I SA/Gd 1057/17

Dnia 12 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 sierpnia 2016 roku, Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 5 sierpnia 2016 r., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą M.B. zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych. Powyższa decyzja została doręczona stronie w dniu 24 sierpnia 2016 r., w trybie art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej (vide koperta - k. 7 akt administracyjnych). Na powyższą decyzję organu odwoławczego M.B., pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 czerwca 2017 r., wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Przedmiotowa skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 13 czerwca 2017 r., a następnie w dniu 19 czerwca 2017 r. została przekazana Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest zachowanie tego terminu. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 248). A zatem jeżeli skarga została wniesiona do sądu administracyjnego, to wywoła skutki prawne tylko wtedy, gdy Sąd ten przekaże ją właściwemu organowi podatkowemu przed upływem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w tym przepisie (por. post. NSA z 27 czerwca 2008 r., II FZ 196/08, post. NSA z 26 czerwca 2009 r., I FZ 155/09, post. z 14 maja 2014 r., II FSK 783/14). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej 24 sierpnia 2016 r. Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu upływał w dniu 23 września 2016 roku. Tymczasem za datę wniesienia skargi należy przyjąć dzień 19 czerwca 2017 roku, tj. dzień, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny nadał przesyłkę zawierającą skargę na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Sąd wskazuje przy tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 31 lipca 2017 r. w sprawie o sygn. akt I SO/Gd 8/17, odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Przedmiotowe postanowienie, wobec niewniesienia zażalenia stało się prawomocne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu.