I SA/Gd 1136/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka /spr./, Sędziowie NSA Małgorzata Tomaszewska, Alicja Stępień, Protokolant Monika Orska, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. G. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 31 maja 2001 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok z tytułu sprzedaży nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 10 (słownie: dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA/Gd 1136/01 U z a s a d n i e n i e W dniu 24 lipca 1998r. p. B. G. sprzedała razem z mężem niezabudowaną nieruchomość (łąkę) położoną w miejscowości S., co zostało potwierdzone aktem notarialnym Rep. A Nr [...] za kwotę 3.000 zł. Przedmiotowa nieruchomość została zakupiona przez Państwa G. w dniu 12 lipca 1993r. (akt notarialny Rep. Aa Nr [...]). Przypadający na Panią B. G. dochód z tej sprzedaży wynosi 1.500 zł. W dniu 19 listopada 1998r. Państwo G. złożyli oświadczenie, że pieniądze uzyskane z tej sprzedaży zostaną przeznaczone na remont i modernizację budynku mieszkalnego w ciągu dwóch lat. W toku przeprowadzonego postępowania podatkowego Państwo G. przedłożyli m.in. rachunek uproszczony z dnia 6 grudnia 1999r. Nr [...] na zakup okien i parapetów w kwocie 3.346,48 zł, akt notarialny Rep. A [...] z dnia 19 września 1989r., dotyczący nabycia działki Nr [...] w miejscowości S. oraz decyzję z dnia 17 grudnia 1991r. Nr [...] Wójta Gminy ustalającą lokalizację inwestycji (budowa budynku letniskowego na działce Nr [...] w miejscowości S.). Z przedłożonych dokumentów oraz wyjaśnień Podatników wynika, iż dokonali oni zakupu okien do domu letniskowego położonego w miejscowości S., a nie na remont budynku mieszkalnego. Decyzją z dnia 16 lutego 2001r., Urząd Skarbowy określił p. G. wysokość zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r. z tytułu sprzedaży nieruchomości w kwocie 150 zł, oraz odsetki od tej zaległości na dzień wydania tej decyzji w kwocie 77,40 zł. W złożonym odwołaniu, w którym domagali się uznania poniesionych wydatków na remont budynku letniskowego Państwo G. stwierdzili, iż omawiany budynek letniskowy pełni funkcję mieszkalne, o czym świadczy jego forma, warunki użytkowania oraz instalacje i urządzenia niezbędne do spełniania tej funkcji. Wobec powyższego organ podatkowy pierwszej instancji wydał decyzję naruszając prawo budowlane. Izba Skarbowa odwołania nie uwzględniła i decyzją z dnie 31 maja 2001r., zaskarżoną decyzję utrzymała w mocy. W uzasadnieniu Izba przywołując przepis art.21 ust.1 pkt 32 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993r., Nr 90, poz.416 z późn. zm.) oraz art.21 ust.2 pkt 2 tej ustawy stwierdza, iż omawiane zwolnienie podatkowe nie ma zastosowania, jeżeli dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości jest wydatkowany na remont budynku przeznaczonego na cele rekreacyjne, a niewątpliwie budynki letniskowe pełnią funkcje rekreacyjne. Zdaniem Izby skoro dom podatników powstał na terenie przeznaczonym pod zabudowę letniskową, to okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia funkcji rekreacyjnej tego obiektu. Natomiast ulga wynikająca z art.21 ust.1 pkt 32 lit. "a" cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje wyraźnie, iż zamiarem ustawodawcy było objęcie tą ulgą jedynie wydatków wymienionych w przepisach, które służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Zatem wobec faktu, iż dom letniskowy służy celom wypoczynkowym i rekreacyjnym, a nie mieszkaniowym (chociażby jego konstrukcje umożliwiała całoroczne przebywanie w tym budynku) - organ podatkowy pierwszej instancji, w ocenie Izby, słusznie nie przyjął rozliczenia wydatkowanych kwot na remont tego budynku. W skardze na powyższą decyzję skarżący wnosząc o jej uchylenie, jako niezgodnej z prawem budowlanym, podobnie jak w odwołaniu dowodzą, iż omawiany budynek letniskowy pełni funkcje mieszkalne, o czym świadczy jego forma, warunki użytkowania oraz instalacje i urządzenia niezbędne do spełniania tych funkcji. Dodatkowo podnoszą, iż przedmiotowy budynek wybudowali, stale go modernizują aby spełniał nie tylko funkcje mieszkalne ale przede wszystkim aby był dostosowany do zamieszkania i rehabilitacji córki A. Na potwierdzenie słuszności swojej argumentacji strona powołała się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2000r. Sygn. akt III RN 207/99, wyrok NSA z dnia 9 października 1992r. Sygn. akt I SA/Gd 1169/92 oraz wyrok NSA z dnia 4 marca 1998r. Sygn. akt I SA/Gd 1476/96, zgodnie z którymi dom letniskowy ma charakter budynku mieszkalnego, a zatem wydatki poniesione na jego wybudowanie mogą zostać odliczone od podatku. Izba w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie, podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. Stosownie do treści art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego – przez błędną ich wykładnię oraz przepisy prawa procesowego – w stopniu mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Stan faktyczny w sprawie jest niesporny. Rozbieżność stanowisk sprowadza się natomiast do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przychód strony skarżącej uzyskany ze sprzedaży nieruchomości (łąki) przed upływem pięciu lat od daty nabycia wolny jest od podatku dochodowego stosownie do treści art.21 ust.1 pkt 32 lit. "a" cyt.w. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (jak twierdzi się w skardze), czy też zachodzi w sprawie wyłączenie tegoż zwolnienia stosownie do treści art.21 ust.2 pkt 2 tej ustawy (jak twierdzą organy podatkowe). Otóż zgodnie z art.21 ust.1 pkt 32 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz.416 ze zm.) - wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.10 ust.1 pkt 8 lit.a) - c) cyt. ustawy: w części wydatkowanej na nabycie w kraju, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gruntu albo prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub na nabycie wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawa do jednorodzinnego domu mieszkalnego, prawa do lokalu mieszkalnego w małym domu mieszkalnym oraz na budowę, rozbudowę albo remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego. Jednocześnie, w myśl art.21 ust.2 pkt 2 cyt. ustawy - przepisy art.1 pkt 32 i 32a tegoż przepisu nie mają zastosowania, jeżeli przychód ze sprzedaży lub zamiany jest wydatkowany na nabycie gruntu, prawa wieczystego użytkowania gruntu, zakup, budowę, rozbudowę lub remont budynku albo jego części, przeznaczonych na cele rekreacyjne. W ocenie sądu organy podatkowe błędnie wywodzą, iż przedmiotowe zwolnienie podatkowe nie ma zastosowania każdorazowo, jeżeli dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości jest wydatkowany na remont budynku przeznaczonego na cele rekreacyjne. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca uzależnił wykluczenie przedmiotowego zwolnienia z art.21 ust.1 pkt 32 lit. "a" tylko od przeznaczenia budynku, na który to budynek wydatkowany został przychód ze sprzedaży, a nie od lokalizacji tegoż budynki – jak w istocie – przyjęły to organy. Zatem podstawowym zagadnieniem wymagającym wyjaśnienia w sprawie jest ustalenie – jakie było przeznaczenie budynku, w którym skarżący wymienili okna i parapety z przychodu uzyskanego ze sprzedaży łąki. Ustalenie przeznaczenia przedmiotowego budynku pozwoli dopiero odpowiedzieć na pytanie: czy analizowane zwolnienie skarżącym przysługuje (jeżeli okaże się, że budynek ten zaspokaja własne potrzeby mieszkaniowe skarżących i ich córki), bądź nie przysługuje (jeżeli okaże się że budynek ten przeznaczony jest jedynie na cele rekreacyjne). Organy podatkowe w zakresie wyżej wskazanym nie poczyniły żadnych ustaleń, bezzasadnie przyjmując, iż wszystkie budynki letniskowe położone na terenie przeznaczonym pod zabudowę letniskową pełnią funkcję rekreacyjną, a to uniemożliwia rozliczenie wydatkowanych kwot na remont takiego budynku w ramach analizowanego zwolnienia. W konkluzji stwierdzić zatem należy, że ulga wynikająca z art.21 ust.1 pkt 32 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przy spełnieniu innych warunków przewidzianych w przepisie) przysługuje podatnikowi również wtedy, gdy wydatki poniesione zostały na remont budynku zlokalizowanego na terenie przeznaczonym pod zabudowę letniskową pod warunkiem, że budynek ten przeznaczony jest na własne cele mieszkalne podatnika i jego rodziny. Zatem ponownie rozpoznając sprawę, organy podatkowe po uzupełnieniu postępowania dowodowego w zakresie wyżej wskazanym władne będą dopiero orzec, czy omawiane zwolnienie skarżącym przysługuje czy też nie. Z tych przyczyn na mocy art.145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c", art.200, oraz art.152, cyt.w. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w wyroku. IF