I SA/Gd 1136/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2016 r. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok postanawia: 1.odrzucić skargę, 2.zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy uiszczony od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 7 lipca 2017 r. Ł. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok. Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Powyższe wezwanie wysłane zostało na adres skarżącego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki oraz wyjaśnień operatora pocztowego z dnia 16 listopada 2017 r., z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 18 sierpnia 2017r. i po raz drugi w dniu 28 sierpnia 2017r. Przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 4 września 2017 r. W piśmie z dnia 11 września 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący podał wartość przedmiotu zaskarżenia, tj.1693 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz wyjaśnień operatora pocztowego, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 18 sierpnia 2017 r. i po raz drugi w dniu 28 sierpnia 2017 r. Uwzględniając więc zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 1 września 2017 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie skarżący odebrał powyższą przesyłkę w dniu 4 września 2017 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia. Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. postanowieniu z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10 oraz postanowieniu z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II FZ 133/13 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 1 września 2017 r., to siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 8 września 2017 r. Uznać zatem należało, że skarżący, nadsyłając w dniu 11 września 2017r. odpowiedź na wezwanie Sądu, uczynił to po upływie ustawowego terminu. Oznacza to, że czynność ta jest bezskuteczna, co wynika z art. 85 p.p.s.a. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, podlegającej o odrzuceniu, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.