I SA/Gd 1037/15

Dnia 15 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. Spółki komandytowej z siedzibą w G. na uchwałę Rady Miasta Sopotu z dnia 14 czerwca 2013 r., Nr XXIX/397/2013 w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości postanawia odrzucić skargę. W dniu 14 czerwca 2013 r. Rada Miasta Sopotu wydała uchwałę Nr XXIX/397/2013 w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości. Pismem z dnia 23 marca 2015 r. A. Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w G. – dalej jako "Skarżąca", działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) – dalej jako "u.s.g." wezwała Radę Miasta Sopotu do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie wskazanej uchwały z dnia 14 czerwca 2013 r. Pismem z dnia 9 kwietnia 2015 r. nr [...] Rada Miasta Sopotu udzieliła Skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Do pisma dołączono odpis pisma Prezydenta Miasta z dnia 3 kwietnia 2015 r. nr [...] kierowanego do Przewodniczącego Rady Miasta Sopotu, w treści którego Prezydent Miasta wyjaśnił, że Gmina Miasta Sopotu w związku z nowelizacją ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, planuje dokonanie zmiany wzoru deklaracji, tym samym zapis, który kwestionuje Skarżąca, zostanie usunięty. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt sprawy wynika, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono Skarżącej w dniu 13 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia 21 maja 2015 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wskazaną uchwałę z dnia 14 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., określającego terminy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarżąca wniosła skargę na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przepis ten stanowi odrębne unormowanie, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. Ponadto w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. (ust. 3 tego przepisu) stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (przewidzianych w art. 35 K.p.a.). Bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia jest formalnym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy i oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia, a wezwanie ma być bezskuteczne, co oznacza zarówno brak odpowiedzi, jak i odmowę uwzględnienia wezwania. Podkreślić też trzeba, że w kwestii terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego należy odwołać się do wiążącego Sąd poglądu prawnego wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60). W uchwale tej stwierdza się, że: 1. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. 2. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. W konsekwencji należy stwierdzić, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, bowiem od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2007 r., sygn. akt II GSK 15/07 (LEX nr 351169), w którym Sąd ten stwierdził, że początek biegu terminu sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczyna się już z dniem wniesienia wezwania, mimo otwartej jeszcze kwestii udzielenia odpowiedzi na to wezwanie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 24 marca 2015 r. (potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy). Rada Miasta Sopotu pismem z dnia 9 kwietnia 2015 r. udzieliła Skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niniejsza odpowiedź została doręczona Skarżącej w dniu 13 kwietnia 2015 r. Z tym też dniem rozpoczął bieg termin 30 dni, który upłynął w dniu 13 maja 2015 r. i był to zarazem ostatni dzień dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z przedstawionych powyżej okoliczności sprawy wynika zatem, że przedmiotowa skarga z dnia 21 maja 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 22 maja 2015 r. - koperta w aktach sądowych sprawy – karta 17) została wniesiona po upływie terminu 30 dni, liczonego od dnia doręczenia Skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia. Sąd wskazuje ponadto, że przepisy p.p.s.a. ani innych ustaw nie określają szczególnych wymogów, ani formy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Niestwierdzenie przez organ wskazywanego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a., skutkować może odpowiedzią na to wezwanie, albo brakiem reakcji organu. Z cytowanego powyżej przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że reakcją organu może być albo odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, albo pozostanie biernym w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie, przy czym oba te przypadki mają wskazany wyżej wpływ na sposób liczenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akt objęty wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie organ zareagował na wniesione przez Skarżącą pismem z dnia 23 marca 2015 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i udzielił na nie odpowiedzi. Natomiast inna niż oczekiwana przez Skarżącą forma odpowiedzi nie wpływa na bieg terminów do wniesienia skargi. Jak już wskazano powyżej ustawa o samorządzie gminnym nie określa formy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego też w tej sprawie Sąd przyjął, że tą odpowiedzią było pismo z 9 kwietnia 2015 r. wraz załącznikiem w postaci pisma Wiceprezydenta Miasta Sopotu z dnia 3 kwietnia 2015 r. kierowanego do Przewodniczącego Rady Miasta Sopotu, o której Skarżąca wiedziała przynajmniej w dniu 13 kwietnia 2015 r. Na uwagę zasługuje również, że z treści wskazanego pisma z dnia 3 kwietnia 2015 r. wynika, że kwestionowany przez Skarżącą wzór deklaracji będzie zmieniony, a zapis uchwały zostanie usunięty. Zgodnie z art. 53 § 2 w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (...). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze, że Skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.