bezwarunkowo działalność określoną w art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. z pojęcia działalności gospodarczej. W świetle powyższego przychody z tytułu pełnienia na zlecenie sądu funkcji syndyka (nadzorcy sądowego, zarządcy) należy kwalifikować do przychodów, o których mowa w powołanym art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Należy przy tym podkreślić, iż na gruncie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. nie ma przeszkód, aby osoby prowadzące działalność gospodarczą równocześnie wykonywały na zlecenie sądu określone czynności i osiągały z tego tytułu przychody, o których mowa w art. 13 pkt 6 tej ustawy. Zapis cytowanego art. 13 pkt 6 ww. ustawy nie zawiera bowiem żadnych wyłączeń w stosunku do osób wykonujących czynności w nim zakreślone i jednocześnie prowadzących działalność gospodarczą. Ustosunkowując się do podniesionych w zażaleniu zarzutów Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił stanowiska podatniczki, iż w zaskarżonym postanowieniu nie wyjaśniano wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto zauważył, że w powoływanej przez podatniczkę Interpretacji Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2004 r. nr PP10-812-1022/04/MR/3545 znajduje się również sformułowanie: "Na gruncie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), przychody uzyskiwane przez syndyka są kwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 6 ww. ustawy". Tym samym zarzut podatniczki dotyczący sprzeczności interpretacji dokonanej w zaskarżonym postanowieniu z interpretacją zawartą w piśmie z dnia 30.12.2004 r. jest bezzasadny. Ponadto w odniesieniu do zarzutu wydania dwóch odrębnych postanowień na wniosek z 18.04.2005 r. wyjaśnił, iż o liczbie wydanych przez organ podatkowy postanowień decyduje nie tylko ilość postawionych we wniosku zapytań, lecz także liczba wymagających rozstrzygnięcia problemów. Tym samym organ podatkowy w celu wnikliwego opracowania postawionych zagadnień zasadnie udzielił podatniczce odpowiedzi na zadane przez nią pytania w formie dwóch postanowień interpretacyjnych tj. odrębnie omówił kwestie dot. podatku dochodowego, a odrębnie podatku od towarów i usług. Skargę na powyższą decyzję wniosła I.G., zarzucając decyzji: - naruszenie prawa materialnego art. 162 ustawy z dnia 28.02.05 r. prawo upadłościowe i naprawcze który przewidział sposób wyliczenia wynagrodzenia określając jego górną granicę, zatem obciążenie wynagrodzenia podatkiem VAT jest nieuzasadnione, bowiem brak możliwości zwiększenia tego wynagrodzenia ponad zakreśloną wyżej górną granicę, co prowadzi do nieuzasadnionego zmniejszania wynagrodzenia, - naruszenie art. 13 pkt 6 ustawy z dnia 26.07.01 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.04 r. o podatku od towarów i usług przez: a) niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności brak odniesienia się do kwestii wskazanej w pkt 1 wniosku o interpretację z dnia 20.04.05 r. tj. czy pełniąc funkcje w postępowaniu upadłościowym tymczasowego nadzorcy sądowego, zarządcy przymusowego, syndyka, nadzorcy sądowego, zarządcy bądź ich zastępców przyznane wynagrodzenie jest obciążone podatkiem vat w rozumieniu ustawy z dnia 11.03.04 r. o podatku od towarów i usług, jeżeli działalność ta jest działalnością gospodarczą, to czy skarżąca może rozliczać się w zakresie podatku dochodowego podatkiem liniowym i PIT 5 L jak podmiot prowadzący działalność gospodarczą. b) sprzeczność pomiędzy treścią interpretacji dokonanej w postanowieniu z dnia [...] sygn. [...] z zaskarżoną decyzją wydaną w sprawie [...] z dnia [...] polegającą na tym, iż dla celów ustawy VAT w/w funkcje w postępowaniu upadłościowym traktowane są jako działalność gospodarcza, zaś dla celów rozliczenia podatku dochodowego, nie jest to działalność gospodarcza, co skutkuje nadmiernym i nieuzasadnionym fiskalizmem w stosunku do wynagrodzeń przyznawanych za pełnienie w/w funkcji. W uzasadnieniu skargi I.G. wskazała, że jest radcą prawnym i prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta pod nr [...]. Zgodnie ze zgłoszeniem z dnia 26.11.04 r. rozlicza się jako przedsiębiorca podatkiem w wysokości 19% podstawy opodatkowania. Zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia 17.12.04 r. została wpisana na listę kandydatów na syndyków w okręgu Sądu Okręgowego w W., zaś zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego w G. z dnia 20.01.05 r. została wpisana na w/w listę w okręgu Sądu Okręgowego w G. W dniu 24.02.05r. zgłosiła ze skutkiem od dnia 10.02.05r. rozszerzenie dotychczasowej działalności o działalność określoną w PKD jako 74.14.B - zarządzanie i kierowanie w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej. Zmianę w tym zakresie zgłosiła w dniu 24.02.05 r. w Urzędzie Skarbowym. PKD nie przewidują żadnego innego określenia działalności dla osób prowadzących postępowanie na podstawie przepisów prawa upadłościowego - Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24.10.34 r. (obecnie uchylonego), ustawy z dnia 28.02.03 r. Prawo upadłościowe i naprawcze. W styczniu 2005 r. została wyznaczona przez Sąd Rejonowy w W. tymczasowym nadzorcą sądowym w sprawie [...] Postanowieniem z dnia 10.02.05 r. przyznano wynagrodzenie za pełnienie w/w funkcji, w uzasadnieniu Sąd wskazał, iż jeżeli podatek vat jest należny to przysługuje uprawnienie do doliczenia go do zasądzonego wynagrodzenia. W dniu [...] wystawiła fakturę na kwotę przyznanego wynagrodzenia powiększonego o podatek VAT. Skarżąca podniosła, że powyższe czynności podjęła w związku z pismem Podsekretarza Stanu z dnia 30.12.04 r. nr PP10-812-1022/04/MR/3545 do wszystkich Dyrektorów Izb Skarbowych i Urzędów Kontroli Skarbowej w sprawie statusu syndyków sprawujących swoje funkcje w postępowaniu upadłościowym w świetle ustawy o podatku od towarów i usług. W interpretacji tej w sposób jednoznaczny napisano, iż działalność prowadzoną przez syndyka należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11.03.04 r. Wobec powyższego powstaje pytanie jak ma rozliczać podatek dochodowy z tytułu dochodów osiąganych z pełnionych funkcji w postępowaniu upadłościowym lub naprawczym. Skarżąca wskazała, że stoi na stanowisku, iż skoro pełnienie w/w funkcji uznane zostało w w/w oficjalnej interpretacji z dnia 30.12.04 r. za działalność gospodarczą to takie same reguły należy zastosować dla rozliczenia podatku dochodowego. Zatem podatek dochodowy z tytułu osiągniętego dochodu za pełnioną funkcję w postępowaniu upadłościowym rozliczy PIT 5 L z zastosowaniem 19% skali podatku liniowego. Na podstawie wystawionej faktury zostanie także odprowadzony podatek vat deklaracja VAT 7. Podkreśliła również skarżąca, że opisując w/w stan faktyczny i formułując pytania o interpretację problem sprowadzał się do dwóch kwestii które łączą się ze sobą tj. 1. czy pełniąc funkcje w postępowaniu upadłościowym tymczasowego nadzorcy sądowego, zarządcy przymusowego, syndyka, nadzorcy sądowego, zarządcy bądź ich zastępców przyznane wynagrodzenie jest obciążone podatkiem vat w rozumieniu ustawy z dnia 11.03.04 r. o podatku od towarów i usług, czy działalność ta jest działalnością gospodarczą, 2. jeżeli w/w działalność jest działalnością gospodarczą w w/w zakresie to czy prowadząc taką działalność może rozliczać się w zakresie tej działalności PIT 5 L i podatkiem liniowym. Za błędne uważa rozdzielenie zapytania z dnia 20.04.05 r., kwestie te łączą się ze sobą, bowiem na gruncie obu ustaw mimo tego samego stanu faktycznego nie jest traktowana jednakowo, co np. uniemożliwia korzystanie z przywilejów związanych z rozliczania się w zakresie podatku dochodowego podatkiem liniowym. W uzyskanej interpretacji uzyskała odpowiedź tylko na jedno pytanie dot. podatku dochodowego, pominięto kwestie związane z podatkiem vat. Uważa, iż przedstawione zagadnienia pozostają ze sobą w ewidentnym związku. W rezultacie w jej ocenie nie uzyskała odpowiedzi na przedstawioną w pkt 1 i 2 kwestię, a łączą się one ze sobą i celowo pytania zostały zadane łącznie. Uważa, iż skoro następuje odwołanie się do kwestii prowadzenia działalności gospodarczej, to przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą być w tym konkretnym przypadku interpretowane odrębnie - na użytek każdej ustawy. Ocena działalności i statusu organów postępowania upadłościowego tj. syndyka, nadzorcy sądowego, zarządcy itp. - jako podmiotów gospodarczych, o ile w ogóle nimi są, nie może być oceniana odrębnie na potrzeby obu w/w ustaw, celem pozyskiwania dodatkowych środków do budżetu. Podniosła również skarżąca, że ustawodawca w art. 162 ustawy z dnia 28.02.05 r. prawo upadłościowe i naprawcze przewidział sposób wyliczenia wynagrodzenia określając jego górną granicę. Interpretacja dokonana w zaskarżonym postanowieniu i brak odniesienia się do podnoszonych kwestii związanych z opodatkowaniem wynagrodzenia podatkiem dochodowym w kontekście VAT i prowadzonej działalności gospodarczej, doprowadza do nadmiernego obciążenia podatkami, nadto w jej ocenie, nie można interpretować pojęcia działalności gospodarczej w zależności od możliwości dodatkowego obciążenia podatkiem podatnika - łącznie podatki mogą pochłonąć przy zastosowanej interpretacji 62% wynagrodzenia. Ustawodawca uchwalając art. 162 ustawy prawo upadłościowe nie brał pod uwagę możliwości rażącego zmniejszenia wynagrodzenia przez uchwalenie dodatkowego podatku vat od w/w wynagrodzenia, brak też podstaw by je zwiększać ponad kwoty określone jako maksymalne. W ocenie skarżącej należy przyjąć jednolitą interpretację na potrzeby podatku vat i podatku dochodowego i stanąć na stanowisku, że jeżeli obowiązuje podatek vat od w/w wynagrodzeń to konsekwentnie należy uznać, iż pełniąc funkcję tymczasowego nadzorcy sądowego, zarządcy przymusowego, syndyka, nadzorcy sądowego, zarządcy bądź ich zastępców prowadzi, działalność gospodarczą i winna rozliczać się podatkiem liniowym lub też zająć stanowisko odmienne, iż nie jest w takiej sytuacji podmiotem gospodarczym zatem winna rozliczać się jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej, a wynagrodzenie z w/w tytułów nie podlega opodatkowaniu podatkiem vat. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. W pierwszej kolejności, zdaniem Sądu, zaakcentować należy, że w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2006 r. sygn. akt P 36/05 nie budzi wątpliwości kompetencja sądów administracyjnych do merytorycznego rozpatrywania spraw dotyczących indywidualnych interpretacji podatkowych, bowiem stanowi ona przejaw realizacji art. 45 Konstytucji RP. Odnosząc się do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, że zasadniczą kwestią istotną dla jej rozstrzygnięcia jest właściwa interpretacja art. 14 a ordynacji podatkowej. W myśl § 1 powołanego przepisu naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa (według swej właściwości) na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Paragraf drugi tego przepisu przewiduje, że wniosek o interpretację składa się do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celnego lub wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty albo marszałka województwa. Składając wniosek, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Interpretacja, o której mowa w § 1, zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa (§ 3). Zgodnie z jednoznaczną, jasną i nie budzącą wątpliwości treścią przytoczonego przepisu rolą organu i istotą jego postępowania w sprawie urzędowej interpretacji jest ocena stanowiska strony, nie zaś przedstawianie poglądów i interpretacji mających zastosowanie w sprawie przepisów prawnych w odniesieniu do rożnych sytuacji faktycznych. Organ ogranicza się jedynie do wykładni treści przepisów prawa podatkowego oraz sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej indywidualnie sprawy. Należy też zaakcentować, że pełną wiedzę o stanie faktycznym stanowiącym punkt wyjścia dla ustalenia adekwatnych regulacji prawa podatkowego organ podatkowy czerpie wyłącznie z wniosku uprawnionego podmiotu. Jeśli wniosek ten nie zawiera określonych informacji organ może zwrócić się o jego uzupełnienie w trybie przewidzianym dla usuwania braków formalnych. Zaakcentować należy, że organ w tym postępowaniu nie może prowadzić żadnego postępowania dowodowego. Właśnie z tego względu, że ustalenie stanu faktycznego nie jest przedmiotem postępowania w sprawie o wydanie urzędowej interpretacji wynika, iż stan ten jest stanem hipotetycznym, określonym przez wnioskującego o interpretację. Dla rozstrzygnięcia kwestii prawnych nie jest, bowiem istotne rzeczywiste wystąpienie określonych zdarzeń. Organ udzielając interpretacji przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez wnioskodawcę. Również organ odwoławczy kontroluje jedynie poprawność dokonanej interpretacji danego przepisu w kontekście zadanego pytania prawnego. Zarówno na etapie postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia, jak i na etapie kontroli sądowej wydanego w wyniku tego postępowania rozstrzygnięcia kontroli podlega prawidłowość wyjaśnienia treści przepisów w odniesieniu do zadanego pytania. Nie jest, więc możliwe dalsze uzupełnienie, bądź doprecyzowanie zgłoszonego wniosku o interpretację. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że organ podatkowy prawidłowo rozstrzygnął wniosek o udzielenie interpretacji w kontekście zadanego pytania. Powyższa konstatacja jest uwarunkowana ustaleniem, że wnioskodawca wskazał we wniosku, rozpoznawanym w niniejszej sprawie, że jest radcą prawnym i prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej oraz pełni w postępowaniu upadłościowym funkcje tymczasowego nadzorcy sądowego, zarządcy przymusowego, syndyka, nadzorcy sądowego, zarządcy bądź ich zastępców, czy zatem prowadząc taką działalność może rozliczać się w zakresie tej działalności podatkiem liniowym, w zakresie wynagrodzenia za pełnienie w/w funkcji? Mając na uwadze powyższe oraz treść przepisu § 3 art. 14a Ordynacji podatkowej stanowiącego, że interpretacja o której mowa w § 1, zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa, należy stwierdzić, że skarga I.G. nie zasługuje na uwzględnienie. Przez ocenę prawną stanowiska pytającego należy bowiem rozumieć, wskazanie przez organ podatkowy czy stanowisko pytającego jest prawidłowe czy nie jest z punktu widzenia przedstawionego stanu faktycznego i przepisów prawa podatkowego. Wskazać przy tym należy, że organ podatkowy nie ma obowiązku wskazywania prawidłowego sposobu postępowania w danej sprawie, może ograniczyć się do wykazania, że stanowisko pytającego przedstawione we wniosku jest błędne. W większości przypadków już z samej oceny stanowiska pytającego i wyjaśnień dlaczego jest ono błędne, wynikać będzie prawidłowy sposób postępowania we wskazanym stanie faktycznym. W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy powołując przepisy art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2005 r. (Dz. U. nr 14, poz. 176 ze zm.), prawidłowo podniósł, że działalność wykonywana osobiście i pozarolnicza działalność gospodarcza to dwa różne źródła dochodu. Wskazując przy tym, że w art. 5a ust. 6 w/w ustawy zawarto definicję legalną "pozarolniczej działalności gospodarczej", z której jednoznacznie wyłączył "działalność wykonywaną osobiście". Organ podatkowy również prawidłowo wskazał przepis art. 13 pkt 6 ustawy stanowiący o zakwalifikowaniu do przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychodów osób, którym organ władzy lub administracji ..., sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów - w niniejszej sprawie przepisów prawa upadłościowego, zlecił wykonywanie określonych czynności ... . Skoro zatem przychody z pełnienia funkcji syndyka, nadzorcy sądowego itd., są przychodami z działalności wykonywanej osobiście, nie zaś z pozarolniczej działalności gospodarczej, to uzyskany dochód nie może być opodatkowany 19% podatkiem liniowym (art. 30c cyt. ustawy). Uwzględniając powyższe oraz uznając, że organ podatkowy miał prawo widzenia dwóch odrębnych odpowiedzi na dwa zadane we wniosku o interpretacje pytania Wojewódzki Sąd Administracyjny uważając skargę za bezzasadną, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.